ഇന്ത്യ- റഷ്യ ബന്ധങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള യുഎസ് പ്രസിഡന്റ് ഡൊണാൾഡ് ട്രംപിൻ്റെ തുടർച്ചയായ പ്രസ്താവനകൾ, തീരുവകളും പിഴകളും സംബന്ധിച്ച പ്രഖ്യാപനം എന്നിവക്കിടയിൽ, പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദി ഈ മാസം അവസാനം ചൈന സന്ദർശിക്കും. അവിടെ അദ്ദേഹം ഷാങ്ഹായ് സഹകരണ സംഘടന (എസ്സിഒ) സമ്മേളനത്തിൽ പങ്കെടുക്കും. ഈ സന്ദർശനത്തെ കുറിച്ച് സർക്കാർ ഉടൻ തന്നെ ഔദ്യോഗിക പ്രഖ്യാപനം നടത്തിയേക്കാം.
2018ന് ശേഷം ഇന്ത്യൻ പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ ആദ്യ ചൈന സന്ദർശനമാണിത്. 2020ൽ ഗാൽവൻ താഴ്വരയിൽ ചൈനീസ് സൈനികരുടെ കടന്നുകയറ്റത്തിന് ശേഷം ഇരുരാജ്യങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം വഷളായിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ഇപ്പോൾ അത് മെച്ചപ്പെട്ടതായി തോന്നുന്നു. ഇന്ത്യയും ചൈനയും തമ്മിലുള്ള ശത്രുതക്ക് എത്ര പഴക്കമുണ്ടെന്നും അത് എങ്ങനെ ആരംഭിച്ചുവെന്നും നോക്കാം.
പുരോഗതിയുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ
ഇന്ത്യയും ചൈനയും തമ്മിലുള്ള ശത്രുത ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും സമീപകാലത്ത് ബന്ധത്തിലെ മഞ്ഞുരുകുന്നതായി കാണുന്നു. കഴിഞ്ഞ വർഷം റഷ്യയിലെ കസാനിൽ പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദിയും ചൈനീസ് പ്രസിഡന്റ് ഷി ജിൻപിങ്ങും തമ്മിൽ നടന്ന കൂടിക്കാഴ്ചക്ക് ശേഷം, അത് കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെട്ടു. യുഎസ് പ്രസിഡന്റ് ഡൊണാൾഡ് ട്രംപ് ഇന്ത്യയ്ക്ക് മേൽ തീരുവ ചുമത്തുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചതിന് ശേഷം ചൈന ഇപ്പോൾ കടുത്ത അതൃപ്തി പ്രകടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അമേരിക്കയുടെ ഈ പ്രഖ്യാപനത്തെ അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങളുടെ ലംഘനമാണെന്ന് ചൈനയുടെ വിദേശകാര്യ മന്ത്രി വിശേഷിപ്പിച്ചു. മറ്റ് രാജ്യങ്ങളെ അടിച്ചമർത്താൻ അമേരിക്ക തീരുവകൾ ഏർപ്പെടുത്തുക ആണെന്ന് ചൈന പറയുന്നു. ഇപ്പോൾ റഷ്യക്കൊപ്പം ഇരുരാജ്യങ്ങൾക്കും ട്രംപിന് മറുപടി നൽകാമെന്ന സംസാരമുണ്ട്.
ഇന്ത്യ- ചൈന ശത്രുതയുടെ വേരുകൾ
ഇന്ത്യയും ചൈനയും തമ്മിലുള്ള ശത്രുതയുടെ വേരുകൾ വളരെ ആഴമേറിയതാണ്. അതിനുള്ള കാരണം ടിബറ്റാണ്. ഈ കഥ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിൽ നിന്നാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്. 1914ൽ, അന്നത്തെ ഇന്ത്യാ ഗവൺമെന്റും (ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണം) ടിബറ്റും തമ്മിൽ ഷിംല കരാർ ഒപ്പുവച്ചു. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണാധികാരി സർ ഹെൻറി മക്മ ഹോണും ടിബറ്റിൻ്റെ പ്രതിനിധികളും ചേർന്നാണ് ഈ കരാറിൽ ഒപ്പുവച്ചത്.
