ഭക്ഷ്യവിളകളിൽ അമിതമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന കീടനാശിനികളും രാസവളങ്ങളും മനുഷ്യാരോഗ്യത്തിന് സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഗുരുതര ഭീഷണിയാണ് ചേട്ടൻ ഡികെ സംവിധാനം ചെയ്ത ദി ഇന്ത്യ സ്റ്റോറിയുടെ പ്രമേയം. കാൻസർ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഗുരുതര രോഗങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുന്ന ഭക്ഷ്യവിഷബാധയെ കുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ചിത്രം സാമൂഹികമായി പ്രസക്തമായ വിഷയം മുന്നോട്ടുവെക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അത് അവതരിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിലും നിലപാടുകളിലും കാര്യമായ പോരായ്മകൾ പ്രകടമാണ്.
കോടതിമുറി നാടകമായി കഥ
മുൻ സൈനിക ഉദ്യോഗസ്ഥനായ യോഗേഷിൻ്റെ (ശ്രേയസ് തൽപാഡെ) മകൾ കീടനാശിനികളുടെ വിഷാംശം മൂലമുണ്ടായ രക്താർബുദത്തെ തുടർന്ന് മരിക്കുന്നതോടെയാണ് കഥ ആരംഭിക്കുന്നത്. മകളുടെ മരണത്തിന് ഉത്തരവാദികളെന്ന് കരുതുന്ന കീടനാശിനി വ്യവസായത്തിനെതിരെ നിയമപോരാട്ടത്തിന് ഇറങ്ങുന്ന യോഗേഷിനൊപ്പം ആദ്യ കേസ് ഏറ്റെടുക്കുന്ന അഭിഭാഷകയാണ് അർച്ചന (കാജൽ അഗർവാൾ).
കോടതിമുറിയെ കേന്ദ്രീകരിച്ചാണ് ചിത്രം മുന്നോട്ടു പോകുന്നത്. എന്നാൽ കഥയിലെ പ്രധാന ട്വിസ്റ്റുകളും കഥാപാത്രങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലവും സ്വാഭാവികമായി വികസിക്കുന്നതിന് പകരം നിർബന്ധിതമായി ചേർത്തതു പോലെയാണ് അനുഭവപ്പെടുന്നത്. ചില നിർണായക വഴിത്തിരിവുകൾ പ്രേക്ഷകരെ അമ്പരപ്പിക്കുന്നതിനേക്കാൾ കഥയുടെ വിശ്വാസ്യതയെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതാണ്.
ശരിയായ ചോദ്യങ്ങൾ, അപൂർണമായ ഉത്തരങ്ങൾ
ഭക്ഷ്യസുരക്ഷയെ കുറിച്ച് ചിത്രം ഉയർത്തുന്ന ആശങ്കകൾ പ്രസക്തമാണ്. എന്നാൽ പ്രശ്നത്തിൻ്റെ വേരുകളിലേക്ക് പോകുന്നതിന് പകരം, ഉത്തരവാദിത്തം പ്രധാനമായും കർഷകരുടെ മേൽ ചുമത്തുന്ന സമീപനമാണ് സിനിമ സ്വീകരിക്കുന്നത്.
രാസവളങ്ങളുടെയും കീടനാശിനികളുടെയും ഉപയോഗത്തിന് പിന്നിലെ കാർഷിക നയങ്ങൾ, വിപണി സംവിധാനം, ഇടനിലക്കാർ, സംഭരണ കേന്ദ്രങ്ങളിലെ രാസപ്രയോഗം, ജൈവകൃഷിക്ക് ആവശ്യമായ സർക്കാർ പിന്തുണയുടെ അഭാവം തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങൾ ചിത്രം കാര്യമായി ചർച്ച ചെയ്യുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ഗൗരവമേറിയ ഒരു സാമൂഹിക വിഷയത്തെ അവതരിപ്പിച്ചിട്ടും അതിൻ്റെ വിശാലമായ പശ്ചാത്തലം പൂർണമായി ഉൾക്കൊള്ളാൻ സിനിമക്ക് കഴിയുന്നില്ല.
രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകളും അവതരണവും
ചിത്രത്തിലെ ചില രംഗങ്ങൾ ഭരണകക്ഷിയോട് അനുകൂലമായ സമീപനം സ്വീകരിക്കുന്നതായും വിമർശനം ഉയരാൻ ഇടയാക്കുന്നു. അഴിമതി ആരോപണങ്ങൾ കോർപ്പറേറ്റുകളിലേക്ക് മാത്രം പരിമിതപ്പെടുത്തുകയും, ഭരണസംവിധാനത്തിൻ്റെ ഉത്തരവാദിത്തം ആഴത്തിൽ പരിശോധിക്കാൻ ചിത്രം തയ്യാറാകാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
പഞ്ചാബ്, കേരളം തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ കാൻസർ ബാധയെ പരാമർശിക്കുമ്പോഴും, പ്രശ്നത്തിന്റെ സമഗ്രമായ രാഷ്ട്രീയ-ഭരണപരമായ വശങ്ങൾ സിനിമ സ്പർശിക്കുന്നില്ല. ഇതുമൂലം ചിത്രം ഉയർത്തുന്ന സന്ദേശത്തിൻ്റെ ശക്തി കുറയുന്നുണ്ട്.
മെലോഡ്രാമക്ക് അമിത പ്രാധാന്യം
കോടതിമുറിയിലെ വാദപ്രതിവാദങ്ങൾക്കൊപ്പം യോഗേഷിൻ്റെ കുടുംബജീവിതം അവതരിപ്പിക്കുന്ന ദൈർഘ്യമേറിയ ഫ്ലാഷ്ബാക്കുകളും ചിത്രത്തിലുണ്ട്. കഥാപാത്രങ്ങളുടെ വൈകാരിക പശ്ചാത്തലം അവതരിപ്പിക്കുകയെന്ന ലക്ഷ്യമുണ്ടെങ്കിലും, ഈ ഭാഗങ്ങൾ പലപ്പോഴും കഥയുടെ ഒഴുക്ക് മന്ദഗതിയിലാക്കുന്നു.
അതേസമയം, ചികിത്സാ ചെലവുകൾ, ആരോഗ്യസംരക്ഷണ സംവിധാനത്തിലെ പോരായ്മകൾ തുടങ്ങിയ യാഥാർഥ്യപ്രശ്നങ്ങൾ സിനിമ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അവയെ ഗൗരവമായ ചർച്ചയാക്കി വികസിപ്പിക്കാതെ മെലോഡ്രാമക്ക് പിന്തുണ നൽകുന്ന ഘടകങ്ങളായി മാത്രമാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
പ്രകടനങ്ങൾ
ശ്രേയസ് തൽപാഡെ വികാരഭരിതമായ രംഗങ്ങളിൽ മികച്ച പ്രകടനം കാഴ്ചവയ്ക്കുന്നുണ്ട്. കാജൽ അഗർവാൾ തൻ്റെ കഥാപാത്രത്തെ വിശ്വസനീയമായി അവതരിപ്പിച്ചെങ്കിലും ചില രംഗങ്ങളിൽ പ്രകടനത്തിൽ സ്ഥിരതക്കുറവ് അനുഭവപ്പെടുന്നു. മുരളി ശർമ്മ തൻ്റെ കഥാപാത്രത്തെ ഭംഗിയായി കൈകാര്യം ചെയ്യുമ്പോൾ, യോഗേഷിൻ്റെ മകളായി അഭിനയിച്ച തൃഷ സർദ ശ്രദ്ധേയ പ്രകടനമാണ് കാഴ്ചവയ്ക്കുന്നത്.
വിധി
ഭക്ഷ്യസുരക്ഷയും കീടനാശിനികളുടെ അപകടവും പോലുള്ള അതീവ പ്രസക്തമായ വിഷയം ചർച്ച ചെയ്യാനുള്ള ശ്രമമാണ് ദി ഇന്ത്യ സ്റ്റോറി. എന്നാൽ പ്രശ്നത്തിൻ്റെ അടിസ്ഥാന കാരണങ്ങളെയും ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളെയും സമഗ്രമായി പരിശോധിക്കാൻ ചിത്രം തയ്യാറാകാത്തത് അതിൻ്റെ ഏറ്റവും വലിയ പോരായ്മയായി മാറുന്നു. ശക്തമായ സാമൂഹിക ഇടപെടലാകാൻ സാധ്യതയുണ്ടായിരുന്ന ചിത്രം, ഒടുവിൽ സുരക്ഷിതമായ പരിധിക്കുള്ളിൽ ഒതുങ്ങുന്ന ഒരു കോടതിമുറി നാടകമായി മാറുകയാണ്.