ആഗോളതാപനവും കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനവും മൂലം അലാസ്കയിലെ തെളിഞ്ഞ നദികളും അരുവികളും പെട്ടെന്ന് കടുത്ത ഓറഞ്ച് നിറത്തിലേക്ക് മാറുന്നത് ശാസ്ത്രലോകത്തെയും പരിസ്ഥിതി പ്രവർത്തകരെയും ഒരേപോലെ ആശങ്കയിലാഴ്ത്തുകയാണ്. 2018-ൽ അലാസ്കയിലെ ബ്രൂക്സ് റേഞ്ചിലെ തെളിഞ്ഞ അരുവികളിലാണ് ഈ പ്രതിഭാസം ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടാൻ തുടങ്ങിയത്. ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ ജലത്തിന്റെ വിചിത്രമായ നിറംമാറ്റമായി തോന്നാമെങ്കിലും, വെള്ളത്തിന്റെ രാസഘടന തന്നെ മാറി വിഷമയമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിന്റെ അപകടസൂചനയാണിതെന്ന് പുതിയ പഠനങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
സാധാരണഗതിയിൽ വ്യാവസായിക പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ നിന്നോ ഖനന മേഖലകളിൽ നിന്നോ ഏറെ അകലെ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന വിദൂര ആർട്ടിക് പ്രദേശങ്ങളിലാണ് ഈ അരുവികളിൽ ഭൂരിഭാഗവും കാണപ്പെടുന്നത്. ഈ വിചിത്ര പ്രതിഭാസത്തിന് പ്രധാന കാരണം കാലങ്ങളായി തണുത്തുറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ‘പെർമാഫ്രോസ്റ്റ്’ പാളികളുടെ ഉരുകലാണ്. ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി മണ്ണിലും പാറകളിലും നിശ്ചലാവസ്ഥയിൽ ഉറഞ്ഞുകൂടി കിടന്നിരുന്ന ഇരുമ്പ്, സിങ്ക്, ചെമ്പ്, നിക്കൽ, കാഡ്മിയം തുടങ്ങിയ ധാതുക്കളും വിഷലോഹങ്ങളും ആർട്ടിക് മേഖലയിലെ അമിത ചൂടുകാരണം പെർമാഫ്രോസ്റ്റ് ഉരുകുമ്പോൾ പുറത്തേക്ക് വരികയും അരുവികളിലേക്കും നദികളിലേക്കും ഒഴുകിയെത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. വായുവിലെ ഓക്സിജനുമായി സമ്പർക്കത്തിൽ വരുമ്പോൾ ഇരുമ്പ് ഓക്സീകരിക്കപ്പെടുകയും തുരുമ്പിന്റെ നിറമായ കടുത്ത ഓറഞ്ച് ഓക്സൈഡുകൾ രൂപപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. കൂടാതെ, സ്വാഭാവികമായി സംഭവിക്കുന്ന ‘ആസിഡ് റോക്ക് ഡ്രെയിനേജ്’ എന്ന ഈ പ്രക്രിയയിലൂടെ വെള്ളത്തിൽ അമ്ലതയും സൾഫേറ്റും വിഷലോഹങ്ങളും വൻതോതിൽ കലരുന്നു.
‘എജിയു അഡ്വാൻസസ്’ (AGU Advances) എന്ന പ്രശസ്ത ശാസ്ത്ര മാസികയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പഠനത്തിൽ അലാസ്കയിലെ ബ്രൂക്സ് റേഞ്ചിലെ വിവിധ ജലസ്രോതസ്സുകളിലാണ് ശാസ്ത്രജ്ഞർ വിശദമായ പരിശോധന നടത്തിയത്. കാലിഫോർണിയ സർവകലാശാലയിലെ (യുസി ഡേവിസ്) പ്രഫസർ ബ്രെറ്റ് പൗലിൻ, ടെയിലർ എവിംഗർ എന്നിവരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന പഠനത്തിൽ, നദികളിൽ കലരുന്ന ലോഹങ്ങളുടെ അളവ് സാധാരണ ഖനന മാലിന്യങ്ങളേക്കാൾ എത്രയോ ഇരട്ടി കൂടുതലാണെന്ന് കണ്ടെത്തി. ഇതിൽ ഉയർന്ന പ്രധാന നദികളിൽ ജലത്തിന്റെ മധ്യസ്ഥ പി.എച്ച് (Median pH) 8.3 ആയിരുന്നപ്പോൾ, ആസിഡ് കലർന്ന ഉറവകളിൽ പി.എച്ച് 3.2 എന്ന ഉയർന്ന അമ്ല നിലയിലേക്ക് താണു. കൂടാതെ, സാധാരണ വെള്ളത്തിൽ ലോഹ സാന്ദ്രത ലിറ്ററിന് 0.1 മില്ലിഗ്രാം ആയിരുന്നത് ഈ ഉറവകളിൽ ലിറ്ററിന് 451 മില്ലിഗ്രാം വരെയായി ഉയർന്നതായും പഠനം വ്യക്തമാക്കുന്നു.
