തീർത്ഥാടകരുടെ കാവൽക്കാരിൽ നിന്ന് സാമ്രാജ്യങ്ങളുടെ പതനത്തിലേക്ക്; ‘നൈറ്റ്സ് ടെംപ്ലർ’ രഹസ്യ യോദ്ധാക്കൾ

വിശുദ്ധ നാടായ ജറുസലേമിലേക്ക് തീർത്ഥാടനത്തിന് പുറപ്പെട്ട ക്രിസ്ത്യൻ തീർത്ഥാടകരെ സംരക്ഷിക്കാൻ രൂപീകരിച്ച ഒരു സാധാരണ സന്യാസി സമൂഹം? എ.ഡി. 1099-ലെ ഒന്നാം കുരിശുയുദ്ധത്തിന് ശേഷം വിശുദ്ധ നാടുകളിലേക്ക് പ്രയാണം ചെയ്ത തീർത്ഥാടകർക്ക് കടുത്ത സുരക്ഷാ ഭീഷണികൾ നേരിടേണ്ടി വന്നു. ഇതിന് പരിഹാരമെന്നോണം 1119–1120 കാലഘട്ടത്തിൽ ഹഗ് ഡി പയൻസ് (Hugh de Payens) എന്ന പ്രഭുവിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഒരുകൂട്ടം യോദ്ധാക്കൾ ചേർന്ന് തീർത്ഥാടകർക്ക് സംരക്ഷണമൊരുക്കാൻ ഒരു സഹോദരസംഘം രൂപീകരിച്ചു. ദൈവസേവനത്തിനായി ജീവിതം സമർപ്പിച്ച ഈ യോദ്ധാക്കൾ പിന്നീട് ‘പുവർ ഫെല്ലോ-സോൾജിയേഴ്സ് ഓഫ് ക്രൈസ്റ്റ് ആൻഡ് ഓഫ് ദി ടെംപിൾ ഓഫ് സോളമൻ’ എന്നും പിന്നീട് ‘നൈറ്റ്സ് ടെംപ്ലർ’ (Knights Templar) എന്നും അറിയപ്പെട്ടു.

എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇവർക്ക് ‘നൈറ്റ്സ് ടെംപ്ലർ’ എന്ന പേരുവന്നത് എന്ന് ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ജറുസലേമിലെ ടെംപിൾ മൗണ്ടിൽ (Temple Mount) സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതും സോളമന്റെ പുരാതന ദേവാലയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതുമായ ആസ്ഥാനത്താണ് ഇവർ തങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ചത്. പ്രാരംഭത്തിൽ വെറുമൊരു യോദ്ധാക്കളുടെ സംഘമായിരുന്ന ഇവർ, പിന്നീട് കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ കർശനമായ നിയമങ്ങളും അധികാരശ്രേണിയുമുള്ള ഒരു പ്രസ്ഥാനമായി വളർന്നു. എ.ഡി. 1129-ൽ ട്രോയ്സ് കൗൺസിലിൽ (Council of Troyes) വെച്ച് ഇവർക്ക് ഔദ്യോഗിക സഭാ അംഗീകാരം ലഭിക്കുകയും ബെർണാഡ് ഓഫ് ക്ലെയർവോക്സിന്റെ പിന്തുണയോടെ ഇവർ യൂറോപ്പിലുടനീളം പ്രശസ്തരാവുകയും ചെയ്തു. സ്വാർത്ഥ താൽപ്പര്യങ്ങളില്ലാതെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ നിയമങ്ങൾക്കും സഭാ മേലധികാരികൾക്കും വിധേയപ്പെട്ട് ജീവിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഇവരുടെ രീതി.

വെളുത്ത അങ്കിയും അതിൽ ചുവന്ന കുരിശും കൈയ്യിൽ വാളുമേന്തിയ ഒരു യോദ്ധാവിന്റെ ചിത്രമാണ് ടെംപ്ലർമാരെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുമ്പോൾ മനസ്സിലേക്ക് വരിക. എന്നാൽ ഇതിനുമപ്പുറം പ്രാർത്ഥനയിലും അച്ചടക്കത്തിലും അധിഷ്ഠിതമായ ഒരു സന്യാസ ജീവിതമാണ് ഇവർ നയിച്ചിരുന്നത്. സംഘത്തിൽ പ്രഭുകുടുംബങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള നൈറ്റുകൾക്ക് പുറമെ പ്രാർത്ഥനകൾക്കും ഭരണപരമായ കാര്യങ്ങൾക്കും ഗതാഗത സംബന്ധമായ ചുമതലകൾക്കുമായി പ്രത്യേക വിഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. വിശ്വാസത്തിനായി ജീവൻ വെടിയാൻ മടിക്കാത്ത ഇവർ കുരിശുയുദ്ധങ്ങളിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്ന് പോരാടുകയും കോട്ടകൾ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. ദൈവഭക്തിയും രക്തരൂക്ഷിതമായ യുദ്ധവും ഒരുമിച്ച് കൊണ്ടുപോയ അപൂർവ്വമായ ഒരു പാരമ്പര്യമായിരുന്നു ഇവരുടേത്.

