അമേരിക്കയ്ക്കും ഇസ്രയേലിനും തെറ്റി; ഇറാൻ സിറിയയല്ല, ഇറാനികൾ സലഫികളും അല്ല

| ബഷീർ സിവി

പേർഷ്യൻ ഗൾഫിൽ ഇതുവരെ കാണാത്ത ഒരു സംഭവം അരങ്ങേറി. 13 ബില്യൺ ഡോളർ വിലമതിക്കുന്ന അമേരിക്കൻ വിമാനവാഹിനിക്കപ്പൽ, യു.എസ്.എസ്. അബ്രഹാം ലിങ്കൺ, ആക്രമണത്തിന് വിധേയമായി. എന്നിട്ടും, പതിറ്റാണ്ടുകൾക്കിടയിൽ ആദ്യമായി, ആസൂത്രണം ചെയ്ത ഒരു സൈനിക നീക്കം പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ നടന്നില്ല. ഇറാനെതിരെ ഒരു ദ്രുതഗതിയിലുള്ളതും നിർണായകവുമായ ആക്രമണം നടത്താൻ ആഴ്ചകളായി വിശകലന വിദഗ്ധർ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു, അത് നാലോ അഞ്ചോ ദിവസത്തിൽ കവിയരുത് എന്നായിരുന്നു കരുതിയിരുന്നത്. പദ്ധതി അതിസാഹസികമായിരുന്നു. ഒറ്റയടിക്ക് രാജ്യത്തെ ഉന്നത നേതൃത്വത്തെ തന്നെ ഇല്ലാതാക്കുക. ഭരണകൂടത്തെ കീഴടങ്ങാൻ നിർബന്ധിതരാക്കുക, മേഖലയെ വീണ്ടും ഒരു സുസ്ഥിര അമേരിക്കൻ അനുകൂല മേഖലയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരിക.

സാധാരണ പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നത് പോലെ അമേരിക്കയുടെ ഒരു നീണ്ട കൈ അല്ല ഇസ്രായേൽ. യഥാർത്ഥത്തിൽ അമേരിക്ക ഇസ്രായേലിന്റെ കീഴിലുള്ള ഒരു സാമന്ത രാജ്യമാണ്. ഇസ്രായേൽ പറഞ്ഞാൽ അമേരിക്കയ്ക്ക് അനുസരിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ല. സയണസ്റ്റ് ലോബി അമേരിക്കയിൽ അത്രമാത്രം ശക്തമാണ്.

ഇപ്പോൾ, ആദ്യ ബോംബുകൾ വീണ് 36 മണിക്കൂറുകൾക്ക് ശേഷം, എല്ലാ അനുമാനങ്ങളും തകിടം മറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പരമോന്നത നേതാവ് അലി ഖാംനഇ കൊല്ലപ്പെട്ടു. ഇറാന്റെ പ്രതിരോധ മന്ത്രി, ചീഫ് ഓഫ് സ്റ്റാഫ്, റെവല്യൂഷണറി ഗാർഡ് കമാൻഡർ എന്നിവരെല്ലാം പ്രാരംഭ ആക്രമണത്തിൽ ഇല്ലാതാക്കപ്പെട്ടു. എല്ലാ കണക്കുകൂട്ടലുകളും അനുസരിച്ച്, ഇത് ഭരണകൂടത്തെ തകർത്തു കളയേണ്ടതായിരുന്നു. എന്നിട്ടും, ഇറാൻ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു. അതിന്റെ സൈന്യം പ്രത്യാക്രമണം നടത്തുന്നു. അതിന്റെ ജനങ്ങൾ പ്രതികാരം ചെയ്യണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ഇറ്റലി ഉൾപ്പെടെയുള്ള നയതന്ത്ര ചാനലുകളോട്, വെടിനിർത്തലിന് തയ്യാറല്ലെന്ന് അറിയിച്ചു കഴിഞ്ഞു.

ഇവിടെയാണ് പ്രശ്നം. ട്രംപ് ഭരണകൂടം വിഭാവനം ചെയ്തത് ഒരു ഹ്രസ്വ യുദ്ധമായിരുന്നു, അത് വൃത്തിയായി നിർവഹിച്ച ശേഷം ചർച്ചകളിലൂടെ ഒരു പിൻവാങ്ങലിൽ കലാശിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ആ പിൻവാങ്ങൽ മാർഗം ഇല്ലാതായിരിക്കുന്നു, ഇസ്രായേലി മാധ്യമങ്ങൾ അപരിചിതമായ യുദ്ധം എന്ന് വിളിക്കുന്നതിലേക്ക് നീക്കം പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്നു.

