...
Home News National ഇന്ത്യയിൽ ദാരിദ്ര്യം ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന നിലയിലെന്ന് ലോകബാങ്ക് റിപ്പോർട്ട്; കണക്കുകളിൽ സംശയവുമായി സാമ്പത്തിക വിദഗ്ധർ

ഇന്ത്യയിൽ ദാരിദ്ര്യം ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന നിലയിലെന്ന് ലോകബാങ്ക് റിപ്പോർട്ട്; കണക്കുകളിൽ സംശയവുമായി സാമ്പത്തിക വിദഗ്ധർ

ദാരിദ്ര്യം അളക്കുന്നതിന് പണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള മാനദണ്ഡങ്ങൾക്ക് പുറമെ ബഹുമുഖ ദാരിദ്ര്യ സൂചികയും (MPI) ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്

189

ന്യൂഡൽഹി: ഇന്ത്യയിൽ ദാരിദ്ര്യം അതിവേഗം കുറഞ്ഞുവെന്ന ലോകബാങ്കിന്റെ പുതിയ റിപ്പോർട്ട് വലിയ ചർച്ചകൾക്ക് വഴിവെക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞ ഒരു ദശകത്തിനിടെ ദാരിദ്ര്യനിരക്കിൽ ഗണ്യമായ കുറവുണ്ടായെന്നും ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ ദാരിദ്ര്യത്തിൽനിന്ന് കരകയറിയെന്നുമാണ് ലോകബാങ്കിന്റെ ഇന്ത്യ പോവർട്ടി ആൻഡ് ഇക്വിറ്റി ബ്രീഫ് (ഒക്ടോബർ 2026) വ്യക്തമാക്കുന്നത്. എന്നാൽ റിപ്പോർട്ടിലെ കണക്കുകളും അവ തയ്യാറാക്കാൻ സ്വീകരിച്ച രീതിശാസ്ത്രവും ചോദ്യം ചെയ്ത് സാമ്പത്തിക വിദഗ്ധർ രംഗത്തെത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ലോകബാങ്കിന്റെ കണക്കനുസരിച്ച്, 2011നും 2023നും ഇടയിൽ താഴ്ന്ന ഇടത്തരം വരുമാനമുള്ള രാജ്യങ്ങൾക്കുള്ള ദാരിദ്ര്യരേഖയായ പ്രതിദിനം 4.20 ഡോളറിൽ താഴെ വരുമാനമുള്ള ഇന്ത്യക്കാരുടെ അനുപാതം 57.7 ശതമാനത്തിൽനിന്ന് 16.1 ശതമാനമായി കുറഞ്ഞു. ഇതിലൂടെ ഏകദേശം 49.6 കോടി ആളുകൾ ദാരിദ്ര്യത്തിൽനിന്ന് പുറത്തുവന്നതായാണ് റിപ്പോർട്ടിന്റെ വിലയിരുത്തൽ.

അതേസമയം, കടുത്ത ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ തോത് 27.1 ശതമാനത്തിൽനിന്ന് 2.6 ശതമാനമായും കുറഞ്ഞു. പ്രതിദിനം മൂന്ന് ഡോളറിൽ താഴെ വരുമാനമുള്ളവരെയാണ് ഈ വിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.

ദാരിദ്ര്യനിരക്ക് ഇനിയും കുറയുമെന്നാണ് ലോകബാങ്കിന്റെ പ്രവചനം. പ്രതിദിനം 4.20 ഡോളർ എന്ന മാനദണ്ഡപ്രകാരമുള്ള ദാരിദ്ര്യനിരക്ക് 2026ലെ 14.2 ശതമാനത്തിൽനിന്ന് 2028ഓടെ 12.1 ശതമാനമായി കുറയുമെന്നാണ് കണക്കുകൂട്ടൽ.