രാജാക്കന്മാരുടെയും പ്രഭുക്കന്മാരുടെയും സംഭാവനകളും മാർപ്പാപ്പ നൽകിയ പ്രത്യേക അവകാശങ്ങളും ടെംപ്ലർമാരെ അതിവേഗം വളർത്തി. യൂറോപ്പിലുടനീളം വൻതോതിൽ ഭൂമിയും സ്വത്തുക്കളും ഇവർക്ക് ദാനമായി ലഭിച്ചു. ‘കമാൻഡറികൾ’ എന്നറിയപ്പെടുന്ന തങ്ങളുടെ വികേന്ദ്രീകൃത കേന്ദ്രങ്ങളിലൂടെ പണവും ആളുകളെയും ഏകോപിപ്പിക്കാൻ ഇവർക്ക് സാധിച്ചു. ഏതെങ്കിലും ഒരു പ്രത്യേക രാജ്യത്തിനോ ഭരണാധികാരിക്കോ കീഴിലല്ലാതെ ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര ശൃംഖലയായി പ്രവർത്തിച്ചതുകൊണ്ടുതന്നെ, യൂറോപ്യൻ രാഷ്ട്രീയത്തിലും കത്തോലിക്കാ സഭയിലും നിർണ്ണായക സ്വാധീനം ചെലുത്താൻ ഇവർക്ക് കഴിഞ്ഞു.

നൈറ്റ്സ് ടെംപ്ലർമാർ ആധുനിക ബാങ്കിംഗ് സംവിധാനം കണ്ടുപിടിച്ചു എന്ന് പലപ്പോഴും പറയാറുണ്ട്, എന്നാൽ യഥാർത്ഥ ചരിത്രം അതിലും കൗതുകകരമാണ്. ദൂരദേശങ്ങളിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്യുന്ന തീർത്ഥാടകർക്കും വ്യാപാരികൾക്കും പണം സുരക്ഷിതമായി കൈമാറാൻ ഇവർ ഒരു സാമ്പത്തിക ശൃംഖല ഒരുക്കി. ഒരു സ്ഥലത്ത് പണം നിക്ഷേപിച്ച് മറ്റ് കേന്ദ്രങ്ങളിൽ നിന്ന് അത് പിൻവലിക്കാനുള്ള സൗകര്യം ഇവർ നൽകിയിരുന്നു. രാജാക്കന്മാർക്ക് വരെ സാമ്പത്തിക സേവനങ്ങൾ നൽകിയ ഇവർ ബാങ്കിംഗ് സങ്കല്പം പൂർണ്ണമായി കണ്ടുപിടിച്ചില്ലെങ്കിലും, ആഗോള തലത്തിൽ വിശ്വസനീയമായ സാമ്പത്തിക സേവനങ്ങൾ കാര്യക്ഷമമായി നടപ്പിലാക്കി. എന്നാൽ ഈ അമിതമായ ധനശേഖരവും സ്വാധീനവുമാണ് പിന്നീട് അവരുടെ വീഴ്ചയ്ക്കും വഴിവെച്ചത്.

പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ മുസ്ലീം ഭരണാധികാരികൾ ശക്തരായതോടെ ടെംപ്ലർമാരുടെ ഭാവിയും മാറിമറിഞ്ഞു. എ.ഡി. 1187-ലെ ഹാറ്റിൻ യുദ്ധത്തിൽ സലാഹുദ്ദീൻ (Saladin) കുരിശുപ്പടയെ പരാജയപ്പെടുത്തുകയും ജറുസലേം തിരിച്ചുപിടിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് എ.ഡി. 1291-ൽ ഇവരുടെ പ്രധാന ആസ്ഥാനമായ ഏക്കർ (Acre) കൂടി കൈവിട്ടുപോയതോടെ വിശുദ്ധ നാട് സംരക്ഷിക്കുക എന്ന ഇവരുടെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം ഇല്ലാതായി. ജറുസലേം നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടും യൂറോപ്പിൽ ഇവർ വൻ സമ്പത്തും അധികാരവും നിലനിർത്തിയത് ഇവരെ സ്വന്തം രാജ്യങ്ങളിൽ നിയന്ത്രിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച യൂറോപ്യൻ രാജാക്കന്മാർക്ക് വലിയ ഭീഷണിയായി തോന്നി.

