ലോക സാമ്പത്തിക ഭൂപടത്തിൽ പുതിയൊരു ചരിത്രം കുറിച്ചുകൊണ്ട് ഭാരതം അതിന്റെ വിജയയാത്ര തുടരുകയാണ്. ആഗോളതലത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യത്തിനും വ്യാപാര തടസ്സങ്ങൾക്കും ഇടയിലും, ജപ്പാനെ പിന്നിലാക്കി ലോകത്തെ നാലാമത്തെ വലിയ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയായി ഇന്ത്യ മാറിയിരിക്കുന്നു. കേവലം അക്കങ്ങളിൽ ഒതുങ്ങുന്ന ഒന്നല്ല ഈ നേട്ടം; മറിച്ച് വരാനിരിക്കുന്ന ദശകങ്ങളിൽ ലോകത്തെ നിയന്ത്രിക്കാൻ പോകുന്ന ഒരു സാമ്പത്തിക ശക്തിയുടെ ഉദയം കൂടിയാണിത്.
2026-ഓടെ ജർമ്മനിയെയും മറികടന്ന് അമേരിക്കയ്ക്കും ചൈനയ്ക്കും പിന്നിൽ മൂന്നാം സ്ഥാനത്തെത്താൻ ഇന്ത്യയ്ക്ക് വെറും മൂന്ന് വർഷം മതിയാകുമെന്നാണ് കണക്കുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
ജപ്പാനെ പിന്തള്ളി നാലാം സ്ഥാനത്തേക്ക്
അന്താരാഷ്ട്ര നാണ്യനിധിയുടെ (IMF) പുതിയ റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രകാരം ഇന്ത്യയുടെ മൊത്തം ആഭ്യന്തര ഉൽപ്പാദനം (GDP) നിലവിൽ 4.18 ലക്ഷം കോടി ഡോളറാണ്. കഴിഞ്ഞ പാദത്തിൽ 8.2 ശതമാനം വളർച്ച രേഖപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് ഇന്ത്യ ലോകത്തെ മുഴുവൻ വിസ്മയിപ്പിച്ചു. പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദി ഈ നേട്ടത്തെ വിശേഷിപ്പിച്ചത് “കാത്തിരിക്കാൻ രാജ്യം തയ്യാറല്ല” എന്ന ആത്മവിശ്വാസത്തോടെയാണ്. നാലാം സ്ഥാനത്തെത്തിയതിനേക്കാൾ മൂന്നാം സ്ഥാനത്തേക്ക് അതിവേഗം എത്താനുള്ള സമ്മർദ്ദമാണ് ഇപ്പോൾ രാജ്യത്തിന് മുന്നിലുള്ളതെന്ന് അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞ പത്ത് വർഷത്തിനുള്ളിൽ ഇന്ത്യൻ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയുടെ വലിപ്പം ഇരട്ടിയായെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്.
അടിസ്ഥാന സൗകര്യ വികസനത്തിന്റെ ‘റിഫോം എക്സ്പ്രസ്’
ഇന്ത്യൻ ജനത ഇന്ന് ‘റിഫോം എക്സ്പ്രസ്’ എന്ന സാമ്പത്തിക പരിഷ്കാരങ്ങളുടെ തീവണ്ടിയിൽ സഞ്ചരിക്കുകയാണെന്നാണ് സർക്കാർ നിരീക്ഷിക്കുന്നത്. പഴയ ഉപഭോഗാധിഷ്ഠിത മാതൃകയിൽ നിന്നും മാറി, അടിസ്ഥാന സൗകര്യ വികസനം നയിക്കുന്ന ഒരു സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയായി ഇന്ത്യ മാറിയിരിക്കുന്നു. ലോകനിലവാരമുള്ള എക്സ്പ്രസ് ഹൈവേകൾ, ചരക്ക് നീക്കത്തിനായി മാത്രമുള്ള പ്രത്യേക ഇടനാഴികൾ, നവീകരിച്ച റെയിൽവേ സംവിധാനം എന്നിവയ്ക്കായി ലക്ഷക്കണക്കിന് കോടി രൂപയാണ് രാജ്യം നിക്ഷേപിക്കുന്നത്. ഇത് ചരക്ക് കടത്ത് ചെലവ് കുറയ്ക്കുകയും വൻതോതിൽ തൊഴിലവസരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. നികുതി, ഊർജ്ജം, ഭരണം എന്നീ മേഖലകളിൽ 2025-ൽ നടപ്പിലാക്കിയ വിപ്ലവകരമായ മാറ്റങ്ങൾ ഈ കുതിപ്പിന് വേഗത കൂട്ടി.
