ഉക്രൈൻ ഞങ്ങളുടെ സഖാക്കൾ, ഞങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവർ; രാജ്യത്തെ സംബോധന ചെയ്ത് പുടിൻ നടത്തിയ പ്രസംഗം പൂർണ്ണരൂപം

റഷ്യയിലെ പൗരന്മാരെ , സുഹൃത്തുക്കളെ ,

ഉക്രെയ്നിലെ സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ചും റഷ്യയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഇത് വളരെ പ്രധാനമായിരിക്കുന്നതിനാലും ഞാൻ അതിനെക്കുറിച്ച് രാജ്യത്തോട് വിശദീകരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.. തീർച്ചയായും, എന്റെ സന്ദേശം ഉക്രെയ്നിലെ ഞങ്ങളുടെ സുഹൃത്തുക്കളെ കൂടി അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു.
വിഷയം വളരെ ഗൗരവമുള്ളതും ആഴത്തിൽ ചർച്ച ചെയ്യേണ്ടതുമാണ്.

ഡോൺബാസിലെ സ്ഥിതി ഗുരുതരവും നിശിതവുമായ ഘട്ടത്തിലെത്തി. എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് വിശദീകരിക്കാൻ മാത്രമല്ല, എടുക്കുന്ന തീരുമാനങ്ങളെക്കുറിച്ചും തുടർന്നുള്ള നടപടികളെക്കുറിച്ചും നിങ്ങളെ അറിയിക്കാനാണ് ഞാൻ ഇന്ന് നിങ്ങളോട് നേരിട്ട് സംസാരിക്കുന്നത്.

ഉക്രെയ്ൻ നമുക്ക് ഒരു അയൽരാജ്യമല്ലെന്ന് വീണ്ടും ഊന്നിപ്പറയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നമ്മുടെ സ്വന്തം ചരിത്രത്തിന്റെയും സംസ്കാരത്തിന്റെയും ആത്മീയ ഇടത്തിന്റെയും അവിഭാജ്യ ഘടകമാണിത്. ഇവരാണ് ഞങ്ങളുടെ സഖാക്കൾ, ഞങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവർ – സഹപ്രവർത്തകരും സുഹൃത്തുക്കളും ഒരിക്കൽ ഒരുമിച്ച് സേവനമനുഷ്ഠിച്ചവരും മാത്രമല്ല, ബന്ധുക്കൾ, കുടുംബബന്ധങ്ങളാൽ, രക്തത്താൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടവർ..

പുരാതന കാലം മുതൽ, ചരിത്രപരമായി റഷ്യൻ ഭൂമിയുടെ തെക്ക്-പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് താമസിക്കുന്ന ആളുകൾ തങ്ങളെ റഷ്യക്കാരും ഓർത്തഡോക്സ് ക്രിസ്ത്യാനികളും എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നു. പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിനുമുമ്പ്, ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം റഷ്യൻ ഭരണകൂടത്തിൽ വീണ്ടും ചേർന്നപ്പോഴും അതിനുശേഷവും ഇത് സംഭവിച്ചു.

പൊതുവായി പറഞ്ഞാൽ, ഈ വസ്തുതകൾ നമുക്കെല്ലാവർക്കും അറിയാം, ഇത് പൊതുവായ അറിവാണെന്ന് നമുക്ക് തോന്നുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ഇന്ന് എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് മനസിലാക്കുന്നതിനും റഷ്യയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് പിന്നിലെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾ വിശദീകരിക്കുന്നതിനും ഞങ്ങൾ എന്താണ് നേടാൻ ലക്ഷ്യമിടുന്നതെന്ന് വിശദീകരിക്കുന്നതിനും ഈ പ്രശ്നത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ച് കുറച്ച് വാക്കുകളെങ്കിലും പറയേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്.

അതിനാൽ, ആധുനിക ഉക്രെയ്ൻ പൂർണ്ണമായും റഷ്യ സൃഷ്ടിച്ചതാണ് അല്ലെങ്കിൽ കൂടുതൽ കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ, ബോൾഷെവിക്, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് റഷ്യയാണ് എന്ന വസ്തുതയിൽ നിന്ന് ഞാൻ ആരംഭിക്കും. 1917-ലെ വിപ്ലവത്തിന് തൊട്ടുപിന്നാലെയാണ് ഈ പ്രക്രിയ ആരംഭിച്ചത്, ലെനിനും കൂട്ടാളികളും റഷ്യയോട് അങ്ങേയറ്റം കഠിനമായ വിധത്തിലാണ് ഇത് ചെയ്തത് – ചരിത്രപരമായി റഷ്യൻ ഭൂമിയെ വേർപെടുത്തി, വേർപെടുത്തി. അവിടെ താമസിക്കുന്ന ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകളോട് അവർ എന്താണ് ചിന്തിക്കുന്നതെന്ന് ആരും ചോദിച്ചില്ല.

മഹത്തായ ദേശസ്നേഹ യുദ്ധത്തിന് മുമ്പും ശേഷവും, സ്റ്റാലിൻ സോവിയറ്റ് യൂണിയനിൽ സംയോജിപ്പിക്കുകയും മുമ്പ് പോളണ്ട്, റൊമാനിയ, ഹംഗറി എന്നിവയുടേതായിരുന്ന ചില ഭൂമി ഉക്രെയ്നിലേക്ക് മാറ്റുകയും ചെയ്തു. ഈ പ്രക്രിയയിൽ, പരമ്പരാഗതമായി ജർമ്മൻ ഭൂമിയുടെ ഒരു ഭാഗം അദ്ദേഹം പോളണ്ടിന് നഷ്ടപരിഹാരമായി നൽകി, 1954-ൽ ക്രൂഷ്ചേവ് ചില കാരണങ്ങളാൽ റഷ്യയിൽ നിന്ന് ക്രിമിയ പിടിച്ചെടുക്കുകയും അത് ഉക്രെയ്നിന് നൽകുകയും ചെയ്തു. ഫലത്തിൽ, ആധുനിക ഉക്രെയ്നിന്റെ പ്രദേശം രൂപപ്പെട്ടത് ഇങ്ങനെയാണ്.

എന്നാൽ ഇപ്പോൾ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ രൂപീകരണത്തിന്റെ പ്രാരംഭ കാലഘട്ടത്തിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇത് ഞങ്ങൾക്ക് വളരെ പ്രധാനമാണെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.
1917 ഒക്ടോബർ വിപ്ലവത്തിനും തുടർന്നുള്ള ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിനും ശേഷം, ബോൾഷെവിക്കുകൾ ഒരു പുതിയ രാഷ്ട്രപദവി സൃഷ്ടിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചുവെന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. ഈ വിഷയത്തിൽ അവർ തമ്മിൽ ഗുരുതരമായ അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. 1922-ൽ സ്റ്റാലിൻ റഷ്യൻ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ (ബോൾഷെവിക്കുകൾ) ജനറൽ സെക്രട്ടറിയുടെയും വംശീയ കാര്യങ്ങളുടെ പീപ്പിൾസ് കമ്മീഷണറുടെയും സ്ഥാനങ്ങൾ വഹിച്ചു. ഒരു ഏകീകൃത രാഷ്ട്രത്തിൽ ചേരുമ്പോൾ റിപ്പബ്ലിക്കുകൾക്ക് – ഭാവിയിലെ ഭരണപരവും പ്രദേശികവുമായ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് – വിശാലമായ അധികാരങ്ങൾ നൽകുന്ന സ്വയംഭരണ തത്വങ്ങളിൽ രാജ്യം കെട്ടിപ്പടുക്കാൻ അദ്ദേഹം നിർദ്ദേശിച്ചു.

ലെനിൻ ഈ പദ്ധതിയെ വിമർശിക്കുകയും ദേശീയവാദികൾക്ക് ഇളവുകൾ നൽകാൻ നിർദ്ദേശിക്കുകയും ചെയ്തു, അക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം അവരെ “സ്വതന്ത്രർ” എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നു. സാരാംശത്തിൽ ഒരു കോൺഫെഡറേറ്റീവ് സ്റ്റേറ്റ് ക്രമീകരണവും രാജ്യങ്ങളുടെ സ്വയം നിർണ്ണയത്തിനുള്ള അവകാശത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മുദ്രാവാക്യവും, വിഘടനം വരെ, സോവിയറ്റ് രാഷ്ട്രത്വത്തിന്റെ അടിത്തറയിലാണ് ലെനിന്റെ ആശയങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചത്. തുടക്കത്തിൽ, 1922 ലെ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ രൂപീകരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രഖ്യാപനത്തിൽ അവ സ്ഥിരീകരിച്ചു, പിന്നീട്, ലെനിന്റെ മരണശേഷം, 1924 ലെ സോവിയറ്റ് ഭരണഘടനയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി.

ഇത് ഉടനടി നിരവധി ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർത്തുന്നു. ആദ്യത്തേത് യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രധാനമാണ്: മുൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പ്രാന്തപ്രദേശത്ത് തുടർച്ചയായി വളരുന്ന ദേശീയ അഭിലാഷങ്ങളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നതിന് ദേശീയവാദികളെ പ്രീതിപ്പെടുത്തേണ്ടത് എന്തുകൊണ്ട്? പുതുതായി, പലപ്പോഴും ഏകപക്ഷീയമായി രൂപീകരിക്കപ്പെട്ട ഭരണപരമായ യൂണിറ്റുകൾ – യൂണിയൻ റിപ്പബ്ലിക്കുകൾ – അവയുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാത്ത വിശാലമായ പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് മാറ്റുന്നതിന്റെ അർത്ഥമെന്താണ്?

ചരിത്രപരമായി റഷ്യയുടെ ജനസംഖ്യയ്‌ക്കൊപ്പം ഈ പ്രദേശങ്ങളും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുവെന്ന് ഞാൻ ആവർത്തിക്കട്ടെ.
കൂടാതെ, ഈ ഭരണപരമായ യൂണിറ്റുകൾ ദേശീയ സംസ്ഥാന സ്ഥാപനങ്ങളുടെ പദവിയും രൂപവും നൽകിയിട്ടുള്ളതാണ്. അത് മറ്റൊരു ചോദ്യം ഉയർത്തുന്നു: ഏറ്റവും തീക്ഷ്ണതയുള്ള ദേശീയവാദികളുടെ വന്യമായ സ്വപ്നങ്ങൾക്കപ്പുറം അത്തരം ഉദാരമായ സമ്മാനങ്ങൾ നൽകേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത എന്തായിരുന്നു, എല്ലാറ്റിനുമുപരിയായി, ഏകീകൃത രാഷ്ട്രത്തിൽ നിന്ന് ഒരു വ്യവസ്ഥയും കൂടാതെ വേർപിരിയാനുള്ള അവകാശം റിപ്പബ്ലിക്കുകൾക്ക് നൽകേണ്ടത് എന്തുകൊണ്ട്?

ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ, ഇത് തികച്ചും മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്തതായി തോന്നുന്നു, എന്നാൽ ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ മാത്രം. ഒരു വിശദീകരണമുണ്ട്. വിപ്ലവത്തിനുശേഷം, ബോൾഷെവിക്കുകളുടെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം എന്തുവിലകൊടുത്തും അധികാരത്തിൽ തുടരുക എന്നതായിരുന്നു. ഈ ആവശ്യത്തിനായി അവർ എല്ലാം ചെയ്തു: കൈസർ ജർമ്മനിയിലെയും അതിന്റെ സഖ്യകക്ഷികളിലെയും സൈനിക-സാമ്പത്തിക സ്ഥിതി നാടകീയവും ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ അനന്തരഫലവും മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ചിരുന്നെങ്കിലും, ബ്രെസ്റ്റ്-ലിറ്റോവ്സ്ക് എന്ന അപമാനകരമായ ഉടമ്പടി അംഗീകരിച്ചു.

റഷ്യയുടെയും അവിടത്തെ ജനങ്ങളുടെയും ചരിത്രപരമായ ഭാഗധേയത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ, ലെനിന്റെ സംസ്ഥാന വികസന തത്വങ്ങൾ ഒരു തെറ്റ് മാത്രമായിരുന്നില്ല; അവർ പറയുന്നത് പോലെ ഒരു ചെറിയ തെറ്റിനെക്കാൾ മോശമായിരുന്നു. 1991-ൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ പിരിച്ചുവിടലിനുശേഷം ഇത് വ്യക്തമായി വ്യക്തമായി.

തീർച്ചയായും, നമുക്ക് മുൻകാല സംഭവങ്ങൾ മാറ്റാൻ കഴിയില്ല, എന്നാൽ ഒരു സംവരണമോ രാഷ്ട്രീയമോ ഇല്ലാതെ ഞങ്ങൾ അവ തുറന്നും സത്യസന്ധമായും സമ്മതിക്കണം. വ്യക്തിപരമായി, ഒരു രാഷ്ട്രീയ ഘടകങ്ങളും, ഏത് നിമിഷവും അവ എത്ര ആകർഷണീയമോ ലാഭകരമോ ആണെന്ന് തോന്നിയാലും, സംസ്ഥാനത്വത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്വങ്ങളായി ഉപയോഗിക്കാനോ ഉപയോഗിക്കാനോ കഴിയില്ലെന്ന് എനിക്ക് കൂട്ടിച്ചേർക്കാൻ കഴിയും.

