മലയാളിയുടെ നിത്യജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ഭക്ഷണ വിഭവങ്ങളായ മത്തിയും അയലയും നമ്മുടെ ഇലകളിൽ നിന്ന് പതുക്കെ അപ്രത്യക്ഷമാവുകയാണോ? സമുദ്രങ്ങളിലെ താപനിലയിലുണ്ടാകുന്ന അസാധാരണവും അതിവേഗത്തിലുള്ളതുമായ വർധനവ് ഈ ആശങ്കയെ ഒരു യാഥാർത്ഥ്യമാക്കി മാറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. കടൽവെള്ളം അസഹനീയമാംവിധം ചൂടുപിടിച്ചതോടെ തണുപ്പുതേടി ഈ ചെറിയ മത്സ്യങ്ങൾ കൂട്ടത്തോടെ വടക്കൻ സമുദ്രങ്ങളിലേക്ക് കുടിയേറാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ആഗോള കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനത്തിൻ്റെ ആഴം വ്യക്തമാക്കുന്ന ഈ പ്രവണത നോർവേ, അയർലൻഡ് തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിൽ മത്തിയുടെയും അയലയുടെയും കടുത്ത ക്ഷാമത്തിന് ഇതിനകം കാരണമായിട്ടുണ്ട്. ഇത് കേവലം വിപണിയിലെ മത്സ്യലഭ്യതയുടെ പ്രതിസന്ധി മാത്രമല്ല, വരുംതലമുറകളുടെ നിലനിൽപ്പിനെപ്പോലും ബാധിക്കുന്ന തരത്തിൽ സമുദ്രത്തിലെ ജൈവവ്യവസ്ഥയെയാകെ കീഴ്മേൽ മറിക്കുന്ന മാറ്റമാണ്.
ഈ മഹാപ്രതിസന്ധിക്ക് പിന്നിൽ മനുഷ്യൻ പ്രകൃതിയിൽ നടത്തുന്ന അനിയന്ത്രിതമായ കടന്നുകയറ്റങ്ങളും ഹരിതഗൃഹ വാതകങ്ങളുടെ പുറന്തള്ളലുമാണെന്ന് നിസംശയം പറയാം. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള സമുദ്രങ്ങളെല്ലാം ചൂടുപിടിക്കുമ്പോൾ യൂറോപ്പുമായി അതിർത്തി പങ്കിടുന്ന ജലാശയങ്ങളിൽ താപനില മറ്റു മേഖലകളെ അപേക്ഷിച്ച് വളരെ വേഗത്തിലാണ് ഉയർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ലഭ്യമായ ശാസ്ത്രീയ കണക്കുകൾ പ്രകാരം ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന സമുദ്ര ഉപരിതല താപനില രേഖപ്പെടുത്തിയത് 2026 ജൂലൈ മാസത്തിലായിരുന്നു.
അറ്റ്ലാന്റിക് സമുദ്രവും പടിഞ്ഞാറൻ മെഡിറ്ററേനിയൻ തീരങ്ങളും മുമ്പൊരിക്കലുമില്ലാത്ത വിധം ചൂടായി. കഴിഞ്ഞ ജൂണിൽ മെഡിറ്ററേനിയൻ കടലിലെ ചൂട് സാധാരണയേക്കാൾ ആറ് ഡിഗ്രി സെൽഷ്യസ് വരെ കൂടുതലായിരുന്നു. ഇതിലേറ്റവും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന കാര്യം സ്പെയിനിലെ പ്രശസ്തമായ മല്ലോർക്ക തീരത്ത് സമുദ്ര താപനില ചരിത്രത്തിലാദ്യമായി 33 ഡിഗ്രി സെൽഷ്യസ് വരെ ഉയർന്നു എന്നതാണ്. പടിഞ്ഞാറൻ മെഡിറ്ററേനിയനിലാകെ സാധാരണ നിലയേക്കാൾ നാല് ഡിഗ്രിയിലധികം താപനില രേഖപ്പെടുത്തി.
