| ശ്രീരാജ്
യഥാർത്ഥ കമ്മ്യൂണിസം പിന്തുടരുന്നത് നക്സലൈറ്റുകളും മാവോയിസ്റ്റുകളും മാത്രമാണ്. കോൺഗ്രസ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇടത് ചായ്വുള്ള പാർട്ടികൾ സോഷ്യലിസത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു. കൂടുതൽ വ്യക്തത നൽകാൻ അവർ നെഹ്റുവിയൻ സോഷ്യലിസത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു എന്നുവേണം പറയാൻ. നെഹ്റു കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് നിരവധി ആശയങ്ങൾ കടമെടുത്ത് നമ്മുടെ രാജ്യത്തിൻ്റെ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ട്യൂൺ ചെയ്തിട്ടുണ്ട് ഉദാഹരണമായി അഞ്ചു വർഷത്തെ ആസൂത്രണം. പക്ഷേ, രാഷ്ട്രത്തിൻ്റെ ഉടമസ്ഥതയിൽ അധിഷ്ഠിതമായ യഥാർത്ഥ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് രൂപം ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. സമ്മിശ്ര സമ്പദ്വ്യവസ്ഥ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ചോദ്യം ഇന്ത്യൻ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റിനെ കുറിച്ചാണെങ്കിൽ, മറ്റൊരു രീതിയിൽ മറുപടി പറയേണ്ടിവരും. എല്ലാ ഇടത് ചായ്വുള്ള പാർട്ടികളും സംസ്ഥാനം കൂടുതൽ ക്ഷേമം കൂടുതലും സൗജന്യങ്ങൾ ചെയ്യണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അവർ സൗജന്യ വൈദ്യുതി, എംഎൻആർഇജിഎ, സമ്പത്തിന് അധിക നികുതി ചുമത്തൽ അല്ലെങ്കിൽ ഇടത്തരക്കാർക്ക് നികുതിയില്ല. സ്വകാര്യ വ്യവസായങ്ങളെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന പരിഷ്കാരങ്ങൾക്ക് അവർ എതിരാണ്.
അടിസ്ഥാനപരമായി അവർ ദരിദ്രർക്ക് അനുകൂലമാണെന്ന് തോന്നുമെങ്കിലും ദീർഘകാല അടിസ്ഥാനത്തിൽ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയെയും വിപണിയെയും നശിപ്പിക്കുന്നു. അതിൻ്റെ ഉത്തമ ഉദാഹരണം പശ്ചിമ ബംഗാൾ തന്നെ ആയിരിക്കും. സമ്പന്നമായ ഒരു സംസ്ഥാനമായിരുന്നത് ഇപ്പോൾ ഏറ്റവും ദരിദ്രമായ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഒന്നായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഗൾഫ് പണം കൊണ്ട് പൊറുതി മുട്ടുന്ന ഉപഭോക്തൃ സംസ്ഥാനമായി കേരളം മാറിയിരിക്കുന്നു. തൊഴിലവസരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനുള്ള ധാരണാപത്രത്തിൽ കേരളം ഇനിയും ഒപ്പുവെച്ചിട്ടില്ല.
ഇന്ത്യ മാറിയിരിക്കുന്നു, ആളുകൾക്ക് വിശക്കുന്നത് ഇപ്പോഴും തെളിയിക്കാൻ കഴിയും. അവർ ഇതിനകം തന്നെ അനുരൂപമായ ജോലിയിൽ നിന്നോ ഒരു നിശ്ചിത ശമ്പളം നൽകുന്ന ഒരു തൊഴിലിൽ നിന്നോ മാറിക്കഴിഞ്ഞു. ദാരിദ്ര്യരേഖയ്ക്ക് താഴെയുള്ള എല്ലാ ആളുകളും മധ്യവർഗത്തിലേക്കും മധ്യവർഗം സമ്പന്നരിലേക്കും പിന്നീട് ഉയരാനും ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇത് കൈവരിക്കുന്നതിന് പരിഷ്കാരങ്ങളും സർക്കാരിൻ്റെ പിന്തുണയും അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഹ്രസ്വകാല ആനുകൂല്യങ്ങൾ നൽകുന്ന സൗജന്യങ്ങളും ക്ഷേമപദ്ധതികളും ഉപയോഗിച്ചാണ് അവ ചെയ്യുന്നത്.
