ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും തിരക്കേറിയ അന്താരാഷ്ട്ര വിമാനപാതകളിൽ പലതും ഉത്തരധ്രുവത്തിന് മുകളിലൂടെയാണ് കടന്നുപോകുന്നത്. എന്നാൽ ഭൂമിയുടെ മറുഭാഗത്തുള്ള ദക്ഷിണധ്രുവ മേഖലയായ അന്റാർട്ടിക്കയ്ക്ക് മുകളിലൂടെ സാധാരണ യാത്രാവിമാനങ്ങൾ പറക്കുന്നത് അപൂർവമാണ്. കൊടുംതണുപ്പും പ്രവചനാതീതമായ കാലാവസ്ഥയും മാത്രമല്ല, കർശനമായ വ്യോമയാന സുരക്ഷാ നിയമങ്ങളും അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളുടെ അഭാവവുമാണ് ഇതിന് പ്രധാന കാരണം. നിഗൂഢമായ സൈനിക താവളങ്ങളോ മറ്റ് രഹസ്യങ്ങളോ അല്ല, മറിച്ച് സുരക്ഷാ വെല്ലുവിളികളാണ് അന്റാർട്ടിക്കയുടെ ആകാശത്തെ വാണിജ്യ വിമാനങ്ങൾക്ക് അപ്രാപ്യമാക്കുന്നത്.
അന്റാർട്ടിക്കയിലെ കാലാവസ്ഥ വിമാനയാത്രയ്ക്ക് വലിയ വെല്ലുവിളിയാണ്. പെട്ടെന്ന് രൂപപ്പെടുന്ന കൊടുങ്കാറ്റുകൾ, അതിശക്തമായ മഞ്ഞുവീഴ്ച, മണിക്കൂറിൽ നൂറുകണക്കിന് കിലോമീറ്റർ വേഗത്തിൽ വീശുന്ന കാറ്റ് എന്നിവ വിമാനങ്ങളുടെ സുരക്ഷയെ ബാധിക്കാം. ഇതിന് പുറമെ ‘വൈറ്റ്ഔട്ട്’ എന്ന പ്രതിഭാസവും അപകടസാധ്യത വർധിപ്പിക്കുന്നു. ആകാശവും മഞ്ഞുമൂടിയ ഭൂമിയും തമ്മിലുള്ള അതിർവരമ്പ് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്ത ഈ അവസ്ഥയിൽ പൈലറ്റുമാർക്ക് റൺവേയും മുന്നിലുള്ള തടസ്സങ്ങളും വ്യക്തമായി കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
അന്റാർട്ടിക്കയ്ക്ക് മുകളിലൂടെയുള്ള വിമാനയാത്രകൾ പരിമിതപ്പെടുത്തുന്ന പ്രധാന സാങ്കേതിക ഘടകങ്ങളിലൊന്നാണ് ഇറ്റോപ്സ് (ETOPS) വ്യോമയാന ചട്ടങ്ങൾ. ഇരട്ട എൻജിനുള്ള വിമാനങ്ങളിൽ ഒരു എൻജിന് തകരാർ സംഭവിച്ചാൽ നിശ്ചിത സമയത്തിനുള്ളിൽ സുരക്ഷിതമായ മറ്റൊരു വിമാനത്താവളത്തിൽ ഇറങ്ങാൻ കഴിയണം എന്നതാണ് ഈ ചട്ടത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം. ആധുനിക വിമാനങ്ങൾക്ക് സാഹചര്യത്തിനനുസരിച്ച് 330 മിനിറ്റോ അതിലധികമോ ഇറ്റോപ്സ് പരിധിയുണ്ടെങ്കിലും അന്റാർട്ടിക്കയിലെ പല പ്രദേശങ്ങളും സുരക്ഷിതമായി ഇറങ്ങാൻ കഴിയുന്ന വിമാനത്താവളങ്ങളിൽ നിന്ന് ഏറെ അകലെയാണ്.
