ഭൂമിയിലെ ഭൂരിഭാഗം മനുഷ്യരും കരയിൽ വീടുകൾ പണിത് സ്ഥിരതാമസമാക്കുമ്പോൾ, തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയിലെ ചില തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗങ്ങൾ ഇന്നും കടലിനെ തന്നെ വീടും ജീവിതവുമാക്കി ജീവിക്കുന്നു. ഇന്തോനേഷ്യ, മലേഷ്യ, ഫിലിപ്പീൻസ് എന്നിവിടങ്ങളിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്ന ഈ ജനതയെ ലോകം “കടൽ ജിപ്സികൾ” അഥവാ “കടൽ നാടോടികൾ” എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്.
കരയിൽ സ്ഥിരമായി താമസിക്കുന്നതിനെക്കാൾ കടലിൽ ഒഴുകിനിൽക്കുന്ന ബോട്ടുകളിലും കടലിന് മുകളിലായി നിർമ്മിച്ച ചെറിയ വീടുകളിലുമാണ് ഇവരുടെ ജീവിതം. മത്സ്യബന്ധനമാണ് പ്രധാന ഉപജീവനമാർഗം. ആവശ്യമായ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാനോ പിടിച്ച മത്സ്യങ്ങൾ വിൽക്കാനോ മാത്രമാണ് ഇവർ ഇടയ്ക്കൊക്കെ കരയിലെത്തുന്നത്. അതിനുശേഷം വീണ്ടും കടലിന്റെ വിശാലതയിലേക്ക് മടങ്ങും.
ഈ സമൂഹത്തിന്റെ വേരുകൾ തെക്കൻ ഫിലിപ്പീൻസിലെ സുലു ദ്വീപുകളിലാണെന്ന് ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു. കാലക്രമേണ നാടോടി ജീവിതരീതിയിലൂടെ ഇവർ മലേഷ്യ, ബ്രൂണൈ, ഇന്തോനേഷ്യ എന്നിവിടങ്ങളിലെ സമുദ്രപ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് വ്യാപിച്ചു. ഇന്ന് മാലുക്കു, രാജ ആമ്പത്ത്, സുലവേസി, വടക്കൻ കലിമന്തൻ തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളിലും ഇവരുടെ സാന്നിധ്യമുണ്ട്.
ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച സ്വാഭാവിക ഡൈവർമാരിൽ ചിലരായി ഇവർ അറിയപ്പെടുന്നു. ബാല്യകാലം മുതൽ കടലുമായി അഭേദ്യബന്ധം പുലർത്തുന്നതിനാൽ നീന്തലും മുങ്ങലും ഇവർക്ക് ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ആധുനിക ഡൈവിംഗ് ഉപകരണങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ ആഴക്കടലിലേക്ക് മുങ്ങുകയും ദീർഘനേരം ശ്വാസം പിടിച്ചുനിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ഇവരുടെ അസാധാരണ കഴിവുകളിൽ ഒന്നാണ്. ചിലർക്ക് അഞ്ച് മുതൽ പതിമൂന്ന് മിനിറ്റ് വരെ വെള്ളത്തിനടിയിൽ തുടരാൻ കഴിയുമെന്നാണ് പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
ഇവരുടെ ഈ കഴിവിന് പിന്നിൽ ശരീരഘടനയിലെ പ്രത്യേകതകളും ഉണ്ടെന്നാണ് ഗവേഷകർ കണ്ടെത്തിയത്. സാധാരണ മനുഷ്യരേക്കാൾ ഇവരുടെ പ്ലീഹ (Spleen) അല്പം വലുതായിരിക്കാം. ശരീരത്തിന് കൂടുതൽ ഓക്സിജൻ ലഭ്യമാക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നതിനാൽ ദീർഘനേരം വെള്ളത്തിനടിയിൽ തുടരാൻ ഇവർക്ക് സാധിക്കുന്നു. തലമുറകളായി കടലുമായി ഇണങ്ങി ജീവിച്ചതിന്റെ ഫലമായ ജനിതക മാറ്റങ്ങളാണ് ഇതിന് കാരണമെന്നാണ് ശാസ്ത്രലോകത്തിന്റെ വിലയിരുത്തൽ.
പരമ്പരാഗത കുന്തങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് 30 മീറ്റർ വരെ ആഴത്തിൽ മുങ്ങി മത്സ്യങ്ങളെയും നീരാളികളെയും വേട്ടയാടുന്നത് ഇവരുടെ പതിവാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ചെറുപ്പം മുതൽ കുട്ടികൾക്ക് നീന്തലും ഡൈവിംഗും അഭ്യസിപ്പിക്കുന്നു. കടലിന്റെ തിരമാലകൾക്കിടയിൽ വളരുന്ന ഈ കുട്ടികൾക്ക് വെള്ളം ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നല്ല; മറിച്ച് അത് അവരുടെ ജീവിതത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക ഭാഗമാണ്.
മതപരമായി നോക്കുമ്പോൾ ഇവരിൽ ഭൂരിഭാഗവും മുസ്ലീങ്ങളാണ്. മലേഷ്യയിലേക്കും ബ്രൂണൈയിലേക്കും നടത്തിയ സമുദ്രയാത്രകളുടെ കാലം മുതൽ ഇസ്ലാം മതം ഇവരുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, പൂർവികരിൽ നിന്ന് കൈമാറിക്കിട്ടിയ ചില തദ്ദേശീയ വിശ്വാസങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ഇന്നും അവർ സംരക്ഷിച്ചുവരുന്നു.
എന്നാൽ കടലിനോട് ഇത്രയും ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന ഈ ജീവിതത്തിന് വെല്ലുവിളികളും ഏറെയാണ്. വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും ആരോഗ്യപരിരക്ഷയ്ക്കും സർക്കാർ സേവനങ്ങൾക്കും ഇവർക്ക് പരിമിതമായ പ്രവേശനമേയുള്ളൂ. പലരും ഇന്നും നിരക്ഷരരാണ്. അതിലുപരി, വിവിധ രാജ്യങ്ങളുടെ അതിർത്തികൾക്കിടയിൽ നാടോടി ജീവിതം നയിക്കുന്നതിനാൽ പലർക്കും വ്യക്തമായ പൗരത്വ രേഖകളില്ല. ഒരു രാജ്യവും പൂർണമായും സ്വന്തം ജനതയായി അംഗീകരിക്കാത്ത അവസ്ഥയും നിലനിൽക്കുന്നു.
തിരമാലകളെ വഴികാട്ടിയും കടലിനെ വീടുമായും ജീവിതം നയിക്കുന്ന ഈ കടൽ നാടോടികൾ ആധുനിക ലോകത്തിനിടയിലും പ്രകൃതിയുമായി ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന ഒരു അപൂർവ ജീവിതരീതിയുടെ ജീവനുള്ള സാക്ഷ്യങ്ങളാണ്.
