| പ്രശാന്ത് പ്രഭ ശാരങ്ഗധരൻ
നീ പോലീസ് ജോലിക്ക് ഒട്ടും യോഗ്യനല്ല.. ” നിരുപാധികമായ അനുസരണമാണ് ഈ അധികാരഘടനയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്, നീതിയല്ല… ” ഭൂമി,അതിന്റെ രാഷ്ട്രീയാധികാരം നേടിയെടുക്കാൻ മർദ്ദിത ജനത എത്രത്തോളം പോരാടേണ്ടി വരുമെന്നുള്ള വ്യക്തമായ രാഷ്ട്രീയ ബോധ്യം കൂടിയുള്ള സംവിധായകൻ വെട്രിമാരാനിൽ നിന്ന് വീണ്ടുമോരു രാഷ്ട്രീയ സിനിമ’വിടുതലൈ..'(Viduthalai Part 1)
വിസാരണൈ,വട ചെന്നൈ , അസുരൻ എന്നി സിനിമകളിലൂടെ തന്നെ അദ്ദേഹം വളരെ കൃത്യമായി കാട്ടിതരുന്നുണ്ട് സമൂഹത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന ജാതിയും,ആഴത്തിൽ ഉൾച്ചേർന്നിരിക്കുന്ന അസമത്വവും അനീതിയും. വിസാരണൈക്ക് ശേഷം ഭരണകൂട മർദ്ദനോപകരണമായ പോലീസ് കാട്ടുന്ന അമിതാധികാര പ്രയോഗങ്ങളും ക്രൂരതകളും വീണ്ടും നമ്മെ വിടാതെ ഹോണ്ട് ചെയ്യുന്ന തരത്തിലാണ് ഈ സിനിമയിലേയും ചിത്രീകരണം.
അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകൾക്ക് തൊഴിൽ നൽകാനെന്ന വ്യാജേന, ഒരു മൈനിങ് കമ്പനി ‘വികസന’ത്തിന്റെ പേരിൽ ഭരണകൂട ഒത്താശയോടെ തമിഴ്നാട് കർണ്ണാടക അതിർത്തിയിലുള്ള ഒരു ഗ്രാമത്തിന്റെ ആവാസവ്യവസ്ഥയെ തകർക്കാൻ പദ്ധതിയിടുന്നതും അതിനുവേണ്ടി ഭരണകൂട ചോറ്റ് പട്ടാളമായ പോലീസിനെ ഉപയോഗിക്കുന്നതും അതിനെതിരെ ‘മക്കൾപടൈ’എന്ന വിപ്ലവഗ്രൂപ്പ് നടത്തുന്ന ചെറുത്ത് നിൽപ്പും പ്രതിരോധവും സംഘർഷങ്ങളുമാണ് സിനിമയുടെ പ്രമേയം.
ഈ വിപ്ലവഗ്രൂപ്പിനെ ഇല്ലാതാക്കാൻ റിക്രൂട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ട പോലീസ് സേനയിലേക്ക് നീതിമാനായ ഒരു പോലീസ് കോൺസ്റ്റബിളായി (കുമരേശൻ )എത്തുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീക്ഷണകോണിൽ നിന്നും അമ്മയ്ക്ക് അയക്കുന്ന കത്തുകളിലൂടെയാണ് സിനിമയുടെ മുന്നോട്ട് പോക്ക്.
വലിയ സ്വപ്നങ്ങളുമായി സേനയിൽ ചേരുന്ന കുമരേശന് ദുർബലരെ വേട്ടയാടുന്നത് തുടരുന്ന ഒരു പോലീസ് സംവിധാനവും പോലീസ് അന്വേഷണത്തിന്റെ പേരിൽ നടക്കുന്ന എല്ലാ ക്രൂരതകൾക്കും നമ്മൾ കാണികൾ പലരെയും പോലെ അവനും നിശബ്ദ കാഴ്ചക്കാരനായി നോക്കി നിൽക്കേണ്ടി വരുന്ന അവസ്ഥയാണ് സിനിമയിലുട നീളം..കൂട്ടത്തിൽ പ്രണയവും, ഏത് പക്ഷത്ത് നിൽക്കണം എന്നറിയാതെ അവൻ അനുഭവിക്കുന്ന മാനസിക സംഘർഷങ്ങളും..കരിയറിൽ ഇതുവരെ ഹാസ്യ വേഷങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടുള്ള ‘സൂരി’ എന്ന നടൻ തന്റെ കഥാപാത്രത്തിന്റെ നിരപരാധിത്വവും നിസ്സഹായതയും വളരെ അനായാസമായി തന്നെ കുമരേശനായി പകർന്നാടിയിട്ടുണ്ട്.