വിപണികൾ പ്രതികരിക്കുന്നു. ഇന്ത്യൻ മാർക്കറ്റ് പോലും ഏകദേശം ഒന്നര ശതമാനം താഴേക്ക് പോയി. ഷിപ്പിംഗ് റൂട്ടുകൾ അടച്ചിരിക്കുന്നു. ഹോർമുസ് കടലിടുക്ക് നിയന്ത്രിതമായി അടച്ചു. എണ്ണവില 120 ഡോളറിലേക്ക് (ഒരു ബാരലിന്) കുതിക്കുന്നു. എന്നിട്ടും, തങ്ങളുടെ ഓപ്പറേഷൻ ഷെഡ്യൂളിന് മുന്നിലാണെന്ന് തന്നെ പ്രസിഡന്റ് ലോകത്തോട് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

എന്നാൽ യാഥാർത്ഥ്യം കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമാണ്. 4 മുതൽ 5 ദിവസം വരെയായിരുന്നു ആസൂത്രണം. ഇപ്പോൾ രണ്ടാം ദിവസം, ആ ആസൂത്രണത്തെ നയിച്ച അനുമാനങ്ങൾ, ഇറാന്റെ ജനങ്ങളെക്കുറിച്ചും, അതിന്റെ നേതൃത്വ പിന്തുടർച്ചയെക്കുറിച്ചും, അതിന്റെ കീഴടങ്ങാനുള്ള സന്നദ്ധതയെക്കുറിച്ചുമുള്ള അനുമാനങ്ങൾ, പൂർണ്ണമായും തെറ്റാണെന്ന് തെളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവിടെയാണ് കാര്യങ്ങൾ സങ്കീർണ്ണമാകാൻ തുടങ്ങുന്നത്. എപ്പിക് ഫ്യൂറി എന്ന് പേരിട്ടിരിക്കുന്ന ഈ നീക്കം റമദാൻ മാസത്തിലെ ഒരു ശനിയാഴ്ച രാവിലെ ആരംഭിച്ചു.

ലക്ഷ്യ പട്ടിക കൃത്യമായിരുന്നു. ഇറാന്റെ മുതിർന്ന രാഷ്ട്രീയ, സൈനിക നേതൃത്വം തന്നെ. ഖാംനഇക്കൊപ്പം മറ്റ് 48 ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥരും കൊല്ലപ്പെട്ടു. ഇതൊരു അസാധാരണമായ ഇന്റലിജൻസ്, പ്രവർത്തന നേട്ടമാണെന്ന് യുഎസും ഇസ്രായേലും വാഴ്ത്തി. എങ്കിലും, ഉടൻ തന്നെ പ്രവർത്തന സിദ്ധാന്തത്തിൽ വീഴ്ചകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

2024 ഡിസംബറിലെ ഡമാസ്കസ് നടപടിയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള, വിശകലന വിദഗ്ധർ സിറിയൻ മോഡൽ എന്ന് വിളിക്കുന്നതിനെയാണ് ഈ പദ്ധതിയുടെ ആശയവും ആശ്രയിച്ചിരുന്നത്. ആശയം ലളിതമായിരുന്നു. ഒരു ഭരണകൂടത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തെ നീക്കം ചെയ്യുക, അതിന്റെ സുരക്ഷാ സേന പിരിച്ചുവിടും. ജനങ്ങൾ ആഘോഷത്തോടെ തെരുവിലിറങ്ങും, കൂടുതൽ സഹകരണ മനോഭാവമുള്ള ഒരു സർക്കാരിലേക്കുള്ള മാറ്റം ഏതാണ്ട് തൽക്ഷണം സംഭവിക്കും.

എന്നാൽ ഇറാൻ സിറിയ അല്ല. അവർക്ക് ഓശാന പാടാൻ സലഫി ഭീകരന്മാർ ഇല്ല. 24 മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ, ഇറാൻ ഭരണകൂടം പുതിയ കമാൻഡർമാരെ നിയമിക്കുകയും, അമേരിക്കൻ താവളങ്ങൾക്കെതിരെ ഒന്നിലധികം തവണ ആക്രമണങ്ങൾ നടത്തുകയും, ഫത്താഹ് ഹൈപ്പർസോണിക് മിസൈൽ ആദ്യമായി യുദ്ധത്തിൽ വിന്യസിക്കുക പോലും ചെയ്തു.