ഡിജിറ്റൽ കുതിപ്പും ഉൽപ്പാദന മേഖലയിലെ പുത്തൻ ഉണർവും
‘മെയ്ക്ക് ഇൻ ഇന്ത്യ’, പിഎൽഐ (PLI) പദ്ധതികൾ എന്നിവയിലൂടെ ഉൽപ്പാദന മേഖലയ്ക്ക് പുതിയ ജീവൻ ലഭിച്ചു. സെമികണ്ടക്ടർ, നിർമ്മിത ബുദ്ധി (AI), ആയുധ നിർമ്മാണം തുടങ്ങിയ നൂതന മേഖലകളിൽ ഇന്ത്യ നടത്തുന്ന ഗവേഷണങ്ങൾ വിദേശ നിക്ഷേപത്തിൽ പുതിയ റെക്കോർഡുകൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ കാരണമായി. ആധാർ മുതൽ യുപിഐ വരെയുള്ള ഡിജിറ്റൽ പബ്ലിക് ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചറിന്റെ വിജയം ലോകരാജ്യങ്ങളെപ്പോലും അമ്പരപ്പിക്കുന്നതാണ്. കാഷ്ലെസ് ഇടപാടുകളിൽ ഇന്ന് ഇന്ത്യയാണ് ലോകത്ത് ഒന്നാമത്. ഇത് അദൃശ്യമായിരുന്ന ചെറുകിട കച്ചവടക്കാരെ ഔദ്യോഗിക സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമാക്കുകയും നികുതി പിരിവ് കാര്യക്ഷമമാക്കുകയും ചെയ്തു. ഐഫോൺ നിർമ്മാതാക്കളും ടെസ്ലയും പോലുള്ള ആഗോള ഭീമന്മാർ ഇന്ത്യയിലേക്ക് ചേക്കേറുന്നതിന്റെ പ്രധാന കാരണവും ഈ ഡിജിറ്റൽ-സാങ്കേതിക മികവ് തന്നെയാണ്.
യുവശക്തിയും തന്ത്രപരമായ നയതന്ത്രവും
ഇന്ത്യയുടെ ഏറ്റവും വലിയ കരുത്ത് ഇവിടുത്തെ യുവാക്കളാണ്. രാജ്യത്തെ ശരാശരി പ്രായം 28.8 വയസ്സാണ്, ജനസംഖ്യയുടെ 67 ശതമാനവും തൊഴിൽ ചെയ്യാൻ പ്രാപ്തിയുള്ളവരാണ്. വാർദ്ധക്യത്തിലേക്ക് നീങ്ങുന്ന ചൈനയ്ക്കും ജപ്പാനും യൂറോപ്പിനും മുന്നിൽ ഇന്ത്യയുടെ ഈ ‘ഡെമോഗ്രാഫിക് ഡിവിഡന്റ്’ വലിയൊരു മുതൽക്കൂട്ടാണ്. അതോടൊപ്പം തന്നെ, അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ ഇന്ത്യ പുലർത്തുന്ന തന്ത്രപരമായ സ്വതന്ത്ര നയതന്ത്രം ശ്രദ്ധേയമാണ്. അമേരിക്കയുടെയും യൂറോപ്പിന്റെയും സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്കിടയിലും റഷ്യയിൽ നിന്ന് 40 ശതമാനം എണ്ണ ഇറക്കുമതി ചെയ്യാനും തങ്ങളുടെ താല്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാനും ഇന്ത്യയ്ക്ക് സാധിച്ചു. ഒരു ചേരിയിലും പെടാതെ, എന്നാൽ എല്ലാവർക്കും ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത സുഹൃത്തായി മാറാൻ ഇന്ത്യയുടെ വിദേശനയത്തിന് കഴിഞ്ഞു.
