1996 ജൂൺ 18. ഇസ്രായേൽ രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രത്തിലെ ഒരു വഴിത്തിരിവ് ദിനം. അന്നാണ് ബെഞ്ചമിൻ നെതന്യാഹു ആദ്യമായി ഇസ്രായേലിന്റെ പ്രധാനമന്ത്രിയായി അധികാരമേൽക്കുന്നത്. 1996 മെയ് 29-ന് നടന്ന തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ നേടിയ വിജയം ഒരു സാധാരണ അധികാരമാറ്റം മാത്രമായിരുന്നില്ല; ഇസ്രായേലിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ചിന്തയിലും സുരക്ഷാ നയങ്ങളിലും സാമൂഹിക മനോഭാവങ്ങളിലും ദീർഘകാല സ്വാധീനം ചെലുത്തിയ ഒരു പുതിയ യുഗത്തിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു അത്.
യിത്സാക്ക് റാബിന്റെ വധം, ഓസ്ലോ സമാധാന കരാറിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയ അനിശ്ചിതത്വം, ഹമാസ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള സംഘടനകളുടെ ഭീകരാക്രമണങ്ങൾ, പൊതുസമൂഹത്തിൽ വർധിച്ച സുരക്ഷാഭീതി എന്നിവയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് നെതന്യാഹു ഉയർന്നുവന്നത്. സമാധാന ചർച്ചകളേക്കാൾ സുരക്ഷയ്ക്കും, വിട്ടുവീഴ്ചകളേക്കാൾ ശക്തിപ്രകടനത്തിനും മുൻഗണന നൽകുന്ന ഒരു രാഷ്ട്രീയ കാഴ്ചപ്പാടാണ് അദ്ദേഹം ജനങ്ങൾക്കുമുന്നിൽ അവതരിപ്പിച്ചത്.
46-ാം വയസ്സിൽ പ്രധാനമന്ത്രിയായ നെതന്യാഹു, നേരിട്ടുള്ള ജനവിധിയിലൂടെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഇസ്രായേലിന്റെ ആദ്യ പ്രധാനമന്ത്രിയും രാജ്യത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞ ഭരണത്തലവനുമായി മാറി. എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ യാത്ര 1996-ൽ ആരംഭിച്ചതല്ല. കുടുംബ പാരമ്പര്യവും ചരിത്രപരമായ അനുഭവങ്ങളും സയണിസ്റ്റ് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ആശയധാരയും ചേർന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ലോകവീക്ഷണം രൂപപ്പെട്ടത്.
നെതന്യാഹുവിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ചിന്തയെ മനസ്സിലാക്കണമെങ്കിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബ ചരിത്രത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കേണ്ടതുണ്ട്. പിതാമഹനായ നഥാൻ മിലിക്കോവ്സ്കി കിഴക്കൻ യൂറോപ്പിലെ സയണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിലെ സജീവ പ്രവർത്തകനായിരുന്നു. യൂറോപ്യൻ സമൂഹങ്ങളുമായുള്ള സമന്വയത്തിലല്ല, മറിച്ച് ജൂതർക്കായി സ്വന്തം ദേശീയ ഭവനം സ്ഥാപിക്കുന്നതിലൂടെയാണ് ഭാവി സുരക്ഷിതമാകുകയെന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു.
പിന്നീട് കുടുംബം സ്വീകരിച്ച “നെതന്യാഹു” എന്ന പേര് തന്നെ രാഷ്ട്രീയവും സാംസ്കാരികവുമായ ഒരു പ്രഖ്യാപനമായി മാറി. ജൂത ജനതയുടെ നിലനിൽപ്പിനും ദേശീയ സ്വയംനിർണയത്തിനുമുള്ള അവകാശത്തെ ശക്തമായി പിന്തുണച്ച ആശയധാര കുടുംബത്തിന്റെ അടിത്തറയായി മാറി.
ഈ പാരമ്പര്യം കൂടുതൽ ശക്തമാക്കിയത് നെതന്യാഹുവിന്റെ പിതാവായ ബെൻസിയോൺ നെതന്യാഹുവാണ്. ചരിത്രകാരനും റിവിഷനിസ്റ്റ് സയണിസത്തിന്റെ ശക്തനായ വക്താവുമായിരുന്ന അദ്ദേഹം, അറബ്-ജൂത സംഘർഷത്തെ താൽക്കാലിക പ്രശ്നമായി കണ്ടിരുന്നില്ല. മറിച്ച് രണ്ട് ദേശീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ദീർഘകാല ഏറ്റുമുട്ടലായാണ് അദ്ദേഹം അതിനെ വിലയിരുത്തിയത്.
ബെൻസിയോണിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ അന്താരാഷ്ട്ര ഉറപ്പുകളോ നയതന്ത്ര വാഗ്ദാനങ്ങളോ സുരക്ഷയ്ക്കുള്ള ഉറച്ച അടിത്തറയല്ല. ശക്തമായ സൈനികശേഷി, തന്ത്രപ്രധാനമായ ഭൂമിശാസ്ത്ര നിയന്ത്രണം, സമ്മർദങ്ങളെ ചെറുക്കാനുള്ള മനോവീര്യം എന്നിവ മാത്രമാണ് ഒരു രാഷ്ട്രത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കുന്നതെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശ്വാസം.
ഈ ചിന്തകളാണ് പിന്നീട് ബെഞ്ചമിൻ നെതന്യാഹുവിന്റെ രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനങ്ങളിലും വ്യക്തമായി പ്രതിഫലിച്ചത്. സുരക്ഷ എന്നത് ഒരു നയവിഷയം മാത്രമല്ല, രാഷ്ട്രത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്വമാണെന്ന ധാരണ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ജീവിതത്തിലുടനീളം കാണാം.