അടിയന്തരമായി വിമാനം ഇറക്കേണ്ട സാഹചര്യമുണ്ടായാൽ യാത്രക്കാരെ രക്ഷപ്പെടുത്താനുള്ള സൗകര്യങ്ങളുടെ അഭാവവും വലിയ പ്രതിസന്ധിയാണ്. വാണിജ്യ വിമാനങ്ങൾക്ക് അനുയോജ്യമായ സാധാരണ വിമാനത്താവളങ്ങൾ, ഇന്ധനനിറയ്ക്കൽ സംവിധാനങ്ങൾ, അടിയന്തര രക്ഷാപ്രവർത്തന സൗകര്യങ്ങൾ എന്നിവ അന്റാർട്ടിക്കയിൽ പരിമിതമാണ്. നൂറുകണക്കിന് യാത്രക്കാരെ കൊടുംതണുപ്പിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുത്തി സുരക്ഷിത കേന്ദ്രങ്ങളിലെത്തിക്കുക എന്നതും വലിയ വെല്ലുവിളിയാണ്. ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങൾ വിമാനക്കമ്പനികൾക്ക് വലിയ സാമ്പത്തിക ബാധ്യതയുണ്ടാക്കും.
ധ്രുവപ്രദേശങ്ങളിലൂടെയുള്ള വിമാനയാത്രയ്ക്ക് അമേരിക്കൻ ഫെഡറൽ ഏവിയേഷൻ അഡ്മിനിസ്ട്രേഷൻ (എഫ്എഎ) കർശനമായ സുരക്ഷാ മാർഗനിർദേശങ്ങളും ഏർപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. അടിയന്തരമായി വിമാനം ഇറക്കേണ്ടിവന്നാൽ യാത്രക്കാരെ സുരക്ഷിതമായി മാറ്റുന്നതിനുള്ള പദ്ധതികൾ, കടുത്ത തണുപ്പിൽ ഇന്ധനത്തിന്റെ താപനില നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള സംവിധാനങ്ങൾ, ഉപഗ്രഹം വഴിയുള്ള ആശയവിനിമയം എന്നിവ പ്രധാനമാണ്. അതിശൈത്യം നേരിടാൻ ആവശ്യമായ പ്രത്യേക വസ്ത്രങ്ങളും വിമാനത്തിൽ കരുതേണ്ടതുണ്ട്.
സൗരജ്വാലകളും ധ്രുവപ്രദേശങ്ങളിലെ വിമാനയാത്രയ്ക്ക് വെല്ലുവിളിയാകാം. സൂര്യനിൽ നിന്നുള്ള ശക്തമായ വികിരണങ്ങൾ ഭൂമിയുടെ കാന്തികക്ഷേത്രത്തെ ബാധിക്കുന്നതിനാൽ ധ്രുവപ്രദേശങ്ങളിൽ റേഡിയോ ആശയവിനിമയത്തിനും നാവിഗേഷൻ സംവിധാനങ്ങൾക്കും തടസ്സങ്ങളുണ്ടാകാം. ശക്തമായ സൗരപ്രവർത്തനങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ വിമാനങ്ങളിലെ ജീവനക്കാരുടെയും യാത്രക്കാരുടെയും വികിരണസമ്പർക്കം നിരീക്ഷിക്കേണ്ടതുമുണ്ട്.
എന്നാൽ അന്റാർട്ടിക്കയ്ക്ക് മുകളിലൂടെ വിമാനങ്ങൾ പറക്കാത്തതിന് സുരക്ഷാ പ്രശ്നങ്ങൾ മാത്രമല്ല കാരണം. ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായും ഇത്തരം യാത്രകൾക്ക് വലിയ വാണിജ്യപ്രയോജനമില്ല. ഉത്തരാർധഗോളത്തിൽ വടക്കേ അമേരിക്കയ്ക്കും ഏഷ്യയ്ക്കും ഇടയിൽ നിരവധി തിരക്കേറിയ വിമാനപാതകളുണ്ടെങ്കിലും ദക്ഷിണാർധഗോളത്തിൽ അന്റാർട്ടിക്കയ്ക്ക് മുകളിലൂടെ കടന്നുപോകേണ്ട സാഹചര്യമുള്ള നഗരങ്ങൾ കുറവാണ്. സിഡ്നി, ജോഹന്നാസ്ബർഗ്, ബ്യൂണസ് ഐറിസ് തുടങ്ങിയ നഗരങ്ങളെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന പ്രധാന റൂട്ടുകൾക്ക് അന്റാർട്ടിക്കയുടെ മധ്യഭാഗത്തുകൂടി സഞ്ചരിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല.
