തദ്ദേശസ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങളിലെ മേയർ തെരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കോൺഗ്രസ് രാഷ്ട്രീയത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റി ഉയരുന്ന ആരോപണങ്ങൾ അതീവ ഗൗരവമുള്ളതാണ്. മേയർ സ്ഥാനങ്ങൾ പണത്തിനുവേണ്ടി കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുന്നു എന്ന ആരോപണം ഒറ്റപ്പെട്ട വിമർശനമല്ല; മറിച്ച് കോൺഗ്രസിന്റെ അകത്തള രാഷ്ട്രീയ സംസ്കാരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കടുത്ത ചോദ്യചിഹ്നമാണ്.
ജനവിധി മാനിച്ച് ജനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഭരണം നടത്തേണ്ട തദ്ദേശ സ്ഥാപനങ്ങൾ, ചില നേതാക്കൾക്ക് വ്യക്തിഗത ലാഭത്തിന്റെയും ഗ്രൂപ്പ് താൽപര്യങ്ങളുടെയും വേദിയായി മാറുന്ന കാഴ്ചയാണ് പല ഇടങ്ങളിലും കാണുന്നത്. മേയർ സ്ഥാനങ്ങൾ നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നത് രാഷ്ട്രീയ ദർശനമോ ഭരണക്ഷമതയോ അടിസ്ഥാനമാക്കിയല്ല, മറിച്ച് സാമ്പത്തിക ഇടപാടുകളും പിറകിലെ കരാറുകളും വഴിയാണെന്ന ആരോപണം കോൺഗ്രസിന്റെ വിശ്വാസ്യതയെ തന്നെ തകർക്കുന്നു.
പാർട്ടിക്കുള്ളിലെ ജനാധിപത്യം എന്ന ആശയം കോൺഗ്രസിൽ പലപ്പോഴും വാക്കുകളിൽ മാത്രമായി ഒതുങ്ങുന്നതാണ് യാഥാർഥ്യം. അധികാരം കിട്ടാനുള്ള മത്സരത്തിൽ മൂല്യങ്ങൾ പണയം വയ്ക്കുകയും, സ്ഥാനങ്ങൾ ലേലവസ്തുവായി മാറുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അതിന്റെ ദോഷഫലം അനുഭവിക്കുന്നത് പൊതുജനങ്ങളാണ്. ജനങ്ങൾ തെരഞ്ഞെടുത്ത കൗൺസിലർമാർ പോലും പാർട്ടി നേതൃത്വത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക-രാഷ്ട്രീയ സമ്മർദങ്ങൾക്ക് വഴങ്ങേണ്ട അവസ്ഥ ഉണ്ടാകുന്നത് അപകടകരമായ പ്രവണതയാണ്.
മേയർ സ്ഥാനങ്ങൾ പോലുള്ള നിർണായക ഭരണപദവികൾ പണം കൊണ്ടോ സ്വാധീനങ്ങളാലോ തീരുമാനിക്കപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, അത് നഗരഭരണത്തിന്റെ സുതാര്യതയും കാര്യക്ഷമതയും തന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു. വികസനവും പൊതുസേവനവും പിന്നിലാകുമ്പോൾ, അഴിമതിയും വിഭാഗീയതയും മുന്നിലെത്തുന്നു. ഇതാണ് പല കോൺഗ്രസ് ഭരണത്തിലുള്ള കോർപ്പറേഷനുകളിലും നഗരസഭകളിലും പൊതുജനങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്ന യാഥാർഥ്യം.
ഇത്തരം രാഷ്ട്രീയ രീതികൾക്കെതിരെ ശക്തമായ ജനകീയ പ്രതികരണം ഉണ്ടാകേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്. അധികാരം സേവനത്തിനായിരിക്കണം, വ്യാപാരത്തിനല്ല. മേയർ സ്ഥാനങ്ങൾക്ക് പണം വാങ്ങുന്ന രാഷ്ട്രീയത്തെ ജനാധിപത്യം ഒരിക്കലും അംഗീകരിക്കരുത്. രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾ, പ്രത്യേകിച്ച് കോൺഗ്രസ്, ഈ ആരോപണങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ അല്ല, മറിച്ച് ആത്മപരിശോധന നടത്താൻ തയ്യാറാകണം. ഇല്ലെങ്കിൽ, ജനങ്ങൾ തന്നെ ഇത്തരം രാഷ്ട്രീയത്തെ ചരിത്രത്തിന്റെ പുറംതള്ളിലേക്കാണ് മാറ്റിവയ്ക്കുക.