| വാമിക
ലോകത്ത് എവിടെയോ ഒരു രഹസ്യ ഗ്രന്ഥശാല സ്ഥിതിചെയ്യുന്നുണ്ടെന്ന് സങ്കൽപ്പിക്കുക. അവിടെ നാമഫലകങ്ങളോ സന്ദർശക രജിസ്റ്ററോ പ്രവേശന കവാടങ്ങളോ ഇല്ല. ആ ഗ്രന്ഥശാലയ്ക്കുള്ളിൽ മനുഷ്യകുലത്തിന് പ്രാപ്യമാകാൻ പാടില്ലാത്ത അറിവുകൾ അടങ്ങിയ ഒൻപത് പുസ്തകങ്ങൾ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. ജനകോടികളുടെ ചിന്തകളെ നിയന്ത്രിക്കാനും, ഗുരുത്വാകർഷണത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ അഴിക്കാനും, ജീവന്റെയും മരണത്തിന്റെയും ദുരൂഹതകൾ വെളിപ്പെടുത്താനും ശേഷിയുള്ള അറിവുകളാണ് അതിലുള്ളത്. എവിടെയാണ് ആ ഗ്രന്ഥങ്ങളെന്നും ആരൊക്കെയാണ് അവ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നതെന്നും ആർക്കും അറിയില്ല.
മനുഷ്യരാശിയുടെ വിധിതന്നെ തിരുത്തിയെഴുതാൻ പോന്ന ഈ അസാധാരണ രഹസ്യങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ രണ്ടായിരത്തിലധികം വർഷങ്ങളായി ഒൻപത് പേർ തലമുറകളായി സംരക്ഷിച്ചുപോരുന്നു എന്നാണ് പുരാതന ഇന്ത്യയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഏറ്റവും ആകർഷകമായ ഐതിഹ്യങ്ങളിലൊന്ന് പറയുന്നത്. ‘നവഅജ്ഞാതന്മാർ’ (The Nine Unknown Men) എന്നാണ് ഈ അപൂർവ്വ സംഘം അറിയപ്പെടുന്നത്. മനുഷ്യ സംസ്കാരത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിന് ഭീഷണിയാകുന്ന അറിവുകൾ തെറ്റായ കൈകളിൽ എത്താതിരിക്കാൻ രഹസ്യമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഈ സംഘത്തിന്റെ കഥ ഏതൊരു ചരിത്ര പ്രേമിയെയും ആകാംക്ഷയുടെ കൊടുമുടിയിലെത്തിക്കുന്ന ഒന്നാണ്.
ഈ രഹസ്യ സംഘത്തിന്റെ സ്ഥാപകൻ മൗര്യ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അധിപനായിരുന്ന അശോകചക്രവർത്തിയാണെന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. ബി.സി.ഇ 268-ൽ അധികാരമേറ്റ അശോകൻ ബി.സി.ഇ 261-ൽ നടത്തിയ കലിംഗ യുദ്ധം ഭാരത ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ഭീകരമായ അധ്യായമായിരുന്നു. ചക്രവർത്തിയുടെ പതിമൂന്നാം പാറശാസനത്തിൽ (Rock Edict XIII) രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് അനുസരിച്ച്, ആ യുദ്ധത്തിൽ ഒന്നരലക്ഷത്തോളം പേർ നാടുകടത്തപ്പെടുകയും ലക്ഷത്തോളം പേർ കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്തു. യുദ്ധക്കളത്തിലെ രക്തച്ചൊരിച്ചിലും വിലാപങ്ങളും കണ്ട അശോകന്റെ മനസ്സ് ആഴത്തിൽ മുറിവേറ്റു.
യുദ്ധത്തിന്റെ ദാരുണമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങളിൽ കടുത്ത മാനസിക വ്യഥ അനുഭവിച്ച അശോകൻ, വിജയം ആഘോഷിക്കുന്നതിന് പകരം തന്റെ അപരാധത്തിൽ പരസ്യമായി പശ്ചാത്തപിക്കുകയും കാരുണ്യത്തിലും അഹിംസയിലും അധിഷ്ഠിതമായ ‘ധമ്മ’ (Dhamma) എന്ന ധാർമ്മിക പാത സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. വിനാശകരമായ ആയുധങ്ങളേക്കാൾ മാരകമാകാം മനുഷ്യന്റെ അറിവുകളെന്ന് അശോകൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പ്രകൃതിയെയും മനുഷ്യനെയും ഉന്മൂലനം ചെയ്യാൻ ശേഷിയുള്ള ശാസ്ത്രീയ കണ്ടെത്തലുകൾ നിർബാധം പ്രചരിക്കുന്നത് ലോകത്തിന് ഭീഷണിയാകുമെന്ന് അദ്ദേഹം ഭയപ്പെട്ടു.
