ഒരു കപ്പൽ അപകടം ചിലപ്പോൾ ശാസ്ത്രലോകത്തിന് വിലപ്പെട്ട വിവരങ്ങൾ സമ്മാനിച്ചേക്കാം. അതിന് ഉദാഹരണമാണ് 34 വർഷം മുമ്പ് വടക്കൻ പസഫിക് സമുദ്രത്തിൽ സംഭവിച്ച വിചിത്രമായൊരു അപകടം. കൊടുങ്കാറ്റിൽ കടലിൽ വീണ 28,800 റബ്ബർ കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ പതിറ്റാണ്ടുകളായി ലോകത്തിന്റെ വിവിധ തീരങ്ങളിലേക്ക് ഒഴുകിയെത്തി. അവയുടെ യാത്ര സമുദ്രത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിലെയും ഉപരിതലത്തിലെയും പ്രവാഹങ്ങളെക്കുറിച്ച് പഠിക്കാൻ ശാസ്ത്രജ്ഞർക്ക് അപൂർവ അവസരമായി മാറി.
1992 ജനുവരിയിൽ ഹോങ്കോങ്ങിൽനിന്ന് അമേരിക്കയിലെ വാഷിംഗ്ടണിലുള്ള ടാക്കോമയിലേക്ക് ചരക്കുമായി പോവുകയായിരുന്ന കപ്പലാണ് വടക്കൻ പസഫിക് സമുദ്രത്തിൽ കൊടുങ്കാറ്റിൽപ്പെട്ടത്. ശക്തമായ തിരമാലകളിൽ കപ്പലിലെ 12 ഷിപ്പിങ് കണ്ടെയ്‌നറുകൾ കടലിലേക്ക് വീണു. ഇതിൽ ഒരു കണ്ടെയ്‌നർ പൊട്ടിയതോടെ 28,800 റബ്ബർ കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ കടലിൽ ചിതറുകയായിരുന്നു.
കടലിൽ ഒഴുകിയെത്തിയ മഞ്ഞത്താറാവുകളും പച്ചത്തവളകളും
മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള താറാവുകൾ, ചുവന്ന വെള്ളനായ്ക്കൾ, പച്ചത്തവളകൾ, നീല ആമകൾ എന്നിവയായിരുന്നു കളിപ്പാട്ടങ്ങളിൽ പ്രധാനമായും ഉണ്ടായിരുന്നത്. ‘ഫ്രണ്ട്ലി ഫ്ലോട്ടീസ്’ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഇവയ്ക്ക് വെള്ളം കയറാനുള്ള ദ്വാരങ്ങളില്ലാത്തതിനാൽ കടലിൽ പൊങ്ങിക്കിടന്ന് ദീർഘദൂരം സഞ്ചരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.
അപകടം നടന്ന് അതേ വർഷം അവസാനത്തോടെ ചില കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ അലാസ്കൻ തീരത്ത് അടിഞ്ഞു. ഈ കാഴ്ച ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ട സമുദ്രശാസ്ത്രജ്ഞരായ കർട്ടിസ് എബ്ബെസ്‌മെയറും ജെയിംസ് ഇൻഗ്രാമും സംഭവത്തിന്റെ ശാസ്ത്രീയ പ്രാധാന്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. കടലിൽ ഒഴുകിയെത്തുന്ന കളിപ്പാട്ടങ്ങളുടെ സഞ്ചാരപാത പിന്തുടർന്നാൽ സമുദ്രത്തിലെ ഉപരിതല പ്രവാഹങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിലപ്പെട്ട വിവരങ്ങൾ ലഭിക്കുമെന്ന് അവർ മനസ്സിലാക്കി.
തുടർന്ന് തീരദേശവാസികളുടെയും കടൽത്തീരത്ത് എത്തുന്ന സഞ്ചാരികളുടെയും സഹായത്തോടെ കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയ സ്ഥലങ്ങളും സമയവും ശേഖരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അങ്ങനെ യാദൃച്ഛികമായി കടലിൽ എത്തിയ റബ്ബർ കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ വലിയൊരു സമുദ്രഗവേഷണത്തിന്റെ ഭാഗമായി.