ഞാൻ ആരുടെയും മേൽ കുറ്റം ചുമത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നില്ല. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിനു മുമ്പും ശേഷവും അക്കാലത്തെ രാജ്യത്തെ സ്ഥിതി അതീവ സങ്കീർണ്ണമായിരുന്നു; അത് വിമർശനാത്മകമായിരുന്നു. ഇന്ന് ഞാൻ പറയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരേയൊരു കാര്യം അത് അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു. അതൊരു ചരിത്ര വസ്തുതയാണ്. യഥാർത്ഥത്തിൽ, ഞാൻ ഇതിനകം പറഞ്ഞതുപോലെ, സോവിയറ്റ് ഉക്രെയ്ൻ ബോൾഷെവിക്കുകളുടെ നയത്തിന്റെ ഫലമാണ്, അതിനെ “വ്ലാഡിമിർ ലെനിന്റെ ഉക്രെയ്ൻ” എന്ന് വിളിക്കാം. അദ്ദേഹമായിരുന്നു അതിന്റെ സ്രഷ്ടാവും വാസ്തുശില്പിയും. യഥാർത്ഥത്തിൽ യുക്രെയ്നിലേക്ക് കടത്തിവിട്ട ഡോൺബാസിനെക്കുറിച്ചുള്ള ലെനിന്റെ കടുത്ത നിർദ്ദേശങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ ആർക്കൈവൽ രേഖകൾ ഇത് പൂർണ്ണമായും സമഗ്രമായും സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു. ഇന്ന് “കൃതജ്ഞതയുള്ള സന്തതികൾ” ഉക്രെയ്നിലെ ലെനിന്റെ സ്മാരകങ്ങൾ അട്ടിമറിച്ചിരിക്കുന്നു. അവർ അതിനെ ഡീകമ്മ്യൂണൈസേഷൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

നിങ്ങൾക്ക് ഡീകമ്മ്യൂണൈസേഷൻ വേണോ? വളരെ നല്ലത്, ഇത് ഞങ്ങൾക്ക് നന്നായി യോജിക്കുന്നു. പക്ഷേ എന്തിനാണ് പാതിവഴിയിൽ നിർത്തുന്നത്? യഥാർത്ഥ ഡീകമ്മ്യൂണൈസേഷൻ ഉക്രെയ്‌നിന് എന്താണ് അർത്ഥമാക്കുന്നതെന്ന് കാണിക്കാൻ ഞങ്ങൾ തയ്യാറാണ്.

ചരിത്രത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുപോകുമ്പോൾ, 1922-ൽ മുൻ റഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത് സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ സ്ഥാപിതമായി എന്ന് ആവർത്തിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ രൂപരഹിതമായ തത്ത്വങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഇത്രയും വിശാലവും സങ്കീർണ്ണവുമായ ഒരു പ്രദേശം സംരക്ഷിക്കാനോ ഭരിക്കാനോ കഴിയില്ലെന്ന് പരിശീലനം ഉടനടി തെളിയിച്ചു. കോൺഫെഡറേഷനായി. അവർ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ നിന്നും ചരിത്ര പാരമ്പര്യത്തിൽ നിന്നും വളരെ അകലെയായിരുന്നു.

ചുവപ്പ് ഭീകരതയും സ്റ്റാലിന്റെ സ്വേച്ഛാധിപത്യത്തിലേക്കുള്ള അതിവേഗ കുതിച്ചുചാട്ടവും, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിന്റെ ആധിപത്യവും, അധികാരത്തിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ കുത്തക, ദേശസാൽക്കരണം, ആസൂത്രിത സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ – ഇതെല്ലാം ഔപചാരികമായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടതും എന്നാൽ ഫലപ്രദമല്ലാത്തതുമായ ഗവൺമെന്റിന്റെ തത്വങ്ങളെ കേവലം പ്രഖ്യാപനമാക്കി മാറ്റി എന്നത് യുക്തിസഹമാണ്. . വാസ്തവത്തിൽ, യൂണിയൻ റിപ്പബ്ലിക്കുകൾക്ക് പരമാധികാര അവകാശങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, ഒന്നുമില്ല. കർശനമായ കേന്ദ്രീകൃതവും തികച്ചും ഏകീകൃതവുമായ ഒരു രാഷ്ട്രത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയായിരുന്നു പ്രായോഗിക ഫലം.

വാസ്‌തവത്തിൽ, സ്റ്റാലിൻ പൂർണ്ണമായി നടപ്പിലാക്കിയത് ലെനിന്റേതല്ല, മറിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വന്തം ഭരണ തത്വങ്ങളായിരുന്നു. എന്നാൽ മൂലക്കല്ല് രേഖകളിൽ, ഭരണഘടനയിൽ അദ്ദേഹം പ്രസക്തമായ ഭേദഗതികൾ വരുത്തിയില്ല, സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ലെനിന്റെ തത്വങ്ങൾ അദ്ദേഹം ഔപചാരികമായി പരിഷ്കരിച്ചില്ല. ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ, അതിന്റെ ആവശ്യമില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു, കാരണം ഏകാധിപത്യ ഭരണകൂടത്തിന്റെ അവസ്ഥയിൽ എല്ലാം നന്നായി പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു, മാത്രമല്ല ബാഹ്യമായി അത് അതിശയകരവും ആകർഷകവും സൂപ്പർ-ജനാധിപത്യപരവുമാണ്.

എന്നിട്ടും, നമ്മുടെ സംസ്ഥാനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനപരവും ഔപചാരികവുമായ നിയമപരമായ അടിത്തറകൾ വിപ്ലവത്തിൽ നിന്ന് പ്രചോദനം ഉൾക്കൊണ്ട് മ്ലേച്ഛമായ ഉട്ടോപ്യൻ ഫാന്റസികളിൽ നിന്ന് ഉടനടി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടില്ല എന്നത് വളരെ ദയനീയമാണ്, അത് ഏതൊരു സാധാരണ ഭരണകൂടത്തിനും തികച്ചും വിനാശകരമാണ്. മുമ്പ് നമ്മുടെ നാട്ടിൽ പലപ്പോഴും സംഭവിച്ചതുപോലെ, ഭാവിയെക്കുറിച്ച് ആരും ചിന്തിച്ചില്ല.

ഉറച്ച ഭരണസംവിധാനമാണ് തങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയതെന്നും തങ്ങളുടെ നയങ്ങൾ വംശീയ പ്രശ്‌നം എന്നെന്നേക്കുമായി പരിഹരിച്ചെന്നും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി നേതാക്കൾക്ക് ബോധ്യപ്പെട്ടതായി തോന്നുന്നു. എന്നാൽ വ്യാജവൽക്കരണം, തെറ്റിദ്ധാരണ, പൊതുജനാഭിപ്രായം അട്ടിമറിക്കൽ എന്നിവയ്ക്ക് ഉയർന്ന വിലയുണ്ട്. ദേശീയ അഭിലാഷങ്ങളുടെ വൈറസ് ഇപ്പോഴും നമ്മോടൊപ്പമുണ്ട്, ദേശീയത എന്ന രോഗത്തിനെതിരായ സംസ്ഥാന പ്രതിരോധശേഷി നശിപ്പിക്കാൻ പ്രാരംഭ ഘട്ടത്തിൽ സ്ഥാപിച്ച ഖനി തുളച്ചുകയറുകയായിരുന്നു. ഞാൻ ഇതിനകം പറഞ്ഞതുപോലെ, ഖനി സോവിയറ്റ് യൂണിയനിൽ നിന്ന് വേർപിരിയാനുള്ള അവകാശമായിരുന്നു.

1980-കളുടെ മധ്യത്തിൽ, വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന സാമൂഹിക സാമ്പത്തിക പ്രശ്‌നങ്ങളും ആസൂത്രിത സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെ പ്രത്യക്ഷമായ പ്രതിസന്ധിയും വംശീയ പ്രശ്‌നത്തെ കൂടുതൽ വഷളാക്കി, ഇത് സോവിയറ്റ് ജനതയുടെ പ്രതീക്ഷകളോ പൂർത്തീകരിക്കപ്പെടാത്ത സ്വപ്നങ്ങളോ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതല്ല, മറിച്ച് പ്രാഥമികമായി പ്രാദേശിക വരേണ്യവർഗത്തിന്റെ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന വിശപ്പാണ്.

എന്നിരുന്നാലും, സ്ഥിതിഗതികൾ വിശകലനം ചെയ്യുന്നതിനും, സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയിൽ ഉചിതമായ നടപടികൾ കൈക്കൊള്ളുന്നതിനും, രാഷ്ട്രീയ വ്യവസ്ഥയെയും സർക്കാരിനെയും ക്രമാനുഗതമായി സന്തുലിതമായി പരിവർത്തനം ചെയ്യുന്നതിനുപകരം, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി നേതൃത്വം പുനരുജ്ജീവനത്തെക്കുറിച്ച് തുറന്ന ഇരട്ട സംസാരത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു. ദേശീയ സ്വയം നിർണ്ണയത്തിന്റെ ലെനിനിസ്റ്റ് തത്വം.

മാത്രവുമല്ല, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിക്കുള്ളിലെ തന്നെ അധികാരത്തർക്കത്തിനിടയിൽ, തങ്ങളുടെ പിന്തുണാ അടിത്തറ വികസിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിൽ, എതിർകക്ഷികൾ ഓരോന്നും ചിന്താശൂന്യമായി ദേശീയ വികാരങ്ങളെ ഉത്തേജിപ്പിക്കാനും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനും തുടങ്ങി, അവയിൽ കൃത്രിമം കാണിക്കുകയും അവരുടെ പിന്തുണക്കാർക്ക് അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും വാഗ്ദാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. ജനാധിപത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഉപരിപ്ലവവും ജനകീയവുമായ വാചാടോപങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, വിപണിയിലോ ആസൂത്രിതമായ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയിലോ അധിഷ്ഠിതമായ ശോഭനമായ ഭാവി, എന്നാൽ ജനങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ ദാരിദ്ര്യത്തിനും വ്യാപകമായ ദൗർലഭ്യത്തിനും ഇടയിൽ, അനിവാര്യമായ ദാരുണമായ അനന്തരഫലങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആരും ചിന്തിച്ചിരുന്നില്ല. രാജ്യത്തിന് വേണ്ടി.

അടുത്തതായി, അവർ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തുടക്കത്തിൽ അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട ട്രാക്കിൽ മുഴുവനായി ഇറങ്ങി, സ്വന്തം പാർട്ടി അണികൾക്കുള്ളിൽ വളർത്തിയെടുത്ത ദേശീയത വരേണ്യവർഗത്തിന്റെ അഭിലാഷങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗപ്പെട്ടു.. എന്നാൽ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, അധികാരവും രാജ്യത്തെ തന്നെയും നിലനിർത്താനുള്ള ഉപകരണങ്ങൾ, ഭരണകൂട ഭീകരത, സ്റ്റാലിനിസ്റ്റ് തരത്തിലുള്ള സ്വേച്ഛാധിപത്യം തുടങ്ങിയ ഉപകരണങ്ങൾ സിപിഎസ്‌യുവിന് ഇല്ലായിരുന്നു – ദൈവത്തിന് നന്ദി – പാർട്ടിയുടെ കുപ്രസിദ്ധമായ മാർഗനിർദേശക പങ്ക് അപ്രത്യക്ഷമാകുകയാണെന്ന് അവർ മറന്നു.

തുടർന്ന്, 1989 സെപ്റ്റംബറിലെ സിപിഎസ്‌യു സെൻട്രൽ കമ്മിറ്റിയുടെ പ്ലീനറി സെഷൻ ഒരു യഥാർത്ഥ ദുരന്തമായ രേഖ അംഗീകരിച്ചു, ആധുനിക സാഹചര്യങ്ങളിൽ പാർട്ടിയുടെ വംശീയ നയം, സിപിഎസ്‌യു പ്ലാറ്റ്‌ഫോം. അതിൽ ഇനിപ്പറയുന്ന വ്യവസ്ഥകൾ ഉൾപ്പെടുന്നു, ഞാൻ ഉദ്ധരിക്കുന്നു: “യുഎസ്എസ്ആറിന്റെ റിപ്പബ്ലിക്കുകൾക്ക് പരമാധികാര സോഷ്യലിസ്റ്റ് രാഷ്ട്രങ്ങൾ എന്ന നിലയ്ക്ക് അനുയോജ്യമായ എല്ലാ അവകാശങ്ങളും ഉണ്ടായിരിക്കും.
“അടുത്ത പോയിന്റ്: “യുഎസ്എസ്ആർ റിപ്പബ്ലിക്കുകളുടെ പരമോന്നത പ്രാതിനിധ്യ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് അവരുടെ പ്രദേശത്തെ യുഎസ്എസ്ആർ ഗവൺമെന്റിന്റെ തീരുമാനങ്ങളുടെയും നിർദ്ദേശങ്ങളുടെയും പ്രവർത്തനത്തെ വെല്ലുവിളിക്കാനും താൽക്കാലികമായി നിർത്താനും കഴിയും.”
അവസാനമായി: “യുഎസ്എസ്ആറിന്റെ ഓരോ റിപ്പബ്ലിക്കിനും അതിന്റേതായ പൗരത്വം ഉണ്ടായിരിക്കും, അത് അതിലെ എല്ലാ നിവാസികൾക്കും ബാധകമാണ്.”

ഈ സൂത്രവാക്യങ്ങളും തീരുമാനങ്ങളും എന്തിലേക്ക് നയിക്കുമെന്ന് വ്യക്തമായിരുന്നില്ലേ?
സംസ്ഥാന അല്ലെങ്കിൽ ഭരണഘടനാ നിയമവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളിലേക്ക് കടക്കാനോ പൗരത്വം എന്ന ആശയം നിർവചിക്കാനോ ഇപ്പോൾ സമയമോ സ്ഥലമോ അല്ല. പക്ഷേ, ആശ്ചര്യപ്പെടാം: ഇതിനകം സങ്കീർണ്ണമായ ആ സാഹചര്യത്തിൽ രാജ്യത്തെ കൂടുതൽ കുലുക്കേണ്ടത് എന്തുകൊണ്ട്? വസ്തുതകൾ അവശേഷിക്കുന്നു.

സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ചയ്ക്ക് രണ്ട് വർഷം മുമ്പ്, അതിന്റെ വിധി യഥാർത്ഥത്തിൽ മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ചിരുന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിയതിന്റെ ക്രെഡിറ്റും ഉക്രെയ്നിലുള്ളവരും ഉൾപ്പെടെയുള്ളവരും പ്രാഥമികമായി ദേശീയവാദികളും ഏറ്റെടുക്കുന്നത് ഇപ്പോഴാണ്. നമുക്ക് കാണാനാകുന്നതുപോലെ, ഇത് തികച്ചും തെറ്റാണ്. ബോൾഷെവിക് നേതാക്കളുടെയും സിപിഎസ്‌യു നേതൃത്വത്തിന്റെയും ചരിത്രപരവും തന്ത്രപരവുമായ പിഴവുകൾ, സംസ്ഥാന നിർമ്മാണത്തിലും സാമ്പത്തിക, വംശീയ നയങ്ങളിലും വ്യത്യസ്ത സമയങ്ങളിൽ ചെയ്ത തെറ്റുകൾ എന്നിവയാണ് നമ്മുടെ ഏകീകൃത രാജ്യത്തിന്റെ ശിഥിലീകരണത്തിന് കാരണമായത്. സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ചരിത്രപരമായ റഷ്യയുടെ തകർച്ച അവരുടെ മനസ്സാക്ഷിയിലാണ്.

റഷ്യയ്ക്കെതിരെ ഉള്ള ഈ അനീതികളും നുണകളും കൊള്ളയും ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ പിരിച്ചുവിടലിനുശേഷം രൂപപ്പെട്ട പുതിയ ഭൗമരാഷ്ട്രീയ യാഥാർത്ഥ്യത്തെ അംഗീകരിക്കുകയും പുതിയ സ്വതന്ത്ര രാജ്യങ്ങളെ അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്തത് നമ്മുടെ ജനങ്ങളാണ്. റഷ്യ ഈ രാജ്യങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുക മാത്രമല്ല, വളരെ മോശമായ സാഹചര്യം നേരിട്ടെങ്കിലും അതിന്റെ സിഐഎസ് പങ്കാളികളെ സഹായിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതിൽ ഞങ്ങളുടെ ഉക്രേനിയൻ സഹപ്രവർത്തകരും ഉൾപ്പെടുന്നു, അവർ സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രഖ്യാപിച്ച നിമിഷം മുതൽ സാമ്പത്തിക സഹായത്തിനായി പലതവണ ഞങ്ങളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. ഉക്രെയ്നിന്റെ അന്തസ്സും പരമാധികാരവും മാനിച്ചുകൊണ്ടാണ് നമ്മുടെ രാജ്യം ഈ സഹായം നൽകിയത്.

വിദഗ്ദ്ധ വിലയിരുത്തലുകൾ അനുസരിച്ച്, ഞങ്ങളുടെ ഊർജ്ജ വിലകളുടെ ലളിതമായ കണക്കുകൂട്ടൽ സ്ഥിരീകരിച്ചു, സാമ്പത്തിക, വ്യാപാര മുൻഗണനകൾക്കൊപ്പം റഷ്യ ഉക്രെയ്നിന് നൽകിയ സബ്സിഡി വായ്പകൾ, 1991 മുതൽ 2013 വരെയുള്ള കാലയളവിൽ ഉക്രേനിയൻ ബജറ്റിന്റെ മൊത്തത്തിലുള്ള നേട്ടം 250 ബില്യൺ ഡോളറാണ്.

എന്നിരുന്നാലും, അതിൽ കൂടുതൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. 1991 അവസാനത്തോടെ, സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ മറ്റ് രാജ്യങ്ങൾക്കും അന്താരാഷ്ട്ര ഫണ്ടുകൾക്കും ഏകദേശം 100 ബില്യൺ ഡോളർ കടം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. എല്ലാ മുൻ സോവിയറ്റ് റിപ്പബ്ലിക്കുകളും ഈ വായ്പകൾ ഐക്യദാർഢ്യത്തോടെയും അവരുടെ സാമ്പത്തിക ശേഷിക്ക് ആനുപാതികമായും ഒരുമിച്ച് തിരിച്ചടയ്ക്കുമെന്ന ആശയം തുടക്കത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, എല്ലാ സോവിയറ്റ് കടങ്ങളും തിരിച്ചടയ്ക്കാൻ റഷ്യ ഏറ്റെടുക്കുകയും 2017 ൽ ഈ പ്രക്രിയ പൂർത്തിയാക്കി ഈ വാഗ്ദാനം നിറവേറ്റുകയും ചെയ്തു.

അതിനു പകരമായി, പുതുതായി സ്വതന്ത്രരായ രാജ്യങ്ങൾക്ക് സോവിയറ്റ് വിദേശ സ്വത്തുക്കളുടെ ഒരു ഭാഗം റഷ്യയ്ക്ക് കൈമാറേണ്ടിവന്നു. 1994 ഡിസംബറിൽ ഉക്രെയ്നുമായി ഇത് സംബന്ധിച്ച ഒരു കരാറിലെത്തി. എന്നിരുന്നാലും, ഈ കരാറുകൾ അംഗീകരിക്കുന്നതിൽ കിയെവ് പരാജയപ്പെട്ടു, പിന്നീട് ഡയമണ്ട് ട്രഷറി, സ്വർണ്ണ ശേഖരം, അതുപോലെ തന്നെ മുൻ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ സ്വത്തുക്കൾ എന്നിവയുടെ വിഹിതം ആവശ്യപ്പെട്ട് അവരെ ബഹുമാനിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചു. വിദേശത്തുള്ള ആസ്തികൾ.

എന്നിരുന്നാലും, ഈ വെല്ലുവിളികളെല്ലാം ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, റഷ്യ എല്ലായ്പ്പോഴും ഉക്രെയ്നുമായി തുറന്നതും സത്യസന്ധവുമായ രീതിയിൽ പ്രവർത്തിച്ചു, ഞാൻ ഇതിനകം പറഞ്ഞതുപോലെ, അതിന്റെ താൽപ്പര്യങ്ങളെ മാനിച്ചു. വിവിധ മേഖലകളിൽ ഞങ്ങൾ ബന്ധം വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു. അങ്ങനെ, 2011-ൽ ഉഭയകക്ഷി വ്യാപാരം 50 ബില്യൺ ഡോളർ കവിഞ്ഞു. 2019-ൽ, അതായത് മഹാമാരിക്ക് മുമ്പ്, എല്ലാ EU രാജ്യങ്ങളുമായുള്ള ഉക്രെയ്‌നിന്റെ വ്യാപാരം ഈ സൂചകത്തിന് താഴെയായിരുന്നുവെന്ന് ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കട്ടെ.
അതേ സമയം, ഉക്രേനിയൻ അധികാരികൾ എല്ലായ്‌പ്പോഴും റഷ്യയുമായി ഇടപെടുന്നത് എങ്ങനെയെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്, അവർ എല്ലാ അവകാശങ്ങളും പ്രത്യേകാവകാശങ്ങളും ആസ്വദിക്കുന്നുവെന്ന് ഉറപ്പാക്കുന്നു.

കിയെവിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥർ പാർട്ണർഷിപ്പിന് പകരം ചിലപ്പോഴൊക്കെ അങ്ങേയറ്റം ധീരമായ രീതിയിൽ പ്രവർത്തിച്ച ഒരു പരാദഭോജി മനോഭാവം ഉപയോഗിച്ചു. ഊർജഗതാഗതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തുടർച്ചയായ ബ്ലാക്ക്‌മെയിലിംഗും അവർ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ വാതകം മോഷ്ടിച്ചു എന്ന വസ്തുതയും ഓർമ്മിച്ചാൽ മതി.
പാശ്ചാത്യവുമായുള്ള ബന്ധത്തിൽ റഷ്യയുമായുള്ള സംഭാഷണം ഒരു വിലപേശൽ ചിപ്പായി ഉപയോഗിക്കാൻ കിയെവ് ശ്രമിച്ചുവെന്ന് എനിക്ക് കൂട്ടിച്ചേർക്കാൻ കഴിയും, അല്ലാത്തപക്ഷം റഷ്യയ്ക്ക് ഉക്രെയ്നിൽ വലിയ സ്വാധീനം ചെലുത്തുമെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നതിലൂടെ മുൻഗണനകൾ സുരക്ഷിതമാക്കാൻ പാശ്ചാത്യരെ ബ്ലാക്ക് മെയിൽ ചെയ്യുന്നതിനായി റഷ്യയുമായുള്ള അടുത്ത ബന്ധത്തിന്റെ ഭീഷണി ഉപയോഗിച്ച്.

അതേ സമയം, ഉക്രേനിയൻ അധികാരികൾ – ഇത് ഊന്നിപ്പറയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു – ഞങ്ങളെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്ന എല്ലാറ്റിന്റെയും നിഷേധത്തിൽ അവരുടെ സംസ്ഥാനത്വം കെട്ടിപ്പടുക്കാൻ തുടങ്ങി, ഉക്രെയ്നിൽ താമസിക്കുന്ന ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകളുടെ മാനസികാവസ്ഥയും ചരിത്രപരമായ ഓർമ്മകളും വികലമാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ഉക്രേനിയൻ സമൂഹം തീവ്ര വലതുപക്ഷ ദേശീയതയുടെ ഉയർച്ചയെ അഭിമുഖീകരിച്ചതിൽ അതിശയിക്കാനില്ല, അത് ആക്രമണാത്മക റസ്സോഫോബിയയിലേക്കും നവ-നാസിസത്തിലേക്കും അതിവേഗം വികസിച്ചു. ഇത് വടക്കൻ കോക്കസസിലെ തീവ്രവാദ ഗ്രൂപ്പുകളിൽ ഉക്രേനിയൻ ദേശീയവാദികളുടെയും നവ-നാസികളുടെയും പങ്കാളിത്തത്തിനും റഷ്യയോടുള്ള വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന പ്രാദേശിക അവകാശവാദങ്ങൾക്കും കാരണമായി.

ഉക്രെയ്‌നിലെ തങ്ങളുടെ ക്ലയന്റുകളെ പരിപോഷിപ്പിക്കുന്നതിനും അവരുടെ പ്രതിനിധികളെ അധികാരസ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നതിനും എൻ‌ജി‌ഒകളുടെയും പ്രത്യേക സേവനങ്ങളുടെയും വിപുലമായ ശൃംഖല ഉപയോഗിച്ച ബാഹ്യശക്തികളാണ് ഇതിൽ ഒരു പങ്ക് വഹിച്ചത്.

ഉക്രെയ്‌നിന് ഒരിക്കലും യഥാർത്ഥ സംസ്ഥാനത്തിന്റെ സ്ഥിരമായ പാരമ്പര്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നത് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്. അതിനാൽ, ചരിത്രവുമായോ ഉക്രേനിയൻ യാഥാർത്ഥ്യവുമായോ യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാത്ത വിദേശ മോഡലുകളെ ബുദ്ധിശൂന്യമായി അനുകരിക്കാൻ 1991-ൽ അത് തിരഞ്ഞെടുത്തു. ഉക്രേനിയൻ ജനതയുടെ താൽപ്പര്യങ്ങളുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാത്ത അതിവേഗം വളരുന്ന വംശങ്ങളിലേക്കും അവരുടെ സ്വയം സേവിക്കുന്ന താൽപ്പര്യങ്ങളിലേക്കും രാഷ്ട്രീയ സർക്കാർ സ്ഥാപനങ്ങൾ പലതവണ പുനഃക്രമീകരിച്ചു.

അടിസ്ഥാനപരമായി, പ്രഭുവർഗ്ഗ ഉക്രേനിയൻ അധികാരികൾ നടത്തിയ പാശ്ചാത്യ അനുകൂല നാഗരിക തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി മെച്ചപ്പെട്ട സാഹചര്യങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുക എന്നതല്ല, മറിച്ച് പ്രഭുക്കന്മാർ ഉക്രേനിയക്കാരിൽ നിന്ന് മോഷ്ടിച്ച കോടിക്കണക്കിന് ഡോളർ നിലനിർത്തുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയല്ല. റഷ്യയുടെ ഭൗമരാഷ്ട്രീയ എതിരാളികളെ ഭക്തിപൂർവ്വം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന സമയത്ത്, പാശ്ചാത്യ ബാങ്കുകളിൽ അവരുടെ അക്കൗണ്ടുകൾ സൂക്ഷിക്കുന്നു.

ചില വ്യാവസായിക, സാമ്പത്തിക ഗ്രൂപ്പുകളും അവരുടെ ശമ്പളപ്പട്ടികയിലുള്ള പാർട്ടികളും രാഷ്ട്രീയക്കാരും തുടക്കം മുതൽ ദേശീയവാദികളെയും തീവ്രവാദികളെയും ആശ്രയിച്ചിരുന്നു. തെക്ക്-കിഴക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിലെ ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ ഉൾപ്പെടെ, തങ്ങളുടെ പ്രഖ്യാപിത അഭിലാഷങ്ങളെ ആത്മാർത്ഥമായി പിന്തുണച്ച തങ്ങളുടെ പൗരന്മാരുടെ സഹായത്തോടെ അധികാരത്തിൽ വരുന്ന റഷ്യയുമായുള്ള നല്ല ബന്ധത്തിനും സാംസ്കാരിക-ഭാഷാ വൈവിധ്യത്തിനും അനുകൂലമാണെന്ന് മറ്റുള്ളവർ അവകാശപ്പെട്ടു. എന്നാൽ അവർ കൊതിക്കുന്ന സ്ഥാനങ്ങൾ നേടിയ ശേഷം, ഈ ആളുകൾ ഉടൻ തന്നെ തങ്ങളുടെ വോട്ടർമാരെ ഒറ്റിക്കൊടുത്തു.

അവരുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് വാഗ്ദാനങ്ങളിൽ നിന്ന് പിന്നോട്ട് പോകുകയും പകരം തീവ്രവാദികൾ പ്രേരിപ്പിച്ച നയം നയിക്കുകയും ചിലപ്പോൾ അവരുടെ മുൻ സഖ്യകക്ഷികളായ ദ്വിഭാഷാവാദത്തെയും റഷ്യയുമായുള്ള സഹകരണത്തെയും പിന്തുണച്ച പൊതു സംഘടനകളെയും പീഡിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. അധികാരികളെ വിശ്വസിക്കുന്ന മിതമായ വീക്ഷണങ്ങളുള്ള തങ്ങളുടെ വോട്ടർമാർ കൂടുതലും നിയമം അനുസരിക്കുന്ന പൗരന്മാരാണെന്നും റാഡിക്കലുകളെപ്പോലെ അവർ ആക്രമണാത്മകമായി പ്രവർത്തിക്കുകയോ നിയമവിരുദ്ധ ഉപകരണങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്യില്ല എന്ന വസ്തുത ഈ ആളുകൾ മുതലെടുത്തു.
റഷ്യയുൾപ്പെടെ പല രാജ്യങ്ങൾക്കും തീർച്ചയായും വെല്ലുവിളിയും പ്രശ്‌നവുമാകുന്ന അഴിമതി യുക്രെയ്‌നിൽ സാധാരണ പരിധിക്കപ്പുറമാണ്. അത് അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ഉക്രേനിയൻ രാഷ്ട്രത്വത്തെയും മുഴുവൻ സംവിധാനത്തെയും അധികാരത്തിന്റെ എല്ലാ ശാഖകളെയും തുളച്ചുകയറുകയും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

തീവ്ര ദേശീയവാദികൾ ന്യായമായ പൊതുജന അതൃപ്തി മുതലെടുക്കുകയും മൈതാന പ്രതിഷേധത്തെ തളച്ചിടുകയും 2014-ൽ അത് ഒരു അട്ടിമറിയിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്തു. അവർക്ക് വിദേശ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്ന് നേരിട്ടുള്ള സഹായവും ഉണ്ടായിരുന്നു. റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രകാരം, കിയെവിലെ ഇൻഡിപെൻഡൻസ് സ്ക്വയറിലെ പ്രതിഷേധ ക്യാമ്പിന് പിന്തുണ നൽകാൻ യുഎസ് എംബസി പ്രതിദിനം 1 മില്യൺ ഡോളർ നൽകി. കൂടാതെ, വലിയ തുകകൾ പ്രതിപക്ഷ നേതാക്കളുടെ ബാങ്ക് അക്കൗണ്ടുകളിലേക്ക്, ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ഡോളർ നേരിട്ട് കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ ദുരിതമനുഭവിച്ച ആളുകൾ, കിയെവിലെയും മറ്റ് നഗരങ്ങളിലെയും തെരുവുകളിലും ചത്വരങ്ങളിലും പ്രകോപിതരായ ഏറ്റുമുട്ടലുകളിൽ മരിച്ചവരുടെ കുടുംബങ്ങൾ, ഒടുവിൽ അവർക്ക് എത്രമാത്രം ലഭിച്ചു? ചോദിക്കാതിരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

അധികാരം പിടിച്ചെടുത്ത ദേശീയവാദികൾ അവരുടെ ഭരണഘടനാ വിരുദ്ധ നടപടികളെ എതിർത്തവർക്കെതിരെ ഒരു യഥാർത്ഥ ഭീകരപ്രചാരണം അഴിച്ചുവിട്ടു. രാഷ്ട്രീയക്കാരെയും മാധ്യമപ്രവർത്തകരെയും പൊതുപ്രവർത്തകരെയും ഉപദ്രവിക്കുകയും പരസ്യമായി അപമാനിക്കുകയും ചെയ്തു. അക്രമത്തിന്റെ ഒരു തരംഗം ഉക്രേനിയൻ നഗരങ്ങളെ കീഴടക്കി. ഉന്നതമായതും ശിക്ഷിക്കപ്പെടാത്തതുമായ കൊലപാതകങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പര ഉൾപ്പെടെ. സമാധാനപരമായ പ്രതിഷേധക്കാരെ ക്രൂരമായി കൊലപ്പെടുത്തിയ ഒഡെസയിലെ ഭയാനകമായ ദുരന്തത്തിന്റെ ഓർമ്മകളിൽ ഒരാൾ നടുങ്ങുന്നു, ഹൗസ് ഓഫ് ട്രേഡ് യൂണിയൻസിൽ ജീവനോടെ കത്തിച്ചു. ആ ക്രൂരത ചെയ്ത കുറ്റവാളികൾ ഒരിക്കലും ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല, ആരും അവരെ അന്വേഷിക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ അവരുടെ പേരുകൾ ഞങ്ങൾക്കറിയാം, അവരെ ശിക്ഷിക്കാനും അവരെ കണ്ടെത്താനും നിയമത്തിന് മുന്നിൽ കൊണ്ടുവരാനും ഞങ്ങൾ എല്ലാം ചെയ്യും.

മൈദാൻ ഉക്രെയ്നെ ജനാധിപത്യത്തിലേക്കും പുരോഗതിയിലേക്കും അടുപ്പിച്ചില്ല. ഒരു അട്ടിമറി നടത്തി, ദേശീയവാദികളും അവരെ പിന്തുണച്ച രാഷ്ട്രീയ ശക്തികളും ഒടുവിൽ ഉക്രെയ്നെ ഒരു സ്തംഭനാവസ്ഥയിലേക്ക് നയിച്ചു, രാജ്യത്തെ ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിന്റെ അഗാധത്തിലേക്ക് തള്ളിവിട്ടു. എട്ട് വർഷത്തിന് ശേഷം രാജ്യം പിളർന്നു. ഉക്രെയ്ൻ കടുത്ത സാമൂഹിക സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയുമായി പൊരുതുകയാണ്.

അന്താരാഷ്‌ട്ര സംഘടനകളുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, 2019-ൽ ഏകദേശം 6 ദശലക്ഷം ഉക്രേനിയക്കാർ – ഞാൻ ഊന്നിപ്പറയുന്നു – ഏകദേശം 15 ശതമാനം, wokrforce അല്ല, ആ രാജ്യത്തെ മുഴുവൻ ജനസംഖ്യയും, ജോലി കണ്ടെത്താൻ വിദേശത്തേക്ക് പോകേണ്ടി വന്നു. ഇവരിൽ ഭൂരിഭാഗവും നിസ്സാര ജോലികൾ ചെയ്യുന്നു. ഇനിപ്പറയുന്ന വസ്തുതയും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു: 2020 മുതൽ, 60,000-ത്തിലധികം ഡോക്ടർമാരും മറ്റ് ആരോഗ്യ പ്രവർത്തകരും പകർച്ചവ്യാധികൾക്കിടയിൽ രാജ്യം വിട്ടു.

2014 മുതൽ, ജല ബില്ലുകൾ ഏകദേശം മൂന്നിലൊന്ന് വർദ്ധിച്ചു, ഊർജ്ജ ബില്ലുകൾ പല മടങ്ങ് വർദ്ധിച്ചു, അതേസമയം വീടുകൾക്കുള്ള ഗ്യാസിന്റെ വില നിരവധി ഡസൻ മടങ്ങ് ഉയർന്നു. യൂട്ടിലിറ്റികൾക്കായി പണമടയ്ക്കാൻ പലർക്കും പണമില്ല. അവർ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ അതിജീവിക്കാൻ പാടുപെടുന്നു.
എന്ത് സംഭവിച്ചു? എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇതെല്ലാം സംഭവിക്കുന്നത്? ഉത്തരം വ്യക്തമാണ്. സോവിയറ്റ് കാലഘട്ടത്തിൽ നിന്ന് മാത്രമല്ല, റഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിൽ നിന്നും പാരമ്പര്യമായി ലഭിച്ച പൈതൃകം അവർ ചെലവഴിക്കുകയും അപഹരിക്കുകയും ചെയ്തു. അവർക്ക് പതിനായിരക്കണക്കിന് ജോലികൾ നഷ്ടപ്പെട്ടു, ഇത് റഷ്യയുമായുള്ള അടുത്ത സഹകരണത്തിന് നന്ദി, മറ്റ് കാര്യങ്ങൾക്കൊപ്പം വിശ്വസനീയമായ വരുമാനം നേടാനും നികുതി വരുമാനം നേടാനും ആളുകളെ പ്രാപ്തമാക്കി. മെഷീൻ ബിൽഡിംഗ്, ഇൻസ്ട്രുമെന്റ് എഞ്ചിനീയറിംഗ്, ഇലക്‌ട്രോണിക്‌സ്, കപ്പൽ, വിമാന നിർമ്മാണം എന്നിവയുൾപ്പെടെയുള്ള മേഖലകൾ തുരങ്കം വയ്ക്കുകയോ നശിപ്പിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്തു. എന്നിരുന്നാലും, ഉക്രെയ്ൻ മാത്രമല്ല, മുഴുവൻ സോവിയറ്റ് യൂണിയനും ഈ കമ്പനികളിൽ അഭിമാനിച്ചിരുന്ന ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു.

2021-ൽ നിക്കോളയേവിലെ കരിങ്കടൽ കപ്പൽശാല പ്രവർത്തനരഹിതമായി. ഇതിന്റെ ആദ്യ ഡോക്കുകൾ കാതറിൻ ദി ഗ്രേറ്റിന്റെ കാലത്താണ്. പ്രശസ്ത നിർമ്മാതാവായ അന്റോനോവ് 2016 മുതൽ ഒരു വാണിജ്യ വിമാനം പോലും നിർമ്മിച്ചിട്ടില്ല, അതേസമയം മിസൈൽ, ബഹിരാകാശ ഉപകരണങ്ങൾ എന്നിവയിൽ വൈദഗ്ദ്ധ്യമുള്ള ഫാക്ടറിയായ യുഷ്മാഷ് ഏതാണ്ട് പാപ്പരായി. ക്രെമെൻചഗ് സ്റ്റീൽ പ്ലാന്റും സമാനമായ അവസ്ഥയിലാണ്. ദുഃഖകരമായ ഈ പട്ടിക നീളുന്നു.

ഗ്യാസ് ഗതാഗത സംവിധാനത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, ഇത് പൂർണ്ണമായും സോവിയറ്റ് യൂണിയനാണ് നിർമ്മിച്ചത്, ഇത് ഇപ്പോൾ ഒരു പരിധിവരെ വഷളായിരിക്കുന്നു, ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത് വലിയ അപകടസാധ്യതകൾ സൃഷ്ടിക്കുകയും പരിസ്ഥിതിക്ക് ഉയർന്ന ചിലവ് നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഈ സാഹചര്യം ചോദ്യങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു : ദാരിദ്ര്യം, അവസരങ്ങളുടെ അഭാവം, വ്യാവസായികവും സാങ്കേതികവുമായ സാധ്യതകൾ നഷ്‌ടപ്പെട്ടു – സ്വർഗ്ഗീയ മേച്ചിൽപ്പുറങ്ങളുടെ വാഗ്ദാനങ്ങൾ നൽകി ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകളെ കബളിപ്പിക്കാൻ അവർ വർഷങ്ങളായി ഉപയോഗിക്കുന്ന പാശ്ചാത്യ അനുകൂല നാഗരിക തിരഞ്ഞെടുപ്പാണോ?

ഇതെല്ലാം ഒരു ഉക്രേനിയൻ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയിലേക്കും രാജ്യത്തെ പൗരന്മാരുടെ കൊള്ളയടിക്കലിലേക്കും വന്നു, അതേസമയം ഉക്രെയ്‌ൻ തന്നെ ബാഹ്യ നിയന്ത്രണത്തിന് കീഴിലാക്കി, പാശ്ചാത്യ തലസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്ന് മാത്രമല്ല, ഭൂമിയിലും, പറയപ്പെടുന്നതുപോലെ, മൊത്തത്തിൽ. വിദേശ ഉപദേഷ്ടാക്കളുടെയും എൻജിഒകളുടെയും മറ്റ് സ്ഥാപനങ്ങളുടെയും ശൃംഖല ഉക്രെയ്നിൽ ഉണ്ട്. എല്ലാ പ്രധാന നിയമനങ്ങളിലും പിരിച്ചുവിടലുകളിലും കേന്ദ്ര സർക്കാർ മുതൽ മുനിസിപ്പാലിറ്റികൾ വരെയുള്ള എല്ലാ തലങ്ങളിലെയും അധികാരത്തിന്റെ എല്ലാ ശാഖകളിലും നാഫ്‌ടോഗാസ്, ഉക്രെനെർഗോ, ഉക്രേനിയൻ റെയിൽവേ, യുക്രോബോറോൺപ്രോം എന്നിവയുൾപ്പെടെ സർക്കാർ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള കമ്പനികളിലും കോർപ്പറേഷനുകളിലും അവർക്ക് നേരിട്ട് സ്വാധീനമുണ്ട്. , Ukrposhta, ഉക്രേനിയൻ കടൽ തുറമുഖ അതോറിറ്റി.