സമുദ്രങ്ങളിലുണ്ടാകുന്ന ഈ അത്യുഷ്ണം കേവലം ഉപരിതല താപനിലയിലെ മാറ്റമല്ല, മറിച്ച് ജലത്തിനടിയിലെ വൻ ജൈവനാശത്തിൻ്റെ തുടക്കമാണ്. സമുദ്രജീവികളുടെ സുരക്ഷിത താവളങ്ങളും ആവാസവ്യവസ്ഥയുടെ തൂണുകളുമായ പവിഴപ്പുറ്റുകൾ, സ്പോഞ്ചുകൾ, ഭീമൻ പായൽക്കാടുകൾ (കെൽപ്) എന്നിവ ഈ ഉഷ്‌ണതരംഗത്തിൽ വെന്തുരുകി നശിക്കുകയാണ്. ഇവയുടെ നാശം ഭക്ഷ്യശൃംഖലയെ വൻതോതിൽ ദോഷകരമായി ബാധിക്കുകയും വൻതോതിലുള്ള സമുദ്രജീവി മരണങ്ങൾക്ക് വഴിതുറക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഒരു ഉദാഹരണമെടുത്താൽ, ഇംഗ്ലണ്ടിൻ്റെ തെക്കൻ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ കഴിഞ്ഞ മൂന്ന് പതിറ്റാണ്ടുകൾക്കുള്ളിൽ കടൽചൂട് കാരണം 94 ശതമാനം കെൽപ് വനങ്ങളും പൂർണ്ണമായി തുടച്ചുനീക്കപ്പെട്ടു. ഇത് കൊഡ് പോലുള്ള കൊച്ചു മത്സ്യങ്ങളുടെയും ലോബ്സ്റ്ററുകളുടെയും അതിജീവനത്തിന് കനത്ത ഭീഷണിയാണ് ഉയർത്തുന്നത്.
ജീവൻ്റെ നിലനിൽപ്പിനായി വടക്കൻ ധ്രുവങ്ങളിലെ തണുപ്പുള്ള മേഖലകളിലേക്ക് മത്സ്യങ്ങൾ പലായനം ചെയ്യുന്നത് പുതിയ ഭൗമരാഷ്ട്രീയ തർക്കങ്ങൾക്കും കാരണമാകുന്നു. മത്തി പോലുള്ള മത്സ്യങ്ങൾ കൂട്ടത്തോടെ ഐസ്ലാൻഡിൻ്റെ വടക്കൻ തീരങ്ങളിലേക്ക് പലായനം ചെയ്തത് ഇതിനകം തന്നെ അയർലൻഡും നോർവേയും തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾക്ക് വഴിമരുന്നിട്ടു. ഈ കുടിയേറ്റം മത്സ്യബന്ധന മേഖലയിൽ വലിയ തോതിലുള്ള അശാസ്ത്രീയവും അമിതവുമായ ചൂഷണത്തിന് കാരണമായി.
പ്രകൃതിയിലുണ്ടാകുന്ന ഇത്തരം വൻ വ്യതിയാനങ്ങൾ കടലിലെ ഇരകളുടെ ക്ഷാമത്തിലേക്കും നയിക്കുന്നു. വടക്കൻ കടലുകളിൽ ആവശ്യത്തിന് ഇര ലഭിക്കാതെ വന്നതോടെ തദ്ദേശീയരായ ഡോൾഫിനുകൾ നിലനിൽപ്പിനായി ജെല്ലിഫിഷുകളെ വേട്ടയാടി തിന്നാൻ നിർബന്ധിതരാകുന്നതായി റിപ്പോർട്ടുകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
ചൂടുപിടിക്കുന്ന കടലിലെ മറ്റൊരു ദുരന്തം ഓക്സിജൻ്റെ അളവിലുണ്ടാകുന്ന ദ്രുതഗതിയിലുള്ള കുറവാണ്. കുറഞ്ഞ ഓക്സിജൻ അളവിലും കടുത്ത ചൂടിലും ജീവിക്കാൻ കഴിയുന്ന വിഷമുള്ള ലയൺ ഫിഷ് പോലുള്ള അധിനിവേശ ജീവികൾ സൂയസ് കനാൽ വഴി ചെങ്കടലിൽനിന്ന് പതുക്കെ മെഡിറ്ററേനിയൻ കടലിലേക്ക് വ്യാപിച്ചു കഴിഞ്ഞു. തദ്ദേശീയരായ ചെറുമത്സ്യങ്ങളെ ആകെ വേട്ടയാടി നശിപ്പിക്കുന്ന ലയൺ ഫിഷുകൾ മെഡിറ്ററേനിയൻ ആവാസ വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് ഭീഷണിയാണ്.
സമാനമായി, കുറഞ്ഞ ഓക്സിജനിൽ അതിജീവിക്കുന്ന ജെല്ലിഫിഷുകളുടെ എണ്ണത്തിലുണ്ടാകുന്ന പെരുപ്പം ചെറുമത്സ്യങ്ങളുടെ കോടിക്കണക്കിന് മുട്ടകളും കുഞ്ഞുങ്ങളും നശിക്കാൻ ഇടയാക്കുന്നു. കൂടാതെ, കരയിലെ ഉഷ്‌ണതരംഗങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷനേടാൻ ജനങ്ങൾ ബീച്ചുകളിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ, ചൂടുവെള്ളത്തിൽ പടർന്നുപിടിക്കുന്ന വിബ്രിയോസിസ് പോലുള്ള മാരക ജലജന്യ രോഗബാധകൾ മനുഷ്യർക്കും വലിയ വെല്ലുവിളി സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
പ്രകൃതിയിലെ സങ്കീർണ്ണമായ ‘ചങ്ങല പ്രതിഭാസങ്ങൾ’ (Positive feedback mechanisms) കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനത്തിൻ്റെ രൂക്ഷത ഇരട്ടിയാക്കുകയാണ്. താപനില വർധിക്കുമ്പോൾ ധ്രുവങ്ങളിലെ വൻ മഞ്ഞുപാളികൾ ഉരുകുകയും, തന്മൂലം സൂര്യപ്രകാശത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാനുള്ള ഭൂമിയുടെ ശേഷി (Albedo effect) കുറയുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് കൂടുതൽ ചൂട് കടലിലേക്ക് ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെടാൻ കാരണമാകും.