റിപ്പോർട്ടിനെ കേന്ദ്രസർക്കാർ അനുകൂലമായി സ്വീകരിച്ചു. ഇന്ത്യയിലെ ദാരിദ്ര്യനിർമാർജനം ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വേഗതയേറിയ മുന്നേറ്റങ്ങളിലൊന്നാണെന്ന് പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദിയും പ്രതികരിച്ചു. ദാരിദ്ര്യത്തിലെ ചരിത്രപരമായ ഇടിവെന്നും അവസരങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ തലമുറകളുടെ മുന്നേറ്റമെന്നുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശേഷണം.

എന്നാൽ, ലോകബാങ്കിന്റെ കണക്കുകൾ ഇന്ത്യയിലെ യഥാർത്ഥ ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യമാണ് ഇപ്പോൾ ഉയരുന്നത്.

ദാരിദ്ര്യം 2.6 ശതമാനമായി കുറഞ്ഞെന്ന വാദം വിശ്വസനീയമോ?

ലോകബാങ്കിന്റെ റിപ്പോർട്ടിലെ കണക്കുകളെ സാമ്പത്തിക വിദഗ്ധനായ പ്രൊഫസർ സന്തോഷ് മെഹ്റോത്ര ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു. റഷ്യയിലെ ഹയർ സ്കൂൾ ഓഫ് ഇക്കണോമിക്സിലെ വിസിറ്റിംഗ് പ്രൊഫസറും ജവഹർലാൽ നെഹ്റു സർവകലാശാലയിലെ മുൻ അധ്യാപകനുമായ അദ്ദേഹം റെഡിഫിന് നൽകിയ അഭിമുഖത്തിലാണ് വിമർശനം ഉന്നയിച്ചത്.

ഇന്ത്യയിലെ ദാരിദ്ര്യനിരക്ക് 27.1 ശതമാനത്തിൽനിന്ന് 2.6 ശതമാനമായി കുറഞ്ഞെന്ന അവകാശവാദം വിശ്വസനീയമല്ലെന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിലപാട്.

ദാരിദ്ര്യം അളക്കുന്നതിനുള്ള മാനദണ്ഡങ്ങളിലും സർവേകൾ നടത്തുന്ന രീതിയിലും കാലക്രമത്തിൽ മാറ്റങ്ങളുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ പഴയ കണക്കുകളെയും പുതിയ കണക്കുകളെയും നേരിട്ട് താരതമ്യം ചെയ്യുന്നത് ശരിയല്ലെന്നും അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.

ഇന്ത്യയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞ ആറ് പതിറ്റാണ്ടിലേറെയായി സ്വന്തമായ ദാരിദ്ര്യരേഖയുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ നിലവിൽ കേന്ദ്രസർക്കാർ ഔദ്യോഗികമായി സ്വന്തം ദാരിദ്ര്യരേഖ അവതരിപ്പിക്കുന്നില്ലെന്നും ലോകബാങ്കിന്റെ അന്താരാഷ്ട്ര മാനദണ്ഡങ്ങളാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നതെന്നും മെഹ്റോത്ര പറയുന്നു.

സൗജന്യ റേഷൻ ലഭിച്ചിട്ടും പോഷകാഹാരക്കുറവ് തുടരുന്നു

സർക്കാരിന്റെ സൗജന്യ റേഷൻ പദ്ധതികളും നേരിട്ടുള്ള സാമ്പത്തിക സഹായങ്ങളും ദാരിദ്ര്യം കുറയ്ക്കുന്നതിൽ പങ്കുവഹിച്ചിട്ടുണ്ടാകാമെന്ന് വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ഭക്ഷ്യസുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കുന്നതിന് ഇത്തരം സഹായങ്ങൾ മാത്രം മതിയാകില്ലെന്നാണ് വിദഗ്ധരുടെ അഭിപ്രായം.

