അതിരുകളില്ലാത്ത മരുപ്പരപ്പിൽ ശീതയുദ്ധകാലത്തിനു ശേഷമുള്ള ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ആണവകേന്ദ്രങ്ങളിലൊന്ന് നിർമ്മിച്ചുകൊണ്ട് ചൈന ലോകശക്തികളുടെ ബലാബലത്തിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തുകയാണ്. ഷിൻജാങ് മരുഭൂമിയിൽ അതിരഹസ്യമായി നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്ന ഈ ആയുധസമുച്ചയത്തിന്റെ ഉപഗ്രഹചിത്രങ്ങൾ അടുത്തിടെയാണ് പുറത്തുവന്നത്. വൻശക്തികളുടെ സൈനിക സംതുലനത്തെപ്പോലും ഞെട്ടിക്കാൻ പോന്നത്ര ബൃഹത്തായ പദ്ധതിയാണിതെന്ന് സുരക്ഷാ വിദഗ്ധർ വിലയിരുത്തുന്നു.
ആയിരക്കണക്കിന് ചതുരശ്ര കിലോമീറ്ററുകളിലായി വ്യാപിച്ചു കിടക്കുന്ന ഈ കേന്ദ്രത്തിന്റെ ഹൃദയം സൈലോ ഫീൽഡുകളാണ്. ആണവമിസൈലുകൾ സുരക്ഷിതമായി സൂക്ഷിക്കാനും ആവശ്യമെങ്കിൽ നേരിട്ട് വിക്ഷേപിക്കാനും സാധിക്കുന്ന ആഴമേറിയ ഭൂഗർഭക്കുഴലുകളാണ് സൈലോകൾ. ഇത്തരത്തിലുള്ള ഇരുനൂറിലധികം കുഴലുകൾക്ക് പുറമെ എൺപതിലധികം കോൺക്രീറ്റ് വിക്ഷേപണത്തറകളും ബങ്കറുകളും കവചിത ആയുധസംഭരണ കേന്ദ്രങ്ങളും അവിടെ സജ്ജമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
എതിരാളികൾ ആദ്യം ആണവാക്രമണം നടത്തിയാലും ശക്തമായ തിരിച്ചടി ഉറപ്പാക്കുന്ന ‘സെക്കൻഡ് സ്ട്രൈക്ക്’ ശേഷി വർദ്ധിപ്പിക്കുക എന്നതാണ് ചൈനയുടെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം. ആദ്യം അണുവായുധം പ്രയോഗിക്കില്ലെന്നാണ് ചൈനീസ് നയമെങ്കിലും, തങ്ങളുടെ ആയുധശേഖരം കാട്ടി അമേരിക്കയെയും മറ്റ് അയൽരാജ്യങ്ങളെയും ഭയപ്പെടുത്താൻ ഇതിലൂടെ ചൈനയ്ക്ക് സാധിക്കും. തായ്വാൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ള തർക്കവിഷയങ്ങളിൽ അമേരിക്കയുടെ ഇടപെടൽ തടയാനും ഈ ആണവക്കോട്ട ചൈനയെ സഹായിച്ചേക്കാം.
റോഡ്, റെയിൽ, ഫൈബർ ഒപ്റ്റിക് ആശയവിനിമയ ശൃംഖലകൾ എന്നിവയാൽ ഈ കേന്ദ്രം പൂർണ്ണമായും ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആയിരക്കണക്കിന് കിലോമീറ്റർ വിസ്തൃതിയുള്ള മരുഭൂമിയിൽ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന മിസൈൽ ലോഞ്ചറുകൾ ഒരു യുദ്ധത്തിന്റെ പ്രാരംഭ ഘട്ടത്തിൽ കണ്ടെത്തുക എന്നത് ശത്രുക്കൾക്ക് അസാധ്യമാണ്. ചൈനയുടെ ആണവപോർമുനകളുടെ എണ്ണം ഈ ദശകത്തിന്റെ അവസാനത്തോടെ നാലക്കത്തിലെത്തുമെന്നാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. 15,000 കിലോമീറ്റർ ദൂരപരിധിയുള്ള ഡിഎഫ്-41 മിസൈലുകൾ ചൈനയുടെ ആവനാഴിയിലെ പ്രധാന കരുത്താണ്.
ഈ സംഭവവികാസം ഇൻഡോ-പസിഫിക് മേഖലയിലെ അമേരിക്ക-ചൈന കിടമത്സരത്തെ നേരിട്ട് ബാധിക്കുന്നതാണ്. ലോകം നിലവിൽ തന്നെ പല സംഘർഷങ്ങളെ അഭിമുഖീകരിക്കുമ്പോൾ ഇത്തരം നീക്കങ്ങൾ ആണവയുദ്ധ ഭീഷണി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. ഇന്ത്യയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം പാകിസ്താനും ചൈനയും എന്ന രണ്ട് ആണവശക്തികൾ അയൽക്കാരായിരിക്കുന്നത് വലിയ സുരക്ഷാ വെല്ലുവിളിയാണ്. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ചൈനയുടെ ആണവ വികസനം ഇന്ത്യയ്ക്ക് അതീവ ഉത്കണ്ഠ ജനിപ്പിക്കുന്നതാണ്.