പസഫിക് സമുദ്രത്തിൽനിന്ന് അറ്റ്ലാന്റിക്കിലേക്കും ആർട്ടിക് മേഖലയിലേക്കും
കളിപ്പാട്ടങ്ങളുടെ യാത്ര ശാസ്ത്രജ്ഞരെപ്പോലും അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. ആയിരക്കണക്കിന് കിലോമീറ്ററുകൾ സഞ്ചരിച്ച ഇവയിൽ ചിലത് ഹവായിയിലെ തീരങ്ങളിലെത്തി. മറ്റു ചിലത് വടക്കേ അമേരിക്കയുടെ അറ്റ്ലാന്റിക് തീരങ്ങളിലേക്കും ഒഴുകിയെത്തി.
ചില കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ ആർട്ടിക് സമുദ്രത്തിലെ മഞ്ഞുപാളികൾക്കിടയിൽ വർഷങ്ങളോളം കുടുങ്ങിക്കിടന്നു. പിന്നീട് മഞ്ഞുരുകിയതോടെ അവ വീണ്ടും കടലിലേക്ക് ഒഴുകി. തുടർന്ന് യുണൈറ്റഡ് കിങ്ഡം, അയർലൻഡ്, കാനഡ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളുടെ തീരങ്ങളിലും ചില കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ കണ്ടെത്തി.
വ്യത്യസ്ത സമുദ്രപ്രദേശങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോയ ഈ കളിപ്പാട്ടങ്ങളുടെ സഞ്ചാരപാതകൾ സമുദ്രത്തിലെ വലിയ പ്രവാഹവലയങ്ങളായ ഗൈറുകളുടെ പ്രവർത്തനം മനസ്സിലാക്കാൻ സഹായിച്ചു. സമുദ്രത്തിൽ ഒഴുകുന്ന പ്ലാസ്റ്റിക് ഉൾപ്പെടെയുള്ള അവശിഷ്ടങ്ങൾ എവിടേക്കാണ് നീങ്ങുന്നതെന്നും അവ എങ്ങനെ വിവിധ മേഖലകളിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്നുവെന്നും പഠിക്കാനും ഈ വിവരങ്ങൾ പ്രയോജനപ്പെട്ടു.
മൂന്ന് പതിറ്റാണ്ടിനിപ്പുറവും തുടരുന്ന യാത്ര
അപകടം നടന്ന് മൂന്ന് പതിറ്റാണ്ടിലേറെ പിന്നിട്ടിട്ടും ഈ കളിപ്പാട്ടങ്ങളിൽ ചിലത് ഇടയ്ക്കിടെ വിവിധ തീരങ്ങളിൽ കണ്ടെത്താറുണ്ട്. ഭൂരിഭാഗവും കാലക്രമേണ നശിച്ചുപോയെങ്കിലും അവയുടെ യാത്രയെക്കുറിച്ച് ശേഖരിച്ച വിവരങ്ങൾ ഇന്നും സമുദ്രശാസ്ത്ര ഗവേഷണത്തിന് പ്രാധാന്യമുള്ളതാണ്.
സമുദ്രപ്രവാഹങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള മാതൃകകൾ മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിനും കടലിലെ മാലിന്യങ്ങളുടെ സഞ്ചാരം വിലയിരുത്തുന്നതിനും ഈ ആകസ്മിക പരീക്ഷണം സഹായിച്ചു. ഒരു ചരക്കുകപ്പലിൽനിന്ന് കടലിലേക്ക് വീണ ആയിരക്കണക്കിന് കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ അങ്ങനെ ലോകസമുദ്രങ്ങളുടെ സഞ്ചാരപാതകൾ പഠിക്കാനുള്ള അപ്രതീക്ഷിത ഗവേഷണ ഉപകരണങ്ങളായി മാറി.