സൗജന്യ റേഷൻ വഴി പ്രധാനമായും അരിയും ഗോതമ്പുമാണ് ലഭിക്കുന്നത്. ഒരാൾക്ക് പ്രതിമാസം അഞ്ച് കിലോഗ്രാം ഭക്ഷ്യധാന്യമാണ് നൽകുന്നത്. എന്നാൽ ശരാശരി പ്രതിമാസ ഉപഭോഗം 10.5 കിലോഗ്രാമാണെന്ന കണക്കുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ ഇത് ആവശ്യത്തിന്റെ പകുതിയിൽ താഴെയാണ്.

ബാക്കി ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കൾ വിപണിയിൽനിന്ന് വാങ്ങേണ്ടിവരുന്ന സാധാരണ കുടുംബങ്ങൾക്ക് യഥാർത്ഥ വേതനത്തിൽ വർധനയില്ലാത്തത് വലിയ സാമ്പത്തിക ബാധ്യതയാണ് സൃഷ്ടിക്കുന്നത്.

അതുകൊണ്ട് തന്നെ വരുമാനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മാത്രം ദാരിദ്ര്യം വിലയിരുത്തുന്നത് രാജ്യത്തെ സാധാരണക്കാരുടെ ജീവിതപ്രതിസന്ധികളെ പൂർണമായി വ്യക്തമാക്കുന്നില്ലെന്നാണ് വിമർശനം.

ദാരിദ്ര്യരേഖയിലെ മാറ്റങ്ങൾ കണക്കുകളെ ബാധിച്ചോ?

ഇന്ത്യയിലെ പരമ്പരാഗത ദാരിദ്ര്യരേഖ ഗ്രാമീണ-നഗര മേഖലകളിലെ ജീവിതച്ചെലവുകൾ പരിഗണിച്ചാണ് രൂപപ്പെടുത്തിയിരുന്നത്. ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിലെയും നഗരങ്ങളിലെയും ഉപഭോഗച്ചെലവുകൾ വ്യത്യസ്തമായതിനാൽ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങൾക്കും വ്യത്യസ്ത മാനദണ്ഡങ്ങളാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ലോകബാങ്ക് ഉപയോഗിക്കുന്ന വാങ്ങൽശേഷി തുല്യത (PPP) അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ദാരിദ്ര്യരേഖ രാജ്യത്തെ മുഴുവൻ ജനങ്ങളെയും ഒരേ മാനദണ്ഡത്തിലാണ് വിലയിരുത്തുന്നത്.

രൂപയുടെ വാങ്ങൽശേഷി ഡോളറുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോഴുള്ള പരിമിതികളും വിവിധ പ്രദേശങ്ങളിലെ ഉൽപ്പന്നങ്ങളുടെ വിലയിലും ഗുണനിലവാരത്തിലുമുള്ള വ്യത്യാസങ്ങളും കണക്കുകളെ ബാധിക്കാമെന്നാണ് മെഹ്റോത്രയുടെ വാദം.

സർവേ രീതികളിലെ മാറ്റവും മറ്റൊരു പ്രധാന പ്രശ്നമാണ്.

2011-12ലെ ഉപഭോഗച്ചെലവ് സർവേയിൽ ഓരോ കുടുംബത്തെയും ഒരുതവണ മാത്രമാണ് സന്ദർശിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ പുതിയ സർവേകളിൽ ഒരേ കുടുംബത്തെ മൂന്ന് തവണ സന്ദർശിച്ച് കൂടുതൽ വിശദമായ വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കുന്ന രീതിയാണ് സ്വീകരിച്ചത്.

ഒന്നിലധികം തവണ വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കുമ്പോൾ കുടുംബങ്ങളുടെ ഉപഭോഗച്ചെലവുകൾ കൂടുതൽ കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്താൻ സാധിക്കും. ഇതുമൂലം പുതിയ സർവേകളിൽ ഉപഭോഗച്ചെലവ് ഉയർന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

അതിനാൽ പഴയ സർവേകളിലെയും പുതിയ സർവേകളിലെയും കണക്കുകൾ തമ്മിലുള്ള നേരിട്ടുള്ള താരതമ്യം രീതിശാസ്ത്രപരമായി പ്രശ്നമുള്ളതാണെന്നാണ് വിദഗ്ധന്റെ വാദം.