ഇന്ത്യയും ‘ആദ്യം ഉപയോഗിക്കില്ല’ എന്ന നയമാണ് പിന്തുടരുന്നതെങ്കിലും മാറുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് ഈ നിലപാടിൽ മാറ്റം വന്നേക്കാമെന്ന് പ്രതിരോധ വൃത്തങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ചൈനയുടെ ആയുധശേഖരം വളരുമ്പോൾ അതിനെ പ്രതിരോധിക്കാൻ ഗുണപരമായ ആയുധശേഷി ഉറപ്പാക്കാനാണ് ഇന്ത്യ ശ്രമിക്കുന്നത്. ഇതിന്റെ ഭാഗമായാണ് കരയിലും വായുവിലും സമുദ്രത്തിലും നിന്ന് തൊടുക്കാവുന്ന ആണവത്രയം (Nuclear Triad) ഇന്ത്യ വികസിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.
സമുദ്രത്തിൽ നിന്നുള്ള രണ്ടാം പ്രത്യാക്രമണം ഉറപ്പാക്കാൻ ഐഎൻഎസ് അരിഹന്ത്, ഐഎൻഎസ് അരിഘാത് എന്നീ അന്തർവാഹിനികളിലായി കെ-4 മിസൈലുകൾ ഇന്ത്യ വിന്യസിച്ചിട്ടുണ്ട്. 3,500 കിലോമീറ്റർ ദൂരപരിധിയുള്ള ഈ മിസൈലുകൾക്ക് ചൈനയിലെ മിക്ക പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങളും തകർക്കാൻ ശേഷിയുണ്ട്. ഇതിനു പുറമെ 5,000-6,000 കിലോമീറ്റർ പരിധിയുള്ള കെ-5 മിസൈലിന്റെ പരീക്ഷണങ്ങളും പുരോഗമിച്ചുവരികയാണ്.
എന്നാൽ ചൈനയുടെ ഏത് ഭാഗത്തും എത്തിച്ചേരാൻ ശേഷിയുള്ള ഇന്ത്യയുടെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിരോധകരുത്തായി മാറുന്നത് അഗ്നി ആറ് ആണ്. 8,000 മുതൽ 12,000 കിലോമീറ്റർ വരെ ദൂരപരിധിയുള്ള ഈ മിസൈൽ ഒരു യഥാർത്ഥ ഭൂഖണ്ഡാന്തര ബാലിസ്റ്റിക് മിസൈലായിരിക്കും (ICBM). ഇതിന്റെ സാങ്കേതിക തയ്യാറെടുപ്പുകൾ പൂർത്തിയായതായും കേന്ദ്ര സർക്കാരിന്റെ അനുമതിക്കായി കാത്തിരിക്കുകയാണെന്നും ഡിആർഡിഒ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ഒരേസമയം ഒന്നിലധികം ലക്ഷ്യങ്ങളെ ആക്രമിക്കാൻ കഴിയുന്ന ആറ് മുതൽ പത്ത് വരെ എംഐആർവി പോർമുനകൾ വഹിക്കാൻ അഗ്നി ആറിന് സാധിക്കും. ഇന്ത്യയുടെ ഈ സൈനിക മുന്നേറ്റത്തിൽ പാകിസ്താനും ചൈനയും വലിയ ആശങ്കയിലാണ്. അഗ്നി മിസൈലുകൾ തങ്ങളുടെ സുരക്ഷയ്ക്ക് ഭീഷണിയാണെന്നും ഇത് മേഖലയിലെ സംതുലനം തകർക്കുമെന്നും ചൈനീസ് ഔദ്യോഗിക മാധ്യമങ്ങൾ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.
ചൈനയുടെ ആണവ മരുക്കോട്ടയും ഇന്ത്യയുടെ അഗ്നി ആറും ലോകത്തെ ആണവസന്തുലനം മാറ്റിമറിക്കുകയാണ്. അതേസമയം, ചൈനീസ് സൈന്യത്തിനുള്ളിലെ ആഭ്യന്തര ഭിന്നതകളും അഴിമതിയും അവരുടെ വൻകിട പദ്ധതികളുടെ ഗുണനിലവാരത്തെ ബാധിച്ചേക്കാമെന്നും നിരീക്ഷണങ്ങളുണ്ട്.
