2026-ലെ ഇടവപ്പാതി കേരളത്തിലെത്തിയത് വലിയൊരു ആശങ്കയുടെ നിഴലിലാണ്. ജൂൺ ഒന്നിന് ലഭിക്കേണ്ട മഴ വൈകിയെത്തിയതും പസഫിക് സമുദ്രത്തിൽ രൂപംകൊള്ളുന്ന എൽ നിനോ പ്രതിഭാസം ഇന്ത്യൻ മൺസൂണിനെ ദുർബലപ്പെടുത്തുമെന്ന കാലാവസ്ഥാ നിരീക്ഷണ കേന്ദ്രത്തിന്റെ മുന്നറിയിപ്പും കർഷകരെ കടുത്ത പരിഭ്രാന്തിയിലാഴ്ത്തിയിരിക്കുകയാണ്. സാധാരണ ലഭിക്കേണ്ട മഴയുടെ 90 ശതമാനത്തിൽ താഴെ മാത്രമേ ഇത്തവണ ലഭിക്കാൻ സാധ്യതയുള്ളൂ എന്ന പ്രവചനം സംസ്ഥാനത്തിന്റെ കാർഷിക സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് വലിയൊരു വെല്ലുവിളിയായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
കേരളത്തിന്റെ പകുതിയോളം കൃഷിഭൂമിയും മഴയെ മാത്രം ആശ്രയിച്ചു നിലനിൽക്കുന്നതിനാൽ, മഴയുടെ കുറവ് മണ്ണിലെ ഈർപ്പം ഇല്ലാതാക്കാനും താപനില വർദ്ധിപ്പിക്കാനും കാരണമാകുന്നു. പസഫിക് സമുദ്രത്തിന്റെ മധ്യഭാഗത്തും കിഴക്കുഭാഗത്തും സമുദ്രോപരിതല താപനില അസാധാരണമായി വർദ്ധിക്കുന്ന പ്രതിഭാസമാണ് എൽ നിനോ. ഇന്ത്യയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, എൽ നിനോ വർഷങ്ങളിൽ മഴ കുറയാനും വരൾച്ചയുണ്ടാകാനുമുള്ള സാധ്യത ഏറെയാണെന്ന് മുൻകാല അനുഭവങ്ങൾ തെളിയിക്കുന്നു.
എൽ നിനോയുടെ ഫലമായി അന്തരീക്ഷത്തിൽ സംഭവിക്കുന്ന മാറ്റങ്ങൾ ഇന്ത്യൻ മൺസൂണിന്റെ താളം തെറ്റിക്കുന്നു. സാധാരണഗതിയിൽ ഇൻഡൊനീഷ്യൻ ഭാഗത്ത് ഉയർന്നുപൊങ്ങേണ്ട വായു, എൽ നിനോ കാലത്ത് പസഫിക്കിന്റെ കിഴക്ക് ഭാഗത്തേക്ക് മാറുന്നു. വാക്കർ സർക്കുലേഷൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ ആഗോള വായുപ്രവാഹത്തിന്റെ മാറ്റം കേരളത്തിലെ മഴയുടെ അളവിനെയും ലഭ്യതയെയും നേരിട്ട് ബാധിക്കുന്നു. ഈ പ്രതിഭാസം ഇന്ത്യൻ മൺസൂൺ വേഗത കുറയ്ക്കുകയും കേരളം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇടങ്ങളിൽ കാലവർഷം കുറയാനോ വരൾച്ചയുണ്ടാകാനോ കാരണമാവുകയും ചെയ്യുന്നു.
കേരളത്തിന്റെ കാർഷിക മേഖല പ്രധാനമായും മഴയെ ആശ്രയിച്ചാണ് നിലനിൽക്കുന്നത് എന്നതിനാൽ കാലവർഷം വൈകുന്നത് ഖരീഫ് വിളകളുടെ വിതയ്ക്കലിനെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കുന്നു. കൃഷിയിടങ്ങളിലെ താപനില അഞ്ചുശതമാനം വരെ വർദ്ധിക്കുന്നത് ചെടികളുടെ വളർച്ചയെ മുരടിപ്പിക്കുകയും ജലനഷ്ടം വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മഴയുടെ കുറവ് മൂലം ഏറ്റവും വലിയ പ്രഹരം ഏൽക്കുന്നത് നെൽകൃഷിക്കാണ്, പ്രത്യേകിച്ച് പാലക്കാട്, തൃശൂർ, കുട്ടനാട് തുടങ്ങിയ നെല്ലറകളിൽ വെള്ളം കെട്ടിനിൽക്കേണ്ട സമയത്ത് മഴയില്ലാതെ വരുന്നത് വലിയ പ്രതിസന്ധിയാണ് സൃഷ്ടിക്കുന്നത്.
