| വാമിക
ദ്രാവിഡ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ സിനിമയ്ക്കെന്നപോലെ രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളുടെ അറസ്റ്റുകൾക്കും സിനിമയുടേതുപോലെയുള്ള നാടകീയതകളുണ്ട്. തൃഷയ്ക്കെതിരായ ദ്വയാർഥ പരാമർശത്തിന്റെ പേരിൽ ഡി.എം.കെ നേതാവ് ഉദയനിധി സ്റ്റാലിനെ കസ്റ്റഡിയിലെടുക്കാനായി പോലീസ് കാണിച്ച ഹീറോയിസം തമിഴ്നാട് മുൻപ് പലതവണ കണ്ടിട്ടുള്ള ദൃശ്യങ്ങളെയാണ് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്. ഉദയനിധിയുടെ മുത്തച്ഛൻ കരുണാനിധിയെ പണ്ട് വീട്ടിൽ നിന്ന് വലിച്ചിഴച്ചുകൊണ്ട് പോയ ചരിത്രം ദ്രാവിഡ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ കേവലം നിയമ നിർവ്വഹണ നടപടികൾ എന്നതിലുപരി വലിയ രാഷ്ട്രീയ ഭൂകമ്പങ്ങൾക്കാണ് വഴിതെളിച്ചിട്ടുള്ളത്.
തമിഴ്നാട്ടിലെ ഭരണമാറ്റങ്ങൾക്കൊപ്പം ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്ന രാഷ്ട്രീയ പ്രതികാര നടപടികളും, കേന്ദ്ര അന്വേഷണ ഏജൻസികളുടെ ഇടപെടലുകളും ഇത്തരം അറസ്റ്റുകളിൽ നിർണ്ണായക പങ്കുവഹിക്കുന്നു. മുൻ മുഖ്യമന്ത്രിമാരായ എം. കരുണാനിധി, ജെ. ജയലളിത, മുൻ കേന്ദ്രമന്ത്രിമാരായ മുരശൊലി മാരൻ, പി. ചിദംബരം തുടങ്ങിയ പ്രമുഖരുടെ അറസ്റ്റുകൾ പോലീസിന്റെ അധികാര ദുർവിനിയോഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നിരവധി ചർച്ചകൾക്ക് വഴിമരുന്നിട്ടിട്ടുണ്ട്. അധികാര കൈമാറ്റങ്ങൾക്കൊപ്പമുണ്ടാകുന്ന വൈരാഗ്യ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഭാഗമായാണ് പലപ്പോഴും ഇത്തരം നടപടികൾ ഉണ്ടാകുന്നത്.
ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും നാടകീയമായ സംഭവങ്ങളിലൊന്നാണ് 2001 ജൂൺ 30-ന് പുലർച്ചെ നടന്ന എം. കരുണാനിധിയുടെ അറസ്റ്റ്. ചെന്നൈ നഗരത്തിൽ 10 മിനി ഫ്ലൈഓവറുകൾ നിർമ്മിച്ചതിൽ 12 കോടി രൂപയുടെ അഴിമതി നടത്തിയെന്ന ആരോപണത്തിലാണ് അന്ന് ജയലളിത സർക്കാർ അദ്ദേഹത്തെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തത്. ഗ്രേറ്റർ ചെന്നൈ കോർപ്പറേഷൻ കമ്മീഷണറുടെ പരാതി ലഭിച്ച് മണിക്കൂറുകൾക്കകം തന്നെ യാതൊരുവിധ പ്രാഥമിക അന്വേഷണവുമില്ലാതെ പോലീസ് നടപടികളിലേക്ക് കടക്കുകയായിരുന്നു.
പുലർച്ചെ 1:30-ഓടെ പോലീസ് സംഘം മൈലാപ്പൂരിലെ കരുണാനിധിയുടെ വസതിയിൽ ടെലിഫോൺ ലൈനുകൾ വിച്ഛേദിച്ച ശേഷം അതിക്രമിച്ചു കയറി. 77 വയസ്സുള്ള മുതിർന്ന നേതാവായ അദ്ദേഹം കിടപ്പുമുറിയിൽ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോഴാണ് പോലീസ് വാതിൽ ബലമായി തുറന്ന് വസ്ത്രം മാറാൻ പോലും സമയം നൽകാതെ അകത്തുകയറിയത്. ഒന്നാം നിലയിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നതിനിടെ പോലീസുകാർ അദ്ദേഹത്തെ തള്ളിയിടുകയും ബലമായി വലിച്ചിഴയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
“അയ്യോ, അവർ എന്നെ കൊല്ലാൻ നോക്കുന്നേ” എന്ന് കരുണാനിധി നിലവിളിക്കുന്ന ദൃശ്യങ്ങൾ അന്ന് വലിയ കോലാഹലമുണ്ടാക്കി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനന്തരവനും കേന്ദ്രമന്ത്രിയുമായിരുന്ന മുരശൊലി മാരൻ സ്ഥലത്തെത്തി പോലീസിന്റെ ക്രൂരതയെ ചോദ്യം ചെയ്തു. ഹൃദയസംബന്ധമായ രോഗമുള്ള മാരനെ വലിച്ചെറിഞ്ഞാണ് പോലീസ് വാഹനത്തിൽ കയറ്റിയത്. മാരന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ കീറുകയും അദ്ദേഹത്തിന് നേരെ കടുത്ത ബലപ്രയോഗം ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്തു.