ഈ ഭയത്തിൽ നിന്നാണ് നവഅജ്ഞാതന്മാരുടെ പിറവി എന്നാണ് കഥ. സാമ്രാജ്യത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രഗത്ഭരായ ഒൻപത് പണ്ഡിതന്മാരെ അശോകൻ രഹസ്യമായി വിളിച്ചുവരുത്തുകയും, ശാസ്ത്രത്തിന്റെ ഒൻപത് വ്യത്യസ്ത ശാഖകളിലെ അറിവുകൾ ഓരോരുത്തരെയായി ഏൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇവരുടെ identity അതീവ രഹസ്യമായി സൂക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. സംഘത്തിലെ ഒരു അംഗം മരണപ്പെടുമ്പോൾ പകരം മറ്റൊരാൾ ചുമതലയേൽക്കുന്ന രീതിയിൽ തുടർച്ച ഉറപ്പാക്കി. നൂറ്റാണ്ടുകൾ മാറിയിട്ടും ഈ രഹസ്യ സംഘത്തിലെ അംഗങ്ങളുടെ എണ്ണം എപ്പോഴും ഒൻപതായിത്തന്നെ തുടർന്നു.
ഇവർ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന ഒൻപത് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ മാനവരാശിയുടെ എല്ലാ മേഖലകളെയും സ്വാധീനിക്കാൻ പോന്നവയായിരുന്നു. അതിൽ ഒന്നാമത്തെ പുസ്തകം മാനസിക യുദ്ധമുറകളെയും (Propaganda and Psychological Warfare) ജനക്കൂട്ടത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നതിനെയും കുറിച്ചുള്ളതായിരുന്നു. രണ്ടാമത്തെ പുസ്തകം മനുഷ്യ ശരീരത്തിന്റെ നാഡീവ്യൂഹങ്ങളെക്കുറിച്ചും സ്പർശനത്തിലൂടെ ജീവനെടുക്കാൻ പോന്ന വൈദ്യശാസ്ത്ര രഹസ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുമുള്ളതായിരുന്നു. മൂന്നാമത്തേത് സൂക്ഷ്മജീവികളെക്കുറിച്ചും ജൈവ സാങ്കേതികവിദ്യയെക്കുറിച്ചും (Microbiology), നാലാമത്തേത് ലോഹങ്ങളെ മാറ്റിയെടുക്കുന്ന രസതന്ത്രത്തെക്കുറിച്ചും (Alchemy) പ്രതിപാദിക്കുന്നതായിരുന്നു.
ശേഷിക്കുന്ന അഞ്ചു പുസ്തകങ്ങൾ അതിലും വിചിത്രമായ അറിവുകൾ അടങ്ങിയവയായിരുന്നു. അഞ്ചാമത്തെ പുസ്തകം ആശയവിനിമയ സാങ്കേതികവിദ്യകളെക്കുറിച്ചും, ആറാമത്തേത് ഗുരുത്വാകർഷണ ശക്തിയെ നിയന്ത്രിച്ച് പറക്കും യന്ത്രങ്ങൾ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും (Gravity) വിവരിച്ചു. ഏഴാമത്തേത് പ്രപഞ്ചോൽപ്പത്തിയും ഗോളശാസ്ത്രവും (Cosmology), എട്ടാമത്തേത് ഊർജ്ജസ്രോതസ്സായി പ്രകാശത്തെ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികളും (Light), ഒൻപതാമത്തേത് സമൂഹങ്ങളുടെ ഉത്ഥാനപതനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള സാമൂഹ്യശാസ്ത്ര തത്വങ്ങളും (Sociology) വ്യക്തമാക്കുന്നതായിരുന്നു.
ഈ പുരാതന ഭാരതീയ ഐതിഹ്യം പാശ്ചാത്യ ലോകത്ത് തരംഗമായത് ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടോടെയാണ്. 1923-ൽ ടാൾബട്ട് മുണ്ടി (Talbot Mundy) എന്ന ഇംഗ്ലീഷ് എഴുത്തുകാരൻ ‘ദി നൈൻ അൺനോൺ’ (The Nine Unknown) എന്ന പേരിൽ എഴുതിയ നോവലാണ് ഈ രഹസ്യ സംഘത്തെ ലോകശ്രദ്ധയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. ഇന്ത്യ പശ്ചാത്തലമാക്കി എഴുതിയ ഈ സാഹസിക കഥയിലൂടെ അശോകന്റെ രഹസ്യ പണ്ഡിതസഭ എന്ന ആശയം വായനക്കാരുടെ ഭാവനയെ ഉണർത്തി.
