വംശനാശം സംഭവിച്ചു എന്ന് ശാസ്ത്രലോകം വിധിയെഴുതിയ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ തേനീച്ചയായ ‘വാലസ് ജയന്റ് ബീ’യെ (Wallace’s Giant Bee) കിഴക്കൻ ഇന്തോനേഷ്യയിലെ വനങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തി. സാധാരണ തേനീച്ചകളേക്കാൾ നാലിരട്ടി വലിപ്പമുള്ള, കറുത്ത നിറത്തിലുള്ള ഈ ജീവി പ്രകൃതിയിലെ ഒരത്ഭുതമാണ്.
160 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് പ്രശസ്ത ബ്രിട്ടീഷ് പ്രകൃതിശാസ്ത്രജ്ഞൻ ആൽഫ്രഡ് റസേൽ വാലസ് ആണ് ഈ തേനീച്ചയെ ആദ്യമായി കണ്ടെത്തുന്നത്. പിന്നീട് ദശകങ്ങളോളം ഇവയെ ആരും കണ്ടിരുന്നില്ല. ശരീരത്തിന്റെ പ്രത്യേക ആകൃതിയും ഭീമാകാരമായ വലിപ്പവും കാരണം ഇവ ‘പറക്കുന്ന ബുൾഡോഗ്’ (Flying Bulldog) എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു. 1981-ലും 2019-ലും ഇവയെ കണ്ടെത്തിയിരുന്നുവെങ്കിലും, ഏറ്റവും പുതിയ റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രകാരം 2025-ലും ഇവയുടെ സാന്നിധ്യം വനങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ തേനീച്ചയായ ഇതിന്റെ വലിപ്പം ആരെയും അമ്പരപ്പിക്കുന്നതാണ്. ഇതിലെ പെൺതേനീച്ചകൾക്ക് ഏകദേശം 3.8 സെന്റീമീറ്റർ നീളമുണ്ടാകും, ഇത് സാധാരണ തേനീച്ചയുടെ നാലിരട്ടി വലിപ്പത്തിന് തുല്യമാണ്. ഇവയുടെ ചിറകുകൾക്ക് ആറ് സെന്റീമീറ്ററോളം നീളമുണ്ട്. പെൺതേനീച്ചകൾക്ക് മരക്കറ ശേഖരിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന കരുത്തുറ്റ നീളൻ താടിയെല്ലുകളുണ്ട്, എന്നാൽ ആൺ തേനീച്ചകൾ വലിപ്പത്തിൽ ചെറുതും ഇത്തരം താടിയെല്ലുകൾ ഇല്ലാത്തവയുമാണ്.
മരങ്ങളിൽ ഉയരത്തിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ചിതൽപുറ്റുകൾക്കുള്ളിലാണ് ഈ തേനീച്ചകൾ തങ്ങളുടെ കൂട് നിർമ്മിക്കുന്നത് എന്നത് പ്രകൃതിയിലെ അപൂർവ്വമായ കാഴ്ചയാണ്. മരക്കറയും മരക്കഷ്ണങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് ചിതൽപുറ്റുകൾക്കുള്ളിൽ പ്രത്യേക അറകൾ നിർമ്മിക്കുന്ന ഇവ, ചിതലുകളുമായി ചേർന്ന് ഒരേ കൂട്ടിൽ കഴിയുന്ന സഹവർത്തിത്വവും പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. ഫോട്ടോഗ്രാഫറായ ക്ലേയ് ബോൾട്ടാണ് ഈ അപൂർവ്വ ജീവിയെ ആദ്യമായി തന്റെ ക്യാമറക്കണ്ണുകളിൽ പകർത്തിയത്.
ഇന്തോനേഷ്യയിലെ താഴ്ന്ന പ്രദേശങ്ങളിലും മൊളുക്കാസ് ദ്വീപുകളിലുമാണ് ഇവ പ്രധാനമായും കാണപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ വടക്കൻ മൊളുക്കാസ് ദ്വീപിലെ ആവാസവ്യവസ്ഥ നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളികൾ ഇവയുടെ നിലനിൽപ്പിന് ഭീഷണിയാകുന്നുണ്ട്. നിലവിൽ ഐയുസിഎന്നിന്റെ (IUCN) വംശനാശഭീഷണി നേരിടുന്ന ജീവിവർഗങ്ങളുടെ പട്ടികയിലാണ് ഇവ ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.
