ഛത്തീസ്ഗഡിലെ ദന്തേവാഡയിലെ ഗോത്രവർഗ്ഗക്കാർക്ക് ഉപജീവനമാർഗ്ഗം തേടി പോകണോ അതോ അവസരങ്ങളുടെ അഭാവത്തിൽ പിന്നോട്ട് പോകണോ എന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കണം. സംസ്ഥാനത്തിൻ്റെ മനോഹരമായ ജില്ല. സമൃദ്ധമായ പച്ചപ്പ്, മയക്കുന്ന താഴ്വരകൾ, വളഞ്ഞൊഴുകുന്ന നദികൾ എന്നിവയുടെ പര്യായമായ ഒരു ദേശത്ത് അവർക്ക് നിരാശയുടെ നാടായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
ജോലിയില്ല, ഹെൽത്ത്കെയർ ഫോഴ്സ് ഛത്തീസ്ഗഡ് ആദിവാസികൾക്ക് പോകാം എന്ന് നിർദേശിച്ചു. ചിലർ ഒരിക്കലും മടങ്ങിവരില്ല. ആദിവാസികൾക്ക് ഛത്തീസ്ഗഡിലെ മനോഹരമായ ജില്ല നിരാശയുടെ നാടായി മാറി. തൊഴിൽ ലഭിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള ഒരു സംസ്ഥാനത്ത് ആദിവാസികൾ വിട്ടുപോകാൻ നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ദുർബലപ്പെടുത്തുന്ന രോഗങ്ങളുമായി തിരികെ വരുകയോ അല്ലെങ്കിൽ മടങ്ങി വരാതിരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു.
ഉപജീവനത്തിലേക്കുള്ള വഴി പലപ്പോഴും ദുരന്തത്തിൽ
ഒരു കല്ല് പൊടിക്കുന്ന ഫാക്ടറിയിൽ നിന്ന് പ്രതിമാസം 12,000 രൂപ സമ്പാദിക്കാമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ ഒരു ആദിവാസി യുവതി സുന്ദരി ഹൈദരാബാദിലേക്ക് കുടിയേറി. “ഞങ്ങൾ കല്ലുകൾ തകർത്തു, മണൽ വേർതിരിച്ച് ചാക്കിൽ പൊതിഞ്ഞു. ഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾ ആറ് പേർ പോയി. അത് വിലമതിക്കുമെന്ന് ഞങ്ങളെ ബോധ്യപ്പെടുത്തിയ ഒരു പെൺകുട്ടി ഉൾപ്പെടെ.” -യുവതി പറഞ്ഞു. പകരം, ഫാക്ടറിയിലെ അപകടകരമായ സാഹചര്യങ്ങൾ മൂലമുണ്ടാകുന്ന ഗുരുതരമായ ശ്വാസകോശ രോഗങ്ങളുമായി വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
പ്രതിമാസം 15,000 രൂപ ജോലി വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നത് തൻ്റെ ജീവിതത്തെ മാറ്റിമറിക്കുമെന്ന് ലക്ഷ്മി കരുതി. രണ്ട് വർഷമായി അവൾ അസുഖ ബാധിതയായി. ശ്വസിക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ അതിജീവനത്തിനായി പോരാടുകയാണ്.
29 അംഗ സംഘം ഒരു പൊടി ഫാക്ടറിയിൽ ജോലിക്കായി ഹൈദരാബാദിലേക്ക് കുടിയേറി. 2023 മാർച്ചിനും 2024 മാർച്ചിനും ഇടയിൽ, അവരിൽ നാല് പേർ, 21നും 25നും ഇടയിൽ പ്രായമുള്ള എല്ലാ യുവാക്കളും ബസ്തറിൽ തിരിച്ചെത്തി മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ മരിച്ചു. കഴിഞ്ഞ വർഷം ഡിസംബറോടെ അവരിൽ എട്ടുപേരെ ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ അസുഖങ്ങൾ ബാധിച്ച് ദന്തേവാഡയിൽ നിന്ന് റായ്പൂരിലെ മെകഹാര ആശുപത്രിയിലേക്ക് റഫർ ചെയ്തു.
മരിച്ചവരിൽ 23 കാരിയായ സോനയും ഉൾപ്പെടുന്നു. അവരുടെ സഹോദരൻ പറഞ്ഞു, “വളരെ അസുഖത്തോടെ ആണ് തിരിച്ചെത്തിയത്. പൗഡർ ദേഹമാസകലം കയറിയിരുന്നു. ചികിത്സിച്ചിട്ടും അവൻ അതിജീവിച്ചില്ല.”