ഉക്രെയ്നിൽ സ്വതന്ത്ര ജുഡീഷ്യറി ഇല്ല. കിയെവ് അധികാരികൾ, പാശ്ചാത്യരുടെ ആവശ്യപ്രകാരം, പരമോന്നത ജുഡീഷ്യൽ ബോഡികളായ കൗൺസിൽ ഓഫ് ജസ്റ്റിസ്, ജഡ്ജിമാരുടെ ഉയർന്ന യോഗ്യതാ കമ്മീഷൻ എന്നിവയിലെ അംഗങ്ങളെ തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള മുൻഗണനാ അവകാശം അന്താരാഷ്ട്ര സംഘടനകൾക്ക് നൽകി.

കൂടാതെ, അഴിമതി തടയുന്നതിനുള്ള ദേശീയ ഏജൻസി, നാഷണൽ ആന്റി കറപ്ഷൻ ബ്യൂറോ, സ്പെഷ്യലൈസ്ഡ് ആന്റി കറപ്ഷൻ പ്രോസിക്യൂട്ടർ ഓഫീസ്, ഹൈ ആന്റി കറപ്ഷൻ കോടതി എന്നിവയെ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് നേരിട്ട് നിയന്ത്രിക്കുന്നു. അഴിമതിക്കെതിരെയുള്ള ഊർജിത ശ്രമങ്ങൾ എന്ന ഉദാത്തമായ മറവിലാണ് ഇതെല്ലാം ചെയ്യുന്നത്. ശരി, പക്ഷേ ഫലങ്ങൾ എവിടെയാണ്? മുമ്പെങ്ങുമില്ലാത്തവിധം അഴിമതി തഴച്ചുവളരുകയാണ്.

മോസ്കോ പാത്രിയാർക്കേറ്റിലെ ഉക്രേനിയൻ ഓർത്തഡോക്സ് പള്ളിയുടെ നാശത്തിന് കിയെവ് തയ്യാറെടുക്കുന്നത് തുടരുന്നു. ഇതൊരു വൈകാരിക വിധിയല്ല; കൃത്യമായ തീരുമാനങ്ങളിലും രേഖകളിലും ഇതിന്റെ തെളിവ് കണ്ടെത്താനാകും. ഉക്രേനിയൻ അധികാരികൾ ഭിന്നിപ്പിന്റെ ദുരന്തത്തെ ഭരണകൂട നയത്തിന്റെ ഉപകരണമാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. വിശ്വാസികളുടെ അവകാശങ്ങൾ ലംഘിക്കുന്ന നിയമങ്ങൾ നിർത്തലാക്കാനുള്ള ഉക്രേനിയൻ ജനതയുടെ അഭ്യർത്ഥനകളോട് നിലവിലെ അധികാരികൾ പ്രതികരിക്കുന്നില്ല. കൂടാതെ, മോസ്കോ പാത്രിയാർക്കേറ്റിലെ ഉക്രേനിയൻ ഓർത്തഡോക്സ് പള്ളിയിലെ വൈദികർക്കും ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ഇടവകക്കാർക്കും എതിരായ പുതിയ കരട് നിയമങ്ങൾ വെർഖോവ്ന റാഡയിൽ രജിസ്റ്റർ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

ക്രിമിയയെക്കുറിച്ച് കുറച്ച് വാക്കുകൾ. പെനിൻസുലയിലെ ജനങ്ങൾ റഷ്യയ്‌ക്കൊപ്പമാകാൻ സ്വതന്ത്രമായി തിരഞ്ഞെടുത്തു. തീവ്ര ഇസ്ലാമിക സംഘടനകൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള തീവ്രവാദ സെല്ലുകളെ സജീവമാക്കുന്നതിനും നിർണായക അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളിൽ ഭീകരാക്രമണങ്ങൾ നടത്തുന്നതിനും റഷ്യൻ പൗരന്മാരെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്നതിനുമായി അവർ ആക്രമണാത്മക നടപടി തിരഞ്ഞെടുത്തത്, ജനങ്ങളുടെ വ്യക്തമായി പ്രസ്താവിച്ച തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെ വെല്ലുവിളിക്കാൻ കിയെവ് അധികാരികൾക്ക് കഴിയില്ല. . പാശ്ചാത്യ സുരക്ഷാ സേവനങ്ങളുടെ പിന്തുണയോടെയാണ് ഇത്തരം ആക്രമണാത്മക പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടക്കുന്നതെന്നതിന് ഞങ്ങൾക്ക് വസ്തുതാപരമായ തെളിവുണ്ട്.

2021 മാർച്ചിൽ, ഉക്രെയ്നിൽ ഒരു പുതിയ സൈനിക തന്ത്രം സ്വീകരിച്ചു. ഈ പ്രമാണം ഏതാണ്ട് പൂർണ്ണമായും റഷ്യയുമായുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലിനായി സമർപ്പിക്കുകയും നമ്മുടെ രാജ്യവുമായുള്ള ഒരു സംഘട്ടനത്തിൽ വിദേശ രാജ്യങ്ങളെ ഉൾപ്പെടുത്തുക എന്ന ലക്ഷ്യം സജ്ജമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. റഷ്യയിലെ ക്രിമിയയിലും ഡോൺബാസിലും ഒരു തീവ്രവാദ ഭൂഗർഭ പ്രസ്ഥാനം എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന സംഘടനയെ തന്ത്രം വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നു. കിയെവ് തന്ത്രജ്ഞരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, “ഉക്രെയ്‌നിന് അനുകൂലമായ വ്യവസ്ഥകളിൽ അന്താരാഷ്ട്ര സമൂഹത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ”, അതുപോലെ – ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുക, ദയവായി – “വിദേശ സൈനിക പിന്തുണയോടെ” അവസാനിക്കേണ്ട സാധ്യതയുള്ള യുദ്ധത്തിന്റെ രൂപരേഖയും ഇത് വ്യക്തമാക്കുന്നു. റഷ്യൻ ഫെഡറേഷനുമായുള്ള ജിയോപൊളിറ്റിക്കൽ ഏറ്റുമുട്ടലിൽ. വാസ്തവത്തിൽ, ഇത് നമ്മുടെ രാജ്യമായ റഷ്യക്കെതിരായ ശത്രുതയ്ക്കുള്ള തയ്യാറെടുപ്പല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല.

നമുക്കറിയാവുന്നതുപോലെ, ഉക്രെയ്ൻ സ്വന്തം ആണവായുധങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്ന് ഇന്ന് ഇതിനകം പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്, ഇത് വെറും വീമ്പിളക്കലല്ല. സോവിയറ്റ് കാലഘട്ടത്തിൽ തന്നെ സൃഷ്ടിച്ച ആണവ സാങ്കേതിക വിദ്യകളും വിമാനം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ആയുധങ്ങൾ എത്തിക്കുന്നതിനുള്ള വാഹനങ്ങളും സോവിയറ്റ് രൂപകല്പന ചെയ്ത ടോച്ച്ക-യു 100 കിലോമീറ്ററിലധികം ദൂരപരിധിയുള്ള സൂക്ഷ്മ തന്ത്രപരമായ മിസൈലുകളും ഉക്രെയ്നിനുണ്ട്. എന്നാൽ അവർക്ക് കൂടുതൽ ചെയ്യാൻ കഴിയും; അത് സമയത്തിന്റെ കാര്യം മാത്രം. സോവിയറ്റ് കാലഘട്ടം മുതൽ ഇതിനുള്ള അടിത്തറ അവർക്കുണ്ടായിരുന്നു.

മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, അത്തരം ഗവേഷണങ്ങൾ നടത്തുന്ന മറ്റ് ചില സംസ്ഥാനങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് ഉക്രെയ്നിന് തന്ത്രപരമായ ആണവായുധങ്ങൾ നേടുന്നത് വളരെ എളുപ്പമായിരിക്കും, പ്രത്യേകിച്ചും കിയെവിന് വിദേശ സാങ്കേതിക പിന്തുണ ലഭിക്കുകയാണെങ്കിൽ. ഇതും നമുക്ക് തള്ളിക്കളയാനാവില്ല.
ഉക്രെയ്ൻ കൂട്ട നശീകരണ ആയുധങ്ങൾ നേടിയാൽ, ലോകത്തും യൂറോപ്പിലും സ്ഥിതിഗതികൾ സമൂലമായി മാറും, പ്രത്യേകിച്ച് നമുക്ക്, റഷ്യയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം. ഈ യഥാർത്ഥ അപകടത്തോട് പ്രതികരിക്കാതിരിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് കഴിയില്ല, അതിലുപരിയായി, ഞാൻ ആവർത്തിക്കട്ടെ, ഉക്രെയ്നിന്റെ പാശ്ചാത്യ രക്ഷാധികാരികൾ നമ്മുടെ രാജ്യത്തിന് മറ്റൊരു ഭീഷണി സൃഷ്ടിക്കാൻ ഈ ആയുധങ്ങൾ സ്വന്തമാക്കാൻ സഹായിച്ചേക്കാം.

കിയെവ് ഭരണകൂടം എത്രമാത്രം നിരന്തരം ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് പമ്പ് ചെയ്യപ്പെടുന്നുവെന്ന് നാം കാണുന്നു. 2014 മുതൽ, ആയുധങ്ങളുടെയും ഉപകരണങ്ങളുടെയും വിതരണവും വിദഗ്ധരുടെ പരിശീലനവും ഉൾപ്പെടെ, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് മാത്രം ഈ ആവശ്യത്തിനായി കോടിക്കണക്കിന് ഡോളർ ചെലവഴിച്ചു. കഴിഞ്ഞ കുറച്ച് മാസങ്ങളായി, ഉക്രെയ്നിലേക്ക് പാശ്ചാത്യ ആയുധങ്ങളുടെ നിരന്തരമായ ഒഴുക്ക്, ലോകം മുഴുവൻ വീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. വിദേശ ഉപദേഷ്ടാക്കൾ ഉക്രെയ്നിന്റെ സായുധ സേനയുടെയും പ്രത്യേക സേവനങ്ങളുടെയും പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് മേൽനോട്ടം വഹിക്കുന്നു, ഞങ്ങൾക്ക് ഇതിനെക്കുറിച്ച് നന്നായി അറിയാം.

കഴിഞ്ഞ കുറച്ച് വർഷങ്ങളായി, നാറ്റോ രാജ്യങ്ങളുടെ സൈനിക സംഘങ്ങൾ അഭ്യാസത്തിന്റെ മറവിൽ ഉക്രേനിയൻ പ്രദേശത്ത് നിരന്തരം സന്നിഹിതരായിരുന്നു. ഉക്രേനിയൻ സൈനിക നിയന്ത്രണ സംവിധാനം ഇതിനകം നാറ്റോയിൽ സംയോജിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതിനർത്ഥം നാറ്റോ ആസ്ഥാനത്തിന് ഉക്രേനിയൻ സായുധ സേനയ്ക്ക്, അവരുടെ പ്രത്യേക യൂണിറ്റുകൾക്കും സ്ക്വാഡുകൾക്കും പോലും നേരിട്ട് കമാൻഡുകൾ നൽകാൻ കഴിയും എന്നാണ്.

യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സും നാറ്റോയും ഉക്രേനിയൻ പ്രദേശത്തെ സൈനിക പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ഒരു നാടകവേദിയായി വികസിപ്പിച്ചെടുക്കാൻ തുടങ്ങി. അവരുടെ പതിവ് സംയുക്ത വ്യായാമങ്ങൾ വ്യക്തമായും റഷ്യൻ വിരുദ്ധമാണ്. കഴിഞ്ഞ വർഷം മാത്രം 23,000 സൈനികരും ആയിരത്തിലധികം യൂണിറ്റ് ഹാർഡ്‌വെയറുകളും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.

2022 ൽ വിദേശ സൈനികർക്ക് ബഹുരാഷ്ട്ര അഭ്യാസത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഉക്രെയ്നിലേക്ക് വരാൻ അനുവദിക്കുന്ന ഒരു നിയമം ഇതിനകം അംഗീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇത് പ്രാഥമികമായി നാറ്റോ സൈനികരാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. ഈ വർഷം, ഈ സംയുക്ത അഭ്യാസങ്ങളിൽ കുറഞ്ഞത് പത്തെങ്കിലും ആസൂത്രണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

വ്യക്തമായും, അത്തരം സംരംഭങ്ങൾ ഉക്രേനിയൻ പ്രദേശത്ത് നാറ്റോ സൈനിക ഗ്രൂപ്പിന്റെ ദ്രുതഗതിയിലുള്ള രൂപീകരണത്തിനുള്ള ഒരു മറയ്ക്കാനാണ് രൂപകൽപ്പന ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. ബോറിസ്പോൾ, ഇവാനോ-ഫ്രാങ്കോവ്സ്ക്, ചുഗുയേവ്, ഒഡേസ എന്നിവിടങ്ങളിൽ യുഎസ് സഹായത്തോടെ നവീകരിച്ച എയർഫീൽഡുകളുടെ ശൃംഖല വളരെ ചുരുങ്ങിയ സമയത്തിനുള്ളിൽ സൈനിക യൂണിറ്റുകളെ കൈമാറാൻ പ്രാപ്തമായതിനാൽ ഇത് കൂടുതലാണ്. ഉക്രെയ്നിന്റെ വ്യോമാതിർത്തി യുഎസ് തന്ത്രപരവും നിരീക്ഷണപരവുമായ വിമാനങ്ങൾക്കും റഷ്യൻ പ്രദേശത്ത് നിരീക്ഷണം നടത്തുന്ന ഡ്രോണുകൾക്കും തുറന്നിരിക്കുന്നു.