അതേസമയം, ടെഹ്റാനിലെ ജനങ്ങൾ ആഘോഷിക്കാനായിട്ടല്ല, മറിച്ച് പ്രതികാരം ആവശ്യപ്പെട്ട് തെരുവിലിറങ്ങി. പരിവർത്തന പ്രക്രിയ തുടർന്നു, പക്ഷേ അമേരിക്കൻ പിന്തുണയുള്ള സേനകളിലൂടെയല്ല, മറിച്ച് ഭരണഘടനാ പിന്തുടർച്ചാ കൗൺസിലിലൂടെയായിരുന്നു. യുഎസിനെ ഈ നീക്കത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുത്താനുള്ള നയതന്ത്ര ശ്രമങ്ങളും പരാജയപ്പെട്ടു. മധ്യസ്ഥനായി പ്രവർത്തിച്ച ഇറ്റലി, ഒരു വെടിനിർത്തൽ നിർദ്ദേശം കൈമാറി. ഇറാൻ അത് നിരുപാധികം തള്ളിക്കളഞ്ഞു.

ഈ തള്ളിക്കളയൽ പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നു. ഇതൊരു നയതന്ത്ര അവഗണന മാത്രമല്ല. ട്രംപ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം സമയബന്ധിതമാക്കിയ 4 മുതൽ 5 ദിവസത്തെ നീക്കത്തിന് ഇപ്പോൾ ഒരു എക്സിറ്റ് തന്ത്രം ഇല്ലെന്ന് ഇത് ഉറപ്പിക്കുന്നു. സൈനിക മുന്നണിയിൽ, പിരിമുറുക്കങ്ങൾ അതിവേഗം വർദ്ധിച്ചു. യുഎസ്എസ് അബ്രഹാം ലിങ്കൺ ആക്രമണത്തിന് വിധേയമായി, പനാമയുടെ പതാകയുള്ള ഒരു ടാങ്കർ, സ്കൈലൈറ്റ്, ആക്രമിക്കപ്പെടുകയും ഒമാൻ തീരത്ത് വെച്ച് ഇപ്പോൾ മുങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു.
1980 കളിലെ ടാങ്കർ യുദ്ധങ്ങൾക്ക് ശേഷം കാണാത്ത നിലയിലേക്ക് ഷിപ്പിംഗ് ഇൻഷുറൻസ് പ്രീമിയങ്ങൾ കുതിച്ചുയർന്നു, ഒന്നിലധികം ഇൻഷുറർമാർ പൂർണ്ണമായും കവറേജ് നിരസിക്കുകയാണ്. അതേസമയം, മിസൈലുകൾ പറന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. ഹോർമുസ് കടലിടുക്ക് ഭാഗികമായി അടഞ്ഞുകിടക്കുന്നു, എണ്ണവില കുത്തനെ ഉയരുന്ന പാതയിലാണ്.

ആഭ്യന്തര വീക്ഷണകോണിൽ നിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ, യുഎസിലെ പൊതുജനാഭിപ്രായം രൂക്ഷമായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പ്രാരംഭ സർവേകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് 75 മുതൽ 80 ശതമാനം വരെ അമേരിക്കക്കാർ ഈ നീക്കത്തെ, പ്രത്യേകിച്ച് ഖാംനഇയെ വധിക്കാനും സാമ്പത്തിക പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ രാജ്യം ഏറ്റെടുക്കാനുമുള്ള തീരുമാനത്തെ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല എന്നാണ്. എങ്കിലും, പൊതു പ്രസ്താവനകളിൽ, ട്രംപ് പ്രവർത്തന വിജയത്തിന് ഊന്നൽ നൽകുന്നു, 48 നേതാക്കളെ ഒറ്റയടിക്ക് ഇല്ലാതാക്കിയെന്നും ഓപ്പറേഷൻ ഷെഡ്യൂളിന് മുന്നിലാണെന്നും അവകാശപ്പെടുന്നു.

എന്നാൽ ട്രംപ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ പൊതു പ്രസ്താവനകളും പ്രവർത്തന യാഥാർത്ഥ്യവും തമ്മിലുള്ള അന്തരം വളരെ വ്യക്തമാണ്. നിലത്തും ആകാശത്തും, നീക്കം മുന്നിലല്ല, പിന്നിലാണ്. ഇറാൻ വേഗത്തിൽ കീഴടങ്ങുമെന്ന അനുമാനം ഇതിനകം തെറ്റാണെന്ന് തെളിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. യഥാർത്ഥ കഥ ഇവിടെ ആരംഭിക്കുന്നു.