പാലക്കാട് ജില്ലയിൽ ഇത്തവണ 54 ശതമാനം മഴക്കുറവാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. തിരുവാതിര ഞാറ്റുവേല അടുത്തിരിക്കേ മഴയുടെ ലഭ്യത പരക്കേ കുറഞ്ഞത് കർഷകരുടെ ആത്മവിശ്വാസത്തിനു മങ്ങലേൽപ്പിച്ചു. മഴയുടെ അഭാവം മൂലം പാടങ്ങളിൽ കളകൾ വർദ്ധിക്കുന്നതും നെൽച്ചെടികൾ കരിഞ്ഞുണങ്ങുന്നതും കർഷകർക്ക് കനത്ത സാമ്പത്തിക നഷ്ടമുണ്ടാക്കുന്നു. നാണ്യവിളകളുടെ കാര്യവും വിഭിന്നമല്ല; ഏലം കൃഷിക്ക് അനുയോജ്യമായ മിതമായ താപനില മാറി, 29 ഡിഗ്രി സെൽഷ്യസിന് മുകളിൽ താപനില ഉയരുന്നത് പൂക്കളും കായകളും കൊഴിഞ്ഞുപോകാൻ കാരണമാകുന്നു.
കൊടുംവരൾച്ചയിൽ ഏലച്ചെടികൾ ഉണങ്ങി നശിച്ചാൽ പുതിയവ നട്ടുപിടിപ്പിച്ച് വിളവ് ലഭിക്കാൻ മൂന്ന് വർഷമെടുക്കും എന്നത് കർഷകരെ കടക്കെണിയിലാക്കുന്നു. കുരുമുളക് കൃഷിയെ ബാധിക്കുന്ന ദ്രുതവാട്ടം എന്ന കുമിൾ രോഗം മഴയുടെ കുറവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വരൾച്ചാ സമയത്ത് ഈ കുമിളുകൾ മണ്ണിൽ സുരക്ഷിതമായി ഇരിക്കുകയും, മഴ ലഭിക്കുമ്പോൾ അതിവേഗം പടർന്നുപിടിച്ച് നൂറുകണക്കിന് ഹെക്ടറിലെ കുരുമുളക് വള്ളികളെ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. നാണ്യവിളകളുടെ ഉൽപ്പാദനത്തിലുണ്ടാകുന്ന ഇടിവ് കേരളത്തിന്റെ കയറ്റുമതി മേഖലയെയും പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കും.
തോട്ടവിളകളായ തെങ്ങ്, റബ്ബർ എന്നിവയെയും എൽ നിനോ സാരമായി ബാധിക്കുന്നു. അന്തരീക്ഷത്തിലെ ഈർപ്പക്കുറവ് തെങ്ങുകളിൽ ഇളനീർ പൊഴിച്ചിലിനും തേങ്ങയുടെ വലിപ്പം കുറയാനും കാരണമാകുന്നു. ഉയർന്ന താപനില റബ്ബർ മരങ്ങളിൽ നിന്ന് പാല് ലഭിക്കുന്നതിനെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നു. കേരളത്തിലെ ഭൂരിഭാഗം കർഷകരും ചെറുകിട-നാമമാത്ര കർഷകരായതിനാൽ ഇത്തരത്തിലുണ്ടാകുന്ന കൃഷിനാശം അവരെ കൂടുതൽ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയിലേക്ക് തള്ളിവിടുന്നു.