ദാരിദ്ര്യത്തിനൊപ്പം അസമത്വവും ചർച്ചയാകുന്നു

ഇന്ത്യയിലെ സാമ്പത്തിക അസമത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കണക്കുകളും ലോകബാങ്കിന്റെ ദാരിദ്ര്യ റിപ്പോർട്ടിനൊപ്പം വീണ്ടും ചർച്ചയാകുകയാണ്.

വേൾഡ് ഇനിക്വാലിറ്റി ലാബിന്റെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും സമ്പന്നരായ ഒരു ശതമാനം ആളുകളുടെ കൈവശമാണ് രാജ്യത്തെ മൊത്തം സമ്പത്തിന്റെ ഏകദേശം 42 ശതമാനം. ഏറ്റവും ഉയർന്ന വരുമാനമുള്ള പത്ത് ശതമാനം പേർ രാജ്യത്തെ മൊത്തം വരുമാനത്തിന്റെ 58 ശതമാനവും കൈവശം വയ്ക്കുന്നു.

ഇത്രയധികം സാമ്പത്തിക അസമത്വം നിലനിൽക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ ദാരിദ്ര്യം ഇത്ര വേഗത്തിൽ കുറഞ്ഞുവെന്ന അവകാശവാദത്തെ എങ്ങനെ വിലയിരുത്തണമെന്ന ചോദ്യവും ഉയരുന്നുണ്ട്.

എന്നാൽ വരുമാനവും സമ്പത്തും അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള അസമത്വവും ഉപഭോഗച്ചെലവ് അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള അസമത്വവും രണ്ടും വ്യത്യസ്തമായ അളവുകളാണെന്ന് മെഹ്റോത്ര ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.

ഇന്ത്യയിൽ സമഗ്രമായ വരുമാന സർവേകൾ നടത്തുന്നതിലെ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ കാരണം ഉപഭോഗച്ചെലവ് സർവേകളെയാണ് പ്രധാനമായും ആശ്രയിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഉപഭോഗത്തിലെ അസമത്വം വരുമാനത്തിലെയും സമ്പത്തിലെയും അസമത്വത്തേക്കാൾ സാധാരണയായി കുറവായിരിക്കും.

അതിനാൽ ഉപഭോഗച്ചെലവിലെ കണക്കുകൾ മാത്രം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി രാജ്യത്തെ സാമ്പത്തിക അസമത്വം കുറവാണെന്ന് വിലയിരുത്തുന്നത് ശരിയല്ലെന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാദം.

ബഹുമുഖ ദാരിദ്ര്യ സൂചികയിലും വിവാദം

ദാരിദ്ര്യം അളക്കുന്നതിന് പണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള മാനദണ്ഡങ്ങൾക്ക് പുറമെ ബഹുമുഖ ദാരിദ്ര്യ സൂചികയും (MPI) ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.

ആരോഗ്യം, വിദ്യാഭ്യാസം, ജീവിതനിലവാരം തുടങ്ങിയ വിവിധ ഘടകങ്ങൾ പരിഗണിച്ചാണ് ഈ സൂചിക തയ്യാറാക്കുന്നത്. ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ വികസന പരിപാടിയായ യുഎൻഡിപിയും ഓക്സ്ഫഡ് പോവർട്ടി ആൻഡ് ഹ്യൂമൻ ഡെവലപ്മെന്റ് ഇനിഷ്യേറ്റീവും ചേർന്നാണ് ആഗോള ബഹുമുഖ ദാരിദ്ര്യ സൂചിക തയ്യാറാക്കുന്നത്.