അതേസമയം, അന്റാർട്ടിക്കയിൽ വിമാനങ്ങൾ ഇറങ്ങാറില്ലെന്ന ധാരണ ശരിയല്ല. ശാസ്ത്രീയ ഗവേഷണങ്ങൾക്കും ചരക്കുനീക്കത്തിനും സൈനിക-ലോജിസ്റ്റിക്സ് ആവശ്യങ്ങൾക്കും വിനോദസഞ്ചാരത്തിനുമായി പ്രത്യേക വിമാനങ്ങൾ ഇവിടെ എത്തുന്നുണ്ട്. സാധാരണ ടാർ ചെയ്ത റൺവേകൾക്ക് പകരം മഞ്ഞുപാളികളിലും ഉറച്ച നീലമഞ്ഞ് പ്രതലങ്ങളിലുമാണ് വിമാനങ്ങൾ ഇറങ്ങുന്നത്. ‘ബ്ലൂ ഐസ് റൺവേ’ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഇത്തരം പ്രതലങ്ങൾ പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളിൽ വിമാനങ്ങൾക്ക് ലാൻഡിങ്ങിനായി ഉപയോഗിക്കാം.
അമേരിക്കയുടെ മക്മർഡോ സ്റ്റേഷൻ, നോർവേയുടെ ട്രോൾ എയർഫീൽഡ്, വുൾഫ്സ് ഫാങ് റൺവേ, കിംഗ് ജോർജ് ദ്വീപിലെ വിമാനത്താവള സൗകര്യങ്ങൾ എന്നിവ അന്റാർട്ടിക്കയിലെ പ്രധാന വ്യോമഗതാഗത കേന്ദ്രങ്ങളാണ്. സി-5 ഗാലക്സി, സി-17 ഗ്ലോബ്മാസ്റ്റർ തുടങ്ങിയ സൈനിക ചരക്കുവിമാനങ്ങൾക്കും പ്രത്യേകമായി ക്രമീകരിച്ച യാത്രാവിമാനങ്ങൾക്കും ഇവിടെ ലാൻഡ് ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എയർബസ് എ340, എ330, ബോയിങ് 787 ഡ്രീംലൈനർ തുടങ്ങിയ വിമാനങ്ങളും അന്റാർട്ടിക്കയിലേക്കുള്ള പ്രത്യേക സർവീസുകളിൽ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ കേപ്ടൗണിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ട് ഇന്ധനം നിറയ്ക്കാതെ അന്റാർട്ടിക്കയിലെത്തി മടങ്ങിയ പ്രത്യേക വിമാനസർവീസുകളും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ കാലാവസ്ഥയും സുരക്ഷാ ക്രമീകരണങ്ങളും കണക്കിലെടുത്ത് ഇത്തരം വിമാനങ്ങൾ വളരെ കൃത്യമായ ആസൂത്രണത്തോടെയാണ് സർവീസ് നടത്തുന്നത്.
ചുരുക്കത്തിൽ, അന്റാർട്ടിക്കയ്ക്ക് മുകളിലൂടെ വാണിജ്യ വിമാനങ്ങൾ പതിവായി പറക്കാത്തതിന് പിന്നിൽ നിഗൂഢമായ രഹസ്യങ്ങളല്ല ഉള്ളത്. പ്രകൃതിയുടെ കടുത്ത വെല്ലുവിളികൾ, അടിയന്തര ലാൻഡിങ്ങിനുള്ള പരിമിതികൾ, രക്ഷാപ്രവർത്തനത്തിലെ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ, വ്യോമയാന സുരക്ഷാ ചട്ടങ്ങൾ, വാണിജ്യപരമായ പ്രയോജനക്കുറവ് എന്നിവയാണ് ഈ മഞ്ഞുഭൂമിയുടെ ആകാശത്തെ തിരക്കില്ലാത്തതാക്കി നിലനിർത്തുന്നത്.