2019-ൽ അലാസ്കയിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയ ഉയർന്ന ചൂടിന് ശേഷമാണ് ഈ പ്രതിഭാസം പെട്ടെന്ന് രൂക്ഷമായതും സൾഫേറ്റ്, സിങ്ക് എന്നിവയുടെ അളവ് 263 ശതമാനം വരെ ഉയർന്നതും. തുടർന്നുണ്ടായ കനത്ത മഞ്ഞുവീഴ്ച മുകളിലെ മണ്ണിന് ഒരു പുതപ്പ് പോലെ പ്രവർത്തിക്കുകയും, തണുപ്പുകാലത്ത് മണ്ണ് വീണ്ടും ഉറഞ്ഞുപോകുന്നത് തടഞ്ഞ് വെള്ളം ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലാൻ കാരണമാവുകയും ചെയ്തു. നിലവിൽ ബ്രൂക്സ് റേഞ്ചിലെ 200-ലധികം നദികളെയും അരുവികളെയും ഈ പ്രതിഭാസം ഗുരുതരമായി ബാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. സാൽമൺ നദിയിൽ (Salmon River) ധാതുക്കൾ കലരുന്ന ഉറവിടത്തിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 97 കിലോമീറ്റർ താഴേക്ക് വരെ വിഷലോഹങ്ങളുടെയും സൾഫേറ്റിന്റെയും അളവ് സാധാരണയേക്കാൾ 70 ഇരട്ടി വരെ ഉയർന്നതായി കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ആദ്യം അലാസ്കയിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ട ഈ ഓറഞ്ച് നദികൾ ഇപ്പോൾ കാനഡയിലെ ആർട്ടിക്, ബോറിയൽ മേഖലകളിലും ലോകത്തിലെ മറ്റ് പെർമാഫ്രോസ്റ്റ് പ്രദേശങ്ങളിലും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്. ആഗോളതാപന പ്രവചനങ്ങളിലോ കാലാവസ്ഥാ മാതൃകകളിലോ ഇതുവരെ ഉൾപ്പെടുത്താത്ത ഈ പ്രകൃതിദുരന്തം ആർട്ടിക് ജല ആവാസവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് വലിയ ഭീഷണിയാണ് ഉയർത്തുന്നത്. അരുവികളിലെ അമിത അമ്ലതയും ഉയർന്ന വിഷലോഹ സാന്ദ്രതയും പ്രാദേശിക മത്സ്യങ്ങളായ സാൽമൺ, ട്രൗട്ട് തുടങ്ങിയവയുടെ നിലനിൽപ്പിനെയും വംശവർധനവിനെയും ദോഷകരമായി ബാധിക്കും. കൂടാതെ പ്രദേശവാസികളായ ആർട്ടിക് ജനസമൂഹങ്ങളുടെ കുടിവെള്ള സ്രോതസ്സുകളെയും നദീതീര ജീവിതത്തെയും ഇത് എങ്ങനെ ബാധിക്കുമെന്ന ആശങ്കയും ശാസ്ത്രജ്ഞർ പങ്കുവെക്കുന്നു.
മനുഷ്യർക്ക് പെട്ടെന്ന് തടയാൻ കഴിയാത്ത ഒരു സ്വാഭാവിക പ്രക്രിയയാണ് പെർമാഫ്രോസ്റ്റിന്റെ ഉരുകൽ എന്നതുകൊണ്ടുതന്നെ, ആഗോള താപനില ഉയരുന്നതിനനുസരിച്ച് കൂടുതൽ നദികൾ ആസിഡ് മയമാവാനും തുരുമ്പെടുക്കാനും സാധ്യതയേറെയാണ്. വുളിക് (Wulik), ആഗാഷാഷോക്ക് (Agashashok) ജലസ്രോതസ്സുകളിൽ കണ്ടത് പോലെ രാസവ്യതിയാനങ്ങൾ ചില വർഷങ്ങളിൽ കൂടുകയും കുറയുകയും ചെയ്യാമെങ്കിലും, പെർമാഫ്രോസ്റ്റ് ഉരുകുന്നത് തുടരുമ്പോൾ ആഴത്തിലുള്ള കൂടുതൽ ധാതുക്കൾ വെള്ളവുമായി സമ്പർക്കത്തിൽ വരും. കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം വരുത്തിവയ്ക്കുന്ന ഭയാനകമായ പുതിയൊരു യാഥാർത്ഥ്യമാണിതെന്ന് ഗവേഷകർ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. പ്രകൃതി നൽകുന്ന ഈ ഭയാനകമായ മുന്നറിയിപ്പ് ലക്ഷണങ്ങൾ അവഗണിച്ചാൽ ഉണ്ടാകുന്ന ഭവിഷ്യത്തുകൾ മനുഷ്യന്റെ സങ്കൽപ്പങ്ങൾക്കും അപ്പുറമായിരിക്കും.