ഒച്ചാക്കോവിലെ യുഎസ് നിർമ്മിത മാരിടൈം ഓപ്പറേഷൻസ് സെന്റർ, റഷ്യൻ കരിങ്കടൽ കപ്പലിനും മുഴുവൻ കരിങ്കടൽ തീരത്തുമുള്ള ഞങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾക്കെതിരായ കൃത്യതയാർന്ന ആയുധങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള നാറ്റോ യുദ്ധക്കപ്പലുകളുടെ പ്രവർത്തനത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നത് സാധ്യമാക്കുന്നുവെന്ന് ഞാൻ കൂട്ടിച്ചേർക്കും. ഒരു കാലത്ത്, ക്രിമിയയിലും സമാനമായ സൗകര്യങ്ങൾ നിർമ്മിക്കാൻ അമേരിക്ക ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നു, എന്നാൽ ക്രിമിയക്കാരും സെവാസ്റ്റോപോളിലെ താമസക്കാരും ഈ പദ്ധതികൾ തകർത്തു. ഞങ്ങൾ ഇത് എപ്പോഴും ഓർക്കും.

ഇന്ന് അത്തരമൊരു കേന്ദ്രം ഒച്ചാക്കോവിൽ വിന്യസിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് ഞാൻ ആവർത്തിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ അലക്സാണ്ടർ സുവോറോവിന്റെ സൈനികർ ഈ നഗരത്തിനായി പോരാടി. അവരുടെ ധൈര്യം കാരണം അത് റഷ്യയുടെ ഭാഗമായി. പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, ഓട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യവുമായുള്ള യുദ്ധങ്ങളുടെ ഫലമായി റഷ്യയിൽ സംയോജിപ്പിച്ച കരിങ്കടൽ തീരപ്രദേശങ്ങൾക്ക് നോവോറോസിയ (ന്യൂ റഷ്യ) എന്ന പേര് ലഭിച്ചു. റഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭരണകൂട-സൈനിക വ്യക്തികളുടെ പേരുകൾക്കൊപ്പം ചരിത്രത്തിന്റെ ഈ നാഴികക്കല്ലുകൾ വിസ്മൃതിയിലേക്ക് അപലപിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ ഇപ്പോൾ നടക്കുന്നു, അവരുടെ ശ്രമങ്ങളില്ലാതെ ആധുനിക ഉക്രെയ്നിന് ധാരാളം വലിയ നഗരങ്ങളോ കരിങ്കടലിലേക്കുള്ള പ്രവേശനമോ പോലും ഉണ്ടാകില്ല.

പോൾട്ടാവയിൽ അലക്സാണ്ടർ സുവോറോവിന്റെ ഒരു സ്മാരകം അടുത്തിടെ തകർത്തു. എന്താണ് പറയാനുള്ളത്? നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ഭൂതകാലം നിങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുകയാണോ? റഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കൊളോണിയൽ പൈതൃകം എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്? ശരി, ഈ സാഹചര്യത്തിൽ, സ്ഥിരത പുലർത്തുക.
അടുത്തതായി, ശ്രദ്ധേയമായി, ഉക്രെയ്ൻ ഭരണഘടനയുടെ ആർട്ടിക്കിൾ 17 അതിന്റെ പ്രദേശത്ത് വിദേശ സൈനിക താവളങ്ങൾ വിന്യസിക്കുന്നത് നിയമവിരുദ്ധമാണെന്ന് അനുശാസിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, അതൊന്നും അവർ പരിഗണിക്കുന്നില്ല. നാറ്റോ പരിശീലന ദൗത്യങ്ങളുടെ ആസ്ഥാനമാണ് ഉക്രെയ്ൻ, വാസ്തവത്തിൽ അവ വിദേശ സൈനിക താവളങ്ങളാണ്. അവർ ഒരു അടിത്തറയെ ഒരു ദൗത്യം എന്ന് വിളിക്കുകയും അത് പൂർത്തിയാക്കുകയും ചെയ്തു.

നാറ്റോയിൽ ചേരുന്നതിനുള്ള ഒരു തന്ത്രപരമായ കോഴ്സ് കിയെവ് വളരെക്കാലമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. തീർച്ചയായും, ഓരോ രാജ്യത്തിനും അതിന്റേതായ സുരക്ഷാ സംവിധാനം തിരഞ്ഞെടുക്കാനും സൈനിക സഖ്യങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടാനും അർഹതയുണ്ട്. “പക്ഷേ” എന്ന ഒന്നല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ അതിൽ ഒരു പ്രശ്നവുമില്ല. അന്താരാഷ്ട്ര രേഖകൾ തുല്യവും അവിഭാജ്യവുമായ സുരക്ഷയുടെ തത്വം വ്യക്തമായി വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നു, അതിൽ മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളുടെ സുരക്ഷയുടെ ചെലവിൽ സ്വന്തം സുരക്ഷ ശക്തിപ്പെടുത്താതിരിക്കാനുള്ള ബാധ്യതകൾ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇസ്താംബൂളിൽ അംഗീകരിച്ച യൂറോപ്യൻ സുരക്ഷയ്ക്കുള്ള 1999-ലെ OSCE ചാർട്ടറിലും 2010-ലെ OSCE അസ്താന പ്രഖ്യാപനത്തിലും ഇത് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.

മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കുന്നതിനുള്ള പാതകൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത് മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് ഭീഷണിയാകരുത്, അതേസമയം ഉക്രെയ്ൻ നാറ്റോയിൽ ചേരുന്നത് റഷ്യയുടെ സുരക്ഷയ്ക്ക് നേരിട്ട് ഭീഷണിയാണ്.

2008 ഏപ്രിലിൽ നടന്ന ബുക്കാറെസ്റ്റ് നാറ്റോ ഉച്ചകോടിയിൽ, യുക്രെയിനും ജോർജിയയും നാറ്റോ അംഗങ്ങളാകുമെന്ന തീരുമാനത്തിലേക്ക് യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് മുന്നോട്ട് വന്ന കാര്യം ഞാൻ നിങ്ങളെ ഓർമ്മിപ്പിക്കട്ടെ. യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ പല യൂറോപ്യൻ സഖ്യകക്ഷികൾക്കും ഈ സാധ്യതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അപകടസാധ്യതകളെക്കുറിച്ച് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു, പക്ഷേ അവരുടെ മുതിർന്ന പങ്കാളിയുടെ ഇഷ്ടം സഹിക്കാൻ നിർബന്ധിതരായി. വ്യക്തമായ റഷ്യൻ വിരുദ്ധ നയം നടപ്പിലാക്കാൻ അമേരിക്കക്കാർ അവരെ ഉപയോഗിച്ചു.

ഉക്രെയ്ൻ നാറ്റോയിൽ ചേരുന്നതിനെക്കുറിച്ച് നാറ്റോ അംഗരാജ്യങ്ങൾ ഇപ്പോഴും വളരെ സംശയത്തിലാണ്. ഇത് അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ഒറ്റരാത്രികൊണ്ട് സംഭവിക്കില്ല എന്നതിനാൽ വിഷമിക്കേണ്ട എന്ന് ചില യൂറോപ്യൻ തലസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് സിഗ്നലുകൾ ലഭിക്കുന്നു. വാസ്തവത്തിൽ, ഞങ്ങളുടെ യുഎസ് പങ്കാളികളും ഇതുതന്നെയാണ് പറയുന്നത്. “ശരി, അപ്പോൾ,” ഞങ്ങൾ പ്രതികരിക്കുന്നു, “അത് നാളെ സംഭവിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, അത് മറ്റന്നാൾ സംഭവിക്കും. ചരിത്രപരമായ വീക്ഷണകോണിൽ നിന്ന് എന്താണ് മാറുന്നത്? ഒന്നുമില്ല.”

കൂടാതെ, കിഴക്കൻ ഉക്രെയ്നിലെ സജീവമായ ശത്രുത നാറ്റോ മാനദണ്ഡങ്ങൾ പാലിക്കുകയും അഴിമതിയെ മറികടക്കുകയും ചെയ്താൽ ആ രാജ്യം നാറ്റോയിൽ ചേരാനുള്ള സാധ്യത തള്ളിക്കളയുന്നില്ലെന്ന യുഎസ് നേതൃത്വത്തിന്റെ നിലപാടും വാക്കുകളും ഞങ്ങൾക്കറിയാം.

എല്ലായ്‌പ്പോഴും, നാറ്റോ സമാധാനപ്രേമിയും തികച്ചും പ്രതിരോധാത്മകവുമായ ഒരു സഖ്യമാണെന്നും അത് റഷ്യയ്ക്ക് ഒരു ഭീഷണിയുമില്ലെന്നും അവർ ഞങ്ങളെ വീണ്ടും വീണ്ടും ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നു. വീണ്ടും, ഞങ്ങൾ അവരുടെ വാക്ക് സ്വീകരിക്കണമെന്ന് അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ വാക്കുകളുടെ യഥാർത്ഥ മൂല്യം നമുക്ക് നന്നായി അറിയാം. 1990-ൽ, ജർമ്മൻ ഏകീകരണം ചർച്ച ചെയ്തപ്പോൾ, നാറ്റോ അധികാരപരിധിയോ സൈനിക സാന്നിധ്യമോ കിഴക്കോട്ട് ഒരു ഇഞ്ച് വികസിപ്പിക്കില്ലെന്നും ജർമ്മനിയുടെ ഏകീകരണം നാറ്റോയുടെ സൈനിക സംഘടന കിഴക്കോട്ട് വ്യാപിക്കുന്നതിന് കാരണമാകില്ലെന്നും സോവിയറ്റ് നേതൃത്വത്തിന് അമേരിക്ക വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. ഇതൊരു ഉദ്ധരണിയാണ്.

അവർ ധാരാളം വാക്കാലുള്ള ഉറപ്പുകൾ നൽകി, അവയെല്ലാം ശൂന്യമായ വാക്യങ്ങളായി മാറി. പിന്നീട്, മധ്യ, കിഴക്കൻ യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങൾ നാറ്റോയിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം മോസ്കോയുമായുള്ള ബന്ധം മെച്ചപ്പെടുത്തുമെന്നും ഈ രാജ്യങ്ങളെ അവരുടെ കയ്പേറിയ ചരിത്ര പൈതൃകത്തിൽ മുക്കിയ ഭയത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുമെന്നും റഷ്യയോട് സൗഹൃദമുള്ള രാജ്യങ്ങളുടെ ഒരു വലയം സൃഷ്ടിക്കുമെന്നും അവർ എന്നിരുന്നാലും, നേരെ വിപരീതമാണ് സംഭവിച്ചത്. ചില കിഴക്കൻ യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളിലെ ഗവൺമെന്റുകൾ, റസ്സോഫോബിയയെക്കുറിച്ച് ഊഹാപോഹങ്ങൾ നടത്തി, റഷ്യൻ ഭീഷണിയെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ സമുച്ചയങ്ങളും സ്റ്റീരിയോടൈപ്പുകളും സഖ്യത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരികയും കൂട്ടായ പ്രതിരോധ സാധ്യതകൾ കെട്ടിപ്പടുക്കാനും പ്രാഥമികമായി റഷ്യയ്ക്കെതിരെ വിന്യസിക്കാനും നിർബന്ധിച്ചു. 1990 കളിലും 2000 കളുടെ തുടക്കത്തിലും റഷ്യയും പടിഞ്ഞാറും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ഉയർന്ന തലത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ, നമ്മുടെ തുറന്ന മനസ്സിനും സൽസ്വഭാവത്തിനും നന്ദി, അത് സംഭവിച്ചത് അതിലും മോശമാണ്.

ശീതയുദ്ധത്തിന്റെ പൈതൃകത്തെ മറികടക്കാൻ മഹത്തായ സംഭാവന നൽകിക്കൊണ്ട്, മധ്യ, കിഴക്കൻ യൂറോപ്പിൽ നിന്ന് ജർമ്മനിയിൽ നിന്ന് പിൻവലിക്കൽ ഉൾപ്പെടെയുള്ള എല്ലാ ബാധ്യതകളും റഷ്യ നിറവേറ്റി. നാറ്റോ-റഷ്യ കൗൺസിലിലും OSCE ഫോർമാറ്റുകളിലും ഉൾപ്പെടെ വിവിധ സഹകരണ ഓപ്ഷനുകൾ ഞങ്ങൾ സ്ഥിരമായി നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്.

മാത്രവുമല്ല, ഇതുവരെ പരസ്യമായി പറയാത്ത ഒരു കാര്യം ഞാൻ പറയും, ആദ്യമായിട്ടാണ് ഇപ്പോൾ പറയുന്നത്. 2000-ൽ സ്ഥാനമൊഴിയുന്ന അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് ബിൽ ക്ലിന്റൺ മോസ്‌കോ സന്ദർശിച്ചപ്പോൾ റഷ്യയെ നാറ്റോയിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കുന്നതിനെ കുറിച്ച് അമേരിക്കയ്ക്ക് എന്ത് തോന്നുമെന്ന് ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചു.

