പ്രേക്ഷകരെ ചിരിപ്പിക്കാനും രസിപ്പിക്കാനും ലക്ഷ്യമിട്ട് ഒരുക്കുന്ന കോമഡി ചിത്രങ്ങൾ തന്നെ പലപ്പോഴും പ്രേക്ഷകരുടെ ക്ഷമ പരീക്ഷിക്കാറുണ്ട്. അത്തരത്തിലൊരു അനുഭവമാണ് ആനന്ദ് എൽ റായിയുടെ കളർ യെല്ലോ പ്രൊഡക്ഷൻസ് ഒരുക്കിയ പുതിയ റൊമാന്റിക് കോമഡി ചിത്രം ‘നഖ്‌രേവാലി’ നൽകുന്നതെന്നാണ് നിരൂപക വിലയിരുത്തൽ. കാലഹരണപ്പെട്ട തമാശകളും അവിശ്വസനീയമായ കഥാസന്ദർഭങ്ങളും ദുർബലമായ കഥാപാത്ര രൂപീകരണവുമാണ് ചിത്രത്തിന്റെ പ്രധാന പോരായ്മകളായി ചൂണ്ടിക്കാട്ടപ്പെടുന്നത്.
ഒരു കാലത്ത് ചെറിയ പട്ടണങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഹൃദയസ്പർശിയായ വ്യത്യസ്ത കഥകൾ അവതരിപ്പിച്ചിരുന്ന കളർ യെല്ലോ പ്രൊഡക്ഷൻസ് ഇത്തവണ പഴയ ആശയങ്ങൾ പുതിയ രൂപത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിലാണ്. എന്നാൽ രാഹുൽ ശങ്ക്ല്യ സംവിധാനം ചെയ്ത ചിത്രത്തിന് ആനന്ദ് എൽ റായിയുടെ മുൻകാല സിനിമകളുടെ ആകർഷണീയത കൈവരിക്കാനായിട്ടില്ല.
സത്യ വ്യാസിന്റെ ‘ഡൽഹി ദർബാർ’ എന്ന നോവലിനെ ആസ്പദമാക്കി ദിവി നിധി ശർമയാണ് ചിത്രത്തിന് തിരക്കഥയൊരുക്കിയിരിക്കുന്നത്. അൻഷ് ദുഗ്ഗൽ, പ്രഗതി ശ്രീവാസ്തവ എന്നിവരാണ് പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.
പഴകിയ കഥാപാത്രങ്ങളും പരിചിതമായ പ്രമേയവും
ഹർദോയി സ്വദേശിയായ സുമിത് മിശ്രയാണ് ചിത്രത്തിലെ നായകൻ. അൻഷ് ദുഗ്ഗൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന കഥാപാത്രത്തിന് മുൻകാല ആനന്ദ് എൽ റായ് ചിത്രങ്ങളിലെ നായകന്മാരുടെ സ്വഭാവസവിശേഷതകളുണ്ട്. പ്രണയബന്ധത്തിലെ പരാജയവും മുറിവേറ്റ ഈഗോയും ആഘോഷിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള കഥാപാത്രമാണ് സുമിത്.
മുൻകാമുകി നിരസിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ദുപ്പട്ട പിടിച്ചുവാങ്ങുന്നതുപോലുള്ള പ്രവൃത്തികൾ പോലും സിനിമ നിസ്സാരമായ തമാശയായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. സ്ത്രീകളോടുള്ള നായകന്റെ സമീപനവും പെരുമാറ്റവും പലപ്പോഴും പഴയ സ്ത്രീവിരുദ്ധ സിനിമകളെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നതാണ്.
പ്രഗതി ശ്രീവാസ്തവ അവതരിപ്പിക്കുന്ന പരിധിയാണ് നായിക. ആധുനിക ചിന്താഗതിയുള്ള, പുകവലിക്കുകയും സ്വന്തം ഇഷ്ടങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് ജീവിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പെൺകുട്ടിയാണ് അവൾ. എന്നാൽ കുടുംബത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത ചിന്താഗതികൾക്കും വിവാഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സമ്മർദങ്ങൾക്കും മുന്നിൽ സ്വന്തം തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം അവൾക്ക് പരിമിതമാണ്.
സ്വന്തം ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് തീരുമാനമെടുക്കുന്നതിൽ പരിധി പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന നിസ്സഹായതയും കഥാപാത്രത്തിന്റെ ദൗർബല്യമായി മാറുന്നു. പ്രഗതി ശ്രീവാസ്തവയുടെ പ്രകടനത്തിൽ പ്രതീക്ഷയുണ്ടെങ്കിലും തിരക്കഥ അതിന് വേണ്ടത്ര അവസരം നൽകുന്നില്ല.
