| ഡോ.ശ്യാം പിഎസ്
ഇന്ത്യൻ ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിലേക്കുള്ള വിദേശ സർവ്വകലാശാലകളുടെ കടന്നുവരവ്, പ്രത്യേകിച്ച് കേരളത്തിലെ വിജ്ഞാന സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയുടെ വികസനത്തിൻ്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, കാര്യമായ ആശങ്കകൾ ഉയർത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ റിപ്പോർട്ട് ഈ വിദേശ സർവ്വകലാശാലകളുടെ സാന്നിധ്യം നിലവിലുള്ള സംസ്ഥാന സർവ്വകലാശാലകൾക്ക് ഉയർത്തുന്ന പ്രധാന ഭീഷണികളും സമൂഹത്തിലും സാമൂഹിക നീതിയിലുമുള്ള സ്വാധീനവും ഉയർത്തിക്കാട്ടാൻ ലക്ഷ്യമിടുന്നു.
ആഭ്യന്തര സ്ഥാപനത്തിൻ്റെ പ്രസക്തി നഷ്ടം:
വിദേശ സർവ്വകലാശാല പ്രവേശനത്തിൻ്റെ പ്രധാന ആശങ്കകളിലൊന്ന് നിലവിലുള്ള സംസ്ഥാന സർവ്വകലാശാലകളെ മറികടക്കാനുള്ള സാധ്യതയാണ്. അഭിമാനകരമെന്ന് പറഞ്ഞു വരുന്ന വിദേശ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ വരവ് വിദ്യാർത്ഥികളെയും അധ്യാപകരെയും പ്രതികൂലമായി തന്നെ ബാധിക്കുമെന്നതിൽ സംശയമില്ല, പ്രാദേശിക സർവ്വകലാശാലകളിൽ നിലവിൽ തന്നെ പ്ലാൻ ഫണ്ടുകൾ നിന്ന് കഴിഞ്ഞു. സ്വകാര്യ വിദേശ മൂലധനം അധികമായുള്ള വിദേശ സർവകലാ ശാലകൾ സാമൂഹ്യ നീതി ഉറപ്പാക്കില്ല എന്നത് വസ്തു നിഷ്ടമാണ്.
നിലവിലെ സർവകലാശാലകൾ ധനസഹായവും ഗവേഷണങ്ങളും പഠന പാഠ്യേതര പ്രവർത്തികൾ നല്ല രീതിയിൽ നടത്തുന്നതിന് ഇത് തടസ്സമാവും. സ്വകാര്യ മൂലധനം എന്നും ലാഭം മാത്രമാണ് ആകർഷിക്കുന്നത്. ഭരണഘടന വിഭാവന ചെയ്യുന്ന സൗജന്യവും സർവ്വത്രികവുമായ പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം പോലും അപ്രസക്തമാവും. അവയുടെ പ്രസക്തി കുറയ്ക്കുകയും സംസ്ഥാനത്തിൻ്റെ വിദ്യാഭ്യാസ വ്യവസ്ഥയെ തകർക്കുകയും ചെയ്യുമെന്ന് അടിവരയിട്ട് പറയാം.
ബ്രെയിൻ ഡ്രെയിൻ ആൻഡ് ടാലൻ്റ് ഫ്ലൈറ്റ്:
കേരളത്തിൽ വിദേശ സർവ്വകലാശാലകൾ സ്ഥാപിക്കുന്നത് മസ്തിഷ്ക ചോർച്ചയ്ക്ക് കാരണമായേക്കാം, പ്രതിഭാധനരായ ഇന്ത്യൻ വിദ്യാർത്ഥികൾ പ്രാദേശിക സർവകലാശാലകൾക്ക് പകരം ഈ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ പ്രവേശനം തേടുന്നു. തൽഫലമായി, സംസ്ഥാനത്തിന് വൈദഗ്ധ്യമുള്ള മനുഷ്യവിഭവശേഷി നഷ്ടപ്പെടുകയും അതിൻ്റെ വിജ്ഞാന സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയുടെ വളർച്ചയെ തടസ്സപ്പെടുത്തുകയും സാമൂഹിക നീതിയെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കുകയും ചെയ്യും. ഇതിനു ഉദാഹരണം നമ്മുടെ IIT, IIM പോലുള്ള സ്ഥാപനങ്ങളിൽ നിന്നും നല്ല രീതിയിൽ പുറത്തിറങ്ങുന്ന 95% വിദ്യാർത്ഥികളും അന്യ രാജ്യത്തു, വിദേശ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ ജോലി തേടുന്നു എന്നതാണ്. പഠനത്തിനായി വിദേശത്തേക്ക് പോകുന്നവർക്ക് അവിടെ ലഭിക്കുന്ന അംഗീകാരം, എക്സ്പോഷുർ ഇവിടെ ലഭിക്കില്ല.