എല്ലാ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകളും ഒരിക്കലും വലതുപക്ഷ പാർട്ടികളുടെ അംഗമായി മാറില്ല. അവർ തങ്ങളുടെ പാർട്ടിയെ അനുകൂലിക്കും. ഇടതുപക്ഷത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്താൻ വൈകാരിക രാഷ്ട്രീയ ബോധത്തിൽ ഊന്നിയുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് അണിനിരക്കും. എണ്ണയിട്ട യന്ത്രങ്ങൾപോലെ ഓരോ പാർട്ടി അംഗവും ദൈന്യംദിന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ മുഴുകും.
കേരള മുഖ്യമന്ത്രി പിണറായി വിജയൻ തൻ്റെ പാർട്ടിയെയും സംസ്ഥാനത്തെയും നിക്ഷേപ സൗഹൃദ സംസ്ഥാനമായി ഉയർത്തിക്കാട്ടാൻ തുടങ്ങി. എൽപിജിയെ (ഉദാരവൽക്കരണം, സ്വകാര്യവൽക്കരണം, ആഗോളവൽക്കരണം) പിന്തുണയ്ക്കുന്ന അന്താരാഷ്ട്ര സാമ്പത്തിക വിദഗ്ധയായ ഗീതാ ഗോപിനാഥിനെ തൻ്റെ സർക്കാരിൻ്റെ ഉപദേശകയായി അദ്ദേഹം ക്ഷണിച്ചതും ശ്രദ്ധേയമാണ്. നിക്ഷേപത്തിനായി അദ്ദേഹം മറ്റ് രാജ്യങ്ങളിലെ നേതാക്കളെ കാണാൻ തുടങ്ങി. മോദി ഗുജറാത്ത് മുഖ്യമന്ത്രി ആയിരിക്കുമ്പോൾ ചെയ്തതുപോലെ.
ചുരുക്കത്തിൽ, ബിജെപിയും കോൺഗ്രസും ഒഴികെ ജനങ്ങൾക്ക് മറ്റ് മാർഗങ്ങൽ ഇല്ലാത്തതിനാൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ഭാഗം നിൽക്കും. ഇടയ്ക്കൊക്കെ തളരുമെങ്കിലും വളരാൻ അവർ അവരുടെ കാഴ്ചപ്പാടും പ്രത്യയശാസ്ത്രവും മാറ്റും. ഒടുവിൽ ആധുനിക കാഴ്ചപ്പാടുള്ള കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഉണ്ടാകും. ഇന്ത്യൻ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ജനാധിപത്യം അംഗീകരിച്ചു, ഇപ്പോൾ മോഡിനോമിക്സ് അല്ലെങ്കിൽ മൻമോഹോണമിക്സ് (രണ്ടും ഒന്നുതന്നെ) സ്വീകരിച്ചു തുടങ്ങും.
രാജ്യത്തിൻ്റെ മൊത്തം വളർച്ചയേക്കാൾ സാമൂഹികമായും സാംസ്കാരികമായും സാമ്പത്തികമായും ധാർമികമായും ഇടതുപക്ഷ ഭരണ പ്രദേശങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമാകുകയും നമ്പർ വൺ മാതൃക സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യും. ലോകത്തിലെ മറ്റ് കമ്യൂണിസ്ററ് രാജ്യങ്ങളെ പോലെ ഇടത് സഖ്യ ചേരികൾക്ക് ഒന്നിക്കുകയും പ്രത്യയശാസ്ത്ര ഐക്യം നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യും…
