ആധുനിക ജീവിതശൈലിയിൽ ഉൽപ്പാദനക്ഷമതയുടെയും കാര്യക്ഷമതയുടെയും മാനദണ്ഡമായാണ് പലപ്പോഴും ‘മൾട്ടിടാസ്കിങ്’ വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നത്. ഫോണിൽ സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് ഇമെയിൽ അയയ്ക്കുക, വാർത്തകൾ വായിക്കുക, ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ ടിവി കാണുകയോ ഫോണിൽ സ്ക്രോൾ ചെയ്യുകയോ വായിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് പലരും ഒരു മികച്ച കഴിവായി കാണുന്നു. എന്നാൽ മനുഷ്യന്റെ തലച്ചോറും നാഡീവ്യവസ്ഥയും ഒരേസമയം ഒന്നിലധികം സങ്കീർണ്ണമായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാനായി രൂപകൽപ്പന ചെയ്യപ്പെട്ട ഒന്നല്ല. സ്വാഭാവികമായും മൾട്ടിടാസ്കിങ് എന്ന് വിളിക്കുന്ന അവസ്ഥ യഥാർത്ഥത്തിൽ തലച്ചോറിനെ കടുത്ത ജോലിഭാരത്തിലേക്ക് തള്ളിയിടുകയും, നാഡീവ്യവസ്ഥയിൽ കടുത്ത സമ്മർദം സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
മനുഷ്യന്റെ മസ്തിഷ്കത്തിന് ഒരേസമയം സങ്കീർണ്ണമായ രണ്ട് കാര്യങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധ നൽകാൻ കഴിയില്ല എന്ന ശാസ്ത്രീയ വസ്തുത ഇതിന് പിന്നിലുണ്ട്. നമ്മൾ ഒരേസമയം രണ്ട് കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു എന്ന് കരുതുമ്പോൾ, യഥാർത്ഥത്തിൽ തലച്ചോറിലെ പ്രീഫ്രണ്ടൽ കോർട്ടെക്സ് എന്ന ഭാഗം ഒരു ജോലിയിൽ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്ക് അതിവേഗം ശ്രദ്ധ മാറ്റുന്ന ‘കോൺടെക്സ്റ്റ് സ്വിച്ചിങ്’ ആണ് സംഭവിക്കുന്നത്. ഒരു ജോലിയിൽ നിന്ന് അടുത്തതിലേക്ക് മാറുമ്പോൾ മുൻപത്തെ ജോലിയുടെ ഒരു ഭാഗം തലച്ചോറിന്റെ ചിന്തകളിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നതിനാൽ രണ്ടാമത്തെ ജോലിയിൽ പൂർണ്ണ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ സാധിക്കില്ല. ഓരോ തവണ ശ്രദ്ധ മാറ്റുമ്പോഴും തലച്ചോറിന് ഊർജ്ജവും സമയവും നഷ്ടപ്പെടുകയും ഇത് കാര്യക്ഷമത 40 ശതമാനത്തോളം കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
മൾട്ടിടാസ്കിങ് നാഡീവ്യവസ്ഥയെ അങ്ങേയറ്റം ദോഷകരമായി ബാധിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് പഠനങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഈ സമയത്ത് ശരീരത്തിലെ അടിയന്തര സാഹചര്യങ്ങളെ നേരിടാനുള്ള സിമ്പതറ്റിക് നെർവസ് സിസ്റ്റം സജീവമാകുന്നു. ശ്രദ്ധ അതിവേഗം മാറ്റേണ്ടി വരുമ്പോൾ തലച്ചോറ് അതിനെ ഒരു ഭീഷണിയായി കണക്കാക്കുകയും രക്തത്തിലേക്ക് കോർട്ടിസോൾ, അഡ്രിനാലിൻ എന്നീ സ്ട്രെസ് ഹോർമോണുകളെ പ്രവഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
നാഡീവ്യവസ്ഥ സദാസമയവും ഉത്തേജിത അവസ്ഥയിൽ തുടരുന്നതിനാൽ രക്തസമ്മർദ്ദവും ഹൃദയമിടിപ്പും വർധിക്കുന്നു. ഇത്തരം ആവർത്തിച്ചുള്ള ഹോർമോൺ വ്യതിയാനങ്ങൾ പ്രീഫ്രണ്ടൽ കോർട്ടെക്സിനെ തളർത്തുകയും മാനസിക ക്ഷീണം, ഓർമക്കുറവ്, ശ്രദ്ധയില്ലായ്മ, കടുത്ത ഉത്കണ്ഠ എന്നിവയിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
