പെരിയാർ വെറുമൊരു സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവായിരുന്നില്ല

| അനു ദേവസ്യ

തമിഴ്‌നാടിന്റെയും ഇന്ത്യയുടെ സാമൂഹിക, രാഷ്ട്രീയ ഭൂപ്രകൃതിയുടെ ചരിത്രത്തിൽ ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത വ്യക്തിയായിരുന്നു “പെരിയാർ” എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന പെരിയാർ ഇ.വി. രാമസ്വാമി. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ സാമൂഹിക നവോത്ഥാനം രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതവും പ്രവർത്തനങ്ങളും നിർണായകമായിരുന്നു.

1879 സെപ്തംബർ 17ന് തമിഴ്‌നാട്ടിലെ ഈറോഡിൽ ജനിച്ച പെരിയാർ ജാതിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള വിവേചനങ്ങളിലും അന്ധവിശ്വാസങ്ങളിലും പിന്തിരിപ്പൻ ആചാരങ്ങളിലും ആഴത്തിൽ വേരൂന്നിയ ഒരു സമൂഹത്തിലാണ് വളർന്നത്. സാമൂഹിക അനീതികളെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല അനുഭവങ്ങളും നിരീക്ഷണങ്ങളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തയിൽ ആഴത്തിലുള്ള സ്വാധീനം ചെലുത്തുകയും സാമൂഹിക പരിഷ്കരണത്തിനായുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആജീവനാന്ത പ്രതിബദ്ധതയ്ക്ക് അടിത്തറ പാകുകയും ചെയ്തു.

പെരിയാറിന്റെ യഥാർത്ഥ പേര് വെങ്കട രാമസാമി എന്നായിരുന്നു. വ്യക്തിപരമായ പരിവർത്തനത്തിന് വിധേയനായ അദ്ദേഹം തന്റെ ബ്രാഹ്മണ പദവികളെയും അന്ധവിശ്വാസങ്ങളെയും ചോദ്യം ചെയ്യുകയും ഒടുവിൽ ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. “ഇ.വി. രാമസാമി നായ്ക്കർ” എന്ന പേര് സ്വീകരിച്ച അദ്ദേഹം ആത്മാഭിമാനത്തിനും യുക്തിവാദത്തിനും വേണ്ടി വാദിക്കാൻ തുടങ്ങി.

1925-ൽ പെരിയാർ ആത്മാഭിമാന പ്രസ്ഥാനം സ്ഥാപിച്ചു. സാമൂഹിക അസമത്വം തുടച്ചുനീക്കുന്നതിനും ജാതിയോ ലിംഗഭേദമോ നോക്കാതെ എല്ലാ വ്യക്തികളുടെയും ആത്മാഭിമാനവും അന്തസ്സും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയെന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട പ്രസ്ഥാനം ബ്രാഹ്മണ മേധാവിത്വത്തെയും അന്ധവിശ്വാസങ്ങളെയും വെല്ലുവിളിച്ചു.

ജാതി വ്യവസ്ഥയുടെ കടുത്ത വിമർശകനായിരുന്നു പെരിയാർ. അദ്ദേഹം ദലിതരുടെ അവകാശങ്ങൾക്കായി പോരാടി. ജാതി ഉന്മൂലനത്തിൽ വിശ്വസിച്ചു. സാമുദായിക സമത്വത്തിന് ഊന്നൽ നൽകി. ദലിതർക്കൊപ്പം പരസ്യമായി ഭക്ഷണം കഴിച്ച് പരമ്പരാഗത ജാതി മാനദണ്ഡങ്ങൾ ലംഘിക്കുന്ന പൊതു പരിപാടികൾ അദ്ദേഹം സംഘടിപ്പിച്ചു.

സ്ത്രീകളുടെ അവകാശങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയും പെരിയാർ ശബ്ദമുയർത്തി. ലിംഗസമത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവബോധം വളർത്തുന്നതിൽ വലിയ പങ്കുവഹിച്ചു. ശൈശവ വിവാഹം പോലുള്ള ആചാരങ്ങളെ അദ്ദേഹം ശക്തമായി എതിർക്കുകയും സ്ത്രീകളുടെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും അവരുടെ സ്വത്തവകാശത്തിനും വേണ്ടി വാദിക്കുകയും ചെയ്തു.

യുക്തിവാദത്തിന്റെയും നിരീശ്വരവാദത്തിന്റെയും അടിയുറച്ച വക്താവായിരുന്നു പെരിയാർ. അന്ധമായ വിശ്വാസവും അന്ധവിശ്വാസവും സാമൂഹിക പുരോഗതിക്ക് തടസ്സമാണെന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു. വിമർശനാത്മക ചിന്തയെയും യുക്തിസഹമായ അന്വേഷണത്തെയും അദ്ദേഹം പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു, അടിച്ചമർത്തുന്ന മതവിശ്വാസങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം നേടാനുള്ള ഒരു മാർഗമായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസ്ഥാനം നിരീശ്വരവാദത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.

പെരിയാറിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ രാഷ്ട്രീയ രംഗത്തേക്കും വ്യാപിച്ചു. 1944-ൽ അദ്ദേഹം ദ്രാവിഡർ കഴകം (ഡികെ) സ്ഥാപിച്ചു. സാമൂഹിക അസമത്വങ്ങൾ പരിഹരിക്കുക, ബ്രാഹ്മണ മേധാവിത്വത്തെ വെല്ലുവിളിക്കുക, ജാതിയോ ലിംഗഭേദമോ നോക്കാതെ എല്ലാ വ്യക്തികളുടെയും ആത്മാഭിമാനവും അന്തസ്സും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക എന്നിവയായിരുന്നു ദ്രാവിഡർ കഴകത്തിൻെറ പ്രാഥമിക ലക്ഷ്യം.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ അശ്രാന്ത പരിശ്രമവും സാമൂഹിക നീതിയോടുള്ള അചഞ്ചലമായ പ്രതിബദ്ധതയും കൂടുതൽ സമത്വവും യുക്തിബോധവുമുള്ള ഒരു തമിഴ് സമൂഹത്തിന് അടിത്തറയിട്ടു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആശയങ്ങളും തത്വങ്ങളും തമിഴ്‌നാടിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഭൂപ്രകൃതിയെ സ്വാധീനിക്കുന്നത് തുടരുന്നു.

പെരിയാർ വെറുമൊരു സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവായിരുന്നില്ല,… ആഴത്തിൽ വേരൂന്നിയ സാമൂഹിക ശ്രേണികളെയും പിന്തിരിപ്പൻ രീതികളെയും വെല്ലുവിളിച്ച ഒരു വിപ്ലവ ശക്തിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളും തമിഴ്‌നാടിന്റെ സാമൂഹിക നവോത്ഥാനത്തിലെ പങ്കും സമത്വത്തിനും യുക്തിവാദത്തിനും സാമൂഹിക നീതിക്കും വേണ്ടി പോരാടുന്നവർക്ക് പ്രചോദനമായി നിലകൊള്ളുന്നു.