| വാമിക
ഇറാനും അമേരിക്കയും തമ്മിലുള്ള രാഷ്ട്രീയ സംഘർഷങ്ങൾ ഹോർമുസ് കടലിടുക്കിനെ ഒരു യുദ്ധക്കളമാക്കി മാറ്റുമ്പോൾ, ലോകം ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോകുന്നത് ആ കടലിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾകൊണ്ട് രൂപപ്പെട്ട ആവാസവ്യവസ്ഥയുടെ തകർച്ചയാണ്. യുദ്ധം കരയിലായാലും കടലിലായാലും പ്രകൃതിക്കുണ്ടാക്കുന്ന ആഘാതം ഒരുപോലെയാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്നതാണ് ഈ സാഹചര്യം. ആക്രമണങ്ങളും ഉപരോധങ്ങളും വാർത്തകളിൽ നിറയുമ്പോൾ, ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും കരുത്തുറ്റ പവിഴപ്പുറ്റുകളും അപൂർവ കടൽജീവികളും കടലിനടിയിലെ എണ്ണച്ചാലുകളിൽ ശ്വാസം മുട്ടുകയാണ്.
സെന്റർ ഫോർ സ്ട്രാറ്റജിക് സ്റ്റഡീസിന്റെ കണക്കനുസരിച്ച്, നിലവിൽ നൂറിലധികം എണ്ണക്കപ്പലുകളാണ് ഹോർമുസ് കടലിടുക്കിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്നത്. യുഎസ് ആക്രമണത്തിൽ തകർന്ന ‘ഷാഹിദ് ബഗേരി’ എന്ന ഇറാനിയൻ കപ്പലിൽ നിന്നടക്കം വൻതോതിൽ എണ്ണ കടലിലേക്ക് ഒഴുകിയെത്തുന്നത് പവിഴപ്പുറ്റുകളെ നാശത്തിന്റെ വക്കിലെത്തിച്ചിരിക്കുകയാണ്. കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനത്തെ അതിജീവിക്കാൻ ശേഷിയുള്ള ഈ മേഖലയെ ശാസ്ത്രജ്ഞർ ‘ഗൾഫിന്റെ പാരിസ്ഥിതിക കിരീടം’ എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. യുദ്ധവും എണ്ണമലിനീകരണവും ഈ പ്രകൃതിദത്ത വിസ്മയത്തെ ഇല്ലാതാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതായി ഗവേഷകർ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു.
‘കടലിലെ മഴക്കാടുകൾ’ എന്നറിയപ്പെടുന്ന പവിഴപ്പുറ്റുകൾ സമുദ്രത്തിലെ 25 ശതമാനത്തിലധികം ജീവജാലങ്ങൾക്കും അഭയസ്ഥാനമൊരുക്കുന്നു. കടൽത്തട്ടിന്റെ ഒരു ശതമാനത്തിൽ താഴെ മാത്രം വിസ്തൃതിയുള്ള ഇവ രൂപപ്പെടാൻ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്. എന്നാൽ 1950കൾക്ക് ശേഷം ലോകത്തിലെ പകുതിയോളം പവിഴപ്പുറ്റുകൾ സമുദ്രതാപനവും മലിനീകരണവും മൂലം നശിച്ചുപോയി എന്നത് ഞെട്ടിക്കുന്ന വസ്തുതയാണ്. മത്സ്യങ്ങൾ, കടൽക്കുതിരകൾ, ആമകൾ തുടങ്ങി വൈവിധ്യമാർന്ന ജീവികൾ നിലനിൽപ്പിനായി ആശ്രയിക്കുന്നത് ഈ പവിഴപ്പുറ്റുകളെയാണ്.
ഇന്ത്യയിലെ പവിഴപ്പുറ്റുകളെ നിരീക്ഷിച്ചാൽ, ഏകദേശം 2,375 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ വിസ്തൃതിയിൽ അവ വ്യാപിച്ചു കിടക്കുന്നു. പ്രധാനമായും ആൻഡമാൻ നിക്കോബാർ ദ്വീപുകൾ, ലക്ഷദ്വീപ്, മന്നാർ ഉൾക്കടൽ, കച്ച് ഉൾക്കടൽ എന്നിവിടങ്ങളിലാണ് ഇവ കാണപ്പെടുന്നത്. ലക്ഷദ്വീപിൽ ‘അറ്റോളുകൾ’ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന മോതിര ആകൃതിയിലുള്ള പവിഴപ്പുറ്റുകളാണ് ഉള്ളത്. കേരളത്തിൽ വിഴിഞ്ഞം, കൊല്ലം തീരങ്ങളിൽ പവിഴപ്പുറ്റുകളുടെ ചെറിയ പാച്ചുകൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട് എന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്.
നശിച്ചുപോകുന്ന പവിഴപ്പുറ്റുകളെ വീണ്ടെടുക്കാനായി ഇന്ത്യയിൽ ഇന്ന് വിപുലമായ പുനരുജ്ജീവന പ്രവർത്തനങ്ങൾ (Coral Restoration) നടക്കുന്നുണ്ട്. മന്നാർ ഉൾക്കടലിൽ കഴിഞ്ഞ 20 വർഷത്തിനിടെ 51,000-ത്തിലധികം പവിഴക്കഷ്ണങ്ങൾ മാറ്റി സ്ഥാപിച്ചതിലൂടെ മത്സ്യസമ്പത്തിൽ വലിയ വർദ്ധനവുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ഗുജറാത്തിലെ മിതാപുർ തീരത്ത് ‘ബയോറോക്ക്’ എന്ന നൂതന സാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗിച്ച് 95 ശതമാനത്തിലധികം അതിജീവനം ഉറപ്പാക്കാൻ സാധിച്ചു. വൈദ്യുതി ഉപയോഗിച്ച് പവിഴപ്പുറ്റുകളുടെ വളർച്ചാ നിരക്ക് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ഈ രീതി ലോകത്തിന് തന്നെ മാതൃകയാണ്.
ഇന്ത്യയിൽ പവിഴപ്പുറ്റുകൾക്ക് 1972-ലെ വൈൽഡ് ലൈഫ് (പ്രൊട്ടക്ഷൻ) ആക്ട് പ്രകാരം ഏറ്റവും ഉയർന്ന നിയമപരിരക്ഷയാണ് നൽകിയിരിക്കുന്നത്. പവിഴപ്പുറ്റുകൾ നശിക്കുന്നത് കേവലം കടലിനടിയിലെ ജീവികളുടെ വംശനാശം മാത്രമല്ല, മറിച്ച് തീരദേശത്തിന്റെ സംരക്ഷണവും ദശലക്ഷക്കണക്കിന് മനുഷ്യരുടെ ഭക്ഷണവുമാണ് ഇല്ലാതാക്കുന്നത്. കടലിനടിയിലെ ഈ ഹരിതവനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുക എന്നത് വരുംതലമുറയ്ക്കായി നാം ചെയ്യേണ്ട ഏറ്റവും വലിയ നിക്ഷേപമാണ്. അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിലുള്ള സംഘർഷങ്ങൾ ഇത്തരം സവിശേഷമായ ആവാസവ്യവസ്ഥകളെ തകർക്കാതിരിക്കാൻ ആഗോളതലത്തിൽ ശ്രദ്ധയുണ്ടാകേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്.