എ.ഡി. 1307 ഒക്ടോബർ 13, വെള്ളിയാഴ്ച ഫ്രാൻസിലെ ഫിലിപ്പ് നാലാമൻ രാജാവിന്റെ ഉത്തരവനുസരിച്ച് ഫ്രാൻസിലുടനീളമുള്ള ടെംപ്ലർമാരെ ഒറ്റരാത്രികൊണ്ട് അറസ്റ്റ് ചെയ്തു. സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയിലായിരുന്ന ഫിലിപ്പ് രാജാവ് കത്തോലിക്കാ സഭയ്ക്കെതിരായും ദൈവനിന്ദ ആരോപിച്ചും ഇവർക്കെതിരെ കേസെടുത്തു. ക്രൂരമായ പീഡനങ്ങൾക്കൊടുവിൽ പലരിൽ നിന്നും നിർബന്ധിത മൊഴികൾ എടുത്തു. ‘വെള്ളിയാഴ്ചയും പതിമൂന്നാം തീയതിയും’ (Friday the 13th) നിർഭാഗ്യത്തിന്റെ ദിനമായി കരുതുന്ന ആചാരം ഈ സംഭവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് ചിലർ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അതിന് ചരിത്രപരമായ വ്യക്തമായ തെളിവുകളില്ല.

ദൈവനിന്ദയും രഹസ്യ ആചാരങ്ങളും ആരോപിക്കപ്പെട്ട ടെംപ്ലർമാർക്കെതിരെയുള്ള വിചാരണകൾ വലിയ രാഷ്ട്രീയ ഗൂഢാലോചനകളുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ഫിലിപ്പ് രാജാവിന്റെ സമ്മർദ്ദത്തിന് വഴങ്ങി ക്ലെമന്റ് അഞ്ചാമൻ മാർപ്പാപ്പ എ.ഡി. 1312-ൽ കൗൺസിൽ ഓഫ് വിയെന്നയിലൂടെ ഈ സന്യാസി സമൂഹത്തെ ഔദ്യോഗികമായി പിരിച്ചുവിട്ടു. ആരോപണങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി തെളിയിക്കപ്പെട്ടതുകൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് രാഷ്ട്രീയവും സഭാപരവുമായ ഭരണപരമായ തീരുമാനത്തിന്റെ ഭാഗമായാണ് സഭ ഇവരെ അസാധുവാക്കിയത്.

ടെംപ്ലർമാരുടെ അവസാനത്തെ ഗ്രാന്റ് മാസ്റ്ററായ ജാക്വസ് ഡി മോളെയുടെ (Jacques de Molay) ദാരുണമായ അന്ത്യത്തോടെയാണ് ഈ ചരിത്രം അവസാനിക്കുന്നത്. വർഷങ്ങളോളം തടവിൽ കഴിഞ്ഞ ശേഷം, എ.ഡി. 1314 മാർച്ച് മാസത്തിൽ പാരീസിൽ വെച്ച് ജാക്വസ് ഡി മോളെയെയും സഹപ്രവർത്തകനായ ജിയോഫ്രോയ് ഡി ചാർണിയെയും ജീവനോടെ കത്തിച്ചു കൊലപ്പെടുത്തി. തങ്ങൾക്കെതിരെ ഉന്നയിച്ച കള്ള ആരോപണങ്ങൾ പരസ്യമായി നിഷേധിച്ച് രക്തസാക്ഷിത്വം വരിച്ചതോടെ നൈറ്റ്സ് ടെംപ്ലർ എന്ന ഔദ്യോഗിക സംഘടന പൂർണ്ണമായി ചരിത്രത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറി. ഇവരുടെ വൻ സ്വത്തുക്കൾ പലതും നൈറ്റ്സ് ഹോസ്പിറ്റലർമാർക്കും രാജാക്കന്മാർക്കും പങ്കിട്ടു നൽകപ്പെട്ടു.

ഔദ്യോഗികമായി ഇല്ലാതായി നൂറ്റാണ്ടുകൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും, ടെംപ്ലർമാരെക്കുറിച്ചുള്ള ദുരൂഹതകളും കഥകളും ഇന്നും അവസാനിച്ചിട്ടില്ല. രഹസ്യ നിധികളും വിശുദ്ധ ഗ്രെയ്‌ലും (Holy Grail ക്രിസ്തീയ പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച്, യേശു അവസാനത്തെ അത്താഴവേളയിൽ വീഞ്ഞ് നൽകാൻ ഉപയോഗിച്ച വിശുദ്ധ പാനപാത്രമാണ് ഹോളി ഗ്രെയിൽ) സൂക്ഷിച്ചവരും, ഫ്രീമേസൺറിയുമായി ബന്ധമുള്ളവരുമാണെന്ന തരത്തിലുള്ള ധാരാളം അമാനുഷിക കഥകൾ ഇവരെക്കുറിച്ച് പ്രചരിച്ചു. എന്നാൽ ഇത്തരം കഥകൾക്കപ്പുറം, വിശുദ്ധ നാടിന്റെ കാവൽക്കാരായി തുടങ്ങി യൂറോപ്പിലെ ഏറ്റവും വലിയ സാമ്പത്തിക-സൈനിക ശക്തിയായി വളർന്ന്, ഒടുവിൽ രാഷ്ട്രീയ അധികാരത്തിന് ഇരയായി മാറിയ നൈറ്റ്സ് ടെംപ്ലർമാരുടെ യഥാർത്ഥ ചരിത്രം ഏത് സാങ്കൽപ്പിക കഥയേക്കാളും വിസ്മയിപ്പിക്കുന്നതാണ്.