ഇന്ത്യക്കാർക്ക് അന്താരാഷ്ട്ര യാത്രകൾ എപ്പോഴും ഒരു മികച്ച നിമിഷമാണ്. ജപ്പാൻ, ദക്ഷിണ കൊറിയ മുതൽ സ്വിറ്റ്സർലൻഡ്, ബാലി വരെ, മുമ്പൊരിക്കലും ഇല്ലാത്ത വിധം ഇന്ത്യൻസ് ലോകം പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യുകയാണ്.
നിർഭാഗ്യവശാൽ, ബാഗുകൾ പായ്ക്ക് ചെയ്യാൻ വിസമ്മതിക്കുന്ന ഒരു സ്റ്റീരിയോടൈപ്പ് അങ്ങനെ തന്നെ- ഉച്ചത്തിൽ സംസാരിക്കുന്ന, സംസ്കാരികമായി ഒരു പിടിയുമില്ലാത്ത ഇന്ത്യൻ ടൂറിസ്റ്റ്.
വിദേശ രാജ്യത്ത് ഒരു അപ്രതീക്ഷിത ഗർബ നൃത്തത്തിൽ ആളുകൾ ഇടപെടുന്നതിൻ്റെ വൈറൽ വീഡിയോകൾ ആകട്ടെ, ജപ്പാനിലെ നിശബ്ദ ട്രെയിനുകളിൽ ആർപ്പുവിളിക്കുന്നതോ, ഹോട്ടൽ ബുഫെകളെ ‘ഒന്ന് വാങ്ങിയാൽ അഞ്ച് സൗജന്യം’ എന്ന മട്ടിൽ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതോ ആകട്ടെ, ഇന്ത്യൻ വിനോദ സഞ്ചാരികൾ ഇൻ്റെർനെറ്റ് പരിഹാസത്തിൻ്റെ കേന്ദ്രബിന്ദുവായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇതൊക്കെ സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ ദശലക്ഷക്കണക്കിന് കാഴ്ചകൾ നേടുന്നു.
പക്ഷേ, ഇവിടെയാണ് സംഭാഷണം സങ്കീർണമാകുന്നത്. എല്ലാ വിമർശനങ്ങളും മോശം പെരുമാറ്റത്തിൽ നിന്നല്ല ഉണ്ടാകുന്നത്. എല്ലാ മോശം അനുഭവങ്ങളെയും വംശീയതയായി തള്ളിക്കളയാനും കഴിയില്ല.
ചർമ്മത്തിൻ്റെ നിറം കാരണം മോശം സേവനം ലഭിക്കുന്നതുപോലുള്ള കടകളിലും റസ്റ്റോറന്റുകളിലും അവഗണിക്കപ്പെടുന്നത് പോലുള്ള നിരവധി മുൻവിധികൾ പല ഇന്ത്യൻ യാത്രക്കാർക്കും വിദേശത്ത് നേരിടേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്.
തവിട്ട് നിറത്തിലുള്ള ക്രിയേറ്റർമാർ സംസ്കാരികമായി ബധിരരായ യാത്രാ റീലുകൾ പോസ്റ്റ് ചെയ്യുമ്പോഴുള്ളതിനേക്കാൾ, വെള്ളക്കാരായ സ്വാധീന ശക്തിയുള്ളവർ ഇന്ത്യയെ പരിഹസിക്കുന്നതോ രാജ്യത്തെ അതിൻ്റെ ഏറ്റവും വൃത്തികെട്ട കോണുകളിലേക്ക് ചുരുക്കുന്നതോ ആയ ഉള്ളടക്കം സൃഷ്ടിക്കുമ്പോൾ ഇൻ്റെർനെറ്റ് കൂടുതൽ ക്ഷമിക്കുന്നതായി തോന്നുന്നു. ഈ ഇരട്ടത്താപ്പ് അവഗണിക്കാൻ പ്രയാസമാണ്.
അതേസമയം, പതിവായി യാത്ര ചെയ്യുന്നവരുമായി സംസാരിച്ചപ്പോൾ ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാകുന്നു. വംശീയത നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഇന്ത്യൻ വിനോദ സഞ്ചാരികൾക്കിടയിലുള്ള ചില ശീലങ്ങൾ നമുക്ക് ഒരു ഗുണവും ചെയ്യുന്നില്ല. പലപ്പോഴും ദോഷമായി ഭവിക്കുന്നു.
