ബെയ്ക്കൽ തടാകത്തിലെ വിസ്മയം: തണുത്തുറഞ്ഞ മഞ്ഞിനു മുകളിലൂടെ ചൂളംവിളിച്ച് പാഞ്ഞ തീവണ്ടികൾ

ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ശുദ്ധജല തടാകമായ ബെയ്ക്കലിൽ വെള്ളത്തിന് മുകളിലൂടെ തീവണ്ടി ഓടുക എന്നത് ഇന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ അസംഭവ്യമായി തോന്നാം. എന്നാൽ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, ഏതാനും വർഷത്തേക്കാണെങ്കിൽ പോലും റഷ്യക്കാർ ഈ സാഹസികത യാഥാർത്ഥ്യമാക്കിയിരുന്നു. സൈബീരിയയിലെ കൊടും തണുപ്പിൽ തടാകം ഉറച്ചു കട്ടിയാകുമ്പോൾ അതിനു മുകളിലൂടെ റെയിൽപാളം സ്ഥാപിച്ച് തീവണ്ടി ഓടിച്ച വിചിത്രമായ ചരിത്രമാണ് ബെയ്ക്കൽ തടാകത്തിന് പറയാനുള്ളത്.

1901 മുതൽ 1904 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിലെ ശൈത്യമാസങ്ങളിലാണ് ഈ സാഹസികമായ ഗതാഗത മാർഗ്ഗം നിലനിന്നിരുന്നത്. അക്കാലത്ത് ട്രാൻസ്-സൈബീരിയൻ റെയിൽപാത ഇന്നത്തെപ്പോലെ പൂർണ്ണമായിരുന്നില്ല. തടാകത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറേ തീരത്ത് അവസാനിക്കുന്ന റെയിൽപാത വീണ്ടും ആരംഭിക്കുന്നത് 50 കിലോമീറ്റർ അകലെയുള്ള കിഴക്കേ തീരത്തായിരുന്നു. ഈ വലിയ വിടവ് നികത്താൻ തീവണ്ടികളെ മറുകര എത്തിക്കുക എന്ന വെല്ലുവിളിയാണ് റഷ്യൻ ഭരണകൂടം നേരിട്ടിരുന്നത്.

ഇതിനായി ആദ്യം അവർ പരീക്ഷിച്ചത് പ്രത്യേകം രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത ‘ഐസ്‌ബ്രോക്കിങ് ട്രെയിൻ ഫെറികൾ’ ആയിരുന്നു. അഡ്മിറൽ സ്റ്റീപാൻ മകരോവ് രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത ‘എസ്.എസ്. ബെയ്ക്കൽ’ എന്ന കൂറ്റൻ കപ്പലിന് 24 തീവണ്ടി കോച്ചുകളും ഒരു എൻജിനും ഒരേസമയം വഹിക്കാൻ ശേഷിയുണ്ടായിരുന്നു. ഇംഗ്ലണ്ടിൽ നിർമ്മിച്ച ഈ കപ്പലിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ റഷ്യയിലെത്തിച്ച് കൂട്ടിയോജിപ്പിച്ചാണ് തടാകത്തിലെത്തിച്ചത്. പടിഞ്ഞാറേ തീരത്തുനിന്ന് തീവണ്ടിയുമായി മറുകരയിലെത്താൻ ഈ കപ്പലുകൾക്ക് നാലു മണിക്കൂർ വേണ്ടിയിരുന്നു.

റഷ്യയും ജപ്പാനും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധം മുറുകിയതോടെ സൈന്യത്തെയും യുദ്ധസാമഗ്രികളെയും വേഗത്തിൽ മറുകരയിൽ എത്തിക്കേണ്ട ആവശ്യം വന്നു. ഇതോടെയാണ് ശൈത്യകാലത്ത് തടാകത്തിലെ മഞ്ഞുപാളികൾക്ക് മുകളിൽ നേരിട്ട് റെയിൽപാളം സ്ഥാപിക്കാൻ റഷ്യൻ സൈന്യം തീരുമാനിച്ചത്. 640 കിലോമീറ്റർ നീളമുള്ള ഈ തടാകം നാലുമാസം തണുത്തുറഞ്ഞ് കിടക്കുമെന്നതിനാൽ അതിനു മുകളിലൂടെ വാഹനങ്ങൾ ഓടിക്കുന്നത് സാധ്യമായിരുന്നു.

എന്നാൽ ഈ സാഹസികത അധികകാലം നീണ്ടുനിന്നില്ല എന്നതാണ് ചരിത്രം. 1904-ൽ ജാപ്പനീസ് ഒളിപ്പോരാളികൾ നടത്തിയ ആക്രമണത്തിൽ മഞ്ഞുപാളികൾ തകരുകയും ഒരു തീവണ്ടി തടാകത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് മുങ്ങിപ്പോകുകയും ചെയ്തു. ഇതോടെ മഞ്ഞിനു മുകളിലൂടെയുള്ള അപകടകരമായ ഈ യാത്ര അവസാനിപ്പിക്കാൻ അധികൃതർ നിർബന്ധിതരായി. തുടർന്ന് തടാകത്തിന്റെ കരയിലൂടെയുള്ള പർവ്വത പാത തിരക്കിട്ട് പൂർത്തിയാക്കുകയും 1905-ഓടെ മഞ്ഞുപാളി വഴിയുള്ള തീവണ്ടിയോട്ടം എന്നെന്നേക്കുമായി നിലയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.