ഇന്ത്യൻ നാവികസേനയുടെ കരുത്ത് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനായി 26 റഫാൽ-എം യുദ്ധവിമാനങ്ങൾ വാങ്ങുന്നതിനായുള്ള ചരിത്രപരമായ കരാറിൽ ഇന്ത്യ ഒപ്പുവെച്ചു. ഏകദേശം 63,000 കോടി രൂപ (7 ബില്യൺ യൂറോ) ചിലവിട്ടാണ് ഈ അത്യാധുനിക വിമാനങ്ങൾ നാവികസേനയുടെ ഭാഗമാകുന്നത്. റഫാൽ-എം എത്തുന്നതോടെ ദക്ഷിണേഷ്യയിലെ സൈനിക സന്തുലിതാവസ്ഥയിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമെന്നാണ് പാകിസ്താനിലെ പ്രതിരോധ വിദഗ്ധർ തന്നെ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നത്.
ഇന്ത്യയുടെ ഈ നീക്കം പാകിസ്താനിൽ വലിയ ആശങ്കയ്ക്ക് വഴിവെച്ചിട്ടുണ്ട്. പാകിസ്താൻ വ്യോമസേനയുടെ പക്കലുള്ള 36 ജെ-10സിഇ വിമാനങ്ങളേക്കാൾ പ്രഹരശേഷി ഇന്ത്യ വാങ്ങുന്ന 26 റഫാൽ-എം വിമാനങ്ങൾക്കുണ്ടാകുമെന്ന് നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നു. ഇന്ത്യയുടെ ഒരൊറ്റ കാരിയർ സ്ട്രൈക്ക് ഗ്രൂപ്പ് പോലും പാകിസ്താൻ വ്യോമസേനയുടെ മുഴുവൻ ജെ-10സിഇ കരുത്തിനെക്കാൾ കരുത്തുറ്റതായി മാറുമെന്നാണ് റിപ്പോർട്ടുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
4.5 തലമുറയിൽപ്പെട്ട ഈ യുദ്ധവിമാനങ്ങൾ അത്യാധുനിക മെറ്റിയോർ മിസൈലുകൾ വഹിക്കാൻ ശേഷിയുള്ളവയാണ്. ശത്രുവിമാനങ്ങളെ അവയുടെ ദൃഷ്ടിപരിധിക്ക് പുറത്തുവെച്ച് തന്നെ (Beyond Visual Range) തകർക്കാൻ ഈ മിസൈലുകൾക്ക് സാധിക്കും. ചൈനീസ് നിർമ്മിത ജെ-10സിഇ വിമാനങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന PL-15E മിസൈലുകളെ അപേക്ഷിച്ച് റഫാലിലെ മിസൈൽ സംവിധാനങ്ങൾ കൂടുതൽ റേഞ്ചും കൃത്യതയും ഉള്ളതാണെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെടുന്നു.
റഫാൽ-എം വിമാനങ്ങളുടെ മറ്റൊരു പ്രധാന പ്രത്യേകത അതിന്റെ ഇരട്ട എഞ്ചിൻ (Twin Engine) സംവിധാനമാണ്. ഒരു എഞ്ചിന് തകരാർ സംഭവിച്ചാലും രണ്ടാമത്തെ എഞ്ചിൻ ഉപയോഗിച്ച് വിമാനം സുരക്ഷിതമായി തിരിച്ചെത്തിക്കാൻ സാധിക്കും. എന്നാൽ പാകിസ്താൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ജെ-10സിഇ ഒറ്റ എഞ്ചിൻ വിമാനമാണെന്നത് അതിന്റെ വലിയൊരു പരിമിതിയായി മാറുന്നു. കൂടാതെ, റഫാലിന്റെ രൂപകല്പന കാരണം ശത്രുക്കളുടെ റഡാറുകളിൽ ഇവയെ പെട്ടെന്ന് കണ്ടെത്താൻ കഴിയില്ല.
ഇന്ത്യയുടെ തദ്ദേശീയ വിമാനവാഹിനിക്കപ്പലായ ഐഎൻഎസ് വിക്രാന്തിൽ നിന്നായിരിക്കും ഈ വിമാനങ്ങൾ പ്രധാനമായും പ്രവർത്തിക്കുക. സമുദ്രത്തിന് മുകളിലും കരയിലും ഒരേപോലെ യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ശേഷിയുള്ളവയാണ് റഫാൽ-എം പതിപ്പുകൾ. കരയിലെ ബേസുകളിൽ നിന്ന് മാത്രം പ്രവർത്തിക്കാൻ ലക്ഷ്യമിട്ട് നിർമ്മിച്ച ജെ-10സിഇ വിമാനങ്ങളേക്കാൾ കൂടുതൽ ആയുധങ്ങൾ വഹിക്കാനുള്ള ശേഷിയും റഫാൽ-എം വിമാനങ്ങൾക്കുണ്ട്.
ഇന്ത്യൻ വിമാനവാഹിനിക്കപ്പലുകൾ സമുദ്രത്തിൽ ഒരു പറക്കും കോട്ട പോലെയാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. വിശാഖപട്ടണം ക്ലാസ്, കൊൽക്കത്ത ക്ലാസ് എന്നീ അത്യാധുനിക ഡിസ്ട്രോയർ കപ്പലുകളുടെ ശക്തമായ സംരക്ഷണത്തിലാണ് ഇവ നീങ്ങുന്നത്. ഇന്ത്യയുടെ ഒരു കാരിയർ സ്ട്രൈക്ക് ഗ്രൂപ്പിന്റെ വ്യോമപ്രതിരോധ സംവിധാനം പാകിസ്താന്റെ രാജ്യത്തുടനീളമുള്ള കരധിഷ്ഠിത വ്യോമപ്രതിരോധ സംവിധാനത്തേക്കാൾ ശക്തമാണെന്ന് പാക് വിദഗ്ധർ നിരീക്ഷിക്കുന്നു.
നിലവിലുള്ള പഴയ മിഗ്-29കെ വിമാനങ്ങൾക്ക് പകരമായി ഇന്ത്യ സ്വന്തമായി ട്വിൻ എഞ്ചിൻ ഡെക്ക്-ബേസ്ഡ് ഫൈറ്റർ (TEDBF) വികസിപ്പിച്ചുവരികയാണ്. ഇതിനുപുറമെ, മൂന്നാമതൊരു വലിയ വിമാനവാഹിനിക്കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും ഇന്ത്യ ആലോചിക്കുന്നുണ്ട്. ഈ സുപ്രധാന നീക്കങ്ങൾ ഇന്ത്യൻ നാവിക സേനയെ മേഖലയിലെ ഒരു അതിശക്തമായ നാവിക ശക്തിയായി മാറ്റുമെന്നാണ് പ്രതിരോധ ലോകം വിലയിരുത്തുന്നത്.