സ്ത്രീ വേഷം കെട്ടുന്ന നായകൻ
സ്ത്രീ വേഷം ധരിക്കുന്ന പുരുഷൻ എന്ന പഴയ സിനിമാ ട്രോപ്പാണ് ചിത്രത്തിന്റെ പ്രധാന കോമഡി ഘടകം. സ്ത്രീകൾക്ക് മാത്രം പ്രവേശനമുള്ള ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കാനായി കുട്ടിക്കാലം മുതൽ സ്ത്രീ വേഷം ധരിക്കുന്ന ശീലമുള്ളയാളാണ് സുമിത്.
എന്നാൽ ഈ ആശയം ഇന്ത്യൻ സിനിമയിൽ പുതിയതല്ല. ‘റഫൂ ചക്കർ’, ‘ചാച്ചി 420’, ‘അപ്ന സപ്ന മണി മണി’, ‘ആന്റി നമ്പർ 1’ തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങൾ പല രീതിയിൽ ഈ പ്രമേയം അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ നഖ്‌രേവാലിയിലെ ക്രോസ് ഡ്രസ്സിങ് തമാശകൾക്ക് പുതുമയില്ലെന്നാണ് നിരൂപകന്റെ വിലയിരുത്തൽ.
നായകന്റെ വിശ്വസ്ത സുഹൃത്തായ ജാദിയായി ആകാശ് മഖിജ എത്തുന്നു. നായകന്റെ എല്ലാ കുറവുകളും അംഗീകരിച്ച് പിന്തുണയ്ക്കുന്ന സുഹൃത്ത് എന്ന പതിവ് കഥാപാത്രമാണ് ജാദി. ദീപക് ദോബ്രിയാൽ, മുഹമ്മദ് സീഷൻ അയ്യൂബ് തുടങ്ങിയ മികച്ച അഭിനേതാക്കളുടെ നിരയിലേക്ക് എത്താൻ ആകാശിന് അവസരമുണ്ടെങ്കിലും കഥാപാത്രത്തിന് കാര്യമായ പുതുമയില്ല.
യുക്തിയില്ലാത്ത ദുർബലമായ കോമഡിയും
ഹർദോയിയിൽ പ്രണയബന്ധം തകർന്നതിനെത്തുടർന്ന് അതിൽനിന്ന് പുറത്തുകടക്കാൻ കൂടുതൽ പെൺകുട്ടികളെ പരിചയപ്പെടണമെന്ന് സുമിത്തും ജാദിയും തീരുമാനിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ഇരുവരും ഡൽഹിയിലെത്തുന്നു. അവിടെ പരിധിയുടെ കുടുംബത്തിൽ വാടകക്കാരായി താമസമുറപ്പിക്കുന്നതോടെയാണ് കഥ മുന്നോട്ടുപോകുന്നത്.
എന്നാൽ ഇവർക്ക് താമസസൗകര്യം ലഭിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ മുതൽ സിനിമയുടെ യുക്തിരാഹിത്യം പ്രകടമാകുന്നുണ്ട്. വീട്ടുടമസ്ഥനെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന രംഗം പോലും അശ്ലീല തമാശകളെ ആശ്രയിച്ചാണ് ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നത്. ലാപ്ടോപ്പിൽ അശ്ലീല ദൃശ്യങ്ങൾ കാണുന്ന വീട്ടുടമസ്ഥൻ മറ്റുള്ളവർ മുറിയിലേക്ക് കടന്നുവരുമ്പോഴും യാതൊരു മുൻകരുതലും സ്വീകരിക്കുന്നില്ല. പിന്നീട് ഇതേ സാഹചര്യം മറ്റൊരു തമാശയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.
ഇത്തരത്തിലുള്ള കൃത്രിമ സാഹചര്യങ്ങളെയാണ് സിനിമ തുടർച്ചയായി കോമഡിയായി അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. സുമിത്തും പരിധിയും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണങ്ങളിലും ഇതേ പ്രശ്നമുണ്ട്. സ്ത്രീകൾക്കും പുരുഷന്മാർക്കും ലഭിക്കുന്ന അവസരങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള തർക്കത്തിനൊടുവിൽ ഒരു ദിവസം ഡൽഹിയിലെ സ്ത്രീയായി ജീവിച്ചുനോക്കണമെന്നാണ് സുമിത് പറയുന്നത്. പിന്നീട് സ്ത്രീ വേഷം ധരിക്കേണ്ടിവരുന്നതിന്റെ മുന്നോടിയായാണ് ഈ രംഗം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നത്.