ആ സംഭാഷണത്തിന്റെ എല്ലാ വിശദാംശങ്ങളും ഞാൻ വെളിപ്പെടുത്തില്ല, പക്ഷേ എന്റെ ചോദ്യത്തോടുള്ള പ്രതികരണം തികച്ചും സംയമനത്തോടെയായിരുന്നുവെന്ന് നമുക്ക് പറയാം, ആ സാധ്യതയോടുള്ള അമേരിക്കക്കാരുടെ യഥാർത്ഥ മനോഭാവം നമ്മുടെ രാജ്യത്തെ സംബന്ധിച്ച അവരുടെ തുടർന്നുള്ള നടപടികളിൽ നിന്ന് കാണാൻ കഴിയും. നോർത്ത് കോക്കസസിലെ ഭീകരർക്കുള്ള പ്രത്യക്ഷ പിന്തുണ, ഞങ്ങളുടെ സുരക്ഷാ ആവശ്യങ്ങളോടും ആശങ്കകളോടും ഉള്ള അവഗണന, നാറ്റോയുടെ തുടർച്ചയായ വിപുലീകരണം, എബിഎം ഉടമ്പടിയിൽ നിന്ന് പിന്മാറൽ തുടങ്ങിയവയെക്കുറിച്ചാണ് ഞാൻ പരാമർശിക്കുന്നത്. ഇത് ചോദ്യം ഉയർത്തുന്നു: എന്തുകൊണ്ട്? ഇതെല്ലാം എന്തിനെക്കുറിച്ചാണ്, എന്താണ് ഉദ്ദേശ്യം? ശരി, ഞങ്ങളെ മിത്രങ്ങളായോ മിത്രങ്ങളായോ കാണാൻ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല, പക്ഷേ ഞങ്ങളെ എന്തിനാണ് ശത്രുവാക്കുന്നത്?

ഒരേ ഒരു ഉത്തരം മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ – ഇത് നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയ ഭരണത്തെക്കുറിച്ചോ മറ്റെന്തെങ്കിലുമോ അല്ല. അവർക്ക് ചുറ്റും റഷ്യ പോലെ ഒരു വലിയ സ്വതന്ത്ര രാജ്യം ആവശ്യമില്ല. എല്ലാ ചോദ്യങ്ങൾക്കുമുള്ള ഉത്തരം ഇതാണ്. റഷ്യയോടുള്ള അമേരിക്കയുടെ പരമ്പരാഗത നയത്തിന്റെ ഉറവിടം ഇതാണ്. അതിനാൽ ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ സുരക്ഷാ നിർദ്ദേശങ്ങളോടും ഉള്ള മനോഭാവം ഇന്ന്, നാറ്റോയുടെ കിഴക്കോട്ടുള്ള വിപുലീകരണത്തിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കാനുള്ള പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങൾ അവരുടെ വാഗ്ദാനം എത്രത്തോളം പാലിച്ചുവെന്ന് കാണാൻ ഭൂപടത്തിലേക്കുള്ള ഒരു നോട്ടം മതിയാകും. അവർ വെറുതെ വഞ്ചിച്ചു. നാറ്റോ വിപുലീകരണത്തിന്റെ അഞ്ച് തരംഗങ്ങൾ ഞങ്ങൾ കണ്ടു, ഒന്നിനുപുറകെ ഒന്നായി – പോളണ്ട്, ചെക്ക് റിപ്പബ്ലിക്, ഹംഗറി എന്നിവ 1999-ൽ അംഗീകരിച്ചു; 2004-ൽ ബൾഗേറിയ, എസ്റ്റോണിയ, ലാത്വിയ, ലിത്വാനിയ, റൊമാനിയ, സ്ലൊവാക്യ, സ്ലോവേനിയ; 2009-ൽ അൽബേനിയയും ക്രൊയേഷ്യയും; 2017-ൽ മോണ്ടിനെഗ്രോ; 2020-ൽ നോർത്ത് മാസിഡോണിയയും.

തൽഫലമായി, അലയൻസ്, അതിന്റെ സൈനിക ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചർ റഷ്യയുടെ അതിർത്തിയിൽ എത്തി. യൂറോപ്യൻ സുരക്ഷാ പ്രതിസന്ധിയുടെ പ്രധാന കാരണങ്ങളിലൊന്നാണിത്; അത് അന്താരാഷ്ട്ര ബന്ധങ്ങളുടെ മുഴുവൻ സംവിധാനത്തെയും ഏറ്റവും പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കുകയും പരസ്പര വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

തന്ത്രപ്രധാന മേഖലയിലുൾപ്പെടെ സ്ഥിതി മോശമായി തുടരുകയാണ്. അങ്ങനെ, ആഗോള മിസൈൽ പ്രതിരോധ സംവിധാനം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനുള്ള യുഎസ് പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമായി റൊമാനിയയിലും പോളണ്ടിലും ഇന്റർസെപ്റ്റർ മിസൈലുകളുടെ സ്ഥാനനിർണ്ണയ മേഖലകൾ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു. അവിടെ വിന്യസിച്ചിരിക്കുന്ന ലോഞ്ചറുകൾ ടോമാഹോക്ക് ക്രൂയിസ് മിസൈലുകൾക്ക് – ആക്രമണ സ്ട്രൈക്ക് സംവിധാനങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയാം.

കൂടാതെ, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് അതിന്റെ ഓൾ-പർപ്പസ് സ്റ്റാൻഡേർഡ് മിസൈൽ -6 വികസിപ്പിച്ചെടുക്കുന്നു, ഇത് വ്യോമ, മിസൈൽ പ്രതിരോധം നൽകാനും ഭൂമിയിലും ഉപരിതല ലക്ഷ്യങ്ങളിലും ആക്രമണം നടത്താനും കഴിയും. മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, യുഎസ് പ്രതിരോധ മിസൈൽ പ്രതിരോധ സംവിധാനം അതിന്റെ പുതിയ ആക്രമണ ശേഷി വികസിപ്പിക്കുകയും വികസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

നാറ്റോയിലേക്കുള്ള ഉക്രെയ്‌ന്റെ പ്രവേശനവും തുടർന്നുള്ള നാറ്റോ സൗകര്യങ്ങളുടെ വിന്യാസവും ഇതിനകം തീരുമാനിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും സമയത്തിന്റെ കാര്യം മാത്രമാണെന്നും വിശ്വസിക്കാൻ ഞങ്ങളുടെ പക്കലുള്ള വിവരങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് നല്ല കാരണം നൽകുന്നു. ഈ സാഹചര്യം കണക്കിലെടുക്കുമ്പോൾ, റഷ്യയിലേക്കുള്ള സൈനിക ഭീഷണികളുടെ തോത് നാടകീയമായി വർദ്ധിക്കുമെന്ന് ഞങ്ങൾ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കുന്നു. നമ്മുടെ രാജ്യത്ത് പെട്ടെന്നുള്ള ഒരു പണിമുടക്കിന്റെ അപകടസാധ്യത വർദ്ധിക്കുമെന്ന് ഈ ഘട്ടത്തിൽ ഊന്നിപ്പറയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

അമേരിക്കൻ തന്ത്രപരമായ ആസൂത്രണ രേഖകൾ ശത്രു മിസൈൽ സംവിധാനങ്ങളിൽ മുൻകൂട്ടിയുള്ള ആക്രമണം എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നതിന്റെ സാധ്യത സ്ഥിരീകരിക്കുന്നുവെന്ന് ഞാൻ വിശദീകരിക്കും. അമേരിക്കയുടെയും നാറ്റോയുടെയും പ്രധാന എതിരാളിയെയും ഞങ്ങൾക്കറിയാം. അത് റഷ്യയാണ്. യൂറോ-അറ്റ്ലാന്റിക് സുരക്ഷയ്ക്ക് നമ്മുടെ രാജ്യം പ്രധാന ഭീഷണിയാണെന്ന് നാറ്റോ രേഖകൾ ഔദ്യോഗികമായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. അത്തരമൊരു പണിമുടക്കിന് ഉക്രെയ്ൻ ഒരു വിപുലമായ ബ്രിഡ്ജ്ഹെഡായി പ്രവർത്തിക്കും. നമ്മുടെ പൂർവ്വികർ ഇതിനെക്കുറിച്ച് കേട്ടാൽ, അവർ ഇത് വിശ്വസിക്കില്ല. ഇന്നും ഇത് വിശ്വസിക്കാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല, പക്ഷേ അത് ഇതാണ്. റഷ്യയിലെയും ഉക്രെയ്നിലെയും ആളുകൾ ഇത് മനസ്സിലാക്കണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

പല ഉക്രേനിയൻ എയർഫീൽഡുകളും നമ്മുടെ അതിർത്തിയിൽ നിന്ന് വളരെ അകലെയല്ല സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. അവിടെ വിന്യസിച്ചിരിക്കുന്ന നാറ്റോയുടെ തന്ത്രപരമായ വ്യോമയാനം, കൃത്യതയുള്ള ആയുധ വാഹകർ ഉൾപ്പെടെ, വോൾഗോഗ്രാഡ്-കസാൻ-സമര-അസ്ട്രഖാൻ ലൈനിന്റെ ആഴം വരെ നമ്മുടെ പ്രദേശത്തെ ആക്രമിക്കാൻ പ്രാപ്തമായിരിക്കും. ഉക്രേനിയൻ പ്രദേശത്ത് രഹസ്യാന്വേഷണ റഡാറുകൾ വിന്യസിക്കുന്നത് റഷ്യയുടെ വ്യോമാതിർത്തി യുറലുകൾ വരെ കർശനമായി നിയന്ത്രിക്കാൻ നാറ്റോയെ അനുവദിക്കും.

അവസാനമായി, യുഎസ് ഐഎൻഎഫ് ഉടമ്പടി നശിപ്പിച്ചതിന് ശേഷം, 5,500 കിലോമീറ്റർ വരെ ദൂരത്തിലുള്ള ലക്ഷ്യങ്ങളെ ആക്രമിക്കാൻ ശേഷിയുള്ള ബാലിസ്റ്റിക് മിസൈലുകൾ ഉൾപ്പെടെ നിരവധി കര അധിഷ്ഠിത ആക്രമണ ആയുധങ്ങൾ പെന്റഗൺ പരസ്യമായി വികസിപ്പിക്കുന്നു. ഉക്രെയ്നിൽ വിന്യസിച്ചാൽ, അത്തരം സംവിധാനങ്ങൾക്ക് റഷ്യയുടെ മുഴുവൻ യൂറോപ്യൻ ഭാഗത്തെയും ലക്ഷ്യങ്ങൾ തകർക്കാൻ കഴിയും. മോസ്കോയിലേക്കുള്ള ടോമാഹോക്ക് ക്രൂയിസ് മിസൈലുകളുടെ പറക്കൽ സമയം 35 മിനിറ്റിൽ താഴെയായിരിക്കും. ഖാർകോവിൽ നിന്നുള്ള ബാലിസ്റ്റിക് മിസൈലുകൾ ഏഴ് മുതൽ എട്ട് മിനിറ്റ് വരെ എടുക്കും. ഹൈപ്പർസോണിക് ആക്രമണ ആയുധങ്ങളും നാലോ അഞ്ചോ മിനിറ്റ്.

ഇത് കഴുത്തിൽ കത്തി പോലെയാണ്. നാറ്റോയെ കിഴക്കോട്ട് വികസിപ്പിച്ച്, അവരുടെ സൈനിക അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ റഷ്യൻ അതിർത്തികളിലേക്ക് മാറ്റി, ഞങ്ങളുടെ ആശങ്കകളും പ്രതിഷേധങ്ങളും മുന്നറിയിപ്പുകളും പൂർണ്ണമായി അവഗണിച്ചുകൊണ്ട്, മുമ്പ് പലതവണ ചെയ്തതുപോലെ, ഈ പദ്ധതികൾ നടപ്പിലാക്കാൻ അവർ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു എന്നതിൽ എനിക്ക് സംശയമില്ല. ക്ഷമിക്കണം, പക്ഷേ അവർ അത്തരം കാര്യങ്ങളിൽ ഒട്ടും ശ്രദ്ധിക്കാതെ അവർക്ക് ആവശ്യമെന്ന് തോന്നുന്നതെല്ലാം ചെയ്തു.

തീർച്ചയായും, അവർ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു പഴഞ്ചൊല്ല് പിന്തുടർന്ന് ഭാവിയിൽ അതേ രീതിയിൽ പെരുമാറാൻ പോകുന്നു: “നായകൾ കുരയ്ക്കുന്നു, പക്ഷേ യാത്രാസംഘം മുന്നോട്ട് പോകുന്നു.” ഞാൻ ഉടനെ പറയട്ടെ – ഞങ്ങൾ ഈ സ്വഭാവം അംഗീകരിക്കുന്നില്ല, ഒരിക്കലും അംഗീകരിക്കുകയുമില്ല. രാഷ്ട്രീയവും നയതന്ത്രപരവുമായ മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെ ഏറ്റവും സങ്കീർണ്ണമായ പ്രശ്നങ്ങൾ ചർച്ചാ മേശയിൽ പരിഹരിക്കണമെന്ന് റഷ്യ എപ്പോഴും വാദിക്കുന്നു.

പ്രാദേശികവും ആഗോളവുമായ സ്ഥിരതയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം നമ്മുടെ വലിയ ഉത്തരവാദിത്തത്തെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങൾക്ക് നന്നായി അറിയാം. 2008-ൽ, ഒരു യൂറോപ്യൻ സുരക്ഷാ ഉടമ്പടി അവസാനിപ്പിക്കാൻ റഷ്യ ഒരു മുൻകൈയെടുത്തു. അതനുസരിച്ച് ഒരു യൂറോ-അറ്റ്ലാന്റിക് സംസ്ഥാനത്തിനോ അന്താരാഷ്ട്ര സംഘടനയ്‌ക്കോ മറ്റുള്ളവരുടെ സുരക്ഷയുടെ ചെലവിൽ അവരുടെ സുരക്ഷ ശക്തിപ്പെടുത്താൻ കഴിയില്ല. എന്നിരുന്നാലും, നാറ്റോ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്താൻ റഷ്യയെ അനുവദിക്കരുതെന്ന ന്യായം പറഞ്ഞ് ഞങ്ങളുടെ നിർദ്ദേശം ബാറ്റിൽ നിന്ന് തന്നെ നിരസിക്കപ്പെട്ടു.

