ഇന്ത്യൻ പ്രതിരോധ മന്ത്രാലയം (MoD) തദ്ദേശീയമായി വികസിപ്പിക്കുന്ന ‘ഘാതക്’ (Ghatak) സ്റ്റെൽത്ത് കോംബാറ്റ് ഡ്രോണുകളുടെ നാല് സ്ക്വാഡ്രണുകൾക്ക് ഔദ്യോഗികമായി അനുമതി നൽകി. ഇന്ത്യൻ വ്യോമസേനയുടെ (IAF) ആക്രമണ ശൈലിയിൽ വലിയൊരു മാറ്റത്തിന് തുടക്കം കുറിക്കുന്ന ഈ തീരുമാനം ഡിഫൻസ് അക്വിസിഷൻ കൗൺസിൽ (DAC) ആണ് കൈക്കൊണ്ടത്. ഒരു പ്രത്യേക ആളില്ലാ യുദ്ധവിമാനത്തിനായി (UCAV) ഇന്ത്യ ഇത്രയും വലിയൊരു സേനാ ഘടന പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത് ഇതാദ്യമാണ്. ഉക്രെയ്ൻ യുദ്ധത്തിലും ഇറാനിലെ നിലവിലെ സാഹചര്യങ്ങളിലും ഡ്രോണുകൾ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന സ്വാധീനം കണക്കിലെടുത്താണ് ഏകദേശം 60 മുതൽ 80 വരെ ഡ്രോണുകൾ ഉൾപ്പെടുന്ന ഈ പദ്ധതിക്ക് വേഗത കൂട്ടിയത്.
ഏകദേശം പത്ത് വർഷത്തിലേറെയായി പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ ഓഫീസിന്റെ നേരിട്ടുള്ള മേൽനോട്ടത്തിൽ അതീവ രഹസ്യമായി നടന്നുവന്ന ഒരു ‘ബ്ലാക്ക് പ്രോജക്റ്റ്’ ആയിരുന്നു ഘാതക്. 2010-ൽ പ്രോജക്റ്റ് ഓറ (Project AURA) എന്ന പേരിൽ ആരംഭിച്ച ഈ പദ്ധതി, പൈലറ്റുമാരുടെ ജീവൻ അപകടത്തിലാക്കാതെ തന്നെ ശത്രുരാജ്യങ്ങളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി ആക്രമണം നടത്താൻ ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ളതാണ്. കഴിഞ്ഞ കുറേ വർഷങ്ങളായി ഈ പദ്ധതിയെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ അതീവ രഹസ്യമായി സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.
ഘാതക് പദ്ധതിയുടെ വിജയത്തിലേക്കുള്ള വഴി തെളിച്ചത് സ്റ്റെൽത്ത് വിംഗ് ഫ്ലൈയിംഗ് ടെസ്റ്റ്ബെഡ് (SWiFT) എന്ന സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ വിജയകരമായ പരീക്ഷണമാണ്. റഡാറുകളുടെ കണ്ണിൽപ്പെടാതിരിക്കാൻ ലംബമായ വാൽ (vertical tail) ഇല്ലാത്ത സങ്കീർണ്ണമായ രൂപകൽപ്പനയാണ് ഇതിനുള്ളത്. 2022 ജൂലൈയിൽ ചിത്രദുർഗ്ഗയിലെ ഏറോനോട്ടിക്കൽ ടെസ്റ്റ് റേഞ്ചിൽ വെച്ച് ഈ പരീക്ഷണം വിജയിച്ചതോടെ, വാലില്ലാത്ത വിമാനങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള സാങ്കേതികവിദ്യ ഇന്ത്യൻ ശാസ്ത്രജ്ഞർ സ്വായത്തമാക്കിയെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെട്ടു.
പൂർണ്ണരൂപത്തിലുള്ള ഘാതക് ഡ്രോണുകൾക്ക് ഏകദേശം 15 ടണ്ണിൽ താഴെ ഭാരമുണ്ടാകും. തദ്ദേശീയമായി വികസിപ്പിച്ച കാവേരി എഞ്ചിന്റെ ‘ഡ്രൈ’ വകഭേദമാണ് ഇതിന് കരുത്ത് പകരുന്നത്. റഡാറുകളിൽ പ്രതിഫലനം ഒഴിവാക്കാനായി ആയുധങ്ങൾ വിമാനത്തിന്റെ ഉള്ളിൽത്തന്നെ (internal weapons bay) സൂക്ഷിക്കുന്ന രീതിയിലാണ് ഇത് രൂപകൽപ്പന ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. ഉക്രെയ്ൻ യുദ്ധത്തിൽ ഡ്രോണുകൾ ടാങ്കുകളെയും അത്യാധുനിക പ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങളെയും തകർക്കുന്നത് ഇന്ത്യ സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിച്ചിരുന്നു.