ഇന്ത്യൻ നിർമിത വിദേശ സർവകലാശാലകളായ amity, Lovely പ്രഫഷണൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റി തുടങ്ങിയവ ചില ഉദാഹരണങ്ങൾ മാത്രം. പണമുള്ളവരുടെ മക്കൾക്ക് പഠിക്കാനായി ഒരിടം. ഇതായി മാറി. ഇതിൽ ഉള്ളവനും ഇല്ലാത്തവനും തമ്മിലുള്ള അന്തരം വർധിപ്പിക്കും. പല തരം പൗരൻമാരെ സൃഷ്ടിക്കും. ആരാജക സമൂഹം ആയി നിലവിലെ കേരളം മാറും എന്നതിൽ സംശയം ഇല്ല.
പ്രാദേശിക സ്ഥാപനങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക ചോർച്ച:
വിദേശ സർവ്വകലാശാലകളുടെ കടന്നുകയറ്റത്തിന് കാര്യമായ ഫണ്ടിംഗും വിഭവങ്ങളും ആവശ്യമാണ്, സ്വകാര്യ മൂലധനം കയ്യിലുള്ള വിദേശ സർവകലാ ശാലകൾക്ക് ഇത് പ്രശ്നമല്ല. ഇത് സംസ്ഥാന സർവ്വകലാശാലകൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന പരിമിതമായ സാമ്പത്തിക സഹായം വഴിതിരിച്ചുവിട്ടേക്കാം. പ്രാദേശിക സ്ഥാപനങ്ങളിലെ ഈ സാമ്പത്തിക ചോർച്ച വിശാല സമൂഹത്തെ സേവിക്കുന്നതിനുള്ള അവരുടെ കഴിവിനെ ദുർബലപ്പെടുത്തുകയും സമൂഹത്തിലെ താഴ്ന്ന വിഭാഗങ്ങൾക്ക് ഗുണനിലവാരമുള്ള വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുള്ള അവസരങ്ങൾ കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്യും.
സാംസ്കാരിക തെറ്റായ ക്രമീകരണം:
വിദേശ സർവ്വകലാശാലകൾ വ്യത്യസ്തമായ സാംസ്കാരിക ധാർമ്മികതയും വിദ്യാഭ്യാസ മാതൃകയും കൊണ്ടുവന്നേക്കാം, അത് പ്രാദേശിക സാഹചര്യവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ല. ഇത് വിദേശ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ അക്കാദമിക് രീതികളും സമൂഹത്തിൻ്റെ പ്രതീക്ഷകളും തമ്മിലുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലിന് കാരണമാകും, ഇത് സാമൂഹിക ഐക്യം ഇല്ലാത്ത ഒരു ശിഥിലമായ വിദ്യാഭ്യാസ സമ്പ്രദായത്തിലേക്ക് നയിച്ചേക്കാം.