യഥാർത്ഥ രോഗം: തൊഴിലില്ലായ്മയും അവഗണനയും
കുട്രേം ഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന് മാത്രം കഴിഞ്ഞ രണ്ട് വർഷത്തിനിടെ 20-ലധികം യുവാക്കളും യുവതികളും കുടിയേറി. മിക്കവരും രോഗബാധിതരായി മടങ്ങി. നിരവധി പേർക്ക് ജീവൻ നഷ്ടപ്പെട്ടു. സുസ്ഥിരമായ പ്രാദേശിക തൊഴിലുകളുടെ അഭാവത്തിൽ ബസ്തറിനെ ബാധിക്കുന്ന കുടിയേറ്റ പ്രതിസന്ധിയിലേക്കാണ് മരണങ്ങൾ വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്. ഒരു ഗ്രാമവാസിയായ ജോഗ കുഞ്ഞം വിശദീകരിച്ചു, “ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു ജോലിയുമില്ല, ഞങ്ങൾ പോകുകയല്ലാതെ മറ്റെന്താണ്?”
കുടിയേറ്റം ഗണ്യമായി കുറഞ്ഞുവെന്നാണ് ഛത്തീസ്ഗഡ് സർക്കാർ അവകാശപ്പെടുന്നത്. ദന്തേവാഡയിൽ നിന്നുള്ള ഒമ്പത് കുടിയേറ്റക്കാർ മാത്രമേ സർക്കാർ കണക്കുകളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളൂ എങ്കിലും പ്രാദേശിക കണക്കുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് സംസ്ഥാനത്ത് നിന്ന് പ്രതിവർഷം 10 ലക്ഷത്തിലധികം തൊഴിലാളികൾ കുടിയേറുന്നു എന്നാണ്.
കുറ്റവാളിയോ? വ്യവസ്ഥാപരമായ പ്രശ്നങ്ങൾ ദന്തേവാഡയിലെ സാമൂഹിക പ്രവർത്തകനായ രാംനാഥ് നേഗി ബ്രോക്കർമാരുടെയും മനുഷ്യക്കടത്തുകാരുടെയും പങ്ക് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. “ഉയർന്ന ശമ്പളമുള്ള ജോലി വാഗ്ദാനം ചെയ്ത് അവർ ആദിവാസികളെ വശീകരിക്കുന്നു. പക്ഷേ അപകടകരമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ അവരെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്നു. പ്രാദേശിക തൊഴിലാളികൾ അത്തരം ജോലികൾ നിരസിക്കുന്നത് അപകട സാധ്യതകൾ അറിയുന്നതിനാലാണ്,” -അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
ഒരിക്കൽ “ഛത്തീസ്ഗഡിൻ്റെ നെറ്റിയിലെ കറ” എന്ന് മുദ്രകുത്തപ്പെട്ട കുടിയേറ്റം ഇപ്പോൾ ജില്ലയിൽ ഒരു രോഗമാണ്. അത് വിരോധാഭാസമെന്ന് പറയട്ടെ, ധാതു ഫണ്ടിൽ നിന്ന് മാത്രം 500 കോടി രൂപ പാസാക്കി. അത് വെള്ളത്തിൽ വരച്ച വരയായി. പോഷകാഹാര കുറവും അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളുടെ അഭാവവും നേരിടുന്ന ആദിവാസികൾക്ക് ആനുകൂല്യങ്ങൾ വളരെ അപൂർവമായി മാത്രമേ ലഭിക്കുന്നുള്ളൂ.
സംസ്ഥാന തൊഴിൽ മന്ത്രി ലഖൻ ലാൽ ദേവാംഗൻ ആദിവാസികളോട് കുടിയേറ്റം നടത്തരുതെന്ന് അഭ്യർത്ഥിച്ചു. എന്നാൽ തൊഴിൽ, ആരോഗ്യ സംരക്ഷണം, അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ എന്നിവയുടെ അഭാവത്തിൽ അവ നിർത്തലാക്കാൻ എന്ത് കാരണമാകും എന്നതാണ് ചോദ്യം.
നാലാമിടം.ഇൻ വാർത്തകൾ വാട്സ്ആപ്പിൽ ലഭ്യമാണ്: https://chat.whatsapp.com/JmHsAerjLkJCTZzScJzvcc
A platform https://nalamidam.net/ for people who are looking for news and insights that are not influenced by political or corporate agendas. Its commitment to ethical and humane journalism has helped it become a trusted source of news and insights for its readers.
