2015ൽ അംഗീകരിച്ച സുസ്ഥിര വികസന ലക്ഷ്യങ്ങളിൽ ദാരിദ്ര്യവും പട്ടിണിയും കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതുൾപ്പെടെ ഭൂരിഭാഗവും ലോകത്തിന് വഴി തെറ്റിയിരിക്കുകയാണ്. ഫണ്ടിംഗ് പോരായ്മകൾ, ജിയോപൊളിറ്റിക്കൽ ടെൻഷനുകൾ, COVID-19 പാൻഡെമിക് എന്നിവ ഉദ്ധരിക്കുന്ന യുഎൻ റിപ്പോർട്ട് പറയുന്നു.
യുഎന്നിൻ്റെ വാർഷിക സുസ്ഥിര വികസന റിപ്പോർട്ട് അതിൻ്റെ 193 അംഗരാജ്യങ്ങളുടെ 17 വിപുലമായ “സുസ്ഥിര വികസന ലക്ഷ്യങ്ങൾ” (SDGs) നടപ്പിലാക്കുന്നതിലെ പ്രകടനത്തെ റാങ്ക് ചെയ്യുന്നുണ്ട്. അതിൽ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും ആരോഗ്യ സംരക്ഷണത്തിനും ഉള്ള പ്രവേശനം മെച്ചപ്പെടുത്തൽ, ശുദ്ധമായ ഊർജ്ജം നൽകൽ, ജൈവവൈവിധ്യം സംരക്ഷിക്കൽ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.
17 ലക്ഷ്യങ്ങളിലൊന്നും 2030ഓടെ കൈവരിക്കാൻ പോകുന്നില്ലെന്ന് കണ്ടെത്തി. മിക്ക ലക്ഷ്യങ്ങളും “പരിമിതമായതോ അല്ലെങ്കിൽ പുരോഗതിയുടെ വിപരീതഫലമോ” കാണിക്കുന്നു. വിട്ടുമാറാത്ത ഫണ്ടിംഗ് കുറവുകൾ പരിഹരിക്കാനും യുഎൻ സംവിധാനത്തെ തന്നെ നവീകരിക്കാനും അത് രാജ്യങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിച്ചു.
“ഈ റിപ്പോർട്ട് കാണിക്കുന്നത്, പാൻഡെമിക് ഹിറ്റിന് മുമ്പുതന്നെ പുരോഗതി വളരെ മന്ദഗതിയിലായിരുന്നു,” യുഎൻ സുസ്ഥിര വികസന സൊല്യൂഷൻസ് നെറ്റ്വർക്കിൻ്റെ (എസ്ഡിഎസ്എൻ) വൈസ് പ്രസിഡൻ്റും റിപ്പോർട്ടിൻ്റെ പ്രധാന രചയിതാവുമായ ഗില്ലൂം ലാഫോർച്യൂൺ പറഞ്ഞു.
“പാൻഡെമിക് ഹിറ്റ്, മറ്റ് പ്രതിസന്ധികൾ -സൈനിക സംഘട്ടനങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ അത് സ്തംഭനാവസ്ഥയുടെ കഥയാണ്.” വിശപ്പിനെ നേരിടുക, സുസ്ഥിര നഗരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുക, കരയിലും വെള്ളത്തിലും ജൈവവൈവിധ്യ സംരക്ഷണം എന്നിവ ബലഹീനതയുടെ പ്രത്യേക മേഖലകളായി റിപ്പോർട്ട് കണ്ടെത്തി. പത്രസ്വാതന്ത്ര്യം പോലുള്ള രാഷ്ട്രീയ ലക്ഷ്യങ്ങളും “പുരോഗതിയുടെ വിപരീതം” കണ്ടുവെന്നാണ് റിപ്പോർട്ടുകൾ.
ഫിൻലാൻഡ്, സ്വീഡൻ, ഡെൻമാർക്ക് എന്നിവ രാജ്യങ്ങളുടെ പട്ടികയിൽ ഒന്നാം സ്ഥാനത്താണ്. ചൈനയും ശരാശരിയേക്കാൾ വേഗത്തിൽ പുരോഗതി കൈവരിച്ചു. എന്നാൽ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ദരിദ്ര രാജ്യങ്ങൾ മിക്കതും കൂടുതൽ പിന്നിലായി.
വികസ്വര രാജ്യങ്ങൾക്ക് അന്താരാഷ്ട്ര ധനകാര്യത്തിലേക്ക് കൂടുതൽ പ്രവേശനം ആവശ്യമാണെന്ന് ലാഫോർച്യൂൺ പറഞ്ഞു. ക്രെഡിറ്റ് റേറ്റിംഗ് ഏജൻസികൾ പോലുള്ള സ്ഥാപനങ്ങൾ ഒരു രാജ്യത്തിൻ്റെ ഹ്രസ്വകാല ദ്രവ്യതയ്ക്ക് പകരം ദീർഘകാല പാരിസ്ഥിതികവും സാമ്പത്തികവുമായ ക്ഷേമം കണക്കിലെടുക്കാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കണമെന്ന് കൂട്ടിച്ചേർത്തു.
യുഎൻ സ്ഥാപനങ്ങൾ വഴി ആഗോളതലത്തിൽ സഹകരിക്കാനുള്ള രാജ്യങ്ങളുടെ സന്നദ്ധതയെക്കുറിച്ചും റിപ്പോർട്ട് വിലയിരുത്തി. അമേരിക്കയാണ് അവസാന സ്ഥാനത്തുള്ളത്.
“ഭൂരിപക്ഷം രാജ്യങ്ങളും സഹകരിക്കുന്നതിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു… എന്നാൽ ഈ കളിയുടെ നിയമങ്ങൾക്ക് അനുസൃതമായി കളിക്കാത്ത നിരവധി വലിയ ശക്തികളുണ്ട്,” ലാഫോർച്യൂൺ കുറ്റപ്പെടുത്തി.