എന്തുകൊണ്ടാണ് യുഎസ് ഒരു ദ്രുത പരിഹാരം പ്രതീക്ഷിച്ചതെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ, നമുക്ക് ഇപ്പോൾ ഇസ്രായേലി മാധ്യമങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിരിക്കുന്ന ആസൂത്രണ രേഖയിലേക്ക് നോക്കേണ്ടതുണ്ട്. ആദ്യ ബോംബ് വീഴുന്നതിന് മുമ്പ് എഴുതപ്പെട്ട ഇത്, സൂക്ഷ്മമായി സമയബന്ധിതമായ ഒരു നീക്കത്തിന്റെ രൂപരേഖ നൽകിയിരുന്നു.

ശനിയാഴ്ച ആക്രമണം, ഞായറാഴ്ചയോടെ ഇറാന്റെ ഉന്നത നേതാക്കളുടെ മരണം, തിങ്കളാഴ്ചയോടെ ജനങ്ങൾ ആഘോഷിക്കുന്നു, ചൊവ്വാഴ്ചയോടെ ഭരണമാറ്റം പുരോഗമിക്കുന്നു, ബുധനാഴ്ച വിപണികൾ ഒരു വിജയ കഥ ആഘോഷിച്ചു തുറക്കുന്നു. രേഖയിലെ ഓരോ അനുമാനവും പരാജയപ്പെട്ടു. അനുമാനം ഇറാന്റെ സുരക്ഷാ സേനയിലേക്കും വ്യാപിച്ചു, അവർ അമേരിക്കൻ പിന്തുണയുള്ള പ്രതിപക്ഷ ഗ്രൂപ്പുകളുമായി ലയിക്കുകയും, ഒരു സുഗമവും എതിർപ്പില്ലാത്തതുമായ പരിവർത്തനം സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചു. ഇവിടെയാണ് പ്രശ്നം.

ഇറാന്റെ ഐആർജിസി പിരിച്ചുവിട്ടില്ല. ഭരണഘടനാ പിന്തുടർച്ചാ പ്രക്രിയ തകരാറില്ലാതെ തുടർന്നു. പുതിയ കമാൻഡർമാർ നിയമിതരായി, മിസൈലുകൾ തൊടുക്കപ്പെട്ടു, പ്രതീക്ഷകൾക്ക് വിരുദ്ധമായി, ആഘോഷിക്കുന്നതിന് പകരം പ്രതികാരം ആവശ്യപ്പെട്ട് ഇറാൻ ജനത പ്രതികരിച്ചു. മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, കൂടുതൽ ശക്തവും പ്രതിരോധശേഷിയുള്ളതുമായ രാഷ്ട്രീയ, സൈനിക ഘടനയുള്ള ഒരു രാഷ്ട്രത്തിൽ സിറിയൻ മോഡൽ പ്രയോഗിക്കപ്പെട്ടു, അത് പരാജയപ്പെട്ടു.

നയതന്ത്ര എക്സിറ്റ് പോലും തെറ്റായി കണക്കുകൂട്ടപ്പെട്ടു. ഇറാന്റെ നേതാക്കളെ ഇല്ലാതാക്കിയാൽ അവർ അംഗീകരിക്കുന്ന ഒരു വെടിനിർത്തൽ നിർദ്ദേശം ഇറ്റലിക്ക് സാധിച്ചു എടുക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് ഉദ്യോഗസ്ഥർ കരുതി. പകരം, ഇറാൻ അത് നിരുപാധികം തള്ളിക്കളഞ്ഞു.

ടെഹ്റാനിലെ ദ്വിമുഖ സമ്പ്രദായം, ഒരേസമയം പിന്തുടർച്ച കൈകാര്യം ചെയ്യുകയും സൈനിക പ്രത്യാക്രമണം നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നത്, യുഎസ് ഇന്റലിജൻസ് അനുമാനങ്ങളിലെ ഒരു അടിസ്ഥാന വീഴ്ചയെ തുറന്നുകാട്ടുന്നതാണ്. ഉന്നത നേതാക്കൾ കൊല്ലപ്പെടുമ്പോൾ ഭരണകൂടം യാന്ത്രികമായി തകർന്നില്ല.

ഈ തെറ്റായ കണക്കുകൂട്ടലിന് യുദ്ധക്കളത്തിനപ്പുറവും അനന്തരഫലങ്ങളുണ്ട്. സൈനിക ലോജിസ്റ്റിക്സ്, ഇന്റർസെപ്റ്ററുകളുടെ (തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന മിസൈലുകൾ) കരുതൽ ശേഖരം, താവളങ്ങളുടെ സ്ഥാനം, വിപണി സമയം എന്നിവ പോലും 4 മുതൽ 5 ദിവസം വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന സംഘർഷമാണെന്ന അനുമാനത്തിന്മേലാണ് അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയിരുന്നത്. ഇറാൻ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നതോടെ, ഓരോ പ്രവർത്തനപരവും രാഷ്ട്രീയവുമായ പദ്ധതികളും ഇപ്പോൾ അനിശ്ചിതത്വത്തിലാണ്.

