ഇന്ത്യയും പാകിസ്ഥാനും തമ്മിലുള്ള നിലവിലെ സംഘർഷം ദക്ഷിണേഷ്യയിൽ മാത്രമല്ല, ലോകമെമ്പാടും അതിൻ്റെ പ്രതിധ്വനി കേൾക്കുന്നുണ്ട്. സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി നേരിടുന്ന പാകിസ്ഥാൻ പോലുള്ള ഒരു രാജ്യത്തിന് ഈ സാഹചര്യം ഒരു അപകട സൂചന മാത്രമല്ല, പ്രാദേശിക സംഘർഷങ്ങളിൽ ഇതിനകം തന്നെ പൊരുതുന്ന അറബ് രാജ്യങ്ങളുടെ സുരക്ഷക്ക് ഗുരുതരമായ വെല്ലുവിളിയായി മാറുകയും ചെയ്യും.
ഗാസ, ഇറാൻ, അറബികളുടെ അസ്വസ്ഥത
ഗാസ മുനമ്പിലെ യുദ്ധം, അമേരിക്കയും ഇസ്രായേലും തമ്മിലുള്ള ഇറാനുമായുള്ള സംഘർഷം, യെമൻ മുതൽ സിറിയ വരെയുള്ള അസ്ഥിരത എന്നിവ അറബ് ലോകത്തെ പിടിച്ചു കുലുക്കിയിട്ടുണ്ട്. അത്തരമൊരു സാഹചര്യത്തിൽ പാകിസ്ഥാൻ ഇന്ത്യയുമായുള്ള യുദ്ധത്തിലേക്ക് പൂർണ്ണമായും ചാടിയാൽ അത് അറബ് മേഖലയുടെ തന്ത്രപരമായ സ്ഥിരതയെയും സുരക്ഷയെയും നേരിട്ട് ബാധിക്കും. ഇതിന് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാരണം- ഈ അറബ് രാജ്യങ്ങളുമായുള്ള പാകിസ്ഥാൻ്റെ ആഴത്തിലുള്ള സൈനിക സഹകരണമാണ്.
അറബ് രാജ്യങ്ങളുടെ സൈനിക സഖ്യകക്ഷി
ഇസ്ലാമിക ലോകത്തിലെ ശക്തമായ ഒരു സൈനിക ശക്തിയായിട്ടാണ് പാകിസ്ഥാൻ സ്വയം അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഈ അവകാശവാദം വെറും വാചാടോപം മാത്രമല്ല. യഥാർത്ഥ പങ്കിലും കാണപ്പെടുന്നു. 22 ലധികം അറബ് രാജ്യങ്ങളിൽ പാകിസ്ഥാൻ സൈന്യം സാന്നിധ്യമുണ്ട്.
സൈനിക പരിശീലനം, തന്ത്രപരമായ ഉപദേശം, സുരക്ഷാ സഹകരണം എന്നിവയിൽ അത് ഒരു പ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു. സൗദി അറേബ്യ, യുഎഇ, ഖത്തർ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങൾ പാകിസ്ഥാനെ വിശ്വസനീയമായ ഒരു സഖ്യകക്ഷിയായി കണക്കാക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് ഇറാനിൽ നിന്നും തീവ്രവാദ ഗ്രൂപ്പുകളിൽ നിന്നുമുള്ള സുരക്ഷയുടെ കാര്യത്തിൽ.
ഈ രാജ്യങ്ങൾക്ക് അവരുടെ സൈന്യങ്ങളിൽ ആഴത്തിലുള്ള യുദ്ധ പരിചയമില്ല. അത്തരമൊരു സാഹചര്യത്തിൽ പാകിസ്ഥാൻ സൈന്യം അവരുടെ പ്രതിരോധത്തിൻ്റെ ഒരു പ്രധാന സ്തംഭമായി മാറുന്നു. ഇതിനുപുറമെ, അമേരിക്കയുടെ മിഡിൽ ഈസ്റ്റ് നയത്തിൽ പാകിസ്ഥാൻ്റെ പങ്ക് പരോക്ഷമാണെങ്കിലും തന്ത്രപരമായി പ്രധാനമാണ്.
ആണവോർജ്ജവും സമവാക്യങ്ങളും
ആണവായുധങ്ങൾ കൈവശം വച്ചിരിക്കുന്ന ഏക ഇസ്ലാമിക രാഷ്ട്രമാണ് പാകിസ്ഥാൻ. ഇറാനെതിരായ തന്ത്രപരമായ സന്തുലിതാവസ്ഥ ആയിട്ടാണ് സൗദി അറേബ്യ പോലുള്ള രാജ്യങ്ങൾ ഇതിനെ കണക്കാക്കുന്നത്. അത്തരമൊരു സാഹചര്യത്തിൽ ഇന്ത്യ- പാക് യുദ്ധത്തിൽ പാകിസ്ഥാൻ്റെ സൈനിക ശക്തി ദുർബലമായാൽ അത് അറബ് രാജ്യങ്ങളുടെ സുരക്ഷാ സംവിധാനത്തെ അസ്ഥിരപ്പെടുത്തുക മാത്രമല്ല, മുഴുവൻ ഇസ്ലാമിക ലോകത്തും ആശങ്കയുടെ ഒരു തരംഗം സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യും.