എന്നാൽ ഇന്ത്യയിൽ നീതി ആയോഗ് ഉപയോഗിക്കുന്ന സൂചികയിൽ യുഎൻഡിപിയുടെ പത്ത് സൂചകങ്ങൾക്ക് പകരം പന്ത്രണ്ട് സൂചകങ്ങളാണുള്ളതെന്ന് മെഹ്റോത്ര ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.

സർക്കാർ പദ്ധതികളുടെ നേട്ടങ്ങൾ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന ചില ഘടകങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയതും സൂചികയുടെ ഘടനയിൽ വരുത്തിയ മാറ്റങ്ങളും കണക്കുകളുടെ വിലയിരുത്തലിനെ സ്വാധീനിക്കാമെന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിമർശനം.

ദാരിദ്ര്യം അളക്കുന്നതിനുള്ള വ്യക്തമായ പണപരമായ കണക്ക് ഇല്ലാതിരിക്കെ ബഹുമുഖ ദാരിദ്ര്യ സൂചികയെ ആശ്രയിക്കുന്നത് അപര്യാപ്തമാണെന്നും അദ്ദേഹം പറയുന്നു.

അന്താരാഷ്ട്ര സൂചികകളെ വിമർശിക്കുന്ന സർക്കാർ, അനുകൂലമായ കണക്കുകൾ പുറത്തുവരുമ്പോൾ അവ സ്വീകരിക്കുന്നുവെന്നതും മെഹ്റോത്ര ഉന്നയിക്കുന്ന മറ്റൊരു വിമർശനമാണ്.

വിശപ്പ് സൂചികയും പോഷകാഹാരക്കുറവും ഉയർത്തുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ

ദാരിദ്ര്യനിരക്ക് കുറഞ്ഞെന്ന അവകാശവാദങ്ങൾക്കിടയിലും രാജ്യത്തെ പോഷകാഹാരക്കുറവിന്റെ കണക്കുകൾ ആശങ്കപ്പെടുത്തുന്നതാണ്.

ആഗോള വിശപ്പ് സൂചികയിൽ ഇന്ത്യയുടെ സ്ഥാനം സംബന്ധിച്ച വിമർശനങ്ങളും ഇതിനൊപ്പം ഉയരുന്നുണ്ട്. നൽകിയിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ പ്രകാരം 122 രാജ്യങ്ങളിൽ ഇന്ത്യ 100-ാം സ്ഥാനത്താണ്. 24.1 എന്ന സ്കോറോടെ ഗുരുതരമായ വിശപ്പ് വിഭാഗത്തിലാണ് ഇന്ത്യയെ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.

കുട്ടികളിലെ പോഷകാഹാരക്കുറവാണ് പ്രധാന ആശങ്കകളിലൊന്ന്.

അഞ്ച് വയസ്സിന് താഴെയുള്ള കുട്ടികളിൽ വളർച്ച മുരടിപ്പ് (Stunting) 2021ൽ ഏകദേശം 35 ശതമാനമായിരുന്നത് 2024ൽ 32 ശതമാനമായെന്നാണ് അഭിമുഖത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്നത്.

ഇതേ പ്രായത്തിലുള്ള കുട്ടികളിൽ 19 ശതമാനത്തോളം പേർ ക്ഷയിച്ച ശരീരാവസ്ഥ (Wasting) നേരിടുന്നതായും ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.

കുട്ടികൾക്ക് ആവശ്യമായ അളവിൽ ഭക്ഷണവും പ്രോട്ടീനും സൂക്ഷ്മ പോഷകങ്ങളും ലഭിക്കാത്തതിന്റെ പ്രതിഫലനമാണ് ഇത്തരം കണക്കുകളെന്ന് വിദഗ്ധർ വിശദീകരിക്കുന്നു.

മുതിർന്നവരിലും പോഷകാഹാരക്കുറവ് നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. ബോഡി മാസ് ഇൻഡക്സ് (BMI) 18.5ൽ താഴെയുള്ളവരെ പോഷകാഹാരക്കുറവുള്ളവരായി കണക്കാക്കുമ്പോൾ ഇന്ത്യയിലെ മുതിർന്നവരിൽ 19 മുതൽ 20 ശതമാനം വരെ ഈ വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്നുവെന്നാണ് അഭിമുഖത്തിൽ പറയുന്നത്.