എന്നാൽ എല്ലാത്തരം മൾട്ടിടാസ്കിങ്ങുകളും ഒരുപോലെ ദോഷകരമല്ല; തലച്ചോറിന്റെ ഏതെല്ലാം ഭാഗങ്ങളാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത് എന്നതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഇതിനെ നല്ലതെന്നും മോശമെന്നും രണ്ടായി തിരിക്കാം. തലച്ചോറിലെ ഒരേ കേന്ദ്രങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കേണ്ടിവരുന്ന രണ്ട് സങ്കീർണ്ണ ജോലികൾ ഒരേസമയം ചെയ്യുന്നതിനെയാണ് ‘മോശം മൾട്ടിടാസ്കിങ്’ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഉദാഹരണത്തിന് വാഹനമോടിക്കുമ്പോൾ മെസ്സേജ് അയക്കുകയോ സംഭാഷണത്തിൽ മുഴുകുകയോ ചെയ്യുക, പ്രധാനപ്പെട്ട റിപ്പോർട്ട് തയ്യാറാക്കുമ്പോൾ മീറ്റിംഗിൽ പങ്കെടുക്കുക, പഠിക്കുമ്പോൾ ടിവി കാണുകയോ പാട്ടിന്റെ വരികൾ ശ്രദ്ധിക്കുകയോ ചെയ്യുക എന്നിവ ഇതിൽപ്പെടുന്നു. ഇത് തീരുമാനങ്ങൾ തെറ്റുന്നതിനും വലിയ അപകടങ്ങൾക്കും കടുത്ത തലവേദനയ്ക്കും ഉത്കണ്ഠയ്ക്കും വഴിവെയ്ക്കുന്നു.
അതേസമയം അമിത ശ്രദ്ധ ആവശ്യമില്ലാത്ത ഒരു ശീലത്തോടൊപ്പം ലളിതമായ മറ്റൊരു പ്രവർത്തനം കോർത്തിണക്കുന്നതിനെയാണ് ‘നല്ല മൾട്ടിടാസ്കിങ്’ എന്ന് പറയുന്നത്. ഉപബോധമനസ്സ് ഒരു കാര്യം ചെയ്യുമ്പോൾ ബോധമനസ്സ് മറ്റൊന്നിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്ന രീതിയാണിത്. നടക്കുമ്പോൾ പോഡ്കാസ്റ്റ് അല്ലെങ്കിൽ പാട്ട് കേൾക്കുക, തുണി മടക്കുമ്പോഴോ പാത്രം കഴുകുമ്പോഴോ ഓഡിയോ ബുക്ക് ശ്രദ്ധിക്കുക, വ്യായാമം ചെയ്യുമ്പോൾ ലളിതമായ സംഗീതം ആസ്വദിക്കുക എന്നിവ ഇതിന് ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. ഇത്തരം കാര്യങ്ങളിൽ കോർട്ടിസോളിന് പകരം ഡോപമിൻ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുകയും, മനസ്സ് ശാന്തമാകുകയും, അനാവശ്യ സ്ട്രെസ് ഇല്ലാതെ സമയം ലാഭിക്കാൻ സാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഈ അപകടകരമായ മൾട്ടിടാസ്കിങ് ശീലം ലളിതമായ ചില മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെ മാറ്റിയെടുക്കാൻ സാധിക്കും. ഒരു സമയം ഒരു ജോലിയിൽ മാത്രം 100% ശ്രദ്ധ നൽകുന്ന ‘സിംഗിൾ ടാസ്കിങ്’ ശീലമാക്കുകയാണ് ഇതിൽ പ്രധാനം. 25 മിനിറ്റ് തികഞ്ഞ ശ്രദ്ധയോടെ ഒരു ജോലി മാത്രം ചെയ്യുകയും തുടർന്ന് 5 മിനിറ്റ് ബ്രേക്ക് എടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന രീതി നടപ്പിലാക്കാം. ജോലി ചെയ്യുമ്പോൾ ഫോണിലെ സോഷ്യൽ മീഡിയ, ഇമെയിൽ നോട്ടിഫിക്കേഷനുകൾ ഓഫാക്കി വെക്കുന്നതും, ദിവസത്തെ ജോലികൾ മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിക്കുന്നതും സഹായകരമാണ്. ഒപ്പം ധ്യാനം, ശ്വസന വ്യായാമങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ തലച്ചോറിന് വിശ്രമം നൽകി ഒരു കാര്യത്തിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ പരിശീലിക്കാവുന്നതുമാണ്.