സൈനിക പങ്കിൻ്റെ ചരിത്രപരമായ വീക്ഷണം
1967-ലും 1973-ലും നടന്ന അറബ്- ഇസ്രായേൽ യുദ്ധങ്ങളിൽ പാകിസ്ഥാൻ പങ്കെടുത്തതിന് ചരിത്രം സാക്ഷിയാണ്. 1990-ലെ ഗൾഫ് യുദ്ധത്തിൽ സൗദി അറേബ്യയെ പ്രതിരോധിക്കാൻ അവർ പതിനായിരം സൈനികരെ അയച്ചു. ഈ നടപടികൾ പാകിസ്ഥാനെ ഒരു സൈനിക പങ്കാളിയായി മാത്രമല്ല വിശ്വസനീയമായ ഒരു സംരക്ഷകനായി അവതരിപ്പിച്ചു. പുണ്യനഗരങ്ങളായ മക്കയെയും മദീനയെയും സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ അതിൻ്റെ പങ്ക് ഇപ്പോഴും അറബ് പൊതുജനങ്ങളുടെ മനസിൽ വിശ്വസനീയമായ ഒരു പങ്കാളിയായി സ്ഥാപിക്കുന്നു.
ഇറാനും ഷിയ- സുന്നി സന്തുലിതാവസ്ഥയും
എല്ലാ സംഘർഷങ്ങളിലും പാകിസ്ഥാൻ എല്ലായ്പോഴും സൗദി അറേബ്യയെ പിന്തുണച്ചിട്ടില്ല. യെമൻ യുദ്ധകാലത്ത് ഇറാനുമായുള്ള ബന്ധം തകർക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാതെ അവർ നിഷ്പക്ഷത പാലിച്ചു. ഇസ്ലാമിക ലോകത്തിനുള്ളിൽ പ്രത്യേകിച്ച് ഷിയ, സുന്നി വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ സന്തുലിതാവസ്ഥ നിലനിർത്തുക എന്നതാണ് പാകിസ്ഥാൻ്റെ തന്ത്രം.
അറബ് രാജ്യങ്ങൾക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് മണികൾ
ഇന്ത്യയും പാകിസ്ഥാനും തമ്മിൽ ഒരു യുദ്ധം ഉണ്ടായാൽ അത് പാകിസ്ഥാൻ്റെ സൈനിക ഘടനയെ നേരിട്ട് ബാധിക്കും. മുൻകാലങ്ങളിലും ഇന്ത്യ പാകിസ്ഥാനേക്കാൾ സൈനികമായി ശക്തമാണ്. മറ്റൊരു തോൽവി പാകിസ്ഥാൻ വീണ്ടെടുക്കാൻ വർഷങ്ങളെടുത്തേക്കാം. ഇത് അറബ് രാജ്യങ്ങളുടെ പ്രതിരോധ മതിൽ ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നതിനെ അർത്ഥമാക്കും.
യുഎഇ, ഖത്തർ, സൗദി അറേബ്യ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങൾ ഇന്ത്യയോടും പാകിസ്ഥാനോടും സംയമനം പാലിക്കാൻ അഭ്യർത്ഥിച്ചിട്ടുണ്ട്. യുദ്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നതിലൂടെ അവരുടെ പ്രധാന സൈനിക സഖ്യകക്ഷി ദുർബലമാകാൻ അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
ഇന്ത്യ- പാക് യുദ്ധം
ലോകം മുഴുവൻ സംഘർഷങ്ങളുമായി മല്ലിടുമ്പോൾ ഉക്രെയ്ൻ യുദ്ധം, ഇസ്രായേൽ -ഗാസ സംഘർഷം, യുഎസ് -ഇറാൻ സംഘർഷം, ചൈന -തായ്വാൻ തർക്കം, ഇന്ത്യയും പാകിസ്ഥാനും തമ്മിലുള്ള ഒരു യുദ്ധം മറ്റൊരു ഭയാനകമായ അധ്യായം കൂടി സൃഷ്ടിച്ചേക്കാം.
ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ജനസാന്ദ്രതയുള്ള പ്രദേശമാണിത്. ഒരു യുദ്ധമുണ്ടായാൽ സിവിലിയൻ മരണങ്ങളുടെ എണ്ണം ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ഉയർന്നതായിരിക്കും. അതുകൊണ്ടാണ് യുഎന്നിൻ്റെ ആശങ്കകൾ ഗൗരവമുള്ളതാണ്.