സൺ ടിവി ഈ ദൃശ്യങ്ങൾ നിരന്തരം സംപ്രേക്ഷണം ചെയ്തതോടെ തമിഴ്നാട്ടിലുടനീളം വൻ പ്രതിഷേധമുയർന്നു. ഈ സംഭവത്തിൽ റിപ്പോർട്ട് സമർപ്പിക്കാൻ വൈകിയതും പക്ഷപാതപരമായി പെരുമാറിയതും കാരണം അന്നത്തെ തമിഴ്നാട് ഗവർണർ എം. ഫാത്തിമ ബീവിക്ക് സ്ഥാനം രാജിവെക്കേണ്ടി വന്നു. 2001-ൽ രണ്ട് കേന്ദ്രമന്ത്രിമാർ ആക്രമിക്കപ്പെട്ടതിൽ അന്നത്തെ പ്രധാനമന്ത്രി അടൽ ബിഹാരി വാജ്പേയി കടുത്ത അമർഷം രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
ഈ അറസ്റ്റുകൾക്ക് പിന്നിൽ ജയലളിതയുടെ വ്യക്തിപരമായ പകയാണെന്ന ആരോപണം ശക്തമായിരുന്നു. 1996 ഡിസംബറിൽ ഡി.എം.കെ ഭരണകാലത്ത് കളർ ടിവി അഴിമതിക്കേസിലും അവിഹിത സ്വത്ത് സമ്പാദന കേസിലും ജയലളിതയെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തതിലുള്ള പ്രതികാരമായിരുന്നു ഇതെന്നാണ് നിരീക്ഷകർ കരുതുന്നത്. അന്ന് ചെന്നൈ സെൻട്രൽ ജയിലിൽ അടയ്ക്കപ്പെട്ട അവർക്ക് ഏകദേശം ഒരു മാസത്തിന് ശേഷമാണ് ജാമ്യം ലഭിച്ചത്.
കരുണാനിധിയുടെയും ജയലളിതയുടെയും അറസ്റ്റ് പോലെ തന്നെ നാടകീയമായിരുന്നു 2019-ൽ നടന്ന പി. ചിദംബരത്തിന്റെയും അറസ്റ്റ്. ഐ.എൻ.എക്സ് മീഡിയ കേസിൽ സി.ബി.ഐ ഉദ്യോഗസ്ഥർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഡൽഹിയിലെ വസതിയുടെ മതിൽ ചാടിക്കടന്നാണ് അകത്തുകയറിയത്. മുൻ ആഭ്യന്തര മന്ത്രിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് അന്വേഷണ ഏജൻസികൾ ഇത്തരത്തിൽ അതിക്രമിച്ചു കയറുന്ന ദൃശ്യങ്ങൾ രാജ്യം മുഴുവൻ തത്സമയം കണ്ടു.
ദ്രാവിഡ രാഷ്ട്രീയത്തിലെ ഈ നാടകീയ അറസ്റ്റുകൾ കേവലം നിയമനടപടികളായല്ല, മറിച്ച് അധികാരത്തിന്റെ തണലിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്ന രാഷ്ട്രീയ പകപോക്കലിന്റെ നേർസാക്ഷ്യങ്ങളായാണ് ചരിത്രത്തിൽ ഇടംപിടിക്കുന്നത്. ഭരണകൂടങ്ങൾ പോലീസിനെ രാഷ്ട്രീയ ആയുധമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിന്റെ പ്രകടമായ ഉദാഹരണങ്ങളാണ് ഇവയെല്ലാം. ഇത്തരം നടപടികളിൽ പലപ്പോഴും കൃത്യമായ തെളിവുകളുടെ അഭാവം വെളിവാക്കപ്പെടുമ്പോൾ, നിയമവ്യവസ്ഥയുടെ അന്തസ്സത്തയെക്കാൾ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നത് എതിരാളികളെ നാണംകെടുത്തുന്നതിനും രാഷ്ട്രീയമായി തളർത്തുന്നതിനുമാണെന്ന് വ്യക്തമാകുന്നു.