പിന്നീട് 1960-ൽ ലൂയിസ് പവൽസ്, ജാക്വസ് ബെർജിയർ എന്നീ ഫ്രഞ്ച് എഴുത്തുകാർ പുറത്തിറക്കിയ ‘ദി മോർണിംഗ് ഓഫ് ദി മജീഷ്യൻസ്’ (The Morning of the Magicians) എന്ന വിഖ്യാത ഗ്രന്ഥത്തിലൂടെ നവഅജ്ഞാതന്മാരുടെ കഥ ആഗോളതലത്തിൽ കൂടുതൽ ചർച്ചചെയ്യപ്പെട്ടു. ശാസ്ത്രീയ സങ്കൽപ്പങ്ങളെയും ചരിത്ര കഥകളെയും സമന്വയിപ്പിച്ച് അവതരിപ്പിച്ച ഈ പുസ്തകം, അശോകന്റെ രഹസ്യ സംഘം ഇന്നും ലോകകാര്യങ്ങളെ അണിയറയിൽ ഇരുന്ന് നിയന്ത്രിക്കുന്നുണ്ടാകാം എന്ന തരത്തിലുള്ള ശക്തമായ ചർച്ചകൾക്ക് വഴിതുറന്നു.
എങ്കിലും, ചരിത്ര വസ്തുതകളെ മുൻനിർത്തി പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ഈ കഥയ്ക്ക് മറ്റൊരു വശം കൂടിയുണ്ട്. അശോകചക്രവർത്തി കലിംഗ യുദ്ധത്തിൽ പശ്ചാത്തപിച്ചതും ധമ്മ പ്രചരിപ്പിച്ചതും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാറശാസനങ്ങളിൽ കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, നവഅജ്ഞാതന്മാരെക്കുറിച്ചോ അവർക്ക് നൽകിയ ഒൻപത് പുസ്തകങ്ങളെക്കുറിച്ചോ പുരാവസ്തു രേഖകളിലോ അശോകശാസനങ്ങളിലോ യാതൊരു പരാമർശവുമില്ല. ഒരു രഹസ്യ സമിതി നിലനിന്നിരുന്നു എന്നതിന് തെളിവുകളൊന്നും ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് കണ്ടെത്താനായിട്ടില്ല.
എന്നാൽ, ചരിത്രപരമായ തെളിവുകൾക്കപ്പുറം ഈ ഐതിഹ്യം ഇന്നും ജനമനസ്സുകളിൽ ജീവിക്കാൻ കാരണം അത് ഉയർത്തുന്ന കാതലായ ചോദ്യം കൊണ്ടാണ്. അണുബോംബുകളും ജൈവായുധങ്ങളും ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസും വിനാശകരമായി മാറാൻ സാധ്യതയുള്ള ആധുനിക ലോകത്ത്, എല്ലാ അറിവുകളും എല്ലാവരിലേക്കും എത്തുന്നത് സുരക്ഷിതമാണോ എന്ന ചോദ്യം പ്രസക്തമാണ്. ശാസ്ത്രം നൽകുന്ന വൻ ശക്തികളെ മനുഷ്യൻ ദുരുപയോഗം ചെയ്യാതിരിക്കാൻ ഒരു ധാർമ്മിക നിയന്ത്രണം ആവശ്യമാണെന്ന ചിന്തയാണ് ഈ ഐതിഹ്യത്തിന് ജീവൻ നൽകുന്നത്.
രഹസ്യ സംഘം യഥാർത്ഥത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്നോ അതോ കഥമാത്രമാണോ എന്നത് ഇന്നും നിഗൂഢമായി തുടരുന്നു. എങ്കിലും, എല്ലാ അറിവുകളും അഹങ്കാരത്തോടെ ഉപയോഗിക്കാനുള്ളതല്ലെന്നും, അറിവിനേക്കാൾ പ്രധാനം അത് പ്രയോഗിക്കാനുള്ള വിവേകമാണെന്നുമുള്ള വലിയൊരു സന്ദേശം ഈ കഥ നൽകുന്നുണ്ട്. മനുഷ്യവംശത്തിന്റെ നാശത്തിന് കാരണമായേക്കാവുന്ന കണ്ടെത്തലുകൾ ഉയർത്തുന്ന ഭീഷണിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മപ്പെടുത്തലായി നവഅജ്ഞാതന്മാരുടെ ഐതിഹ്യം നിലനിൽക്കുന്നു.