കൂടാതെ, നാറ്റോ അംഗങ്ങൾക്ക് മാത്രമേ നിയമപരമായ സുരക്ഷാ ഗ്യാരന്റി ഉണ്ടായിരിക്കാൻ കഴിയൂ എന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് വ്യക്തമായി വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. കഴിഞ്ഞ ഡിസംബറിൽ, റഷ്യൻ ഫെഡറേഷനും യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് ഓഫ് അമേരിക്കയും തമ്മിലുള്ള സുരക്ഷാ ഗ്യാരന്റി സംബന്ധിച്ച കരട് ഉടമ്പടിയും റഷ്യൻ ഫെഡറേഷന്റെയും നാറ്റോ അംഗരാജ്യങ്ങളുടെയും സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കുന്നതിനുള്ള നടപടികളെക്കുറിച്ചുള്ള കരട് കരാറും ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ പാശ്ചാത്യ പങ്കാളികൾക്ക് കൈമാറി.

അമേരിക്കയും നാറ്റോയും പൊതുവായ പ്രസ്താവനകളോടെ പ്രതികരിച്ചു. അവയിലും യുക്തിബോധത്തിന്റെ കെർണലുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ അവ ദ്വിതീയ പ്രാധാന്യമുള്ള കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ്, അതെല്ലാം പ്രശ്നം വലിച്ചിഴക്കാനും ചർച്ചയെ വഴിതെറ്റിക്കാനുമുള്ള ശ്രമമായി കാണപ്പെട്ടു.

ഞങ്ങൾ ഇതിനോട് അനുസൃതമായി പ്രതികരിക്കുകയും ചർച്ചകളുടെ പാത പിന്തുടരാൻ ഞങ്ങൾ തയ്യാറാണെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുകയും ചെയ്തു, എന്നിരുന്നാലും, എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും മൂന്ന് പ്രധാന പോയിന്റുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന റഷ്യയുടെ പ്രധാന നിർദ്ദേശങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു പാക്കേജായി കണക്കാക്കുന്നു. ആദ്യം, കൂടുതൽ നാറ്റോ വിപുലീകരണം തടയാൻ. രണ്ടാമതായി, റഷ്യൻ അതിർത്തികളിൽ ആക്രമണ ആയുധ സംവിധാനങ്ങൾ വിന്യസിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് സഖ്യം വിട്ടുനിൽക്കുക. ഒടുവിൽ, 1997-ൽ നാറ്റോ-റഷ്യ സ്ഥാപക നിയമം ഒപ്പുവെച്ചപ്പോൾ യൂറോപ്പിലെ സംഘത്തിന്റെ സൈനിക ശേഷിയും അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളും അവർ ഉണ്ടായിരുന്നിടത്തേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവരിക.
ഞങ്ങളുടെ ഈ തത്വാധിഷ്ഠിത നിർദ്ദേശങ്ങൾ അവഗണിക്കപ്പെട്ടു.

ഓരോ രാജ്യത്തിനും അതിന്റെ സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കുന്നതിനോ ഏതെങ്കിലും സൈനിക യൂണിയനിലോ സഖ്യത്തിലോ ചേരുന്നതിനോ ഉള്ള വഴികൾ സ്വതന്ത്രമായി തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിന് അർഹതയുണ്ടെന്ന് ഞങ്ങളുടെ പാശ്ചാത്യ പങ്കാളികൾ ഒരിക്കൽ കൂടി പരിചിതമായ സൂത്രവാക്യങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചു. അതായത്, അവരുടെ നിലപാടിൽ മാറ്റമൊന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല, നാറ്റോയുടെ കുപ്രസിദ്ധമായ “തുറന്ന വാതിൽ” നയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഴയ പരാമർശങ്ങൾ ഞങ്ങൾ കേൾക്കുന്നു. മാത്രമല്ല, അവർ വീണ്ടും ഞങ്ങളെ ബ്ലാക്ക്‌മെയിൽ ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുകയും ഉപരോധത്തിലൂടെ ഞങ്ങളെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.

റഷ്യ അതിന്റെ പരമാധികാരത്തെയും സായുധ സേനയെയും ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നത് തുടരുമ്പോൾ അവർ എന്തുതന്നെയായാലും അവതരിപ്പിക്കും. ഉക്രെയ്‌നിലെ സംഭവവികാസങ്ങൾ പരിഗണിക്കാതെ തന്നെ, മറ്റൊരു ഉപരോധ ആക്രമണത്തിന് ഒരു കള്ളത്തരം കെട്ടിച്ചമയ്ക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അവർ ഒരിക്കലും രണ്ടുതവണ ചിന്തിക്കില്ല. റഷ്യയുടെ വികസനം പിന്നോട്ടടിക്കുക എന്നതാണ് അവരുടെ ഒരേയൊരു ലക്ഷ്യം. നാം നിലനിൽക്കുന്നു എന്നതുകൊണ്ടുമാത്രം, ഔപചാരികമായ ഒരു കാരണവുമില്ലാതെ പോലും, അവർ മുമ്പ് ചെയ്തതുപോലെ, നമ്മുടെ പരമാധികാരത്തിലോ ദേശീയ താൽപ്പര്യങ്ങളിലോ മൂല്യങ്ങളിലോ ഒരിക്കലും വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യില്ല.

വ്യക്തവും നേരായതുമായിരിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു: നിലവിലെ സാഹചര്യങ്ങളിൽ, അടിസ്ഥാന വിഷയങ്ങളിൽ തുല്യ സംഭാഷണത്തിനുള്ള ഞങ്ങളുടെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ അമേരിക്കയും നാറ്റോയും ഉത്തരം നൽകാതെ തുടരുമ്പോൾ, നമ്മുടെ രാജ്യത്തിന് ഭീഷണിയുടെ തോത് ഗണ്യമായി വർദ്ധിച്ചപ്പോൾ, റഷ്യയ്ക്ക് അതിന്റെ സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കാൻ പ്രതികരിക്കാനുള്ള അവകാശം. അത് തന്നെയാണ് ഞങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ടത്.

ഡോൺബാസിലെ സ്ഥിതിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്, ഭരണകക്ഷിയായ കിയെവ് വരേണ്യവർഗം സംഘർഷം പരിഹരിക്കുന്നതിനുള്ള മിൻസ്‌ക് പാക്കേജ് നടപടികളുമായി പൊരുത്തപ്പെടാനുള്ള തങ്ങളുടെ വിമുഖത പരസ്യമായി വ്യക്തമാക്കുന്നത് ഒരിക്കലും അവസാനിപ്പിക്കില്ലെന്നും സമാധാനപരമായ ഒത്തുതീർപ്പിൽ താൽപ്പര്യമില്ലെന്നും ഞങ്ങൾ കാണുന്നു. നേരെമറിച്ച്, 2014-ലും 2015-ലും സംഭവിച്ചതുപോലെ, ഡോൺബാസിൽ മിന്നലാക്രമണം നടത്താൻ അവർ ശ്രമിക്കുന്നു. ഈ അശ്രദ്ധമായ പദ്ധതികൾ എങ്ങനെ അവസാനിച്ചുവെന്ന് നമുക്കെല്ലാവർക്കും അറിയാം.

ഡോൺബാസ് കമ്മ്യൂണിറ്റികൾ ഷെല്ലാക്രമണത്തിന് വിധേയരാകാതെ ഒരു ദിവസം പോലും കടന്നുപോകുന്നില്ല. അടുത്തിടെ രൂപീകരിച്ച വലിയ സൈനിക സേന ആക്രമണ ഡ്രോണുകൾ, ഹെവി ഉപകരണങ്ങൾ, മിസൈലുകൾ, പീരങ്കികൾ, ഒന്നിലധികം റോക്കറ്റ് ലോഞ്ചറുകൾ എന്നിവ ഉപയോഗിക്കുന്നു. സാധാരണക്കാരെ കൊല്ലുന്നത്, ഉപരോധം, കുട്ടികളും സ്ത്രീകളും വൃദ്ധരുമുൾപ്പെടെയുള്ള ആളുകളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നത് നിർബാധം തുടരുന്നു. നമ്മൾ പറയുന്നതുപോലെ, ഇതിന് ഒരു അവസാനവുമില്ല.

അതേസമയം, നമ്മുടെ പാശ്ചാത്യ സഹപ്രവർത്തകർ തങ്ങളെ ഏക പ്രതിനിധികളായി പ്രഖ്യാപിച്ച പരിഷ്കൃത ലോകം എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നവർ ഇത് കാണാതിരിക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു, ഏകദേശം 4 ദശലക്ഷം ആളുകൾ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന ഈ ഭീകരതയും വംശഹത്യയും നിലവിലില്ല. എന്നാൽ അവർ നിലവിലുണ്ട്, ഈ ആളുകൾ 2014 ൽ ഉക്രെയ്നിൽ പാശ്ചാത്യ പിന്തുണയോടെ നടന്ന അട്ടിമറിയോട് യോജിക്കാത്തതിനാലും ഉക്രെയ്നിൽ ദേശീയ നയത്തിന്റെ റാങ്കിലേക്ക് ഉയർത്തപ്പെട്ട നിയാണ്ടർത്താലുകളിലേക്കും ആക്രമണാത്മക ദേശീയതയിലേക്കും നവ നാസിസത്തിലേക്കുമുള്ള പരിവർത്തനത്തെ എതിർത്തതുകൊണ്ടും മാത്രമാണ്. സ്വന്തം മണ്ണിൽ ജീവിക്കാനും സ്വന്തം ഭാഷ സംസാരിക്കാനും സംസ്കാരവും പാരമ്പര്യവും സംരക്ഷിക്കാനുമുള്ള പ്രാഥമിക അവകാശത്തിനുവേണ്ടിയാണ് അവർ പോരാടുന്നത്.

ഈ ദുരന്തം എത്രനാൾ തുടരും? ഒരാൾക്ക് ഇത് എത്രനാൾ സഹിക്കാൻ കഴിയും? ഉക്രെയ്നിന്റെ പ്രാദേശിക അഖണ്ഡത സംരക്ഷിക്കാൻ റഷ്യ എല്ലാം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഈ വർഷങ്ങളിലെല്ലാം, ഡോൺബാസിലെ സ്ഥിതിഗതികൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി, ഫെബ്രുവരി 12, 2015 ലെ മിൻസ്ക് പാക്കേജ് മെഷർസ് ഏകീകരിച്ച 2015 ഫെബ്രുവരി 17 ലെ യുഎൻ സെക്യൂരിറ്റി കൗൺസിൽ പ്രമേയം 2202 നടപ്പിലാക്കാൻ അത് സ്ഥിരതയോടെയും ക്ഷമയോടെയും ശ്രമിച്ചു.

എല്ലാം വെറുതെയായി. പ്രസിഡന്റുമാരും റാഡ പ്രതിനിധികളും വന്ന് പോകുന്നു, പക്ഷേ കിയെവിൽ അധികാരം പിടിച്ചെടുത്ത ആക്രമണാത്മകവും ദേശീയവുമായ ഭരണകൂടം മാറ്റമില്ലാതെ തുടരുന്നു. ഇത് പൂർണ്ണമായും 2014 ലെ അട്ടിമറിയുടെ ഒരു ഉൽപ്പന്നമാണ്, പിന്നീട് അക്രമത്തിന്റെയും രക്തച്ചൊരിച്ചിലിന്റെയും നിയമലംഘനത്തിന്റെയും പാതയിലേക്ക് ഇറങ്ങിയവർ ഡോൺബാസ് പ്രശ്‌നത്തിന് സൈനികതല്ലാതെ മറ്റൊരു പരിഹാരവും തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല.

ഇക്കാര്യത്തിൽ, വളരെ കാലതാമസമുള്ള ഒരു തീരുമാനം എടുക്കേണ്ടതും ഡനിട്സ്ക് പീപ്പിൾസ് റിപ്പബ്ലിക്കിന്റെയും ലുഗാൻസ്ക് പീപ്പിൾസ് റിപ്പബ്ലിക്കിന്റെയും സ്വാതന്ത്ര്യവും പരമാധികാരവും ഉടനടി അംഗീകരിക്കേണ്ടതും ആവശ്യമാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.

ഈ തീരുമാനത്തെ പിന്തുണയ്ക്കാൻ റഷ്യൻ ഫെഡറേഷന്റെ ഫെഡറൽ അസംബ്ലിയോട് ആവശ്യപ്പെടാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, തുടർന്ന് രണ്ട് റിപ്പബ്ലിക്കുകളുമായും സൗഹൃദത്തിന്റെയും പരസ്പര സഹായത്തിന്റെയും ഉടമ്പടി അംഗീകരിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഈ രണ്ട് രേഖകളും ഉടൻ തയ്യാറാക്കി ഒപ്പിടും.

കിയെവിൽ അധികാരം പിടിച്ചെടുത്ത് തുടരുന്നവർ ഉടൻ ശത്രുത അവസാനിപ്പിക്കണമെന്ന് ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അല്ലാത്തപക്ഷം, രക്തച്ചൊരിച്ചിലിന്റെ തുടർച്ചയുടെ ഉത്തരവാദിത്തം പൂർണ്ണമായും ഉക്രെയ്നിലെ ഭരണ ഭരണകൂടത്തിന്റെ മനസ്സാക്ഷിയിൽ ആയിരിക്കും. ഇന്ന് എടുത്ത തീരുമാനങ്ങൾ ഞാൻ പ്രഖ്യാപിക്കുമ്പോൾ, റഷ്യയിലെ പൗരന്മാരുടെയും രാജ്യത്തിന്റെ ദേശസ്നേഹ ശക്തികളുടെയും പിന്തുണയിൽ എനിക്ക് വിശ്വാസമുണ്ട്.
നന്ദി.

( പരിഭാഷ – അനീഷ് മാത്യു )