പരിധിയുമായി പ്രണയത്തിലായെന്ന് സുമിത് തിരിച്ചറിയുന്ന രംഗവും സ്വാഭാവികതയില്ലാത്തതാണ്. ഒരു റിക്ഷാ ഡ്രൈവർ നൽകുന്ന ഉപദേശത്തിലൂടെയാണ് സ്വന്തം വികാരങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുന്നത്. സിനിമയിലെ പ്രണയരംഗങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ വൈകാരിക ആഴം ലഭിക്കുന്നില്ല.
സർക്കാർ ജോലി നേടാൻ സ്ത്രീ വേഷം
ചിത്രത്തിന്റെ രണ്ടാം പകുതിയിലാണ് കഥ കൂടുതൽ അവിശ്വസനീയമായ വഴികളിലേക്ക് നീങ്ങുന്നത്. പരിധിയുമായി അടുപ്പത്തിലാകുന്ന സുമിത് പിന്നീട് അവളുമായി വഴക്കിടുന്നു. സുമിത് തന്നെ പ്രണയിക്കുന്നില്ലെന്ന് പരിധി തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നതും മറ്റൊരു സ്ത്രീയോടുള്ള സുമിത്തിന്റെ താൽപ്പര്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആശയക്കുഴപ്പവും കഥയെ കൂടുതൽ സങ്കീർണമാക്കുന്നു.
ഒടുവിൽ പരിധിയെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുന്ന സുമിത് അവളുടെ പിതാവിനെ സമീപിക്കുന്നു. എന്നാൽ വിവാഹത്തിന് സമ്മതം നൽകാൻ പിതാവ് മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്ന നിബന്ധന ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽ സർക്കാർ ജോലി നേടണമെന്നതാണ്.
ഇതോടെയാണ് ചിത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിത്തിരിവ്. ഒരു സ്ത്രീയായി വേഷം മാറിയാൽ സർക്കാർ ജോലി നേടാമെന്ന വിചിത്രമായ സാഹചര്യത്തിലേക്ക് സുമിത് എത്തുന്നു. തുടർന്ന് ‘സുമിത മിശ്ര’ എന്ന പേരിൽ സർക്കാർ ജോലിയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതും രേഖാപരിശോധനയോ മറ്റ് നടപടിക്രമങ്ങളോ കാര്യമായി കാണിക്കാതെ നിയമനം നേടുന്നതുമെല്ലാം യുക്തിക്ക് നിരക്കാത്ത രീതിയിലാണ് അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഇന്ത്യയിൽ ഒരു സർക്കാർ ജോലി ലഭിക്കാൻ മാസങ്ങളും വർഷങ്ങളും കാത്തിരിക്കേണ്ടിവരുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ വെറും ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽ പരീക്ഷ പാസായി ജോലിയിൽ പ്രവേശിക്കുന്ന നായകന്റെ കഥ വിശ്വസനീയമാകുന്നില്ല.
സ്ത്രീ വേഷത്തിൽ ഓഫീസിലെത്തുന്ന സുമിതയ്ക്ക് മധ്യവയസ്കരായ പുരുഷ സഹപ്രവർത്തകരിൽനിന്ന് നേരിടേണ്ടിവരുന്ന അനുഭവങ്ങളാണ് പിന്നീട് കോമഡിക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്. എന്നാൽ നായകന്റെ പുരുഷസ്വഭാവവും ശരീരഭാഷയും ആരും തിരിച്ചറിയാത്ത രീതിയിലുള്ള രംഗങ്ങൾ പ്രേക്ഷകർക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസമാണ്.
‘ചാച്ചി 420’യുടെ ആവർത്തനം
രണ്ടാം പകുതിയോടെ ചിത്രം കമൽഹാസന്റെ ‘ചാച്ചി 420’യെ ഓർമിപ്പിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിലേക്ക് നീങ്ങുന്നു. പരിധിയെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ സുമിതയ്ക്ക് ഒരു മാസത്തേക്ക് സർക്കാർ ജോലി നിലനിർത്തേണ്ടിവരുന്നു. അതിനിടെ മേലുദ്യോഗസ്ഥനായ കഥാപാത്രത്തിന്റെ അനാവശ്യമായ സമീപനങ്ങളും നേരിടേണ്ടിവരുന്നു. കുമുദ് മിശ്രയാണ് ഈ കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.