ഉക്രെയ്നിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ചെറിയ ഡ്രോണുകളേക്കാൾ ഉയർന്ന തലത്തിലുള്ള ഒരു യുദ്ധതന്ത്രമാണ് ഘാതക് ലക്ഷ്യമിടുന്നത്. ചൈനയെപ്പോലെയുള്ള സാങ്കേതികമായി മുന്നിട്ടുനിൽക്കുന്ന ശത്രുക്കളുമായുള്ള യുദ്ധത്തിന്റെ ആദ്യ മണിക്കൂറുകളിൽ ശത്രുവിന്റെ വ്യോമപ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങളെയും റഡാറുകളെയും തകർക്കുന്ന SEAD (Suppression of Enemy Air Defenses) ദൗത്യങ്ങൾക്കായിരിക്കും ഇവ ഉപയോഗിക്കുക. ഇത് വഴി റാഫേൽ, എ.എം.സി.എ (AMCA) തുടങ്ങിയ വിമാനങ്ങൾക്ക് സുരക്ഷിതമായി കടന്നുപോകാനുള്ള വഴി ഒരുക്കാൻ സാധിക്കും.
വ്യോമസേനയുടെ ‘വിഷൻ 2047’ പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമായി വടക്കൻ, പടിഞ്ഞാറൻ അതിർത്തികളിൽ ഈ ഡ്രോണുകളെ വിന്യസിക്കും. മനുഷ്യൻ നിയന്ത്രിക്കുന്ന വിമാനങ്ങളും ഡ്രോണുകളും ഒത്തുചേർന്ന് പ്രവർത്തിക്കുന്ന MUM-T (Manned-Unmanned Teaming) എന്ന സങ്കല്പമാണ് ഇതിൽ പ്രധാനമായുള്ളത്. ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു തേജസ് മാർക്ക്-2 വിമാനത്തിലെ പൈലറ്റിന് ഒരുകൂട്ടം ഘാതക് ഡ്രോണുകളെ നിയന്ത്രിക്കാനും അവയെ ഉപയോഗിച്ച് ശത്രുവിന്റെ അപകടകരമായ മേഖലകളിൽ ആക്രമണം നടത്താനും സാധിക്കും.
അഞ്ചാം തലമുറ യുദ്ധവിമാനമായ എ.എം.സി.എ (AMCA) പദ്ധതിയുമായി ഘാതകിന് സാങ്കേതികമായി വലിയ ബന്ധമുണ്ട്. റഡാർ തരംഗങ്ങളെ ആഗിരണം ചെയ്യുന്ന പദാർത്ഥങ്ങൾ (RAM), എഞ്ചിൻ ബ്ലേഡുകൾ മറച്ചുവെക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള വായുസഞ്ചാര പാതകൾ തുടങ്ങിയ അത്യാധുനിക സാങ്കേതികവിദ്യകൾ രണ്ട് പദ്ധതികളും പങ്കിടുന്നുണ്ട്. ആറാം തലമുറ സാങ്കേതികവിദ്യകൾ മനുഷ്യൻ നിയന്ത്രിക്കുന്ന വിമാനങ്ങളിൽ പരീക്ഷിക്കുന്നതിന് മുൻപ് ഡ്രോണുകളിൽ പരീക്ഷിച്ച് ഉറപ്പുവരുത്താൻ ഇതുവഴി സാധിക്കും.
പദ്ധതിക്ക് അനുമതി ലഭിച്ചെങ്കിലും ഇനിയും വലിയ വെല്ലുവിളികൾ മുന്നിലുണ്ട്. കാവേരി എഞ്ചിന്റെ വിശ്വാസ്യത ഉറപ്പാക്കുന്നതും എഞ്ചിനിൽ നിന്നുള്ള പുക റഡാറിൽ പെടാത്ത രീതിയിൽ ക്രമീകരിക്കുന്നതും വലിയൊരു എഞ്ചിനീയറിംഗ് വെല്ലുവിളിയാണ്. കൂടാതെ, ശത്രുക്കൾ വാർത്താവിനിമയ സംവിധാനങ്ങൾ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ കൃത്രിമ ബുദ്ധി (AI) ഉപയോഗിച്ച് സ്വന്തമായി തീരുമാനങ്ങളെടുക്കാൻ ഡ്രോണുകളെ സജ്ജമാക്കേണ്ടതുണ്ട്.