നീ പോലീസ് ജോലിക്ക് ഒട്ടും യോഗ്യനല്ല. ” നിരുപാധികമായ അനുസരണമാണ് ഈ അധികാരഘടനയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്, നീതിയല്ല… ” എന്ന സിനിമയിലെ ഒറ്റ രംഗത്തിൽ നിന്ന് തന്നെ പോലീസ് എന്താണെന്ന് മനസിലാക്കിതരുന്നുണ്ട്. സമീപ വർഷങ്ങളിൽ ഇന്ത്യൻ സിനിമയിൽ കണ്ടിട്ടുള്ളതിൽ വച്ച് ഏറ്റവും ഉൾക്കിടിലമായ ഒരു സിംഗിൾ ഷോട്ടിലൂടെയാണ് സിനിമയുടെ ആരംഭം.. അവിടുന്നങ്ങോട്ട്
ഒരു ക്രൈം ഡ്രാമ പോലെ വികസിക്കുന്ന സിനിമ കസ്റ്റഡി പീഡനം, ട്രിഗർ-ഹാപ്പി പോലീസുകാരുടെ കൊലപാതകങ്ങൾ,ഫേക്ക് എൻകൗണ്ടറുകൾ, സംശയിക്കുന്നവരുടെ തിരോധാനം, തുടങ്ങീ പോലീസ് ക്രൂരതകളിലേക്ക് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നതിനൊപ്പം, 1990 കളിലെ തമിഴ്നാട്ടിലെ രാഷ്ട്രീയ അവസ്ഥയും സിനിമ ചർച്ച ചെയ്യുന്നുണ്ട്.
വെട്രിമാരൻ സംവിധാനം ചെയ്ത എല്ലാ സിനിമകളിലും ഒരു പൊതു സ്വഭാവം കാണാം.അവ സാധാരണ മനുഷ്യരുടെ കഥകളാണ്,അതിജീവിക്കാൻ പാടുപെടുന്ന അടിസ്ഥാന വർഗ്ഗത്തിന്റെ കഥകളാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ സിനിമയിലുടനീളം പ്രേക്ഷകരുടെ വികാരങ്ങളെ പ്രകോപിപ്പിക്കുകയും അവരെ പിടിച്ചുല്ലയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു പല രംഗങ്ങളും നമ്മെ വിടാതെ പിന്തുടർന്നു കൊണ്ടേയിരിക്കും.
നല്ല പോലീസുകാരായാൽ എല്ലാം ശരിയാവുമെന്ന് പറയുന്ന ക്ലിഷേകൾക്കപ്പുറം ഈ ജനവിരുദ്ധ മർദ്ദക രൂപമായ പോലീസിംഗ് ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തോട് ചെയ്യുന്ന അത്യന്തം അപകടകരമായ ഭീകരതയെ തുറന്ന് കാട്ടികൊണ്ട് ഇന്നും സമൂഹത്തിൽ നിലനിന്നുപോരുന്ന മർദ്ദിത ജനത അനുഭവിക്കുന്ന നീതി നിഷേധം പ്രമേയമാക്കി ഭരണകൂടത്തിന്റെ മർദ്ദനോപകരണം തന്നെയാണ് പോലീസ് എന്ന് ധൈര്യപൂർവ്വം തുറന്നു പറയുന്ന വെട്രിമാരനെ എത്ര അഭിനന്ദിച്ചാലും മതി വരില്ല.