ചൂടുപിടിച്ച അന്തരീക്ഷം കൂടുതൽ ഈർപ്പം സംഭരിക്കുമ്പോൾ ഹരിതഗൃഹ പ്രഭാവം കൂടുതൽ ശക്തമാകുന്നു. ഇതിനൊപ്പം പസഫിക് സമുദ്രത്തിൽ രൂപം കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ‘എൽ നിനോ’ പോലുള്ള സ്വാഭാവിക പ്രതിഭാസങ്ങളും സമുദ്രതാപനത്തിൻ്റെ തീവ്രത വർധിപ്പിച്ചു. കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനവുമായി എൽ നിനോ ചേരുമ്പോൾ അത് ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഉഷ്‌ണതരംഗമായി മാറുന്നു.
ഭൂമിയിലെ താപനിലയെ ക്രമീകരിക്കുന്നതിൽ കടലുകൾ വഹിക്കുന്ന പങ്ക് സമാനതകളില്ലാത്തതാണ്. ഹരിതഗൃഹ വാതകങ്ങൾ അന്തരീക്ഷത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കുന്ന അധിക ചൂടിൻ്റെ 90 ശതമാനത്തിലധികവും ആഗിരണം ചെയ്ത് സൂക്ഷിക്കുന്നത് സമുദ്രങ്ങളാണ്. എന്നാൽ ഇന്ന് ഈ ആഗിരണശേഷി കവിഞ്ഞ് സമുദ്രങ്ങൾ ഒരു ‘ഹോട്ട് ടബ്ബ്’ പോലെയായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ കടൽ ചൂടുപിടിക്കുമ്പോൾ വൻതോതിലുള്ള ജലബാഷ്പീകരണം നടക്കുകയും ഇത് അന്തരീക്ഷത്തിലെ ഈർപ്പം വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതാണ് കരയിലേക്ക് പ്രളയവും കനത്ത പേമാരിയുമായി പെയ്തിറങ്ങുന്നത്. കൂടാതെ, സമുദ്രങ്ങളിലെ ഈ അത്യുഷ്ണം രാത്രികാലങ്ങളിൽ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ കടുത്ത ഉഷ്‌ണത്തിനും അസഹനീയമായ ഈർപ്പത്തിനും കാരണമാവുകയും ചെയ്യുന്നു.
സമുദ്രങ്ങളിലെ താപനം കരയിലെ ജലാശയങ്ങളെയും സാരമായി ബാധിക്കുന്നു. യൂറോപ്പിലെ വൻ നദികളായ റൈൻ, സെൻ, ഡാന്യൂബ് എന്നിവ ഈ വേനലിൽ വറ്റിവരണ്ട് വെറും ചെറിയ കുളങ്ങളായി മാറി. കപ്പൽ ഗതാഗതത്തെ ബാധിച്ചതിനൊപ്പം ജലത്തിലെ ഓക്സിജൻ്റെ അളവ് കുറഞ്ഞ് ദശലക്ഷക്കണക്കിന് നദീജന്യ മത്സ്യങ്ങളാണ് ചത്തുപൊങ്ങിയത്. സമുദ്രങ്ങളിലെ അമിത മത്സ്യബന്ധനവും മാലിന്യ തള്ളലും നേരത്തെ തന്നെ പ്രതിസന്ധിയിലാക്കിയ കടലിനെ കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം പൂർണ്ണമായും നശിപ്പിക്കുകയാണ്.
മത്സ്യബന്ധനത്തിലെ ശാസ്ത്രീയമായ നിയന്ത്രണങ്ങളും മുന്നറിയിപ്പ് സംവിധാനങ്ങളും താൽക്കാലിക ആശ്വാസമേകുമെങ്കിലും യഥാർത്ഥ പരിഹാരം കാർബൺ വികിരണം കുറയ്ക്കുകയെന്നതാണ്. ഫോസിൽ ഇന്ധനങ്ങളുടെ അനിയന്ത്രിതമായ ഉപയോഗം എത്രയും വേഗം കുറച്ചില്ലെങ്കിൽ അത് വലിയൊരു ദുരന്തത്തിലേക്കാണ് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്.
