ഇന്ത്യൻ സിനിമകളിൽ പുരാണ- ഇതിഹാസ കഥകൾ സിനിമയ്ക്ക് പ്രമേയമായപ്പോൾ സ്ത്രീ സാന്നിധ്യങ്ങൾ ഉണ്ടായി. ജാതീയമായും വംശീയമായും സ്ത്രീകൾ അഭിനയിച്ച കാരണത്താൽ സവർണ വരേണ്യവർഗ്ഗത്തിൻ്റെ അക്രമത്തിനും നാടുകടത്തപ്പെടലിനും ഇടയായ മലയാളത്തിൽ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ചരിത്രവും മറക്കാവുന്നതല്ല.
കച്ചവട സിനിമയുടെ ആരംഭത്തോടെ സ്ത്രീ കഥാപാത്രങ്ങൾ ഉണ്ടാകണമെന്ന നിർബന്ധം ചലച്ചിത്ര രംഗത്ത് തീരുമാനിക്കാനും ശക്തമായ സ്ത്രീകഥാപാത്രങ്ങൾക്ക് പുറമെ അഭ്രപാളികളിൽ സ്ത്രൈണതയ്‌ക്ക്‌ ഇടമുണ്ടായി തുടങ്ങിയതും. സിനിമയിലെ നഗ്‌നതാ പ്രദർശനനവും, അതോടെ നടിമാർക്കെതിരെയുള്ള ശാരീരിക മാനസിക ചൂഷണങ്ങൾക്കും അവസരം ഒരുങ്ങുകയായിരുന്നു.
സിനിമയിൽ സ്ത്രീത്വം കച്ചവട താൽപര്യത്തിൻ്റെ ഘടകമാവുകയും, അത് കഥാപാത്രങ്ങൾക്ക് ഉപരിയായി അണിയറ താത്പര്യങ്ങൾക്ക് നടിമാരെ കാസ്റ്റ് ചെയ്യുന്ന ഇന്നത്തെ ചൂഷണ നിലയിലേക്ക് വളർന്നു വന്നതും അതിവേഗമായിരുന്നു. ക്രമേണ സിനിമ എന്ന മാജിക്കൽ വലയത്തിൽ അകപ്പെട്ട് നടികൾക്ക് സ്വന്തം ജീവിതം ബലിയാടാകേണ്ടിവന്ന നിരവധി സാഹചര്യങ്ങളും ഉണ്ടായി.
അന്നും ഇന്നും, സിനിമയിൽ മിക്ക സ്ത്രീ കഥാപാത്രങ്ങളും (അഭിനേത്രികളും) പുരുഷാധിപത്യത്തിൻ്റെ കാൽക്കീഴിലായത് പ്രബുദ്ധ സമൂഹം ബോധപൂർവം മൂടിവെയ്ക്കപ്പെട്ട ഒരു സാമൂഹിക അധഃപതനമായി മാത്രമേ കാണാൻ കഴിയൂ… ഹേമ കമ്മിറ്റി റിപ്പോർട്ടും പരാതികളും, തുടർനിയമ നടപടികളും സിനിമ ചരിത്രത്തിൽ ഇടം പിടിക്കുമെന്നതിൽ സംശയമില്ല.
സ്ത്രീ കഥാപാത്രങ്ങളില്ലാതെ, മുഴുവൻ പുരുഷ താരങ്ങളെയും അവതരിപ്പിക്കുന്ന നിരവധി സിനിമകൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. അതിന് ശ്രദ്ധേയമായ ഉദാഹരണങ്ങളുമുണ്ട്:
“12 ആംഗ്രി മെൻ” (1957)
കൊലപാതകക്കുറ്റം ആരോപിക്കപ്പെട്ട ഒരു കൗമാരക്കാരൻ്റെ വിധി ചർച്ച ചെയ്യുന്ന ജൂറിയെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയാണ് ഈ ക്ലാസിക് കോടതിമുറി നാടകം. പുരുഷ ജൂറി അംഗങ്ങളെ മാത്രം ഉൾപ്പെടുത്തി ചിത്രം പൂർണ്ണമായും ജൂറി റൂമിലാണ് ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നത്. അതിനാൽ സ്ത്രീകൾക്ക് അഭിനയിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല.
“മാസ്റ്ററും കമാൻഡറും: ദി ഫാർ സൈഡ് ഓഫ് ദി വേൾഡ്” (2003)
കഥയിൽ കുടുംബങ്ങളുടെയും കപ്പലുകളുടെയും പശ്ചാത്തലത്തിൽ സ്ത്രീകളുടെ ഹ്രസ്വമായ ഭാവങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും സിനിമയുടെ പ്രധാന അഭിനേതാക്കളിൽ ഭൂരിഭാഗവും പുരുഷ കഥാപാത്രങ്ങളാണ്. നെപ്പോളിയൻ യുദ്ധസമയത്ത് ബ്രിട്ടീഷ് യുദ്ധക്കപ്പലിലെ ജീവനക്കാരെ കേന്ദ്രീകരിച്ച് ചിത്രീകരിച്ചതാണ് ഈ സിനിമ.
“ദി തിംഗ്” (1982)
ഈ സയൻസ് ഫിക്ഷൻ ഹൊറർ ഫിലിം ഒരു അൻ്റാർട്ടിക്ക് റിസർച്ച് സ്റ്റേഷനിൽ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. അവിടെ ഒരു കൂട്ടം പുരുഷ ശാസ്ത്രജ്ഞർ രൂപം മാറ്റുന്ന അന്യഗ്രഹജീവിയെ കണ്ടുമുട്ടുന്നു. അഭിനേതാക്കൾ പൂർണ്ണമായും പുരുഷന്മാരാണ്. സിനിമയിൽ സ്ത്രീ കഥാപാത്രങ്ങളൊന്നുമില്ല.
“ഗ്ലെൻഗാരി ഗ്ലെൻ റോസ്” (1992)
ഡേവിഡ് മാമെറ്റിൻ്റെ നാടകത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ് വിൽപ്പനക്കാരെ കുറിച്ചുള്ള ഈ സിനിമ അവരുടെ കട്ട്‌ത്രോട്ട് മത്സരത്തിലും വ്യക്തിപരമായ പോരാട്ടങ്ങളിലും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്ന ഒരു മുഴുവൻ പുരുഷ താരങ്ങളെയും അവതരിപ്പിക്കുന്നു. സിനിമയിലെ പ്രാതിനിധ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഇത്തരം തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ ചിലപ്പോൾ ചർച്ചാ വിഷയമാകുമെങ്കിലും മുഴുവൻ പുരുഷ താരങ്ങളെയും കൊണ്ട് ശ്രദ്ധേയമായ ആഖ്യാനങ്ങൾ സൃഷ്‌ടിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് ഈ സിനിമകൾ തെളിയിക്കുന്നുണ്ട്.
