സാധാരണയായി തിരിച്ചറിഞ്ഞ മൂന്ന് തരങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ തരുണാസ്ഥിയുടെ പുതിയതായി തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഒരു രൂപം ശാസ്ത്രജ്ഞർ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. “ലിപ്പോകാർട്ടിലേജ്” എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഈ ടിഷ്യു അതിൻ്റെ തനതായ ഘടന കാരണം വേറിട്ടു നിൽക്കുന്നു. കട്ടിയുള്ള ഫൈബർ മെട്രിക്സുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന സാധാരണ തരുണാസ്ഥിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്.
ലിപ്പോകാർട്ടിലേജിൽ എണ്ണകൾ നിറഞ്ഞ ബലൂൺ പോലുള്ള കോശങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഈ കോശങ്ങൾ ഏകീകൃതവും അടുത്ത് പായ്ക്ക് ചെയ്തതുമാണ്. ഇത് നീരുറവയുള്ളതും എന്നാൽ മോടിയുള്ളതുമായ ഒരു ഘടന ഉണ്ടാക്കുന്നു. റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രകാരം ചെവി, മൂക്ക് തുടങ്ങിയ ഭാഗങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്ന ഈ ടിഷ്യു ഇലാസ്തികതയും രൂപഭേദം തടയുന്നതിനുള്ള പ്രതിരോധവും സംയോജിപ്പിക്കുന്നു.
ലിപ്പോ കാർട്ടിലേജിൻ്റെ സ്വഭാവ സവിശേഷതകൾ
സയൻസിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച കണ്ടെത്തലുകൾ പ്രകാരം എലിയുടെ ചെവി ടിഷ്യുവിൻ്റെ വിശകലനത്തിലാണ് ലിപ്പോ കാർട്ടിലേജ് ആദ്യമായി നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടത്. കൊഴുപ്പിനോട് സാമ്യമുള്ളതും എന്നാൽ ഒരു പ്രത്യേക നാരുകളുള്ളതുമായ മാട്രിക്സ് ഉള്ള ഈ ടിഷ്യു, കലോറി ഉപഭോഗം കണക്കിലെടുക്കാതെ അതിൻ്റെ വലുപ്പം നിലനിർത്തുന്നതായി കാണിച്ചു.
അഡിപ്പോസ് കോശങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ലിപ്പോ കാർട്ടിലേജിന് കൊഴുപ്പ് തകരാനുള്ള എൻസൈമുകളും ഭക്ഷണ കൊഴുപ്പിനുള്ള ട്രാൻസ്പോർട്ടറുകളും ഇല്ല. ഇത് ഘടനാപരമായ സ്ഥിരത ഉറപ്പാക്കുന്നു.
ഇർവിനിലെ കാലിഫോർണിയ സർവകലാശാലയിലെ പ്രൊഫസറായ മാക്സിം പ്ലിക്കസ് ലൈവ് സയൻസിന് അയച്ച ഇമെയിലിൽ ഇതിനെ “ബബിൾ റാപ്പുമായി” താരതമ്യം ചെയ്തു. സ്ഥിരമായ ശബ്ദ തരംഗ സംപ്രേക്ഷണം നിലനിർത്തുന്നതിലൂടെ പുറം ചെവിയുടെ അക്കോസ്റ്റിക് ഗുണങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിൽ അതിൻ്റെ പങ്ക് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി.
ചരിത്ര നിരീക്ഷണങ്ങൾ വീണ്ടും കണ്ടെത്തി
അഡിപ്പോസ് ടിഷ്യുവിനോട് സാമ്യമുള്ള തരുണാസ്ഥി എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ച ഫ്രാൻസ് വോൺ ലെയ്ഡിങ് 1850-കളിൽ ടിഷ്യു ആദ്യമായി രേഖപ്പെടുത്തി. 1960-കളിലും 1970-കളിലും തുടർന്നുള്ള പരാമർശങ്ങൾ അതിൻ്റെ സമീപകാല പുനർനിർമ്മാണം വരെ അവ്യക്തമായി മാറി. ലിപ്പോകാർട്ടിലേജിൻ്റെ വ്യത്യസ്ത ജനിതക, തന്മാത്രാ സ്വഭാവസവിശേഷതകളെ പഠനം ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്നു.
നാലാം തരം തരുണാസ്ഥിയായി അതിനെ വർഗ്ഗീകരിക്കുന്നതിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു. ഒഹായോ സർവകലാശാലയിൽ നിന്നുള്ള ഷൗവൻ ഷു ഉൾപ്പെടെയുള്ള ചില വിദഗ്ധർ സംവരണം പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഇത് ഇലാസ്റ്റിക് തരുണാസ്ഥിയുടെ ഒരു ഉപവിഭാഗത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുമെന്നും നിർദ്ദേശിക്കുന്നു.