എന്നാൽ സ്ത്രീയായി വേഷമിടുന്ന നായകനെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള എല്ലാവരും അസ്വാഭാവികമായി പെരുമാറുന്നതാണ് ചിത്രത്തിന്റെ പ്രധാന പ്രശ്നം. സുമിത്തിന്റെ കള്ളവേഷം തിരിച്ചറിയാൻ ആരും ശ്രമിക്കുന്നില്ല. പരിധിയുടെ മാതാപിതാക്കൾ മുതൽ ഓഫീസിലെ സഹപ്രവർത്തകർ വരെ തിരക്കഥയുടെ സൗകര്യത്തിനനുസരിച്ച് പെരുമാറുന്നു.
സ്ത്രീ വേഷത്തിലുള്ള സുമിതയ്ക്ക് ഒരു പുരുഷ സഹപ്രവർത്തകൻ അശ്ലീല ചിത്രം അയയ്ക്കുന്ന രംഗവും സിനിമയിലുണ്ട്. ഇതിന് മറുപടിയായി സുമിതയും ചിത്രം തിരിച്ചയക്കുന്നു. എന്നാൽ സംഭവത്തിന്റെ ഗൗരവമോ അതിന്റെ തുടർഫലങ്ങളോ പിന്നീട് സിനിമ പരിഗണിക്കുന്നില്ല.
നായകൻ സ്ത്രീയായി വേഷം മാറുന്നതിലൂടെ സ്ത്രീകൾ നേരിടുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുന്നുവെന്ന സന്ദേശം നൽകാനാണ് സിനിമ ശ്രമിക്കുന്നത്. എന്നാൽ അതിനായി ഉപയോഗിക്കുന്ന തമാശകളും സാഹചര്യങ്ങളും പലപ്പോഴും സ്ത്രീകളുടെ അനുഭവങ്ങളെ നിസ്സാരവൽക്കരിക്കുന്ന രീതിയിലാണ്.
പ്രകടനത്തിനും രക്ഷിക്കാനാകാത്ത സിനിമ
പ്രഗതി ശ്രീവാസ്തവയുടെ പ്രകടനത്തിൽ പ്രതീക്ഷയുണ്ടെങ്കിലും കഥാപാത്രത്തിന് ആവശ്യമായ സ്വതന്ത്ര വ്യക്തിത്വം നൽകാൻ തിരക്കഥയ്ക്ക് കഴിയുന്നില്ല. അൻഷ് ദുഗ്ഗലിന്റെ സുമിത്തും പലപ്പോഴും പ്രേക്ഷകരെ അലോസരപ്പെടുത്തുന്നു. ആകാശ് മഖിജയുടെ ജാദി കഥാപാത്രത്തിനും കാര്യമായ പുതുമയില്ല.
സ്ത്രീ വേഷം ധരിക്കുന്ന പുരുഷൻ എന്ന ആശയം മാത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഒരു മുഴുനീള കോമഡി ചിത്രം വിജയിപ്പിക്കാനാകില്ലെന്ന് നഖ്‌രേവാലി തെളിയിക്കുന്നു. കഥയുടെ യുക്തിയും കഥാപാത്രങ്ങളുടെ സ്വാഭാവികതയും തമാശകളുടെ പുതുമയും ഒരുപോലെ പ്രധാനമാണ്. എന്നാൽ ഈ മൂന്ന് ഘടകങ്ങളിലും ചിത്രം പിന്നോട്ടുപോകുന്നു.
സ്ത്രീ വേഷം ധരിച്ചാൽ എന്തും തമാശയാക്കാമെന്ന പഴയ സിനിമാ സമീപനമാണ് നഖ്‌രേവാലിയിലും ആവർത്തിക്കുന്നത്. കാലഹരണപ്പെട്ട കോമഡി രീതികളും കൃത്രിമമായ നാടകീയതയും ചേർന്നപ്പോൾ ചിത്രത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന പ്രമേയത്തിന് പോലും വേണ്ടത്ര കരുത്ത് ലഭിക്കുന്നില്ല.
ചുരുക്കത്തിൽ, വ്യത്യസ്തമായൊരു റൊമാന്റിക് കോമഡിയാകാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ടായിരുന്നിട്ടും പഴയ തമാശകളുടെയും ദുർബലമായ തിരക്കഥയുടെയും ഭാരത്തിൽ നഖ്‌രേവാലി നിരാശപ്പെടുത്തുന്നു.
