മിത്രൻ ആർ ജവഹർ സംവിധാനം ചെയ്ത തിരുചിത്രമ്പലം മികച്ച പ്രേക്ഷക പ്രതികരണമാണ് നേടുന്നത് . സൺ പിക്‌ചേഴ്‌സിന്റെ ബാനറിൽ കലാനിധി മാരനാണ് ചിത്രം നിർമ്മിക്കുന്നത്. ചിത്രത്തിൽ ധനുഷ് ടൈറ്റിൽ റോളിൽ അഭിനയിക്കുന്നു, കൂടാതെ റാഷി ഖന്ന, നിത്യ മേനോൻ, പ്രിയ ഭവാനി ശങ്കർ, ഭാരതിരാജ, പ്രകാശ് രാജ് എന്നിവരും പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
സംവിധായകൻ പ്രേക്ഷകനെ പുഞ്ചിരിയോടെ തിയേറ്ററിൽ നിന്നും വിടവാങ്ങുന്നതിനും ആവശ്യമായ പുതുമയോടെ അവ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ധനുഷിലും നിത്യാ മേനോനിലും തങ്ങളുടെ കഥാപാത്രങ്ങളെ അനായാസമായി നമുക്ക് പ്രിയങ്കരമാക്കുന്നുണ്ട്.
പഴം എന്ന് ഇരട്ടപ്പേരുള്ള തിരുചിത്രമ്പലം (ധനുഷ്) എന്ന ഭക്ഷണ വിതരണക്കാരനെയും അവന്റെ ബന്ധങ്ങളെയും ചുറ്റിപ്പറ്റിയാണ് കഥ വികസിക്കുന്നത്. അച്ഛന് നീലകണ്ഠൻ (പ്രകാശ് രാജ്) എന്ന പോലീസുകാരനും അവനും സംസാരിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടായതിനാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവായ തിരുച്ചിത്രമ്പലം (ഭാരതിരാജ) ഉണ്ട്. അവിടെ അനുഷ (രാശി ഖന്ന) ഉണ്ട്, അവന്റെ ബാല്യകാല പ്രണയം, വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നുവന്ന് അവന്റെ ഹൃദയത്തെ ഇളക്കിമറിക്കുന്നു. പിന്നെ, അവന്റെ അയൽവാസിയും ബാല്യകാല സുഹൃത്തുമായ ശോഭന (നിത്യ മേനോൻ) അവന്റെ ആശ്വാസത്തിന്റെ ഉറവിടമാണ്.
ഈ കഥാപാത്രങ്ങൾ പരസ്പരം ഉള്ള സമവാക്യങ്ങൾ തികച്ചും പുതിയതല്ല. രണ്ട് പഴമക്കാർ തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിലെ ബഡ്ഡി ട്രോപ്പായി ഞങ്ങൾക്ക് മുത്തച്ഛനുണ്ട്. നീലകണ്ഠനിലെ മൃദുവായ വശമുള്ള പരുക്കനും കടുംപിടുത്തക്കാരനുമായ അച്ഛൻ. അനുഷയിലെ ധനികയും സുന്ദരിയുമായ സ്വപ്നസുന്ദരി. ശോഭനയിലെ ഒരു ‘സുഹൃത്ത്’ എന്നതിലുപരിയായി കഴിയുന്ന പെൺകുട്ടി. ഈ കമാനങ്ങളെല്ലാം ഒടുവിൽ എങ്ങനെ അവസാനിക്കുമെന്ന് പ്രേക്ഷകർക്ക് ഊഹിക്കാം. എന്നാൽ സീനുകൾ ക്ലീഷേകളായി വരാതിരിക്കാൻ ആവശ്യത്തിന് ഫ്രഷ്‌നെസ് ഉണ്ടെന്ന് മിത്രൻ ജവഹർ ഉറപ്പാക്കുന്നു.
അതിനായി സംവിധായകൻ പ്രയോഗിക്കുന്ന ഒരു തന്ത്രം സ്വയം അവബോധം ആണ്, അത് രംഗങ്ങൾ മണ്ടത്തരമാകുന്നത് തടയാനും നർമ്മം കുത്തിവയ്ക്കാനും ഉപയോഗിക്കുന്നു. ബാക്കിയുള്ളത് ചെയ്യാൻ അദ്ദേഹം അഭിനേതാക്കളെ അനുവദിക്കുന്നു. ഈ സിനിമ നമുക്ക് വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്ന ഒരു പ്രധാന ആനന്ദം, ഈ അഭിനേതാക്കൾ അത്യാവശ്യമായി പരിചിതമായ കഥാപാത്രങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുകയും അവരുടെ പ്രകടനത്തിലൂടെ ജീവിതം സന്നിവേശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നതാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് പഴമയുടെ ജീവിതത്തിൽ നാം എപ്പോഴും നിക്ഷേപിക്കപ്പെടുന്നത്.
തെറ്റായ നോട്ടുകൾ ഒന്നും തന്നെ സിനിമയിൽ ഇല്ല എന്ന് പറയാം . എയർപോർട്ട് ക്ലൈമാക്‌സിൽ പോലും ആധുനിക സ്പിൻ ലഭിക്കുന്നു, അത് സ്വീകാര്യമാക്കുന്നു. എന്നാൽ നായകന്റെ ഗ്രാമത്തിലേക്കുള്ള വഴിമാറി കഥയ്ക്ക് അധികമൊന്നും നൽകുന്നില്ല. നല്ല ആളുകളായ കുറച്ച് കഥാപാത്രങ്ങൾ കൂടി നമുക്ക് ലഭിക്കുന്നു, അത്രമാത്രം. എന്നാൽ ഹൃദയസ്പർശിയായ ക്ലൈമാക്‌സിൽ അദ്ദേഹം അത് നികത്തുന്നു.