സൈനിക ജീവിതം രൂപപ്പെടുത്തിയ നേതാവ്
കുടുംബത്തിൽ നിന്നുള്ള ആശയപരമായ സ്വാധീനത്തിനൊപ്പം സൈനിക ജീവിതവും നെതന്യാഹുവിന്റെ വ്യക്തിത്വത്തെ ആഴത്തിൽ സ്വാധീനിച്ചു.
1967-ൽ അമേരിക്കയിൽ നിന്ന് ഇസ്രായേലിലേക്ക് മടങ്ങിയ അദ്ദേഹം ഇസ്രായേൽ പ്രതിരോധ സേനയിൽ ചേർന്നു. തുടർന്ന് രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും അഭിമാനകരമായ പ്രത്യേക സേനാ വിഭാഗങ്ങളിലൊന്നായ സയറെത് മത്കലിൽ അംഗമായി. ഈ യൂണിറ്റിൽ സേവനമനുഷ്ഠിച്ച കാലത്ത് നിരവധി രഹസ്യ ദൗത്യങ്ങളിലും അതിർത്തി കടന്നുള്ള ഓപ്പറേഷനുകളിലും അദ്ദേഹം പങ്കെടുത്തു.
യോം കിപ്പൂർ യുദ്ധകാലത്തും അദ്ദേഹം സൈനിക സേവനത്തിലുണ്ടായിരുന്നു. വിവിധ ഏറ്റുമുട്ടലുകളിൽ പരിക്കേറ്റ അനുഭവവും അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ഈ അനുഭവങ്ങൾ സുരക്ഷാ വിഷയങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമീപനത്തെ കൂടുതൽ കർക്കശമാക്കി.
ഇസ്രായേൽ നിലനിൽക്കുന്നത് ശക്തമായ പ്രതിരോധ ശേഷിയിലൂടെയാണെന്നും, ശത്രുക്കളോട് ദൗർബല്യം കാണിക്കുന്നത് വലിയ വില നൽകേണ്ടി വരുന്ന കാര്യമാണെന്നും അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു. പിന്നീട് പ്രധാനമന്ത്രിയായ ശേഷമുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ നയങ്ങളിലും ഈ ചിന്താഗതി വ്യക്തമായി പ്രകടമായി.
ഇസ്രായേലിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഭൂപടം മാറ്റിയ മൂന്ന് പതിറ്റാണ്ടുകൾ
1996-ൽ ആരംഭിച്ച നെതന്യാഹുവിന്റെ കാലഘട്ടം ഇസ്രായേലിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ദിശയെ അടിസ്ഥാനപരമായി മാറ്റിമറിച്ചു. ഒരുകാലത്ത് പ്രധാന രാഷ്ട്രീയ ചർച്ചയായിരുന്ന സമാധാന പ്രക്രിയയും രണ്ട് രാഷ്ട്ര പരിഹാരവും ക്രമേണ പിന്നിലേക്ക് നീങ്ങുകയും സുരക്ഷയും ദേശീയതയും രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ കേന്ദ്ര വിഷയങ്ങളായി മാറുകയും ചെയ്തു.
ഹമാസ്, ഹിസ്ബുള്ള, ഇറാൻ എന്നിവയെ നേരിടുന്നതിൽ കർശന നിലപാട് സ്വീകരിച്ച അദ്ദേഹം, അന്താരാഷ്ട്ര സമ്മർദങ്ങൾക്കിടയിലും സുരക്ഷാ വിഷയങ്ങളിൽ വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യാൻ തയ്യാറായില്ല. അതേസമയം അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിമർശകർ പറയുന്നത്, ഈ സമീപനം ഇസ്രായേൽ-പലസ്തീൻ സംഘർഷത്തിന് രാഷ്ട്രീയ പരിഹാരം കണ്ടെത്താനുള്ള സാധ്യതകളെ ദുർബലമാക്കിയെന്നാണ്.
മൂന്ന് പതിറ്റാണ്ടുകൾക്ക് ശേഷം നെതന്യാഹുവിന്റെ പാരമ്പര്യം വിലയിരുത്തുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം ഒരു പ്രധാനമന്ത്രി മാത്രമല്ലെന്നത് വ്യക്തമാണ്. ഇസ്രായേലിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ചിന്തയെ പുനർനിർവചിച്ച നേതാവും, സുരക്ഷയെ ദേശീയ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദുവാക്കിയ വ്യക്തിയും, രാജ്യത്തെ വലതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ദീർഘകാല ആധിപത്യത്തിലേക്ക് നയിച്ച മുഖ്യശക്തിയുമാണ് ബെഞ്ചമിൻ നെതന്യാഹു.
അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നവർക്ക് അദ്ദേഹം ജൂത രാഷ്ട്രത്തിന്റെ സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കിയ ശക്തനായ നേതാവാണ്. വിമർശകർക്ക് അദ്ദേഹം സമാധാന സാധ്യതകളെ പിന്നോട്ടടിച്ച വിവാദ രാഷ്ട്രീയക്കാരനാണ്. എന്നാൽ ഒരു കാര്യം നിഷേധിക്കാനാവില്ല — 1996 ജൂൺ 18-ന് ആരംഭിച്ച നെതന്യാഹുവിന്റെ രാഷ്ട്രീയ യുഗം ഇന്നും മധ്യപൗരസ്ത്യ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഗതി നിർണയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.