ജലസ്രോതസ്സുകളുടെ ശോഷണമാണ് മറ്റൊരു പ്രധാന പ്രശ്നം; കാലവർഷം കുറയുമ്പോൾ ഡാമുകളിലെ ജലനിരപ്പ് ഗണ്യമായി താഴുന്നു. ഇടുക്കി ഡാമിലെ ജലനിരപ്പ് താഴുന്നത് ജലസേചനത്തെയും വൈദ്യുതോൽപ്പാദനത്തെയും ഒരുപോലെ ബാധിക്കും. ഭൂഗർഭജലനിരപ്പ് താഴുന്നത് കുടിവെള്ള ക്ഷാമത്തിനും വഴിവെക്കുന്നു. സാമ്പത്തികമായി നോക്കിയാൽ, എൽ നിനോ കർഷകരുടെ ചെലവ് വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും വിളവിലുണ്ടാകുന്ന കുറവ് അവരുടെ അറ്റാദായത്തെ സാരമായി ബാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഈ പ്രതിസന്ധി മറികടക്കാൻ കൃഷിരീതികളിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾ അനിവാര്യമാണ്. കാലാവസ്ഥാ പ്രതിരോധ ശേഷിയുള്ള വിത്തിനങ്ങളുടെ ഉപയോഗം വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും തുള്ളിനന പോലുള്ള ശാസ്ത്രീയ ജലസേചന രീതികൾ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും വേണം. തെങ്ങിൻതടങ്ങളിൽ ചകിരി കഷണങ്ങൾ നിരത്തുന്നതും പുതയിടുന്നതും മണ്ണിലെ ഈർപ്പം നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കും. സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ സഹായത്തോടെ ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് (AI), ഇന്റർനെറ്റ് ഓഫ് തിങ്സ് (IoT) അധിഷ്ഠിത സെൻസറുകൾ ഉപയോഗിച്ച് മണ്ണിലെ ഈർപ്പവും വളത്തിന്റെ അളവും കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കും.
നെൽകൃഷിയിൽ ജലസേചനം നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനായി ‘ആൾട്ടർനേറ്റ് വെറ്റിങ് ആൻഡ് ഡ്രയിങ്’ (AWD) എന്ന രീതി നടപ്പിലാക്കുന്നത് ജലലഭ്യത കുറഞ്ഞ സാഹചര്യത്തിൽ മികച്ചതാണ്. വയലിൽ എപ്പോഴും വെള്ളം കെട്ടിനിർത്തുന്നതിന് പകരം, പാനി പൈപ്പ് ഉപയോഗിച്ച് ജലനിരപ്പ് നിരീക്ഷിച്ച് ആവശ്യത്തിന് മാത്രം നനയ്ക്കുന്ന രീതിയാണിത്. സാധാരണ രീതിയെ അപേക്ഷിച്ച് ജലസേചനത്തിനായുള്ള വെള്ളത്തിന്റെ ഉപയോഗം 27% വരെ കുറയ്ക്കാനും പമ്പിങ് ചെലവ് 24% വരെ കുറയ്ക്കാനും ഇതിലൂടെ സാധിക്കുന്നു. കൂടാതെ, മീഥെയ്ൻ ഗ്യാസിന്റെ ബഹിർഗമനം കുറയ്ക്കാനും ഇത് സഹായിക്കുന്നു.
സർക്കാർ തലത്തിൽ കാലാവസ്ഥയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള വിള ഇൻഷുറൻസ് പദ്ധതികൾ കൂടുതൽ കാര്യക്ഷമമാക്കണം. ഇപ്പോൾ പഞ്ചായത്ത് തലത്തിൽ മാത്രം ലഭ്യമായ കാലാവസ്ഥാ വിവരങ്ങൾ വാർഡ് തലത്തിലേക്ക് വ്യാപിപ്പിക്കുന്നത് ഇൻഷുറൻസ് ക്ലെയിമുകൾ കൃത്യമായി ലഭിക്കാൻ സഹായിക്കും. വരൾച്ചയെ നേരിടാൻ കാവുകൾ, തണ്ണീർത്തടങ്ങൾ, കുളങ്ങൾ എന്നിവ സംരക്ഷിക്കുന്നത് പ്രാദേശികമായ താപനില കുറയ്ക്കാനും ഭൂഗർഭജലനിരപ്പ് ഉയർത്താനും സഹായിക്കും.
മൺസൂണിന്റെ കുറവും എൽ നിനോയുടെ വെല്ലുവിളിയും നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് കൃഷിയിൽ പുതിയൊരു സംസ്കാരം കെട്ടിപ്പടുക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയാണ്. പരമ്പരാഗത അറിവുകളെയും ആധുനിക സാങ്കേതികവിദ്യയെയും കൂട്ടിയിണക്കിക്കൊണ്ട് മാത്രമേ നമുക്ക് മുന്നോട്ടുള്ള പ്രയാണം സാധ്യമാകൂ. ശാസ്ത്രീയമായ സമീപനത്തിലൂടെയും സർക്കാരിന്റെയും കർഷകരുടെയും ഏകോപിതമായ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെയും ഈ പ്രതിസന്ധിയെ അതിജീവിക്കാൻ കേരളത്തിന് സാധിക്കും.