വാങ്ങൽശേഷിയിലെ കരുത്ത് (PPP)
ഇന്ത്യയുടെ വളർച്ചയെ ശരിയായ രീതിയിൽ വിലയിരുത്തണമെങ്കിൽ പർച്ചേസിംഗ് പവർ പാരിറ്റി (PPP) കൂടി നോക്കണം. നോമിനൽ ജിഡിപിയിൽ നമ്മൾ നാലാമതാണെങ്കിലും, വാങ്ങൽശേഷി കണക്കിലെടുക്കുമ്പോൾ ഇന്ത്യ ഇതിനകം തന്നെ ലോകത്തെ മൂന്നാമത്തെ സാമ്പത്തിക ശക്തിയാണ്. 2026-ഓടെ ഇന്ത്യയുടെ പിപിപി ജിഡിപി 19.4 ലക്ഷം കോടി ഡോളറിലെത്തുമെന്നാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. ഈ കണക്കാണ് ഇന്ത്യയെ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഉപഭോക്തൃ കേന്ദ്രമാക്കി മാറ്റുന്നതും ആഗോള കമ്പനികളെ ഇവിടേക്ക് ആകർഷിക്കുന്നതും.
തിളക്കത്തിനിടയിലെ കരിനിഴലുകൾ
സാമ്പത്തിക വളർച്ചയുടെ തിളക്കമുള്ള ചിത്രങ്ങൾക്കിടയിലും ചില ഗൗരവകരമായ വെല്ലുവിളികൾ രാജ്യം നേരിടുന്നുണ്ട്. ലോകബാങ്കിന്റെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം ഇന്ത്യ സമത്വമുള്ള രാജ്യമാണെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുമെങ്കിലും, യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉള്ളവനും ഇല്ലാത്തവനും തമ്മിലുള്ള അന്തരം വർദ്ധിച്ചുവരികയാണ്. ദേശീയ വരുമാനത്തിന്റെ 58 ശതമാനവും വെറും 10 ശതമാനം ആളുകളുടെ കൈകളിലാണ്. ഇന്ത്യയുടെ പ്രതിശീർഷ വരുമാനം ഇപ്പോഴും 2,878 ഡോളർ മാത്രമാണ്, ഇത് ജപ്പാന്റെ വരുമാനത്തിന്റെ 12-ൽ ഒന്ന് മാത്രമാണ്. ഉൽപ്പാദനക്ഷമത കുറഞ്ഞ കാർഷിക മേഖലയെ ഇപ്പോഴും 45 ശതമാനം പേർ ആശ്രയിക്കുന്നുവെന്നത് മറ്റൊരു വിരോധാഭാസമാണ്. സാമ്പത്തിക വളർച്ച ഏഴ് ശതമാനത്തിന് മുകളിൽ നിൽക്കുമ്പോഴും വിദ്യാസമ്പന്നർക്ക് തൊഴിലില്ലാത്ത അവസ്ഥ പരിഹരിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. 2047-ഓടെ വികസിത ഭാരതം എന്ന ലക്ഷ്യത്തിലെത്തണമെങ്കിൽ വർഷം ഒരു കോടി തൊഴിലുകളെങ്കിലും സൃഷ്ടിക്കേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്.
ഒരു വികസിത ഭാവിയെ ലക്ഷ്യമാക്കി
ഇന്ത്യ കൈവരിച്ച സാമ്പത്തിക നേട്ടങ്ങൾ അഭിമാനകരമാണെങ്കിലും, അതിന്റെ ഗുണഫലങ്ങൾ സമൂഹത്തിന്റെ എല്ലാ തട്ടുകളിലും എത്തേണ്ടതുണ്ട്. മാനവ വികസന സൂചികയിലെ പിന്നോക്കാവസ്ഥയും നഗര-ഗ്രാമ വ്യത്യാസവും പാരിസ്ഥിതിക പ്രശ്നങ്ങളും പരിഹരിക്കാൻ ആഴത്തിലുള്ള പരിഷ്കാരങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്. എങ്കിലും, ആഗോള സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയുടെ എഞ്ചിനായി ഇന്ത്യ മാറിക്കഴിഞ്ഞു എന്നതിൽ തർക്കമില്ല. കൃത്യമായ നയരൂപീകരണത്തിലൂടെയും യുവജനതയുടെ പ്രയത്നത്തിലൂടെയും ഇന്ത്യക്ക് ലോകത്തിന്റെ നെറുകയിലെത്താൻ സാധിക്കും.