ഓപ്പറേഷൻ എപ്പിക് ഫ്യൂറിയുടെ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ഇതിനകം ലോകമെമ്പാടും അലയടിക്കുന്നു. ഉടനടിയുള്ള ആഘാതം സാമ്പത്തികമാണ്. ഹോർമുസ് കടലിടുക്ക് പരിമിതമായി അടച്ചതോടെയും പനാമയുടെ പതാകയുള്ള ടാങ്കർ സ്കൈലൈറ്റ് മുങ്ങുന്നതോടെയും ഊർജ്ജ വിപണികൾ രൂക്ഷമായി പ്രതികരിക്കുന്നു.
എണ്ണവില ഒരു ബാരലിന് 130 ഡോളറിലേക്ക് കുതിക്കുന്നു. ഗൾഫ് ട്രാൻസിറ്റിനുള്ള ഇൻഷുറൻസ് പ്രീമിയങ്ങൾ കുതിച്ചുയരുകയാണ്, നിരവധി ഷിപ്പിംഗ് കമ്പനികൾ ഈ മേഖലയിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ പൂർണ്ണമായും വിസമ്മതിക്കുന്നു.

ഹ്രസ്വവും നിർണായകവും ആയിരിക്കേണ്ടിയിരുന്ന ഒരു യുദ്ധം മാസങ്ങളോളം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന അസ്ഥിരതയുടെ ഭീഷണി ഉയർത്തുന്നു. ലോയ്ഡ്സ് ഓഫ് ലണ്ടനിലെ വിവരങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, സമുദ്ര ഇൻഷുറർമാർ ഗൾഫിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്ന ഓരോ കപ്പലിന്റെയും അപകടസാധ്യത വീണ്ടും കണക്കാക്കുകയാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് എണ്ണ, വാതക വിതരണ ശൃംഖലകൾ സമ്മർദ്ദത്തിലാണ്. ഇറാനിൽ നിന്ന് ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി വിദൂരത്തുള്ള രാജ്യങ്ങൾ പോലും ഈ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു.
നയതന്ത്രപരമായി, സ്ഥിതി അത്രതന്നെ പിരിമുറുക്കം നിറഞ്ഞതാണ്. ചൈനയും റഷ്യയും യുഎസ്, ഇസ്രായേൽ ആക്രമണങ്ങളെ പരസ്യമായി അപലപിക്കുകയും ഉടനടി ശത്രുത അവസാനിപ്പിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഐആർജിസി സൈനിക നടപടികൾ നടത്തുമ്പോൾ തന്നെ ഇറാന്റെ വിദേശകാര്യ മന്ത്രി അബ്ബാസ് അരാഞ്ചി നയതന്ത്രത്തിൽ സജീവമായി ഏർപ്പെടുന്നു.

പരമ്പരാഗതമായി മധ്യസ്ഥരായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന സൗദി അറേബ്യ, ഖത്തർ, ഒമാൻ തുടങ്ങിയ പ്രാദേശിക കളിക്കാരുടെ പ്രദേശങ്ങൾ ഇറാന്റെ ആക്രമണങ്ങളാൽ ബാധിക്കപ്പെട്ടു, ഇത് മധ്യസ്ഥ ശ്രമങ്ങളെ കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമാക്കി. അതേസമയം, ചർച്ചകൾക്ക് ഇറാൻ വിസമ്മതിച്ചിട്ടും വരും ദിവസങ്ങളിൽ സ്വന്തം ആക്രമണങ്ങൾ ശക്തമാക്കുമെന്ന് ഇസ്രായേൽ പറയുന്നുണ്ട്. പ്രധാനമന്ത്രി നെതന്യാഹു പരസ്യമായി ഈ നീക്കത്തെ വലിയ വിജയമായി ചിത്രീകരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഇസ്രായേലി വിശകലന വിദഗ്ധർ സ്വകാര്യമായി ഈ സാഹചര്യത്തെ വളരെ അപകടകരം എന്ന് പറയുന്നുണ്ട്. ഏറെക്കാലം ബോംബുകളെ പേടിച്ച് ജീവിക്കാൻ ഇസ്രായേലി ജനതയ്ക്ക് കഴിയില്ല.