ഈ കരാറിന് കീഴിൽ, വടക്കുകിഴക്കൻ അതിർത്തി പ്രദേശത്തിനും മക്മ ഹോൺ രേഖ എന്നറിയപ്പെടുന്ന തവാങ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഔട്ടർ ടിബറ്റിനും ഇടയിൽ ഒരു അതിർത്തി രേഖ വരച്ചു. 1938ൽ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ ഈ രേഖ കാണിക്കുന്ന ഒരു ഭൂപടവും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് ശേഷം
1947ൽ ഇന്ത്യ ഒരു സ്വയം സമുച്ചയമായി മാറുകയും 1949ൽ പീപ്പിൾസ് റിപ്പബ്ലിക് ഓഫ് ചൈന രൂപീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഇതിനുശേഷം, ഷിംല കരാർ ചൈന നിരസിക്കാൻ തുടങ്ങി. ടിബറ്റിന്മേൽ തങ്ങൾക്ക് അവകാശമുണ്ടെന്നും അവിടത്തെ സർക്കാരും ബ്രിട്ടീഷുകാരും തമ്മിലുള്ള ഒരു കരാറും അംഗീകരിക്കില്ലെന്നും അവർ പറഞ്ഞു. 1951ൽ ചൈന ടിബറ്റ് കൈവശപ്പെടുത്തി. അതിനുശേഷം സ്ഥിതി കൂടുതൽ വഷളായി. ടിബറ്റിന് സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകുന്നുവെന്ന് ചൈന അവകാശപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഇന്ത്യ ടിബറ്റിനെ ഒരു പ്രത്യേക രാജ്യമായി അംഗീകരിച്ചിരുന്നു.
1972ൽ ഇന്ത്യ വടക്കുകിഴക്കൻ അതിർത്തി ഏജൻസിയെ ഒരു കേന്ദ്രഭരണ പ്രദേശമാക്കി. അതിന് അരുണാചൽ പ്രദേശ് എന്ന് നാമകരണം ചെയ്തു. 1987ൽ അതിന് ഒരു പൂർണ സംസ്ഥാന പദവി നൽകി. ഇത് ചൈനയുടെ പരിഭ്രാന്തി വർദ്ധിപ്പിച്ചു. അവർ മക്മ ഹോൺ രേഖ ലംഘിക്കാൻ തുടങ്ങി. യഥാർത്ഥ നിയന്ത്രണ രേഖക്ക് (എൽഎസി) ചുറ്റുമുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇതുമാത്രമല്ല, ചൈന പലതവണ അത്തരം ഭൂപടങ്ങൾ പുറത്തിറക്കി. അതിൽ അരുണാചൽ പ്രദേശിൻ്റെ പല പ്രദേശങ്ങളും തങ്ങളുടേതാണെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടു.
1958ൽ തർക്കം വർദ്ധിച്ചു
1958ൽ ചൈന എല്ലാ പരിധികളും ലംഘിച്ചു. ഇന്ത്യയുടെ വടക്കുകിഴക്കൻ മേഖലയായ ലഡാക്ക്, ഉത്തർപ്രദേശ്, ഹിമാചൽ പ്രദേശ് എന്നിവയുടെ മേൽ അവകാശവാദം ഉന്നയിക്കുന്ന ഒരു പുതിയ ഔദ്യോഗിക ഭൂപടം അവർ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. അന്നത്തെ ഇന്ത്യൻ പ്രധാനമന്ത്രി പണ്ഡിറ്റ് ജവഹർലാൽ നെഹ്റുവിനോട് ഈ പ്രദേശങ്ങളുടെ സർവേ നടത്താൻ ചൈന ആവശ്യപ്പെട്ടു. 1958 ഡിസംബർ 14ന് നെഹ്റു അത് നിരസിച്ചു. ഈ പ്രദേശങ്ങളെല്ലാം ഇന്ത്യയുടെ ഭാഗമാണെന്നും ആരും അതിൽ സംശയിക്കേണ്ടതില്ലെന്നും അദ്ദേഹം വ്യക്തമായി പറഞ്ഞു.
1962-ലെ യുദ്ധവും ശേഷവും
ചൈന ആവർത്തിച്ച് നുഴഞ്ഞുകയറ്റം നടത്തി കൊണ്ടിരുന്നു. ഈ പ്രദേശങ്ങളിൽ അവകാശവാദം ഉന്നയിച്ചു. ഈ സംഘർഷം കാരണം 1962 ഒക്ടോബർ 20ന് ചൈന ഇന്ത്യയെ ആക്രമിച്ചു. ലഡാക്കിലും മക്മ ഹോൺ രേഖയിലും ഒരേസമയം ഈ ആക്രമണം നടന്നു.
നവംബർ 21 വരെ യുദ്ധം നീണ്ടുനിന്നു. അതിനുശേഷം ചൈന തന്നെ പിൻവാങ്ങി. അതോടെ ഇരുരാജ്യങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ പിരിമുറുക്കം തുടർന്നു. അതിർത്തിയിൽ ഇരുപക്ഷത്തെയും സൈനികർ തമ്മിൽ ഏറ്റുമുട്ടലുകൾ നടക്കുന്നുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, സമീപ കാലത്ത് ഇതിൽ കുറച്ച് കുറവുണ്ടായിട്ടുണ്ട്.