ആരോഗ്യകരമായ ഭക്ഷണക്രമം താങ്ങാൻ കഴിയാത്ത വലിയൊരു വിഭാഗം ജനങ്ങൾ രാജ്യത്തുണ്ടെന്ന റിപ്പോർട്ടുകളും ഈ ആശങ്ക വർധിപ്പിക്കുന്നു.

യഥാർത്ഥ വേതനത്തിലെ വളർച്ചയില്ലായ്മയും തിരിച്ചടിയാകുന്നു

ദാരിദ്ര്യം കുറഞ്ഞുവെന്ന കണക്കുകൾ സാധാരണക്കാരുടെ ജീവിതാനുഭവങ്ങളുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യമാണ് അഭിമുഖത്തിന്റെ അവസാന ഭാഗത്ത് ഉയരുന്നത്.

കഴിഞ്ഞ പത്ത് വർഷത്തിനിടെ സാധാരണ തൊഴിലാളികളുടെ യഥാർത്ഥ വേതനത്തിൽ കാര്യമായ വർധനയുണ്ടായിട്ടില്ലെന്നാണ് സന്തോഷ് മെഹ്റോത്രയുടെ വാദം.

പണപ്പെരുപ്പം ഉയരുമ്പോഴും അതിനനുസരിച്ച് നാമമാത്ര വേതനം വർധിക്കാത്തത് തൊഴിലാളികളുടെ വാങ്ങൽശേഷിയെ ബാധിക്കുന്നു. അതിനാൽ വരുമാനം കടലാസിൽ വർധിച്ചാലും ജീവിതനിലവാരത്തിൽ വലിയ മാറ്റമുണ്ടാകണമെന്നില്ല.

ദാരിദ്ര്യം 2.6 ശതമാനമായി കുറഞ്ഞെന്ന ലോകബാങ്കിന്റെ കണക്കിനെ രാജ്യത്തെ സാധാരണക്കാരും ദരിദ്രവിഭാഗങ്ങളും എത്രത്തോളം വിശ്വസിക്കുമെന്ന ചോദ്യവും അദ്ദേഹം ഉയർത്തുന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ, ഇന്ത്യയിൽ ദാരിദ്ര്യം കുറഞ്ഞുവെന്ന ലോകബാങ്കിന്റെ കണക്കുകൾ ഒരു വശത്തും പോഷകാഹാരക്കുറവ്, സാമ്പത്തിക അസമത്വം, കുറഞ്ഞ യഥാർത്ഥ വേതനം തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ മറുവശത്തും നിലനിൽക്കുന്നു. ദാരിദ്ര്യനിർമാർജനത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ചിത്രം വിലയിരുത്താൻ വരുമാനം, ഉപഭോഗം, ആരോഗ്യം, പോഷകാഹാരം, ജീവിതച്ചെലവ് എന്നിവയെല്ലാം ഒരുമിച്ച് പരിശോധിക്കണമെന്ന ആവശ്യമാണ് ഈ ചർച്ച മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നത്.

എഡിറ്റോറിയൽ കുറിപ്പ്: ഇത് നൽകിയ അഭിമുഖവും വിവരങ്ങളും അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള വാർത്താ പുനരാഖ്യാനമാണ്. ലോകബാങ്കിന്റെ കണക്കുകളും സന്തോഷ് മെഹ്റോത്രയുടെ വിമർശനങ്ങളും വ്യത്യസ്ത നിലപാടുകളായി അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്; അവ സ്വതന്ത്രമായി സ്ഥിരീകരിച്ച വസ്തുതകളായി കാണരുത്.

Seraphinite AcceleratorOptimized by Seraphinite Accelerator
Turns on site high speed to be attractive for people and search engines.