വിദ്യാഭ്യാസത്തിലേക്കുള്ള അസമമായ പ്രവേശനം:
വിദേശ സർവകലാശാലകളിലെ വിദ്യാഭ്യാസച്ചെലവ് പലപ്പോഴും പ്രാദേശിക സ്ഥാപനങ്ങളേക്കാൾ വളരെ കൂടുതലാണ്. ഈ അപ്രാപ്യത നിലവിലുള്ള അസമത്വങ്ങളെ കൂടുതൽ വഷളാക്കുകയും, ഗുണമേന്മയുള്ള വിദ്യാഭ്യാസം സമ്പന്നർക്കായി നിക്ഷിപ്തമായ ഒരു പ്രത്യേകാവകാശമാക്കി മാറ്റുകയും സാമൂഹിക അസമത്വങ്ങൾ ശാശ്വതമാക്കുകയും ചെയ്യും. നിലവിൽ കേരളത്തിൽ സർക്കാർ ഫീസ് കൊടുത്തു പഠിക്കാൻ സാധിക്കാത്ത 45% കുട്ടികൾക്കും ഇത് താങ്ങാനാവുന്നതല്ല.
കേന്ദ്രത്തിന്റെ മുതലാളിത്ത നയം സംസ്ഥാനവും തുടർന്നാൽ എന്ത് വ്യത്യാസമാണ് ജനത്തിന് കാണാൻ സാധിക്കുക. ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിലേക്കുള്ള വിദേശ സർവ്വകലാശാലകളുടെ പ്രവേശനം, പ്രത്യേകിച്ച് കേരള സംസ്ഥാനത്തെ പൊതു സമൂഹത്തിനും സാമൂഹിക നീതിക്കും എതിരെ നിരവധി ആശങ്കകൾ ഉയർത്തുന്നു. നമ്മുടെ മുന്നിൽ ഒരു അനുഭവമുണ്ട്, സ്വകാര്യ എഞ്ചിനീയറിങ്, മെഡിക്കൽ കോളേജുകൾ കേരളത്തിൽ ആരംഭിച്ചപ്പോൾ അതിനെതിരെ സമരം ചെയ്തു ജയിലിൽ കിടന്ന ഒരാളാണ് ഞാൻ.
ഇന്ന് എംബിബിഎസ്, എഞ്ചിനീയറിങ് കഴിഞ്ഞു തൊഴിൽ രഹിതരായ അനേക ലക്ഷം ചെറുപ്പക്കാർ കേരളത്തിലുണ്ട്, 10000 രൂപ മാസ ശമ്പളത്തിൽ സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഡോക്ടർമാർ ഉള്ള ഈ നാട്ടിൽ സ്വകാര്യ സർവകലാശാലകൾ എന്നും ഭീഷണിയായി തുടരും എന്നതിൽ സംശയം വേണ്ട. ആഭ്യന്തര സ്ഥാപനത്തിൻ്റെ പ്രസക്തി, മസ്തിഷ്ക ചോർച്ച, പ്രാദേശിക സ്ഥാപനങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക ബാധ്യത, സാംസ്കാരിക ക്രമക്കേട്, വിദ്യാഭ്യാസത്തിലേക്കുള്ള അസമമായ പ്രവേശനം എന്നിവയെല്ലാം വിമർശനാത്മകമായി അഭിസംബോധന ചെയ്യേണ്ട പ്രധാന ഭീഷണികളാണ്.
വിദേശ സർവകലാശാല പ്രവേശനത്തിൻ്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ നയരൂപീകരണക്കാരും പങ്കാളികളും പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, സാമൂഹിക നീതിയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിൽ ആഗോള അക്കാദമിക സഹകരണത്തിൻ്റെ നേട്ടങ്ങൾ പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നു എന്ന പേരിൽ മുതലാളിത്തതിന്റെ നേരിട്ടുള്ള പിടിയിലേക്ക് ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയെ തള്ളി വിടും.
പ്രാദേശിക സംസ്ഥാന സർവകലാശാലകളുടെ സമഗ്രത സംരക്ഷിക്കുന്ന ഒരു സന്തുലിതാവസ്ഥ കൈവരിക്കേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്.എല്ലാവർക്കും വിദ്യാഭ്യാസം.എല്ലാവർക്കും നീതി ഇത് ഭരണകൂടത്തിന്റെ അല്ലെങ്കിൽ ഭരിക്കുന്നവരുടെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്.
